De redelijke kans op winterweer of zelfs maar enige afwisseling zoals dat bij ons klimaat hoorde, maakte destijds de saaie stratusdagen een stuk verdraagelijker.
Nu is het vaak aan één stuk door hetzelfde. Eigenlijk zoals deze zomer, maar dan met egale grijsheid, wat regen en een stevige zuidwester. Geen achterkamers meer met winterse buien, nauwelijks stormen, en zelfs een trekhoog met een vorstnacht is teveel gevraagd.
Nee, het permanente wagenwiel enerzijde en het subtropische bastion en de Kazach anderzijde is wat resteert van onze winter. Wie weet wordt dat patroon een keer doorbroken.