Donderdag, 12 augustus 2004
Terwijl de westelijke hemel gisterenochtend werd opgefleurd door een onverwachtse bliksemontlading, was dat vandaag het geval door de indrukwekkende rode ochtendkleuren, en nadien tijdens de dagelijkse pendeltrip naar Brussel ter hoogte van Schaarbeek kon een felle dubbele regenboog het uitspansel omtoveren tot een waar kunstwerk. Wie 'regenboog' zegt denkt meteen aan regen en daar was de daaropvolgende uren duidelijk geen gebrek aan bij de passage van een regenzone die een groot deel van de dag tot een nogal herfstachtige bedoening heeft herschapen. Na de middag kwamen er langzaam maar zeker opklaringen binnen schuiven, maar of die een lang leven beschoren zijn valt af te wachten want op het moment dat dit verslag doorheen de internetkabel geperst wordt is in het westen een buienlijn opgedoken die er erg actief uitziet en dus wel eens met klank en lichtspel over het Malderse grondgebied zou kunnen trekken. De temperaturen waren een flink stuk lager dan we de voorbije weken gewend waren, hoewel de ochtendtemperatuur met 17,5 C erg hoog bleef moesten we het overdag doen met 20,8 graden. De wind was een stuk uitbundiger nu met 27 km/h uit het zuidwesten en de regenzone heeft hier voor 4,8 mm gezorgd, al zal daar wellicht zo dadelijk nog wat bij kunnen komen. De komende dagen blijft het wisselvallig al lijkt het weer tijdens het weekend enigszins te gaan stabiliseren, maar gezien er zich boven de oceaan een westcirculatie begint te ontwikkelen lijkt het ernaar uit te zien dat de zomer langere tijd zal moeten terugtrekken...
Vrijdag, 12 augustus 2005
Tijdens het aanbreken van de daglichtperiode zag het er allemaal zeer onstabiel uit met een goed vertegenwoordigde wolkenmassa waarvan het grootste deel het in verticale richting ging zoeken. Het duurde dan ook niet lang eer een op het eerste zicht heel actieve stortbui langstrok, maar deze bleef netjes ten noorden van ons waardoor we niet meer zagen dan een viertal regendruppels. Na het overtrekken van deze onstabiliteiten werden we een tijd lang geplaagd door laaghangende Stratusbewolking waardoor de onstabiele zomerhemel plaats maakte voor een grauwe herfstlucht. Gelukkig niet voor lang echter want geleidelijk kwamen er weer opklaringen binnendrijven zodat de zon weer aan bod kon komen. Volledig helder werd het niet want het wemelde van de stapelwolken waarvan sommige forse afmetingen aannamen en in de loop van de namiddag zorgde een van hen voor een licht onweer te Malderen, goed voor 0,8 mm in de pluvio. Net als vanmorgen dus een schampschot, zeker in vergelijking met Nederland waar de weergoden alle remmen losgooiden en er een waar vuurwerkfestijn van maakten. Terwijl de onweerszone verder wegtrekt over Duitsland genieten we te Malderen weer van brede opklaringen al moeten we af en toe nog wat lichtje buitjes voor lief nemen waarvan de laatste zelfs een stukje regenboog tevoorschijn toverde. Het was duidelijk dat de thermometer vandaag meer verwend werd dan de pluviometer want met temperaturen tussen 13,9 en 23,6 graden hebben we zeker geen klagen ondanks de wind die in de namiddag weer fors uit de hoek kwam met snelheden tot 32 km/h, hierbij ruimend naar het noordwesten tot noorden tijdens de passage van het bijhorende koufront. Het ziet er overigens naar uit dat de weergoden morgen een rustdagje nemen zodat we het bij droog en rustig weer houden, maar vanaf zondag gaan ze er weer volop tegenaan met vers onweer en regen terwijl het kwik volgende week tijdelijk flink onderuit moet.
Zaterdag, 12 augustus 2006
Na de onderkoelde toestanden van gisteren werd de herfststemming vanochtend nog flink aangezwengeld door er een sombere, egaal grijze wolkenlucht aan toe te voegen. Er was nauwelijks wind en een doodse stilte daalde neer over het Malderse landschap. Gelukkig verschenen er enkele uurtjes na zonsopgang opklaringen vanuit het noorden die ons alsnog konden redden van de Allerheiligensfeer die ons bedreigde. In de diepblauwe luchten die op korte tijd het weersbeeld gingen bepalen, ontstonden stapelwolken die uitgroeiden tot reusachtige afmetingen maar op deze locatie bleef dit zonder gevolgen, wat we niet kunnen zeggen van onze noorderburen + de Belgische kuststreek waar de radarbeelden steeds erg actieve buien met onweer toonden. Een van de buien was in de late namiddag erg dicht genaderd maar meer dan een drietal niet meetbare druppeltjes konden het weerstation niet bereiken. Wat we aan actie misten werd echter ruimschoots gecompenseerd door de temperaturen die in vergelijking met gisteren bijna tropisch aanvoelden met waarden tussen 10,8 en 20,9 graden. Tijdens de avond is de blauwe, Arctische lucht stillaan gaan plaatsmaken voor Altostratusbewolking op nadering van een uitgestrekt regengebied dat langzaam maar zeker nadert uit het noordwesten. Hoewel deze voornamelijk uit lichte regen bestaat, zitten er een aantal buien in verscholen die lokaal nog voor een heus waterfestijn kunnen zorgen, misschien wel in Malderen waar er afgelopen nacht slechts 0,2 mm is gevallen. Het gaat echter maar langzaam bij de zwakke stroming waarin de veranderlijke wind niet meer dan 12,9 km/h haalde vandaag...
Zondag, 12 augustus 2007
Ondanks de veelbelovende weerberichten moesten we vandaag met lede ogen toezien hoe het daglicht weerkeerde in een grijze, met Stratus bedekte hemel. De temperaturen waren net als gisteren gelukkig niet al te laag, maar de bewolking was hardnekkig genoeg om het grootste deel van de voormiddag in beslag te nemen. Pas kort voor de middag ging deze langzaam over in Stratocumulus en brak de zon erdoor, maar de hemel was niet meer zo stralend blauw en het voelde erg plakkerig aan. Een duidelijk teken aan de wand dat er nog een en ander boven ons hoofd hing en inderdaad, na een paar uur genieten van (relatief) brede opklaringen, pakten donkere wolkenmassa's zich samen aan de zuidelijke en zuidwestelijke hemel. Hieruit ging het later voor korte tijd lichtjes druppelen, al keerde de zon daarna terug om ons weer een paar uur van aangenaam zomerweer te laten genieten. Dit was echter de genadeslag voor de potentieel onstabiele atmosfeer waardoor het in de vroege avond begon te donderen terwijl er lichte en tijdelijk matige regen naar beneden kwam. Op de radarbeelden waren verschillende onweerscellen te zien die zich over de hele Benelux verspreidden, en op sommige plaatsen voor flinke regenhoeveelheden moeten gezorgd hebben gezien de zwakke bovenstroming en de langzame voortgang van de buiencellen. Zoals gewoonlijk liep het in Malderen echter zo'n 'vaart' niet en na een beetje gedruppel, net voldoende om de straatstenen een beetje nat te maken en een zevental donderslagen, keerde de rust weer terwijl er vanuit het westen weer brede opklaringen kwamen opzetten. Het laatste uur voor zonsondergang was het nog aangenaam toeven buiten, maar de vochtige lucht zorgde ervoor dat het later op de avond erg klam ging aanvoelen in de afkoelende atmosfeer. Met temperaturen tussen 13,4 en 24,3 graden en een briesje tot 19,3 km/h uit het zuidwesten hebben we over deze dag echter zeker niet te klagen (al mocht er misschien wat meer zon zijn) terwijl het 'onweer' tijdens de vooravond geen meetbare neerslag opleverde.
Dinsdag, 12 augustus 2008
De ochtendspits viel vandaag ten prooi aan regenval die het ene moment vrij intens was en het andere moment overging in licht gedruppel. Dit gebeurde bij minimumtemperaturen van 15,3 graden en een opvallende windstilte. De regenbuien waren wellicht al een hele tijd bezig vermits de omgeving er om 5H reeds kleddernat bijlag. Het eerste daglicht onthulde vervolgens Altostratus en nimbostratusbewolking waaronder Stratocumulus castellanus hing: tekenen aan de wand dat de lucht onstabiel was en we nog een aantal buien tegoed hadden. De regenzone hadden we vrij snel achter de kiezen want vanuit het zuidwesten klaarde het een paar uur na zonsopgang uit en ging de bewolking over in Stratus fractus en Altostratus om vervolgens plaats te maken voor een diepblauwe hemel met stapelwolken. Deze groeiden op hun beurt uit tot felle buien die ons kort voor en na de middag overspoelden. Daarna leken de stapelwolken weer wat in te zinken en werd het droog terwijl de zon zich ruimschoots liet zien, maar de wind wakkerde ondertussen flink aan tot snelheden van 41,8 km/h uit het zuidwesten. De temperaturen werden hierdoor wat ingeperkt al is 23,4 nog een erg goede waarde voor half augustus. Een nieuw buiengebied stond in het westen echter al te trappelen om zich aan ons voor te stellen en hoewel het eerste exemplaar ons net langs het oosten miste, bracht de volgende bui heel wat spektakel op Malders grondgebied in de vorm van indrukwekkende wolkenformaties, onweer, rukwinden maar relatief weinig regen. De derde bui uit de reeks miste ons opnieuw langs het oosten, maar door de invallende schemering leverde dit nog een mooie bliksemshow op die van hieruit zichtbaar was en opnieuw adembenemende wolkenformaties. Later werden de buien van onderaf beschenen door de ondergaande zon zodat de knaloranje kleurentinten voor een prachtig sluitstuk van deze toch wel erg bijzondere avond zorgden. Het neerslagtotaal had ondertussen 2,6 mm bereikt.
Woensdag, 12 augustus 2009
De bewolking is afgelopen nacht stiekem dichterbij geslopen, waardoor we vanochtend verspreide Altocumulusvelden konden ontwaren. Deze namen geleidelijk toe in omvang terwijl er een weinig Cirrus verscheen, maar het bleef voorlopig droog. Kort voor de middag was het bijna volledig betrokken met Altocumulusbewolking die zich aaneensloot tot Altostratus, maar korte tijd later brak de bewolking weer open. Dit gaf wat ruimte voor nieuwe opklaringen zodat het na de middag alsnog vrij zonnig werd. We kregen nu echter hoge sluierwolken te zien die overgingen in Altostratus terwijl er forse stapelwolken werden gevormd. De zon kwam hierbij al snel in zware moeilijkheden, en toen er vanuit het noord - noordoosten Altostratus kwam opzetten liet ze het definitief afweten. Als toemaatje ging het tijdens de avond lichtjes regenen, maar daar zullen de dorstige planten zeker niet over te klagen hebben. De regen kreeg geleidelijk een buiig karakter en was na zonsondergang soms erg intens. Het neerslagtotaal kon zo oplopen tot 3,0 mm, terwijl de rustige en bijna windstille atmosfeer erg opviel. Hierdoor voelden de temperaturen van 14,1 tot 25,9 graden extra warm aan. Ondanks de windstille atmosfeer tijdens de avond werden er overdag nog snelheden tot 33,8 km/h opgetekend uit west- zuidwestelijke richtingen. De neerslag hoort bij een koufront waardoor we het morgen aan de andere kant ervan met lagere temperaturen zullen moeten doen.
Donderdag, 12 augustus 2010
De dreigende Stratocumulus wolkenvelden hebben vanochtend plaats gemaakt voor heel wat onschuldiger uitziende Stratocumulus undulatus wolken. Deze waren bovendien niet zo uitgestrekt waardoor er opklaringen waren die een flinke afkoeling tot 10,4 graden toelieten. De golvende en geribbelde structuren in deze bewolking zorgden bij zonsopgang voor een magisch decor, maar hun rustgevende uitstraling was zeer bedrieglijk. Op grote hoogte zijn de luchtmassa's immers flink afgekoeld en zodra de zon alles aan de grond deed opwarmen, ontstonden er grote temperatuur contrasten die voor erg buiig weer gingen zorgen. Nog voor de middag ontstonden er kolossale stapelwolken die binnen de kortste keren uitgroeiden tot buienwolken waar plaatselijk ook onweer op zat. In Brussel was het kort na de middag reeds prijs met flinke slagregens waar op het eerste zicht echter geen onweer bij zat. Ook na de middag kwam het er verschillende keren tot pittige buien uit het grillige wolkenlandschap dat veel weg had van een typische voorjaarsbuien- situatie. Ook in Malderen was het een komen en gaan van stortbuien, althans dat zou men tenminste verwachten bij het aanschouwen van dergelijk buiengeweld in Brussel. De werkelijkheid was echter heel anders want de omgeving van het weerstation lag er kurkdroog bij en de pluviometer loog er niet om met 0,2 mm als dagtotaal. De bewolking bestond hier uit Cumulus congestus die zich uitspreidde tot Altocumulus en Stratocumulus. Hierdoor was het ondanks het droge weer alles behalve zonnig en bleven de maxima steken op 22,7 graden. Er stond nauwelijks wind, maar outflows van de buien die ons gemist hebben waren alsnog goed voor een maximale windstoot van 20,9 km/h uit het noordwesten. Door het wegvallen van de thermiek loste de bewolking tijdens de avond gedeeltelijk op en kregen we een afwisseling van Stratocumulusvelden en wat Cumulusbewolking te zien. De rest van de avond verliep in vrij kille maar rustige omstandigheden.
Vrijdag, 12 augustus 2011
Tijdens de ochtend waren er enkele opklaringen te zien die voor een apart sfeertje zorgden terwijl het was afgekoeld tot 16,1graden. Daarna nam de bewolking snel toe met Stratus en Stratus fractus en veel Stratocumulusvelden ertussen. Kortom het werd erg somber en op de koop toe bleef dit mistroostige weertype aanhouden voor de rest van de dag. Na de middag doken er een aantal regenbuien op, maar doordat ze achter laaghangende bewolking verscholen bleven, veranderde er weinig aan het monotone uitzicht. Het was reeds avond voordat er een paar opklaringen tussen ontstonden, al zag het er ook toen niet veel interessanter uit. Het kwik bleef flink achterwege met 22,2 graden als maximum, en de wind draaide naar het west- zuidwesten met snelheden tot 27,4 km/h. Tijdens de avond bleef grijs de hoofdkleur en vielen er af en toe lichte buitjes van regen en motregen uit een laaghangend wolkendek dat uit lichtgrijze en donkergrijze tinten bestond. Al deze buien waren uiteindelijk goed voor een dagtotaal van 1,8 mm.
Zondag, 12 augustus 2012
Het werd vandaag een stuk zwoeler en drukkender dan gisteren, maar voor het zover was konden we nog even herademen in een koele ochtend bij minima van 13,2 graden. Na de middag verschenen er een paar stapelwolken en het kwik liep verder op tot 29,8 graden terwijl de wind overwegend zwak was met een uitschieter tot 19,3 km/h uit het oosten. Tegen de avond zagen we plots onweersbuien verschijnen die met hun geeloranje aambeeldvormige toppen aan de zuidwestelijke horizon prijkten. De buien ontwikkelden zich in een band die met Cirrusbewolking gemarkeerd was en ook op de satellietbeelden goed te zien was. Hoewel deze lijn doorliep tot in de Alpen stelden de buien niet zoveel voor qua activiteit en zodra de zon onder was zakten de buien terug in elkaar. Alle hoop op een paar verlossende regendruppels voor de verschrompelde planten was hiermee weer verdwenen want in de pluviometer lazen we op het einde van de dag nog steeds een ontnuchterende 0,0 mm af. De avond verliep overigens een stuk warmer dan de voorbije dagen, en voor wie niet over airco beschikt lijkt een comfortabele nachtrust er niet meteen in te zitten.
Maandag, 12 augustus 2013
We kregen vandaag te maken met een golvende storing die zich op de scheiding van warmere en polaire luchtmassa's ging ontwikkelen. Ze bevond zich echter maar in een beginstadium waardoor het vooral om hoge en middelhoge bewolking ging ondanks haar dreigende uiterlijk op de satellietbeelden. Tijdens de nacht was het nog volledig helder waardoor het goed is kunnen afkoelen en we de dag met erg frisse minima van 13,5 graden zijn begonnen. Daarna waren het dan Cirrus en Cirrostratusvelden die vanuit het zuidwesten binnendreven terwijl er wat stapelwolkjes werden gevormd en er enkele Altocumulus- en Stratocumulusvelden binnendreven. De bewolking hield ons zoet tot ongeveer halverwege de namiddag toen het vanuit het noordwesten weer ging opklaren en de zon er terug aan te pas kwam. We konden nu genieten van een zomers weertype tussen de wolkenband en een buiengebied dat zich ten noordwesten van ons bevond. Het warmde op tot 22,7 graden terwijl er een zwakke zuidwestenwind stond. Het duurde niet lang voordat de buien ons bereikten, maar uiteindelijk bleken deze enkel voor een toenemende bewolking te zorgen terwijl de wind tijdelijk flink aanwakkerde. De neerslag zelf bleef beperkt tot een zestal regendruppels die uiteraard niet meetbaar waren (0,0 mm). Daarna volgden er weer opklaringen maar vanuit het westen dreven naar de avond toe Stratocumulusvelden binnen terwijl de lucht nogal nevelig werd. Dit zorgde voor zogenaamde Jacobsladders die best wel een mooi uitzicht opleverden tussen de gebroken Stratocumulusbewolking. Later op de avond ging de bewolking over in Stratocumulus castellanus en werd de atmosfeer duidelijk onstabieler. Geen wonder natuurlijk met de actieve buien die op Nederland afstevenden en daar een woelige nacht lijken in te leiden. De buien lagen echter niet op ramkoers voor Londerzeel en de bewolking besloot dan maar weer over te gaan in gewone Stratocumulus die in het noordwesten nog even de zon doorliet zodat we de dag met een mooie oranje zonnegloed konden afsluiten. Het eerdergenoemde neerslagtotaal werd dus ook het dagtotaal al kregen we later op de avond wel wat vaste neerslag te verwerken in de vorm van vallende sterren.
Dinsdag, 12 augustus 2014
We begonnen de dag in winderige omstandigheden met Cirrus densus bewolking, Stratocumulus en wat stapelwolkjes. Dit alles konden we bij minima van 13,4 graden aanschouwen, en er is een rustige nacht aan voorafgegaan zij het dat het in Nederland plaatselijk toch nog tot felle onweersbuien is gekomen. Tijdens de voormiddag nam de bewolking zeer snel toe en tegen de middag was het zo goed als betrokken. Er leek zich een gebied met stratiforme neerslag te ontwikkelen, maar tussen de gesloten bewolking ontwikkelden zich al snel buien waartussen opklaringen ontstonden. Binnen de kortste keren kregen we weer een klassieke buienlucht te zien die erg deed denken aan een typische buiendag in maart of april. In Brussel kwam het tijdens de namiddag tot een aantal zeer zware stortbuien die het zicht tot enkele tientallen meters beperkten, maar in Malderen wist de pluviometer ons een heel ander verhaal te vertellen, want daar is over de ganse dag slechts een neerslagtotaal van 0,3 mm naar beneden gekomen. En daar zou uiteindelijk niets meer bij komen, want door de dagelijkse gang begonnen de buienwolken naar de avond toe weer op te lossen en werden de opklaringen steeds breder. Dit ging gepaard met het wegvallen van de wind en een flinke afkoeling die zich vooral na zonsondergang liet gelden. Dankzij het uitblijven van (zware) buien in Malderen kon het overdag overigens nog opwarmen tot 21,3 graden en voor zover er beschutting tegen de vlagerige zuid- zuidwestenwind beschikbaar was, werd het met de opklaringen nog steeds een vrij aangename zomerdag.
Woensdag, 12 augustus 2015
Het was vanochtend nevelig en zacht onder een grijze Stratuslucht. De uitgestrekte wolkenlaag deed niet vermoeden dat de opklaringen slechts enkele tientallen kilometers ten oosten van ons zaten, en ook zou haast niemand zeggen dat een actief regengebied net ten westen van ons lag. De opklaringen kwamen al snel onze richting uit en de regenzone deed hetzelfde vanuit het zuidwesten, maar uiteindelijk waren het de opklaringen die de strijd wonnen. Dit was het begin van een erg aangename, rustige en zonnige zomerdag waarbij het snel opwarmde en de resterende bewolking overging in Cumulus. De bovenlucht was echter zeer flets en de zon kon dus niet het onderste uit de kan halen. Niet dat dat een probleem was, want we haalden toch nog vlot zeer aangename maxima van 28,3 graden en de wind was slechts zwak uit zuidoostelijke richtingen. De regenzone is ondertussen afgezwakt en vervolgens afgestorven, net als vele honderden planten die er normaal mee moesten gezegend worden. Wel verscheen in de heiige lucht Altocumulus floccus en Stratocumulus bewolking die erop wees dat de atmosfeer toch niet helemaal stabiel was. Dit werd bevestigd door de satellietbeelden die Nederland onder een dik pak wolken hadden getoverd waar het plaatselijk lichtjes uit regende. Deze bewolking hing samen met lagere temperaturen waardoor de verschillen tussen noord en zuid voor de zoveelste keer deze zomer erg groot waren. Op de waddeneilanden haalden men geen 20 graden terwijl Malderen met de eerdergenoemde maxima weer bij de geluksvogels hoorde. Tijdens de avond sloeg de koele lucht erin om ook ons te bereiken en draaide de wind naar noordoostelijke tot noordelijke richtingen waarbij hij flink aanwakkerde. Het warmtegevoel was er al snel uit en ook na zonsondergang bleven we te maken hebben met vlagerige windstoten die de 0,0 mm aanwijzende pluviometer in stofwolken hulden.
Vrijdag, 12 augustus 2016
De bewolking van het warmtefront trok in oostelijke richting weg waarbij deze vooral uit Stratocumulus en een beetje Cirrus bestond. Vanuit het westen maakten brede opklaringen hun intrede waarbij de lucht een veelbelovende azuurblauwe kleur kreeg. Maar belofte maakt niet altijd schuld want er werd massaal Stratus fractus bewolking gevormd waardoor we tijdens de voormiddag toch weer naar een somber weertype evolueerden. De zachte temperaturen waren hierbij een magere troost voor de zonnekloppers al hebben de nachtbrakers zich wel tegoed kunnen doen aan aangename minima van 15,2 graden. Ondanks de bewolking bleef het droog en tegen de middag werden er dan toch wat voorzichtige gaatjes ingeprikt waardoor het meer op zomerweer ging lijken. De resterende bewolking bestond uit Stratus fractus en een erg laag hangende variant van Stratocumulus. De wind was ook aan de zwakke kant waarbij ze vooral uit zuidwestelijke richtingen kwam. Naar de avond toe werd het uiteindelijk toch nog een zeer aangename en zachte zomeravond die het sluitstuk van een zinderend hete dag leek te zijn terwijl dit natuurlijk helemaal niet zo was met maxima van 25,0 graden. Tegen zonsondergang was er geen bewolking meer te zien al koelde het dan wel vrij snel af. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 12 augustus 2017
Van de opklaringen gisterenavond was niet veel meer te merken, het leek vanochtend wel herfst met een dikke laag Stratusbewolking waaruit het voortdurend motregende. Wel was het zacht met minima van 13,9 graden. De bewolking bleef lang hangen en de enige afwisseling die we te zien kregen, was lichte of matige motregen en lichtgrijs of donkergrijs (of er tussenin). Het was wachten tot de late namiddag eer het vanuit het zuidwesten ging opklaren, en nu kregen we ineens een boeiende, gevarieerde zomerlucht te zien met Stratus fractus, Stratocumulus floccus, Cirrus, Cumulus en Altocumulus. Het was erg klam en de zon liet het opwarmen tot 18,8 graden terwijl er slechts een zwak zuidwestelijk briesje stond. De avond verliep eveneens opvallend zacht en in halfbewolkte omstandigheden. Met momenten zag het er nog dreigend uit, maar er werd niets meer gewijzigd aan het neerslagtotaal van 3,5 mm.
Zondag, 12 augustus 2018
Van het warme en zonnige zomerweer dat voorspeld is, was vandaag niet veel te merken want we ontwaakten onder een grijze hemel met Altostratus en Stratocumulus. Ondanks de bewolking was het nog vrij koel met 13,8 graden maar het ging al snel opwarmen eens de bewolking weer dunner werd en tegen de middag klaarde het weer grotendeels op. Tijdens de namiddag ging het kwik dan ook als een trein de hoogte in terwijl er enkel Cirrus en Cirrostratus te zien was. Hierbij werd de lucht opvallend droog met een vochtigheidsgraad die terugliep naar 39%. De net niet tropische maxima van 29,5 graden waren hiermee een stuk draaglijker, mede door de vrij krachtige zuidwestenwind. Doch vanuit het westen kwam er dreigende Altocumulus en Altostratus opzetten waaruit al snel valstrepen te zien waren. Het contrast was groot met heldere luchten in het zuidoosten en steeds dreigende bewolking in het westen en noorden. De valstrepen leverden nog geen regen op, hiervoor was het wachten tot een half uurtje na zonsondergang toen het dan toch nog lichtjes begon te druppelen vanuit het westen. De hoeveelheden bleven voorlopig echter beperkt met 0,0 mm voor middernacht.
Maandag, 12 augustus 2019
Het was op een paar kleine Stratocumulus partijtjes na helder bij minima van 12,5 graden. Het zag er onschuldig uit maar volgens de radar waren er toch al enkele buien actief. Deze werden snel talrijker en kregen de neiging om zich te schikken in lijnen. Aanvankelijk bevonden deze zich in het westen van het land en leken ze slechts met veel moeite oostwaarts te trekken. Maar uiteindelijk lukte dat dan toch en voor de buienlijn uit ontwikkelden zich talloze losse exemplaren waarvan Malderen af en toe wat meekreeg. Daarna kwamen we even in een zone met opklaringen en zonneschijn terecht en keerde de zomer terug bij maxima van 23,9 graden en een amper waarneembare zuidwestenwind. Deze zone bleek echter de energiecentrale van een pittige onweersbui te zijn die een uurtje later over Malderen trok. Hoewel de neerslag niet meteen indrukwekkend was, kregen we een aantal mooie bliksemschichten te zien en fraaie wolkenformaties waaronder zelfs een mogelijke wallcloud waarin duidelijk rotatie te zien was. Na zonsondergang kregen we nog af en toe een bliksemschicht te zien maar de activiteit ging eruit en de buien trokken weg naar het zuidoosten. Het neerslagtotaal liep op tot 12,9 mm al was dit met alle andere buien vandaag erbij geteld. Het voelde nu een stuk koeler aan al scheelt het wel dat er helemaal geen wind meer was.
Woensdag, 12 augustus 2020
Alle onweer is tijdens de nacht weer uit de lucht gewassen waardoor de dag vriendelijk begon met veel zon en slechts wat Cirruswolken. Al zullen de zwoele minima van 18,7 graden als onvriendelijk ervaren zijn door velen onder ons. En het werd er in dat opzicht niet beter op voor deze groep mensen want de lucht zat vol vocht en met de nog steeds loeihete luchtaanvoer en brandende zon erbij zorgde dit al snel voor onaangename toestanden. Het zuidoostelijke briesje was maar zwak en het was dus vooral hopen op nieuwe buien voor wat verkoeling. Maar eerst was het zweten en puffen bij ononderbroken zonneschijn in een blauwe hemel waarin wat Cirrusbewolking en wat Altocumulus floccusvelden voorkwamen. Het warmde op tot 34,8 graden. Tegen het einde van de namiddag ontstonden er in een mum van tijd diverse onweersbuien die recht op Malderen afstevenden. Maar uiteindelijk raakten deze buien ons niet en alles bleef meestal net ten oosten van ons of de buien doofden weer uit. Hierbij viel wel op dat alle buien zeer lange aambeelden vormden die soms meer dan honderd kilometer uitliepen voor de eigenlijke bui uit. Zeker bij compactere buien gaf dit een erg apart zicht waarbij we tegen banden van Cirrus densus aankeken die op een XXL- uitvoering van vliegtuigstrepen leken. Het uitdrogende Malderen had hier echter weinig aan en de bui leek tegen de wind in te groeien waardoor we weer pech hadden nu ze eindelijk eens pal in onze aanvoerrichting lag. Uiteindelijk gaf deze bui de geest en probeerde er nog een nieuw exemplaar overeind te krabbelen in de outflow van het vorige exemplaar maar dit lukte duidelijk niet. Er volgde een rustige en zwoele avond met vooral Cirrus densus bewolking en het neerslagtotaal van 0,1 mm was toe te schrijven aan de buien van gisteren die tijdens de nacht nog wat nadruppelden.
Donderdag, 12 augustus 2021
Opnieuw heeft zich tijdens de nachtelijke uurtjes dauw gevormd bij minima van 12,6 graden maar het was niet zo overvloedig als gisteren. Misschien zat de bewolking er voor iets tussen die de nachtelijke uitstraling en de bijhorende condens dus wat temperde. Deze bestond uit Stratocumulusvelden maar we hoefden in elk geval niet voor somberheid te vrezen want vanuit het noordwesten klaarde het snel op en uiteindelijk bleef er vooral Cirrusbewolking over met hier en daar Altocumulusbankjes en wat condensatiestrepen. Het werd vrij warm (of naar de normen van de huidige zomer gloeiend heet) met maxima van 28,4 graden terwijl het zuidwestelijke briesje zeer zwak of zelfs afwezig bleef. De wolkenband bleef echter in de buurt hangen waardoor er in het zuidoosten steeds dreigend donkere luchten te zien waren en deze rukten tijdens de late namiddag weer op in onze richting. Het aandeel van de sluierbewolking nam toe, er ontstond Altostratus en er waren ook valstrepen onder de bewolking te zien. Afgaande op de weersvoorspellingen zou je dan denken dat deze neerslag zou verdampen voor die de grond bereikte maar dat was uiteindelijk niet het geval en omstreeks 18H ploften dan de eerste druppels neer in Malderen. Het waren meteen dikke druppels en voldoende om de straten helemaal nat te maken al bleef het neerslagtotaal op zich beperkt tot 0,0 mm. Vanuit het westen klaarde het vervolgens snel op en nu kregen we fraaie luchten te zien met Altocumulus floccus en hier en daar Cirrus spissatus erin. Hoogzomerse onweersverklikkers dus die voor een sfeervolle setting zorgden en toen de zon er weer doorkwam werd het ook aangenaam warm. Sfeervolle kleuren bij zonsondergang maakten het plaatje compleet al was er niet echt sprake van vurige kleurentinten of een lavalucht .
Vrijdag, 12 augustus 2022
Wie er vroeg genoeg bij was kon nog een beetje aangename ochtendkoelte opsnuiven bij minima van 18,2 graden. De tropische, droge luchtsoort in combinatie met strakblauwe luchten zorgde er echter voor dat het weer razendsnel opwarmde eens de zon op was. Er was nu helemaal niets van bewolking meer te zien en we bevonden ons dus weer in een diepe zuiderse stemming. Verkoeling konden we nog vinden in de nog steeds zeer droge lucht in combinatie met een oostelijk tot noordoostelijk briesje. En dit was meer dan welkom toen het kwik weer in sneltreinvaart de hoogte in ging. Hoewel, in vergelijking met de voorbije dagen lijkt de dagelijkse thermische winst zich wat af te toppen want het kwik bleef nu op 33,8 graden steken. Al was dat natuurlijk nog meer dan genoeg voor de hitteliefhebbers onder ons. De aangevoerde lucht was ook weer een fractie droger dan gisteren en het feit dat er helemaal niets van bewolking te zien was, leek bijna logisch in dit soort van omstandigheden. Tijdens de avond zorgde de droge lucht terug voor een aangename afkoeling eens de zon onder was. Het voelde ook in de verste verte niet klam of vochtig aan wat toch wel erg uitzonderlijk is te noemen voor deze streek in deze tijd van het jaar. Dat er 0,0 mm in de pluviometer zat hoeft dan ook niemand te verbazen.
Zaterdag, 12 augustus 2023
Tijdens de vroege ochtend kregen we plots met erg buiige regen te maken toen een koufront niet onopgemerkt doorheen Londerzeel trok. De buien waren onweersvrij en ook andere randverschijnselen ontbraken, maar hun tropische intensiteit compenseerde dat in elk geval. Er volgden nog een aantal buien tijdens de voormiddag maar deze werden snel minder intens en de laatste exemplaren leverden slechts wat niet- meetbaar fijn gedruppel op. We klokten toen af op 7,4 mm wat uiteindelijk ook het dagtotaal zou worden. Vanuit het westen begon het weer op te klaren al was de Cirrostratus en Altostratus bewolking nog geruime tijd boven en ten oosten van ons te zien. De buien maakten plaats voor vredige Cumuluswolkjes die tijdens de namiddag nog tot dreigende afmetingen uitgroeiden, maar het bleef droog. We zijn in koelere lucht terecht gekomen al haalden we ook nu nog aangename maxima van 24,2 graden bij een soms wel redelijk voelbare westelijke bries. Tegen de avond begonnen de stapelwolken op te lossen en vanuit het westen zagen we nu veel Cirrus en Cirrostratus bewolking binnen trekken. Bewolking die geen verdere gevolgen met zich meebracht buiten dan een fraaie zonsondergang met dito schemeringskleuren en een isolerende werking waardoor de afkoeling tijdens de late uurtjes wat werd afgeremd. Kouder dan 17,1 graden is het overigens op geen enkel moment geweest.
Maandag, 12 augustus 2024
Tijdens de nacht is het nog kunnen afkoelen naar een slaapbare 17,7 graden en tegen de ochtend stond er een luchtig oostelijk briesje waardoor het zelfs een beetje kil aanvoelde. Je zou haast niet geloven dat de zinderend hete voorspellingen vandaag waarheid zouden worden. Door het briesje lag de omgeving er droog bij, er werd slechts zeer beperkt dauw gevormd. Bewolking was er nauwelijks op een paar plukjes Cirrus en een contrail na. De aangename ochtendkoelte bleef tot een paar uur na zonsopgang hangen, maar daarna warmde het steeds sneller op en ging het in de zon al meteen drukkend warm aanvoelen. Tegen de middag was het ook in de schaduw al behoorlijk warm al stond er gelukkig nog een luchtig briesje dat alles wat draaglijker maakte. Er werd daarbij droge lucht aangevoerd en de wind kwam uit zuidoostelijke richtingen. We haalden uiteindelijk maxima van 34,1 graden bij ononderbroken zonneschijn. Op het einde van de namiddag verscheen er plots een Altocumulus lenticularis bankje boven ons en na korte tijd leek deze wolk uiteen te vallen in Altocumulus floccus en castellanus toefjes. Het leek wel alsof deze onweersverklikkers in camouflageverpakking tot bij ons zijn gekomen en vervolgens hun vermomming afwierpen. Ten westen van ons doemde rond die tijd een donkere lucht op met meer van die onweersverklikkers, lenticularissen en later ook Cirrus densus ertussen. Onder die wolken waren ook valstrepen te zien en het geheel begon dreigend in onze richting uit te breiden. Men zou haast geloven dat de verkoeling nabij was, maar het was nu pas dat de echte plakhitte kwam, want de wind ging nu helemaal liggen en het werd vochtiger. Het was nu puffen en zweten geblazen ook al zaten we al vrij dicht bij zonsondergang. En die valstrepen waren ook niet de voorbode van een verfrissend regenbuitje want alle neerslag verdampte onderweg naar beneden en het bleef dus bij deze weliswaar fraaie strepen. Rond zonsondergang gloeide alles oranjerood op en zagen we de opklaringen achter deze pseudo- bui al verschijnen, de hoop op wat neerslag was dus voorlopig verdwenen. Al hielden we het ook niet helemaal droog want er viel toch nog een drietal kleine regendruppels die later goed bleken te zijn voor een eindtotaal van 0,0 mm. Het bleef drukkend warm na het vallen van de duisternis en we waanden ons ergens in de tropen terwijl er afwisselend opklaringen en Altocumulusvelden of een veld met Cirrus densus overtrok.
Dinsdag, 12 augustus 2025
De eindeloos blauwe luchten gisteren ten spijt is het tijdens de nacht dan toch nog bewolkt geraakt. Het luchtruim zat vol onweersverklikkers (Altocumulus castellanus) en er waren hier en daar zelfs al ijskappen tussen te zien. De bewolking moet er al een tijd gehangen hebben want we zien op de temperatuurgrafieken twee momenten van plotse opwarming omstreeks 0H30 en 2H30 die ofwel door een windvlaag (luchtmenging) een wolkendek of de combinatie van beide werd veroorzaakt. Met 15,1 graden zaten de minima ook al wat hoger dan de voorbije dagen al was dit nog steeds voldoende koel om onze huizen nog eens door te luchten zeker nu de nachten in deze fase van de zomer al wat langer duren. De bewolking zorgde voor bijzonder fraaie plaatjes eens de zon met warme kleuren op kwam en de lucht was ook nevelig wat voor indrukwekkende stralenkransen langsheen de wolken zorgde. Af en toe was de donder hoorbaar en er vielen enkele regendruppels (goed voor de traditionele 0,0 mm, het was immers terug niet meetbaar). De meeste neerslag bereikte de grond niet door toedoen van een dikke droge luchtlaag en dat was enerzijds zichtbaar als heel fraaie virga structuren onder de grotere stapelwolken die zich uit de castellanus bankjes vormden, en anderzijds voelbaar als stevige windvlagen die in de buurt van deze neerslagschermen werden waargenomen. In Malderen was dit overigens niet het geval, er waren alleen een paar zwakke zuchtjes uit zuidoostelijke richting. De bewolking loste opvallend snel op en nog voor de middag keken we terug tegen een wolkeloze, staalblauwe hemel aan, waarin de zon genadeloos kon doorbranden. Er werd gloeiend hete lucht aangevoerd en we haalden de tropische grens omstreeks 14H. Daarna warmde het geleidelijk verder op tot we de uiteindelijke maxima van 32,8 graden bereikten aan het begin van de avond. Ondertussen is er vanuit het noordwesten Cirrusbewolking beginnen binnen te drijven waardoor we de strakblauwe lucht (die iets fletser is geworden) weer kwijt waren. De wolkjes zorgden voor extra sfeer al bleef een indrukwekkende zonsondergang uit. Het koelde na zonsondergang vrij snel af maar door de hoge temperaturen die we overdag hadden was het tegen middernacht nog steeds ruim 25 graden.