Dinsdag, 10 augustus 2004
Het lijkt erop dat de hoogzomer zijn liedje heeft uitgezongen. Hoewel de eerste zonnestralen vanochtend de hemel nog mooi rood konden schilderen ging al snel de bewolking toenemen vanuit het zuidwesten, en dat bleef niet zonder pluviale gevolgen. Met momenten is het in de loop van de dag gaan regenen, het ene moment hevig, het andere moment wat minder hevig, maar de grootste buiigheid kregen we vooral in de namiddag te verwerken. De wind liep hierbij op tot 19 km/h uit het zuidoosten. Onweer is er hier op Malders grond gebied echter niet voorgekomen, en het valt flink op dat de temperaturen door de bewolking op een extreem zachte, zeg maar warme, 20,8 graden zijn blijven steken. De maxima stegen echter niet boven de 24,5 graden waardoor er een onverbiddelijk einde is gekomen aan de hittegolf op dit weerstation. Deze heeft dus stand gehouden van 27 juli tot 9 augustus. Nadat we de laatste portie hemelwater deze avond over ons heen gesprenkeld kregen is de zaak weer gaan opklaren, maar er kunnen mogelijk nog enkele buitjes vallen al dan niet met wat gerommel erbij. De buiigheid krijgen we de komende dagen als constante, en de temperaturen zullen vrijdag met 20 graden nog een stapje terug zetten.
Woensdag, 10 augustus 2005
Gelukkig viel het vandaag erg mee met die gevreesde novemberiaanse toestanden die er uiteindelijk niet meer van gekomen waren. In plaats daarvan waren er reeds in de voormiddag opklaringen aanwezig die steeds breder werden en het resterende wolkendek deden overgaan in stapelbewolking. Aanvankelijk waren deze stapelwolken nog fors ontwikkeld maar geleidelijk werden ze steeds meer afgeplat en kleiner waardoor de namiddag aangenaam zomers verliep bij temperaturen die opliepen tot een best te pruimen 22,1 graden al dwong de nog steeds flink van zich afbijtende noordwester velen om een beschutte plaats op te zoeken. De windsnelheden liepen op tot 26 km/h. Door de bewolking die zich afgelopen nacht nog over Malderen uitspreidde zijn de temperaturen niet meer al te diep gezakt al was het toch nog niet meteen zwoel te noemen bij die 11,8 graden. Ondertussen zijn de stapelwolken zo goed als verdwenen en hebben ze plaats gemaakt voor hoge vederbewolking die vanuit het noorden is binnengedrongen en afkomstig is van een occlusie die verbonden is aan een depressie die reeds dagenlang rondjes draait ten noordoosten van ons. Hierdoor kwamen ze er in Nederland een stuk minder zomers vanaf dan wij in België. Ondanks dit alles zouden de komende twee dagen nog vrij aangenaam moeten verlopen maar vanaf vrijdag zullen de neerslagkansen weer geleidelijk stijgen bij een weliswaar licht oplopende temperatuur.
Donderdag, 10 augustus 2006
De vroege vogels konden vandaag opnieuw genieten van een met mooie kleurentinten ingelijste zonsopgang, terwijl de Altocumulus en Stratocumulusbewolking het geheel wat extra smaak gaven. Er volgden nadien nog wat opklaringen maar al snel kwamen ze vanuit het westen met het zware geschut aanzetten in de vorm van een buienlijntje dat geleidelijk het Vlaamse binnenland veroverde. Deze werd voorafgegaan door een heldere regenboog die zich vooral in St Gillis en Heizijde (Lebbeke)van haar mooiste kanten liet zien, maar nadien was het echt wel tijd om de pluvialiteiten in te zetten en kregen we enige tijd te maken met lichte of matige regen. Niet veel bijzonders echter en dwars doorheen de regengordijnen was reeds de blauwe tint van de opklaringen erachter zichtbaar. Het werd vervolgens droog zodat de langslapers niet eens geweten hebben dat er al een bui op bezoek is geweest; en wat volgde was een droge, half bewolkte voormiddag waarbij stapelwolkjes en Stratocumulusvelden het uitzicht bepaalden en tevens zo vriendelijk waren om nog wat ruimte over te laten voor opklaringen. Sommige stapelwolken vertoonden kort na de middag reeds ambitie om het hogerop te gaan zoeken maar het duurde nog een paar uurtjes vooraleer de eerste exemplaren hun levensdoel bereikten: uitgroeien tot volwassen buienwolken. En echt overtuigend was het ook deze keer niet: het gedruppel dat verschillende keren op Malderse bodem plaatsvond bracht niet meer op dan 0,6 mm. Een van de buien die tijdens de late namiddag voorlangs trok wist nog een regenboog met matige helderheid op onze netvliezen te toveren, maar echt indrukwekkend kunnen we het niet noemen. Tijdens en na zonsondergang zijn het vooral Stratocumulusvelden die het voor het zeggen hebben terwijl een enkele stapelwolk nog wat sporadisch gedruppel voortbracht toen het zijn laatste adem uitblies. Net als gisteren was dit een eerder koele zomerdag bij temperaturen tussen 11,3 en 19,7 graden, maar doordat de west- noordwestelijke wind een paar tandjes bijstak (30,6 km/h) voelde het bij dezelfde temperaturen een pak frisser aan.
Vrijdag, 10 augustus 2007
Ook vandaag was het niet meteen denderend te noemen op weerkundig gebied, zowel in de letterlijke als figuurlijke betekenis. Op de satellietbeelden was immers duidelijk te zien hoe de uitspreidende hoge bewolking van de Duitse onweerscomplexen pal over Malderen schoven, maar door lage bewolking aan het oog werden onttrokken. Resultaat was een erg grijs en somber weersbeeld dat zowat de ganse voormiddag bleef aanhouden. In tegenstelling tot gisteren was het echter grotendeels droog op een paar verdwaalde motregendruppels na, en was de bewolking wat dunner waardoor het vooral op het einde van de voormiddag even leek alsof het weer zou willen opklaren. Niets was echter minder waar, want de bewolking bleef haar greep op Malderen hardnekkig volhouden waardoor we als zonneliefhebber ook nog het grootste deel van de namiddag moesten prijsgeven. Om niet te zeggen de volledige namiddag met de avond er nog eens bij als bonus want ook dan bleven we aankijken tegen de meest beruchte wolkensoort die bij ons kan voorkomen: Stratus. Vooral naar zonsondergang toe leken er weer wat gaatjes in het wolkendek te verschijnen waarbij deze overging in Stratocumulus, hopelijk de voorloper van betere tijden. Gelukkig viel er op thermisch gebied een aardige winst te bespeuren: we haalden immers vlot 15,4 tot 22,2 graden en dit bij een zwak(ker) noordelijk briesje met snelheden tot 20,9 km/h. Van de verdwaalde motregendruppeltjes die er vandaag vielen, slaagde er geen enkele in om de pluviometer in beroering te brengen waardoor we vandaag eindigen met 0,0 mm als dagtotaal.
Zondag, 10 augustus 2008
Op nadering van een koufront kregen we vanochtend opnieuw een portie buiige regen te slikken terwijl de bewolking dik en hardnekkig bleef. We zaten al snel aan de achterzijde van het front, maar ook hier wilde de bewolking, die voornamelijk uit Stratus en Stratus fractus bestond, van geen wijken weten. We moesten wachten tot na de middag toen de wolken wat dunner werden en vervolgens beetje bij beetje gingen openbreken. Er werd plaats geruimd voor Cirrostratus, Cumulus congestus en Altostratusbewolking terwijl de lucht in het westen strakblauw kleurde. Voordat de opklaringen definitief doorbraken in Malderen, kregen we nog een buienlijntje te verwerken, dat ondanks de zeer dikke regendruppels echter weinig opbracht. Nadien werd het definitief droog, bij een mengelmoes van stapelwolken en vederwolkjes terwijl de temperatuur langzaam kon stijgen van 15,7 naar 23,7 graden. Een krachtige zuidwestenwind met snelheden tot 33,8 km/h deed het echter een stuk kouder aanvoelen. 's Avonds werd er ook Stratocumulus lenticularis gevormd die zich in het zuidoosten netjes in een lijnvormige structuur ging rangschikken samen met de Cirrusbewolking. In combinatie met het goudgele zonlicht en de zilveren maan erboven terwijl de rest van de hemel diepblauw en helder bleef, zorgde dit voor een erg fraai uitzicht bij zonsondergang. De rest van de avond verliep rustig, fris en droog terwijl het neerslagtotaal reeds kort na de middag bereikt was met 0,8 mm.
Maandag, 10 augustus 2009
Het zag er vanochtend veelbelovend uit met diepblauwe luchten en een erg krachtige zon. In het noordoosten waren echter aambeeldvormige sluierwolken te zien, en na een tijdje ontwikkelden er zich op grote schaal stapelwolkjes. Na de middag verschenen er ook nog eens Altocumulus floccus en Castellanus veldjes die van zuidwest naar noordoost leken te lopen. De zon ging hierbij behoorlijk 'steken' en het warmde flink op, van 11,4 naar 27,9 graden. De bewolking bracht geen regen voort en de wind kon ook maar nauwelijks verkoeling brengen ondanks haar snelheden tot 22,5 km/h uit het westen. Tijdens de avond verscheen er in het westen plots Stratus fractus bewolking die zich vermengde met flinke stapelwolken en hierbij de zon al snel in de verdrukking bracht. Hoewel deze wolken een kille, herfstachtige uitstraling hadden, koelde het nauwelijks af en bleef het ook droog. Het was wachten tot kort voor zonsondergang toen het alsnog lichtjes ging regenen. De bewolking ging over in Altostratus undulatus, waarvan de golvende patroontjes erg fraai oogden. De wind is ondertussen weer gaan liggen zodat het in de vochtige en warme atmosfeer erg klam ging aanvoelen. We sloten uiteindelijk af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 10 augustus 2010
Brede opklaringen waren vanochtend nog steeds ons deel na een vrij zachte nacht waarin de minima op 13,2 graden zijn uitgekomen. Maar er waren kapers op de kust: de satellietbeelden toonden een actief koufront dat geleidelijk dichterbij kwam en in de sfeervolle ochtendhemel waren talloze Stratocumulus castellanus velden te zien. De opmars van de regenzone verliep echter vrij langzaam waardoor we tijdens de voormiddag nog een tijdje van warm zomerweer konden genieten. Daarna stak er een venijnige zuidwestenwind op die het met haar snelheden tot 33,8 km/h erg bont maakte en het zomergevoel flink ondermijnde. Gelukkig liepen de maxima nog op tot 24,6 graden en waren er tot het einde van de namiddag nog mooie opklaringen. De bewolking bestond toen vooral uit Stratocumulusvelden, wat dichte Cirrus in het westen, Altocumulus lenticularis en een weinig Cumulus fractus. Daarna verscheen er in het zuidwesten een uitgestrekt veld Altocumulusbewolking die overging in Altostratus met Stratus fractus eronder. Deze ging over in Nimbostratus toen het eruit ging regenen, wat meestal aan een matige intensiteit gebeurde. De wind was in het begin nog erg vlagerig, maar zwakte geleidelijk af tijdens de passage van de regenzone. De neerslag kreeg een enigszins buiig karakter waarbij het soms droog was, het op andere momenten lichtjes motregende terwijl er soms verrassend dikke druppels neerkwamen. Een constante was wel dat het betrokken bleef, maar bij zonsondergang bleek de bewolking in het noordwesten erg dun te zijn daar er een krachtige oranje gloed optrad in die richting. De rest van het luchtruim kreeg een opvallende donkerblauw- grijze tint waardoor het geheel er een beetje buitenaards ging uitzien. Net als de vallende sterren trouwens, die stilaan hun grootste activiteit bereiken maar helaas onzichtbaar blijven door de bewolking die ook na zonsondergang gesloten bleef. We hielden het dus bij vallende regendruppels die het neerslagtotaal verder aanvulden tot 3,6 mm in een nog steeds buiig weertype.
Woensdag, 10 augustus 2011
Het was vanochtend ijskoud bij temperaturen die naar 9,8 graden zijn gezakt en er hingen Stratocumulus floccus en castellanus velden die aangaven dat de lucht erg onstabiel was. Deze 'waarschuwing' bleek uiteindelijk betrekking te hebben op Nederland waar een regenzone met buiige neerslag de hele dag door voor een heel wat minder zomers weertype zorgde dan in Malderen. De eerdergenoemde wolkenvelden verdwenen in de loop van de voormiddag en maakten plaats voor vredig ogende Cumulus humilis wolkjes nadat het korte tijd helemaal helder was. Helemaal in het noorden waren nog net Stratocumulusvelden te zien, welke de uitlopers waren van het sombere herfstweer in Nederland. Deze wolkenvelden zakten in de loop van de dag af naar het zuiden waardoor we er ook in Malderen mee te maken kregen. Gelukkig ging het hier niet om aaneengesloten bewolking waardoor we de hele dag door van fraai zomerweer konden spreken. Genieten was dan weer wat anders, want er waren grote drukverschillen, wat zich vertaalde in een flink aanwakkerende west- zuidwestenwind die met haar snelheden tot 38,6 km/h erg fris aanvoelde. De temperaturen konden niettemin vlot de twintig graden halen, om uiteindelijk op 23,3 graden uit te komen als maximum. Tijdens de avond raakte alles volgesmeerd met Stratocumulusbewolking en werd grijs hier de hoofdkleur, doch de bewolking werd nog geen uur later dunner waardoor er al snel weer opklaringen in ontstonden. Daarna waren het vooral undulatus varianten van voornamelijk Stratocumulus en Altocumulus die zich tegen een diepblauwe lucht aftekenden waarin wat Cirrusbewolking zichtbaar was. Dit zorgde uiteraard voor oogstrelende tafereeltjes in het zachte avondlicht, terwijl het nu ook een stuk zachter was bij temperaturen die nog lang boven 15 graden bleven hangen. Neerslag is er niet meer gevallen waardoor we voor vandaag 0,0 mm konden bijschrijven.
Vrijdag, 10 augustus 2012
Het was vanochtend een stuk koeler dan gisteren rond deze tijd bij minima van 10,3 graden. Op een of andere manier hing er een zeker herfstgevoel in de lucht wat voor een stuk aan de late(re) zonsopgang en de dikke nevelbanken toe te schrijven was. Maar het was wel degelijk zomer en de weergoden haalden alles behalve wolken uit de kast om ons dat duidelijk te maken. Er werd droge landlucht aangevoerd die met snelheden tot 16,1 km/h uit het noordoosten over Malderen streek, en het kwik steeg naar een zomerse 25,4 graden tijdens de namiddag. Toen kwamen die wolken alsnog uit de kast en bleek het om mooiweers- Cumulus te gaan. Deze losten op het einde van de aangenaam zachte avond weer op en meer dan 0,0 mm neerslag hoefden we dan ook niet te verwachten van een rit naar de pluviometer.
Zaterdag, 10 augustus 2013
Ook vanochtend bevonden we ons nog in (licht) onstabiele en vochtige luchtmassa's. Er werden volop stapelwolken gevormd die zich meestal echter uitspreidden tot Stratocumulus. Tot zware buien kon het op deze manier natuurlijk niet komen, maar de overvloedige bewolking zorgde ervoor dat het zomergevoel vooral tijdens de namiddag ver te zoeken was. De zuidwestenwind voelde hierbij tamelijk koel aan en kwam bovendien erg venijnig uit de hoek op sommige momenten. Bovendien hebben we een tamelijk frisse ochtend achter de rug bij minima van 13,7 graden, en de maxima waren met 21,2 graden ook niet meer van het niveau waar we ooit aan gewend zijn geweest. Halverwege de namiddag slaagde één van de stapelwolken er toch nog in om tot een bui uit te groeien, maar meer dan een achttal regendruppels leverde dit niet op. Tijdens de avond losten de stapelwolken weer op, verdwenen de Stratocumuluswolken en gingen we een lichtbewolkte nacht in met slechts hier en daar nog wat restanten van de eerdergenoemde bewolking. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,2 mm + de acht bovengenoemde regendruppels.
Zondag, 10 augustus 2014
Aan het begin van de voormiddag konden we nog wat opklaringen meepikken in een met Altocumulus castellanus, lenticularis, Stratus fractus en Altostratus overtrekkende hemel. Het was winderig en het was zacht met minima van 15,7 graden. Er kwam een gebied met gesloten bewolking opzetten dat enkele druppels regen achterliet alvorens het weer opklaarde. Daarna pakten de eerdergenoemde wolkensoorten zich terug samen en raakte het weer overtrokken met een paar regendruppels. En weer volgden er opklaringen. Ondertussen bleef de wind flink doorrazen en voelde die 23,0 graden niet zo zomers aan als ze werd afgelezen. Op het einde van de namiddag kwam het dan toch tot een kort maar erg hevig onweer dat het weerstation met een wolkbreuk belaagde en zo 11,0 mm opleverde op een tiental minuten. Terwijl de neerslag met bakken naar beneden kwam, zwakte de wind snel af en werd de duisternis opeens verdrongen door het snel opkomende zonlicht aan de achterzijde van de bui. Niet te verwonderen met de hoge treksnelheid van de wolken, en de volledige windstilte was dan ook maar van korte duur daar ze door een tijdelijk evenwicht tussen outflow en heersende wind werd veroorzaakt. Voor iemand doorhad wat er gebeurde, werden we door een ware storm overvallen en werd alles overstemd door het bulderend geraas van zeer krachtige windstoten. De blauwe kleur van de lucht werd nu melkachtig en er kon spoedig een zeer dunne en egale laag Cirrostratus bewolking herkend worden. Later waren hier ook heel fijne ribbelpatronen in te herkennen maar de bewolking werd niet dikker zodat de zon erdoor bleef schijnen. Door de Cirrostratus dan toch want op lager niveau dreef nu massaal Stratus fractus bewolking binnen waardoor het tijdens de latere avond zwaarbewolkt werd maar het bleef wel droog. De wind bleef flink doorrazen tijdens de late uurtjes en het deed allemaal sterk aan herfst denken.
Maandag, 10 augustus 2015
De Altocumulusvelden zijn weer verdwenen en hebben vanochtend plaats gemaakt voor Cirrus en Cirrostratus. Het was nog steeds aangenaam zacht bij minima die niet onder 13,9 graden zijn gezakt. Tijdens de voormiddag dreef er weer Altocumulus binnen vanuit het zuiden en kregen we ook Stratocumulus te zien. Hierdoor kreeg de zon het zwaar te verduren, al bleven er toch nog wat bescheiden opklaringen over. Tijdens de namiddag ontstonden daar stapelwolkjes in die tijdens de avond weer oplosten. Het rustige, droge en nevelige weertype met fletse kleuren deed niet meteen vermoeden dat de onweeractiviteit net voorbij de Duitse grens ongekende hoogten bereikte. Onweders die geleidelijk verder wegtrokken naar het noordoosten terwijl de opklaringen in Malderen vanuit het westen breder werden. De Altocumulusvelden werden weer van onderaf beschenen door de ondergaande zon in warme kleuren wat terug voor een fraaie zonsondergang zorgde. Officieel bevonden we ons in polaire lucht met de Duitse onweersbuien op het koufront, maar thermisch viel dit allemaal nog erg mee en haalden we maxima van 27,7 graden bij een overwegend zwakke zuidwestelijke bries.
Woensdag, 10 augustus 2016
Er waren opnieuw verschillende buien actief in de Benelux tijdens de nachtelijke uurtjes, maar in Malderen is het deze keer helemaal droog gebleven. Het was door de brede opklaringen, Arctische lucht en weggevallen wind erg fris met minima van 10,1 graden en de resterende bewolking bestond uit Cumulus congestus en Stratocumulus. In de loop van de voormiddag losten deze wolken grotendeels op, maar vanuit het noordwesten kwam er massaal Altostratus opzetten die snel dikker werd zodat het een erg sombere en kille toestand werd. Ook de regen bleef niet uit en toen de eerste druppels vielen zagen we ook pannus bewolking verschijnen terwijl de Altostratus overging in een klassieke Nimbostratus regenlucht. Na korte tijd bleek die Nimbostratus dan toch niet zo klassiek te zijn want het bleek Cirrus densus te zijn uit flinke buienwolken die zich op grote hoogte uitspreidden. Deze woorden waren nog niet koud of we zagen een mooie buienlucht met flinke stapelwolken, aambeeldbewolking, azuurblauwe opklaringen ertussen en erg transparante kleuren. De uitspreiding tot Cirrus densus was echter wat te overdreven om de wolkenluchten helemaal tot hun recht te laten komen, en voor wie tussendoor van een zonnige opklaring wilde genieten was het ook niet bepaald een goede setting. Dit zagen we vooral aan de thermometers die het bij 17,8 graden al voor gezien hielden en ons kippenvel. De buien hadden de neiging om zich in straten te schikken, maar Malderen bevond zich blijkbaar opnieuw op de parkeerstrook van zo'n straat waardoor het neerslagtotaal niet verder dan 2,3 mm is gekomen. Tegen de avond begonnen de opklaringen dan toch een beetje terrein te winnen en zagen we de zon meer en meer tevoorschijn komen. Maar de bewolking bleef nog steeds in de meerderheid en er stond ook een vlagerige, koude noordwestenwind die er een onaangename en gure bedoening van maakte ondanks het feit dat het nu droog bleef.
Donderdag, 10 augustus 2017
Het is tijdens de nacht zo goed als droog gebleven maar vanuit het zuiden is er veel Cirrostratus en Altostratus binnengedreven en er hing ook Castellanus bewolking waardoor het er allemaal dreigend uit zag en veel weg had van een zwoele zomerdag die spoedig door onweer zou gevolgd worden. Maar met minima van 13,1 graden was het helemaal niet zwoel en het voelde bij momenten zelfs kil aan. In de loop van de voormiddag ging het dan regenen vanuit het zuidoosten waarbij de meest actieve neerslaggebieden net ten noordoosten van ons in hun lengte voorbijtrokken in noordwestelijke richting. Niettemin kregen we daar in Malderen een flink deel van mee en de neerslag had een enigszins buiig karakter met soms dikke druppels die naar beneden kwamen. Net als een paar dagen geleden ontwikkelde zich ten westen van ons weer een buienlijn met onweer op waardoor we terug tussen een regenzone en een onweerslijn terecht kwamen. Maar deze keer pikten we dan toch een deel van de regenzone mee en kwamen we dus niet pal in het midden tussen beide systemen terecht. De overvloedige bewolking (van opklaringen is er vrijwel geen sprake geweest vandaag) hield het kwik flink aan de ketting waardoor we het met maxima van 16,2 graden moesten doen. De lage temperaturen kwamen in een noordwest- zuidoost gerichte strook langs de grens tussen België en Nederland voor waarbij het zowel ten zuiden als ten noorden daarvan beduidend warmer was. Door het overvloedige vocht in de lucht en het ontbreken van wind voelde het echter niet al te koud aan, voor zover we ons niet tot op ons vel lieten natregenen. Tijdens de avond bleef de neerslag aanhouden en werd er ook geleidelijk wat nevel gevormd waardoor het allemaal weer een herfstachtig tintje kreeg. Het koelde bij dit alles nauwelijks af en het neerslagtotaal voor vandaag was onduidelijk daar het tot na middernacht gezapig bleef verder druppelen.
Vrijdag, 10 augustus 2018
Het is tijdens de nacht helemaal opgeklaard en er hing een heerlijke koelte bij minima van 12,9 graden die plaatselijk zelfs voor kippenvel zorgde. De omgeving lag er kleddernat bij door dauw en de gevallen regen al is deze voor veel planten te laat gekomen. Aan de kust kwamen onweersbuien voor en deze deden overdag een poging om het binnenland in te trekken. Maar het stelde allemaal niet veel voor in Malderen en uiteindelijk werd het een zonnige dag met stapelwolken terwijl er in het zuidwesten langzaam maar zeker een muur van Altocumulus, Stratocumulus en Altostratus kwam opzetten. We haalden nog maxima van 21,9 graden. Aan het begin van de avond zag het er al behoorlijk dreigend uit met valstrepen al slaagden de buien in deze storing er nog niet in om Malderen te bereiken. Pas ruim na zonsondergang kwam het daar tot een bui die 1,4 mm.
Zaterdag, 10 augustus 2019
Na een erg winderige nacht begon de dag met brede opklaringen en Stratocumulusvelden. De wind wakkerde weer verder aan eens de zon op was en tussen de onschuldig ogende Stratocumulusvelden ontstonden buienwolken. Er passeerden enkele buienlijnen die ook Londerzeel wisten te treffen, maar door de hoge treksnelheid bleef het neerslagtotaal teleurstellend laag met 0,7 mm. Er stroomde koelere lucht binnen en het kwik schommelde tussen 17,7 en 26,0 graden. Na de middag werd de lucht stabieler en als er al een bui probeerde te ontstaan, werd deze tot onschuldige Stratocumulus om geboetseerd. De opklaringen werden breder en de zon was door we wind verraderlijk waardoor velen er rood aangeslagen vanachter kwamen. Pas tegen de avond werd het rustiger en was er ook geen of nauwelijks bewolking meer te zien.
Maandag, 10 augustus 2020
Tijdens de nacht is er redelijk wat sluierbewolking binnengedreven, en dit terwijl alle andere wolkensoorten zijn verdwenen of opgelost. Het was weer een zwoele nacht net minima van 20,1 graden en door al dat vocht kregen we een schitterende zonsopgang met vurige oranjetinten waarna de omgeving voor geruime tijd baadde in een surrealistisch goudkleurig licht. Het leek wel alsof we in de hemel vertoefden, maar eigenlijk zaten we in de hel want de aanvoer van hete subtropische lucht werd vandaag weer een versnelling hoger gezet waardoor er van de ochtendkoelte niet lang kon genoten worden terwijl de uitgedroogde vegetatie zich mocht opmaken voor de volgende thermische oplawaai. De zon brandde er al snel genadeloos op los en het kwik steeg tijdens de voormiddag reeds naar tropische waarden waarbij er amper bewolking werd gevormd. Uiteindelijk werden er maxima van 36,5 graden opgetekend bij een zuidoostelijk briesje. Tijdens de late namiddag begon er echter nog wat stapelbewolking te ontstaan en tegen de avond zagen we dan toch nog een muur van Cumulus congestus en Cumuloniumbus spectaculair oplichten in het oranje avondlicht. Maar deze vorderde maar langzaam en hing volgens de radarbeelden nog boven Frankrijk waardoor we er uiteindelijk niets van meekregen buiten fraaie foto s. Na zonsondergang leek de activiteit eruit te zijn en konden we dus ook geen bliksemshow meer meepikken. Het oogst weinig verwondering dat de pluviometers weer werkloos zijn gebleven met een dagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 10 augustus 2021
Na een zonnige en koele start met minima van 13,8 graden zagen we weer overal Stratus fractus en Stratocumulus verschijnen waardoor de voormiddag vrij somber verliep. Naar de middag toe kwam er ook wat buienactiviteit in maar met wat fijne regendruppels die af en toe vielen stelde dat in vergelijking met gisteren weinig voor. De wind was eerder zwak uit west- zuidwestelijke richtingen. Na de middag volgden er echter perioden van meer intense en aanhoudende regenval die ook uit dikkere druppels bestond. Het leek allemaal om een klassieke regenzone te gaan door de in Nimbostratusbewolking overgaande luchten maar toch kreeg de neerslag op het einde een buiig karakter. Daarna zagen we ook flinke stapelwolken toen het weer opklaarde vanuit het westen. Dit ging overigens vrij plots want 10 minuten eerder leek het alsof het nog urenlang druilerig en grijs zou blijven en de maxima van 22,3 graden zouden in dat geval een stuk lager zijn geweest. Af en toe vielen er nog wat druppels maar uiteindelijk volgde er een stabiele en droge periode die een paar uur duurde. Tot ze werd gevolgd door een vrij grote buiencluster die net ten zuiden van ons langstrok en hier nog wat licht gedruppel met zich meebracht. Daarna klaarde het definitief op vanuit het westen en de avond verliep in klamme en windstille omstandigheden. En deze waren ideaal om op grote schaal nevelbanken te laten ontstaan die voor mystieke effecten zorgden buiten de bebouwde gebieden. De dag eindigde met een neerslagtotaal van 1,4 mm.
Woensdag, 10 augustus 2022
Na een reeds erg zwoele nacht met minima van 17,5 graden zagen we opnieuw Cirruswolkjes aan een voorts heldere hemel die in oranjeroze kleuren oplichtte bij het doorbreken van de schemering. De vederwolkjes vertoonden weer typische floccus en fibratus structuren en zaten deze keer vooral in het westen en zuiden. Er stak een oostelijk tot noordoostelijk briesje op al was ze een stuk zwakker dan gisteren wat het warmtegevoel natuurlijk nog versterkte. De Cirruswolkjes bleven de hele dag door zichtbaar en breidden zich over de rest van het luchtruim uit maar van een echter bewolkingstoename konden we niet spreken en hoe dan ook had het nauwelijks invloed op de verzengend hete zonnestralen. Deze lieten het kwik weer naar een zinderende 32,2 graden klimmen waarbij we verschillende uren boven de tropische grens bleven hangen. Het was wachten tot laat in de avond toen het weer wat ging afkoelen, en hierbij konden we van geluk spreken dat er tijdens de namiddag een drogere luchtsoort is gearriveerd. Hierdoor werd het bij hogere temperaturen voor het gevoel wat draaglijker en ook was er nog steeds een aangename afkoeling na zonsondergang. Of deze droge lucht een goede ontwikkeling is, is echter een andere vraag want met opnieuw een neerslagtotaal van 0,0 mm erbij kreeg de natuur het andermaal zwaar te verduren.
Donderdag, 10 augustus 2023
Het was nog steeds helder maar de omgeving lag er druipnat bij door dauwvorming en nevel. Dit zorgde voor sfeervolle plaatjes en je kon er zelfs al een knipoogje van de herfst in herkennen bij de ook nog eens erg koele minima van 9,9 graden. Maar de zomer liet zien dat ze nog lang niet verslagen was want eens de zon weer op krachten was gekomen, werd al het vocht meteen weer verdampt en er werd ook droge landlucht aangevoerd. Het warmde zeer snel op en we waanden ons met die diepblauwe luchten in zuiderse sferen. Het contrast met Nederland was enorm want daar ging men over het grootste deel van het land bijna de hele dag gebukt onder kille Stratus en Stratocumulus bewolking. De opklaringen rukten daar maar met mondjesmaat op. Vanuit Malderen was er overigens af en toe een verdwaald Stratocumulusveldje te zien langs de noordelijke horizon, wellicht verre uitlopers van dit wolkengebied. Vanuit het zuiden was er echter ook dreiging want daar verschenen tijdens de namiddag Cirrusvelden en Altocumulusbankjes die de diepblauwe kleur vanuit het zuidwesten begonnen te verdringen. De boel zat echter behoorlijk geblokkeerd waardoor er boven onze hoofden eigenlijk een soort van verkeersopstopping ontstond met de Nederlandse wolkenvelden die gevolgd werden door de Belgische opklaringen, terwijl de Franse wolkenvelden en de opklaringen die daar weer achter zaten er in een slakkengangetje achteraan tuften. Hoe dan ook, wat de satellietbeelden in traagheid toonden werd gecompenseerd door de snelheid waarmee het thermisch in de goede richting (voor de zomerliefhebbers) ging want de maxima van 25,7 graden die we vandaag al konden optekenen zijn we echt al lang niet meer gewoon. En het toetje moest dan nog komen want tijdens de avond kregen we weer een van die zeldzame warme terrasjes settings waarbij de warmte tot zonsondergang bleef hangen terwijl het ook niet klam of kil aanvoelde. Pas na zonsondergang begon er iets van afkoeling op gang te komen waardoor een extra truitje nodig werd, maar in ieder geval was er nu niemand meer die nog overwoog om de centrale verwarming weer aan te zetten. En nog minder om een paraplu open te klappen bij het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 10 augustus 2024
Onder een open hemel is het kunnen afkoelen tot 14,4 graden en er heeft zich ook een beetje dauw gevormd. Er stond echter nog redelijk wat wind uit zuidwestelijke richtingen en deze zorgde ervoor dat de omgeving toch nog vrij droog is gebleven. Eens de zon enkele graden boven de horizon stond, begon de wind verder aan te trekken en kwam ze vlagerig uit de hoek. Geleidelijk aan kromp ze naar zuidelijke richtingen waardoor er warmere lucht werd aangevoerd. En de zon scheen ook nog eens ononderbroken waardoor het zomergevoel compleet was. Omstreeks 9H ontstonden er echter plotseling Cumulus fractus wolkjes en deze werden geleidelijk aan talrijker waardoor het een stuk minder zonnig dreigde te worden. Maar uiteindelijk gingen deze wolkjes over in Cumulus die tijdens de namiddag begon kleiner te worden waar je zou verwachten dat ze door de toenemende thermiek net zouden aangroeien. Bij veel zonneschijn haalden we al maxima van 26,0 graden. Op het einde van de namiddag waren deze wolkjes al zo goed als verdwenen al verschenen er nu plotseling heel fraaie Stratocumulus lenticularis wolkjes vanuit het westen en noordwesten. Deze tekenden zich af tegen een diepblauw kleurende lucht (die eerder vandaag nog wat heiig was) en waren op een gegeven moment zo talrijk dat ze overal zaten. Vanuit het noorden dreven al snel ordinaire Stratocumulusvelden binnen en in die richting was ook Cirrus en Cirrostratus te zien. Somber werd het echter niet want het klaarde kort voor zonsondergang weer grotendeels uit waardoor de dag dan toch nog zo zonnig (of beter, helder) eindigde als ze begonnen is. En ook het neerslagtotaal was net hetzelfde als toen met 0,0 mm.
Zondag, 10 augustus 2025
Het was terug erg koel met minima van 11,5 graden en in het oosten van het land zat de temperatuur zelfs heel dicht bij het vriespunt (Ardennen). Daar hoorde een azuurblauwe heldere hemel bij, alle bewolking die gisterenavond nog te zien was is immers verdwenen of opgelost. Door het wegvallen van de wind en de vlotte uitstraling onder deze open hemel kon zich terug ochtenddauw vormen die er ondertussen toch al enkele uren over deed op volledig te verdampen nu de zon er al wat later bij komt en lager begint te staan. Los van deze vroege 'herfstverklikkers' bleef het echter op en top zomerweer en de weergoden deden er nu nog een schepje bovenop door het helder te laten waardoor de zon zeker tegen de middag weer extra krachtig was. Het warmde snel op al konden we nog van een aangenaam verkoelend zuid- zuidwestelijk briesje genieten dat het allemaal heerlijk luchtig maakte. Na de middag ontstonden er toch nog Cumuluswolken, hierbij viel op dat ze eerst enkel in een eenzaam groepje ten zuidwesten van Malderen te zien waren, ondanks het feit dat ze al redelijke afmetingen hadden. Sommige stapelwolken leken ook een gemeenschappelijke basis te delen zoals castellanus bewolking, al is de atmosfeer momenteel nog te droog en stabiel om daar al over verder te fantaseren. Korte tijd later waren de stapelwolken dan toch overal te zien, en ze hadden tijdens de eerste paar uren nog steeds flinke afmetingen. Daarna lieten hogedrukinvloeden zich steeds meer gelden en zagen we ze steeds meer overgaan in de mediocris variant. De lucht werd een beetje nevelig, vooral in het zuidwesten maar de azuurblauwe kleuren bleven wel overheersen. Aan het begin van de avond losten de stapelwolken traditiegetrouw op nadat ze eerst nog uiteenvielen in Stratocumulusachtige 'puinhoopjes'. De rest van de avond verliep dan in heldere omstandigheden. De warmte bleef eerst goed hangen, zeker nu we al maxima van 26,8 graden konden optekenen. Maar omstreeks 20H20 stak er opeens een briesje op vanuit het noord- noordwesten en koelde het verrassend snel af. Vermoedelijk was dit een zeewindfront dat in verzwakte vorm tot in Malderen is kunnen doordringen want op de weerfora werd ook al melding gemaakt van een dergelijk front dat langzaam maar zeker het land in trok. De laatste restjes stapelwolken die we hier zagen werden dan ook mogelijk niet door thermiekbellen gevormd maar door dat frontje, de wolkenluchten zagen er immers bijna hetzelfde uit als eerder aan de kust. De wind zwakte nadien weer af en we gingen een heerlijk koele avond in waarin we ons weer konden uitsloven voor onze uitdrogende plantjes bij het neerslagtotaal van 0,0 mm zonder ons te pletter te moeten zweten.