Begin van de week zag het er allemaal eensgezinder uit met temperaturen die nauwelijks boven de 25 graden uitkwamen.
Nu krijgt het weer opwarmneigingen en opdroogneigingen (wat valt er nog op te drogen, niets dus).
Ben echt doodmoe geworden. En trek het niet lang meer. Nauwelijks buitengekomen, enkel als ik moest. Met mij nog vele andere mensen. In de krantenwinkel: je bent niet alleen. Aan de Lidl een gesprekje gevoerd met een vrouw met winkelkar, ik zat in de auto. ‘Wordt jij daar ook zo slechtgezind van?’, vroeg ze. Ik was echt opgelucht dat ik niet de enige was. Het was het meest opluchtende gesprek in weken. Ik ben niet alleen.
Helaas is deze zomer nog lang niet klaar. Dat geloof ik niet. Intussen breien we nog twee tropische dagen aan het rijtje. Gisteren en vandaag. De teller staat na vandaag op 33. En het kan me geen bal schelen of deer zomer cijfermatig slechter scoort dan 2006 of 1976 (niet persoonlijk naar de statistici). In 1976 was ik drie. In 2006 was 1 maand bloedheet, gevolgd door een moesson en een dijkbreuk in augustus. Deze zomer, in mijn 52-ste levensjaar, is de ergste van mijn leven. Mei, juni, juli, augustus en we zullen september er ook maar aan plakken. Ik geloof niet dat dit patroon van hogedruk zomaar tijdens een weekendje wordt opgeblazen…
.