Maandag, 16 augustus 2004
Het gedruppel van gisteravond had inderdaad verdergaande gevolgen: ongeveer een half uurtje na het posten van het vorige weersverslag, kregen we een licht onweer over ons heen waarbij het water met momenten aan een gezapig tempo naar beneden kwam. Doch het elektrische werk was niet meteen om over naar huis te schrijven met slechts een viertal ontladingen. Het ging in feite over twee afzonderlijke buien waarbij de eerste erg licht was terwijl de tweede van een zwaarder kaliber was. Nadat het zootje langs het oosten evacueerde waren erg bizarre wolkenstructuren zichtbaar die op zich een stuk boeiender waren dan het onweer zelf. De neerslag bedroeg 4,2 mm, terwijl er deze ochtend tijdens ordinaire regenbuien nog eens 1,0 mm bijgekletst werd. Nadien kregen we een overwegend droge en wisselend bewolkte dag voorgeschoteld met temperaturene tussen 17,5 en 23,4 graden, vooral in de namiddag was het nog best te genieten. bij een zuidwestelijk briesje tot 21 km/h en regelmatig zon. We zullen het ook de komende dagen moeten halen uit zonnige intermezzo's en korte heroplevingen van het zomerweer tussen de regenzones en buien die regelmatig ons deel zullen zijn. De temperaturen zullen zich hierbij ongeveer rond de normale waarden voor de tijd van het jaar handhaven.
Dinsdag, 16 augustus 2005
Het was een hele verademing toen we na de sombere toestanden van gisteren ontwaakten onder een blauwe hemel waarin slechts wat Stratocumulusvelden aanwezig waren. Boven velden en akkers hebben zich dunne nevelbanken gevormd die zich uitspreidden als zachte fluwelen dekens over het ochtendlandschap. De eerste ogenblikken na zonsopgang leverde dit prachtige taferelen op maar daarna maakte de zon er al snel komaf mee, alsook met de koude want het kwik was onder de opklaringen inderdaad weggekropen naar amper 8,4 graden. Er volgde een mooie voormiddag doch de pret was maar van korte duur want er vormden zich stapelwolken die zich uitspreidden over de hemel en nauwelijks ruimte lieten voor de zon. Het kwik haalde echter nog 23,4 graden, deels door de nieuwe opklaringen die naar de avond toe weer voor de hoofdrol gaan. De zwakke veranderlijke wind die maximaal 11 km/h haalde zal komende nacht bijna wegvallen terwijl het kwik opnieuw een duik zal maken waar schoonspringers jaloers op mogen zijn, maar uiteindelijk zal de zomer in de loop van morgen toch onze streken kunnen veroveren met geleidelijk stijgende temperaturen. Overmorgen wordt het hoogzomer, vrijdag worden de onweersliefhebbers nog eens verwend (sommigen toch) en zaterdag schakelt de zomer terug op een te lage versnelling al blijft het wel droog dit weekend.
Woensdag, 16 augustus 2006
Het regenwater dat gisteren rijkelijk vloeide over het Vlaamse binnenland zorgde afgelopen nacht voor een met vocht bezwangerde atmosfeer zodat nevel en mistvelden onvermijdelijk waren. In combinatie met de opkomende zon en de oranje getinte Altocumulusgebiedjes erboven zorgde dit voor betoverende ochtendtaferelen maar eens de zon goed en wel op kracht was gekomen nam de bewolking weer toe vanuit het zuiden. Het waren vooral Stratocumulus castellanus velden die het voor het zeggen hadden en de onstabiele atmosfeer die erdoor werd verraden gaf al snel aanleiding tot nieuwe buien die lokaal weer flink uithaalden. Zo was het te Brussel weer een heus waterfestijn en ook Malderen kreeg weer de volle lading. De buien waren in tegenstelling tot de voorbije dagen afkomstig van een lijntje dat in de breedte ipv in haar lengte doortrok, maw het klaarde redelijk snel weer op vanuit het zuiden en de zon was kort voor de middag ook weer van de partij. Het hemelse uitspansel was echter nog steeds volgezaaid met klassieke onweersindicatoren zoals Stratocumulus castellanus, Altocumulus floccus en Cirrus castellanus, gegevens die ook door de radar bevestigd worden in de vorm van een vrij impressionant ogend buiengebied dat zich op dat moment nog in de buurt van Bretagne bevond maar ondertussen al een route naar het Vlaamse binnenland leek te hebben uitgestippeld. Na een paar uur vormden zich voor het buiengebied (koufront) uit een paar convergentielijnen die in het oosten van het land reeds voor verse onweders hebben gezorgd. De tweede lijn nestelde zich boven West Vlaanderen, maar verroerde zich nauwelijks waardoor we het in Malderen droog hielden. Ondanks de mooie opklaringen in de namiddag met het daaraan verbonden droge weer hebben we hier toch weer een dagtotaal van maarliefst 17,7 mm te pakken, waar in extremis nog wat kan bijkomen dankzij een nieuwe onweershaard boven Noord - Frankrijk dat er op het eerste zicht een erg gunstige koers op na houdt voor de onweersfreaks in groot-Londerzeel. De thermische energie om het boeltje in stand te houden lijkt in elk geval voor handen vermits het vandaag vlot kon opwarmen van 12,2 naar 23,3 graden terwijl de stroming zich instelde op het zachte ZZW bij een maximumsnelheid van 17,7 km/h.
Donderdag, 16 augustus 2007
Al dan niet met behulp van een verrekijker of telescoop waren er vanochtend in het oosten opklaringen te zien. De rest van het luchtruim was bedekt met Stratus en Stratus fractusbewolking. De opklaringen waren in een mum van tijd verdwenen en tijdens het eerste deel van de voormiddag ging het flink regenen waarbij de wind opnieuw goed vertegenwoordigd was. Later kwamen er echter nieuwe opklaringen opzetten vanuit het westen, maar de bewolking was duidelijk in topvorm en bleef steeds minstens 7/8 van het luchtruim beheersen. De wind hoefde er niet voor onder te doen met haar snelheden die opnieuw een respectabele 35,4 km/ h haalden uit west- noordwestelijke richtingen. Later in de voormiddag nam de bewolking wat af en na de middag werd het zelfs nog aardig mooi met slechts 4/8 stapelbewolking, maar de aangevoerde lucht was beduidend frisser waardoor we het met temperaturen tussen 14,4 en 21,9 graden moesten zien te redden. Niet dat dit een probleem was, maar later in de namiddag ontwikkelden zich lokaal buien waardoor het soms erg guur aanvoelde. Dat van die buien heeft echter vooral betrekking op Brussel, want het Malderse neerslagtotaal was met 0,2 mm niet meteen fenomenaal te noemen. Tijdens de avonduurtjes was er weer een lichte afname van de buiigheid maar de resterende wolkenpartijen (Cumulus en Stratocumulus) kregen het tegen zonsondergang opnieuw voor elkaar om briljante lichteffecten en kleurencombinaties tevoorschijn te toveren. De rest van de avond verliep rustig, droog maar nog tamelijk winderig.
Zaterdag, 16 augustus 2008
Flinke hoeveelheden Cirrostratus fibratus hebben vanochtend het luchtruim veroverd, terwijl er net boven de westelijke horizon wat Altocumulus lenticularis te zien was. Dit gebeurde opnieuw bij frisse minima van 8,9 graden. De zon leek weinig last van te hebben van de sluierbewolking zodat het snel opwarmde. Dit gaf aanleiding tot het op gang komen van een oostelijk briesje met snelheden tot 16,1 km/h en de vorming van mooiweerswolkjes (Cumulus mediocris). Deze hadden op sommige momenten de neiging om verder door te groeien, maar slaagden er uiteindelijk niet in om neerslag te produceren. Na de middag kregen we erg veel Altostratus translucidus te zien die echter geen aaneengesloten laag vormde en in het westen zelfs door diepblauwe luchten werd begrensd. De zon bleef ondanks al dat gewolk de hoofdrol vervullen en temperaturen die naar 24,7 graden stegen, waren dan ook niet verwonderlijk. Tijdens de avond kregen we een gelijkaardig weertype aangeboden, maar dan zonder stapelwolkjes. De Altostratusbewolking verhinderde ondanks haar beperkte aanwezigheid echter het zicht op de gedeeltelijke maansverduistering die vanuit Malderen amper was waar te nemen. Neerslag konden we al evenmin waarnemen zodat we het houden bij 0,0 mm als dagtotaal.
Zondag, 16 augustus 2009
(Nederland)Het oogde vanochtend een stuk minder zomers door toedoen van Stratus fractus bewolking en een flink aangetrokken zeebries die beiden hun stempel op het weerbeeld drukten. De dotjes Cumulusachtige dotjes Stratusbewolking gingen vrij snel over in Stratocumulusvelden, en gingen ongeveer 6/8 tot 7/8 van het luchtruim bedekken. De bovenluchten bleven echter helder, en kregen een opvallend diepblauwe kleur die erg fraai contrasteerde met de aanwezige bewolking. Kort voor de middag nam de bewolking tijdelijk verder toe en ging over in Stratus, wat voor een sombere en kille sfeer zorgde. Er leek zelfs wat verdwaalde motregen te vallen, maar gelukkig kwamen er al snel weer opklaringen binnengedreven waarbij de bewolking terug overging in Cumulus. Halverwege de namiddag kwam er weer Stratocumulusbewolking opzetten, maar deze werd vanuit het westen dunner zodat de zon zich weer ruimschoots liet zien. Op beschutte plekjes ging het hierbij erg drukkend aanvoelen, terwijl de resterende Stratocumulus overging in dunne, golvende structuren (undulatus). Deze kregen gezelschap van Cumulus fractus, maar geen van beiden vormden een probleem voor de nog steeds vrij krachtige zon. Tijdens de avond verdwenen alle genoemde wolkensoorten en kwam er Cirrusbewolking opzetten, welke vermoedelijk bij een warmtefront hoort en net als gisteren weer voor een wondermooie zonsondergang zorgde. Er waren ook optische verschijnselen in zichtbaar zoals zeer felle bijzonnen. Ondanks de toenemende vederbewolking bleef het voor de rest van het etmaal rustig en droog.
Maandag, 16 augustus 2010
De regenzone lag vanochtend nog steeds pal over Malderen waardoor er aan het natte goedje zeker geen gebrek (meer) was. De zwaarste stortbuien hebben we vannacht reeds over ons heen gekregen waardoor we reeds voor dag en dauw de 7 mm overschreden. Samen met de regen is er gisterenavond veel zachtere lucht binnengestroomd, en daardoor was het omstreeks 6H 's ochtends ruim 19 graden tegenover 15,1 graden eerder deze nacht. Na zonsopgang ging de regen over in een afwisseling van motregen en lichte regen waarbij het op sommige momenten droog werd. Aan de bewolking viel echter niet te ontsnappen en deze hield ons voor de rest van de dag in haar sombere greep waardoor het ondanks de zachte lucht niet warmer werd dan 19,9 graden. De vochtige lucht werd onstabiel toen de regenzone ten westen van ons stagneerde en weer naar het oosten werd teruggeduwd. Hierdoor ontstonden een aantal buienlijnen die in hun lengte over Malderen trokken tijdens de namiddag. De zwaarste buien kregen we echter tijdens de avond te verwerken en deze vulden het dagtotaal verder aan tot 30,6 mm. Hierbij viel op dat de regen begon als een sluier van mist die overging in zeer fijne motregen terwijl de druppels vervolgens steeds dikker werden. Een beetje hogerop was het dan weer de krachtige stroming die in het oog sprong waardoor de Stratus fractus bewolking aan een zelden geziene snelheid in westelijke richting over het luchtruim joeg. Toch bleven de windsnelheden op de begane grond beperkt tot 29,0 km/h uit het noordwesten. Hier en daar doken meldingen van onweer op, maar in Malderen bleef het beperkt tot een doodgewone maar in kwantiteit erg bijzondere regendag.
Dinsdag, 16 augustus 2011
We bevonden ons vandaag precies op de scheidingslijn tussen warm en koud, waar zich een golvende wolkenband bevond. Hierop zaten een aantal buitjes, maar de bewolking was niet aaneengesloten waardoor we alsnog van behoorlijk zomerweer konden genieten. Dit was vooral rond en na de middag het geval terwijl er in de voormiddag nog wat druppels vielen, samen met de wat intensievere neerslag afgelopen nacht was dit goed voor een totaal van 0,6 mm. De bewolking en de nabijheid van warmere luchtmassa's zorgden voor zachte minima van 13,2 graden, terwijl het door de brede opklaringen en diepblauwe luchten probleemloos kon opwarmen tot 24,3 graden overdag. Op grote hoogte stond er een krachtige stroming waardoor de voornamelijk uit Altocumulus bestaande bewolking fraaie golvende of geribbelde patronen kreeg. Onder deze wolkenvelden kwamen er stapelwolken tot ontwikkeling, maar hun afmetingen bleven bescheiden. Tijdens de avond dreef er vanuit het westen massaal Stratocumulusbewolking binnen waardoor het bijna volledig grijs werd, maar ook dan bleef het droog en vooral zacht. De overdag tot 20,9 km/h aangewakkerde west-zuidwestenwind hield het tegen zonsondergang voor bekeken waardoor er vrij snel dauw en nevel werd gevormd.
Donderdag, 16 augustus 2012
Hoewel er op de radarbeelden nog een actieve regenband te zien was, is het afgelopen nacht droog gebleven. Niet zo verwonderlijk want de regenzone vertoonde een opening terwijl openingen en regenzones niet zo goed samengaan voor alles wat water nodig heeft in Londerzeel. Bij zonsopgang was de lucht weer staalblauw en het was met 14,5 graden erg fris tegenover de tropische hitte van gisteren. In het noordoosten was de wegtrekkende Altostratusbewolking van het koufront te zien en de zon had weinig moeite/tijd nodig om daar bovenuit te stijgen. Er werd vochtige zeelucht aangevoerd en de vorming van stapelwolken kon dan ook niet lang uitblijven. Geen enkele ervan groeide tot een bui uit maar ze waren wel talrijk genoeg om het de zon op sommige momenten erg lastig te maken. Niettemin warmde het nog vlot op tot zomerse maxima van 25,9 graden. De diepblauwe kleur van de lucht ging er na verloop van tijd uit door de nadering van een warmtefront dat extra vocht in de hogere luchtlagen pompte. Dit werd zichtbaar als Cirruswolken terwijl er massaal Altocumulusvelden werden gevormd. De stapelwolken losten op buiten enkele flinke exemplaren die onder de oprukkende Altostratusbewolking in het zuidwesten verschenen. Op de radarbeelden was ondertussen een flink neerslagsignaal te zien dat zich in onze richting uitbreidde maar zelfs dat leverde hier geen neerslag op. De bewolking bleek gebroken te zijn toen hij arriveerde en dit zorgde voor een in zachte pasteltinten gekleurde zonsondergang. Het was opvallend rustig met vrijwel geen wind tijdens de avond en overdag een paar korte zuchtjes tot 20,9 km/h uit het zuid- zuidwesten. De bewolking leek na zonsondergang wat geslotener te worden al bleef het nog steeds droog. We konden dus afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 16 augustus 2013
We bevonden ons vanochtend reeds aan de achterzijde van het warmtefront waar een mix van Cumulus en Stratocumulus voor een erg zwaarbewolkte start zorgde bij minima van 15,2 graden. De minima zijn aan de zachte kant gebleven en er waren ook wat opklaringen te zien waarin de lucht diepblauw kleurde. De opklaringen werden in de loop van de voormiddag steeds breder en we kregen binnen de kortste keren met lichtbewolkt tot helder weer te maken waarin de zon flink kon doorbranden. Er stond echter veel wind die uit zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen kwam maar tussen het warmtefront en het koufront subtropische lucht aanvoerde. De tong van warme lucht was echter smal en kwetsbaar en we kregen al snel een convergentielijn te zien die net ten westen van ons ontstond en langzaam naar het oosten trok. De lijn werd geflankeerd door stapelwolken die erg scherp begrensd waren terwijl de lucht aan de voorzijde volkomen helder was. Net boven de oostelijke horizon waren dan weer onschuldige mooiweerswolkjes te zien die zich verder in het binnenland ontwikkelden. Op het einde van de namiddag bereikte de convergentielijn Malderen en dook de zon weg achter dikke stapelwolken. Dit was nog maar nauwelijks gebeurd of de wind draaide plots naar het noordwesten terwijl hij flink aanwakkerde. Het zomergevoel was in een mum van tijd verdwenen en de temperatuur die daarnet nog 29,3 graden haalde als maximumwaarde werd meteen ruim vijf graden naar beneden bijgesteld. Toen de zon nog scheen zag de bewolking er door tegenlicht aardedonker uit, terwijl hij nu bruinachtig kleurde en in de verte nog een paar zwakke stralenbundels van de zon doorliet. Neerslag viel er echter niet waardoor het dreigende uiterlijk van de bewolking slechts schijn was. Na een uurtje zwakte de wind weer af en kregen we met een koel en betrokken weertype te maken zonder dat het echt koud aanvoelde. Nu viel er echter lichte regen die net als de voorbije dagen uit wat losse druppels bestond, goed voor een totaal van een twintigtal stuks per vierkante meter. Bij zonsondergang werd de lucht in zeer felle oranjeachtige kleuren gezet alsof de hemel ten westen van ons in lichterlaaie stond. Valstrepen van gedeeltelijk verdampende regen wekten zelfs de schijn op dat we naar reusachtige vlammen keken die in die richting oplaaiden. Het schouwspel was echter van korte duur en na amper één minuut keken we terug tegen een bruingrijze wolkenlaag aan. Later op de avond ging het hieruit lichtjes regenen maar ook dit leverde niet meer op dan 0,2 mm wat uiteindelijk ook het dagtotaal werd.
Zaterdag, 16 augustus 2014
De wind is vandaag weer verder toegenomen, maar als tegenprestatie kregen we nu met een verminderde buienactiviteit te maken zodat er toch nog heel wat buitenactiviteiten mogelijk waren. Bij minima van 11,8 graden was het aan de frisse kant maar gelukkig konden we (in het westen van het land althans) van redelijk wat zonneschijn genieten. In Malderen is het weersverloop niet echt duidelijk maar het kwik kon er in ieder geval stijgen tot 21,1 graden terwijl het overwegend droog bleef. In Roeselare kwam het daarentegen tot een buitje tijdens de late namiddag al was de neerslag te verwaarlozen. De buienactiviteit ging er al snel weer uit en er volgde een rustige avond waarbij de Cumulusbewolking grotendeels oploste en er hier en daar slechts wat Stratocumulus overbleef. Onder de open hemel koelde het snel af waardoor we terug een frisse nacht ingingen na het neerslagtotaal van 0,0 mm opgetekend te hebben .
Zondag, 16 augustus 2015
Onder een open hemel is het afgelopen nacht al een stuk verder afgekoeld dan de voorbije nachten, en konden we weer luchtig slapen bij minima van 11,6 graden. De hemel kleurde diepblauw en in het oosten waren Cirrus en Cirrostratusvelden te zien van een actieve regenzone die ten noordoosten van ons lag en is gaan golven. Hierdoor kreeg de oostelijke helft van Nederland vooral naar het einde van de dag toe met veel regen en later ook wat plaatselijk onweer te maken. In Malderen was het dan weer een heel ander verhaal en konden we genieten van erg fraai zomerweer met uitgebreide zonnige perioden. Overdag werden er stapelwolken gevormd die zowat de enige hindernis vormden voor de zon. Eventjes dreigde het mis te lopen toen de stapelwolken zich halverwege de namiddag tot Stratocumulus begonnen uit te spreiden, maar gelukkig werd dat proces al snel weer stopgezet en ongedaan gemaakt. Alle extra bewolking konden we immers missen want bij de eerder bescheiden maxima van 21,8 graden moesten we het zomergevoel uit rechtstreekse zonnestraling halen. Bovendien stond er een erg brutale noorden tot noordoostenwind die er vooral tijdens de late namiddag weer behoorlijk aan lag te sleuren. Tijdens de avond kregen we vanuit het noordoosten steeds meer met Stratocumulus, Cirrostratus en Altostratus te maken uit de golvende regenzone die ondertussen reeds een flink stuk van Nederland heeft ingepalmd. Nederland, het land waar de zomer in tegenstelling tot Malderen ver te zoeken was vandaag. De neerslag zelf kon ons niet bereiken, hoe dreigend het er op de radar ook uitzag waardoor we de dag alsnog afsloten met een totaal van 0,0 mm. De wind ging ondertussen weer grotendeels liggen terwijl de binnendrijvende Stratocumulus velden een zekere rust uitstraalden bij het zachte licht van de ondergaande zon.
Dinsdag, 16 augustus 2016
Het was nog steeds helder vanochtend bij minima van 11,9 graden, maar toch is er vochtigere lucht binnengestroomd want er was tijdens de voormiddag weer voldoende potentie om stapelwolkjes te vormen. De wind kantelde via het noorden naar noordoostelijke richtingen waardoor we weer in drogere landlucht terecht kwamen en de stapelwolkjes het dus weer lieten afweten. Het warmde flink op en onder een heldere hemel met hooguit wat Cirruswolkjes en een zacht briesje haalden we maxima van 26,1 graden. Ook tijdens de avond bleef het aangenaam zacht bij hetzelfde weertype, maar dan donkerder. Neerslag viel in geen velden of wegen te bespeuren met 0,0 mm als dagtotaal.
Woensdag, 16 augustus 2017
Tijdens de nacht is het verder opgeklaard waardoor we de dag in heldere omstandigheden begonnen. Er werd echter zeer veel dauw gevormd dat enerzijds voor mooie fotomomenten zorgde maar anderzijds toch weer een duidelijke knipoog van de herfst was die vervolgens ook nog eens met een thermometer knipperde die slechts 12,7 graden aanwees. In het zuiden verscheen daarna opeens een bizarre soort omgekeerde Stratocumulusbewolking met grote mammatus structuren erin, maar deze bewolking werd door thermiek weer snel opgeruimd. Ze maakte plaats voor Cirrus en Cumulus waarbij we vooral naar de middag toe veel Cirrus en Cirrostratus te zien kregen waarin we een aantal buienwolken zagen verschijnen. Deze organiseerden zich tot een lijn die vrij snel wegtrok in oostelijke richting, maar de buien stelden zeer weinig voor en waren vooral Nederlandse aangelegenheden. Vanuit het westen werd de bewolking weer dunner en we kregen Cirrus en Cirrostratus te zien met Cumulus wolkjes eronder. Tijdens de avond losten deze wolken op en vooral aan het begin van de avond voelde het erg warm aan met een stekende zon en temperaturen die nog tot 23,4 graden konden oplopen. Er stond relatief veel wind al was het nog net binnen het aanvaardbare om hinder te voorkomen. De laatste bewolking die we te zien kregen was Cirrus spissatus waarbij het soms aan ijskappen van onweersbuien deed denken wanneer deze wolkenplukken net boven een gebouw of haag zichtbaar waren. Maar niets was dus minder waar en de pluviometer was het daar duidelijk mee eens met haar 0,0 mm.
Donderdag, 16 augustus 2018
Na een heldere nacht zagen we tegen zonsopgang Stratocumulus opzetten vanuit het zuiden. Deze bewolking was scherp begrensd en de opklaringen die nog boven ons hingen lieten een afkoeling tot een weliswaar nog zachte 15,4 graden toe. Er volgde een korte sombere episode maar het bleef droog en tegen de middag ging de ondertussen in Stratus overgegane bewolking weer over in Stratocumulus. Deze brak steeds verder open en uiteindelijk werd het lichtbewolkt met Cumulus humilis terwijl het aangenaam zacht werd met maxima van 28,3 graden en een zuidwestelijk briesje. Tijdens de avond zagen we in het westen echter een muur van Cirrus densus opdoemen en in de nevelige atmosfeer waren na zonsondergang af en toe felle bliksemflitsen te zien. Voor dit etmaal bleef het daar nog bij en we sloten de zachte zomeravond af met 0,0 mm als neerslagtotaal.
Vrijdag, 16 augustus 2019
Brede opklaringen zorgden voor een vriendelijke start al waren de minima eerder koel met 12,6 graden. Het duurde opnieuw niet lang of er werden weer stapelwolken gevormd die zich met een westelijk briesje lieten voortdrijven. De vrees voor buitjes werd erdoor gevoed aangezien de wolken ondanks de uitspreiding tot Stratocumulus die er weer volgde hetzelfde uiterlijk als gisteren hadden. Maar toen zagen we opeens hoe een warmtefront voor ons in de bres sprong om dit te voorkomen en de stapelwolken werden weer kleiner terwijl de Stratocumulusvelden verdwenen. Het werden nu dus mooiweerswolkjes al dreef er vanuit het westen al snel Cirrostratus bewolking binnen uit dit naderende front. De wind (die redelijk temperamentvol was vandaag) viel weg en het voelde een beetje zwoel en klam aan bij temperaturen die naar 24,6 graden stegen. De zon liet het aan het begin van de avond echter al snel afweten en omstreeks 20H begon het dan uit deze storing te druppelen. De satellietbeelden en radar zagen er indrukwekkend uit maar uiteindelijk bleef het bij wat motregen en verdwaalde regendruppels waardoor het neerslagtotaal op 0,0 mm is blijven steken.
Zondag, 16 augustus 2020
De nacht is opvallend zwoel verlopen en degenen die ramen en deuren hadden open gezet om de volgende ochtend een koele woonkamer aan te treffen waren een fikse teleurstelling rijker geworden. Maar toch waren de minima met 16,8 graden lager dan de voorbije dagen en waarschijnlijk was de toegenomen vochtigheidsgraad hier de boosdoener. De omgeving lag er immers bedauwd bij en dat hebben we tijdens de zwoele nachten de voorbije weken amper gezien. Nu zat dat vocht nog beneden, maar de zon zorgde ervoor dat het naar boven ging en er verschenen dus stapelwolken. Al was de voornaamste trigger van deze wolken het naderen van een convergentielijn waarop later op de dag flinke onweersbuien zouden ontstaan. Tegen de middag begon het overal al flink te ploffen en was de naderende storing dus niet alleen te herkennen aan de Altocumulus castellanus bankjes en Cirruswolken die er vanochtend hingen maar ook aan een opvallende rij van grote stapelwolken die van oost naar west leek te lopen. Deze waren forser dan de exemplaren die voor deze lijn uit ontstonden, al ontstonden er voor deze zone uit talloze onweersbuien die op verschillende plaatsen reeds voor een stevige douche zorgden. Enkelen daarvan passeerden op hoorafstand langs Malderen en dus rommelde het al regelmatig. De storing zelf leek zich onschuldig aan te kondigen met Stratocumulus en Altocumulus, doch na een tijdje zagen we daar de contouren van een shelfcloud ontstaan en deze imposante structuur kwam snel dichterbij waarbij ze zich vanuit het zuidoosten leek uit te breiden. De wind draaide plots naar het west- zuidwesten en wakkerde fel aan terwijl wolkenflarden langs deze shelf aan duizelingwekkende vaart langs de rand van dit onweer dreven. Hierbij viel op dat de bliksem steeds in de wolken verborgen bleef, er was geen enkele CG te zien en het was eerder een continu gerommel waardoor het meer weg had van een leger bulldozers dat langzaam maar zeker over Vlaanderen walste. Even later kwam het dan tot felle stortbuien, maar ze waren ontdaan van hagel of andere randverschijnselen waardoor we redelijk gespaard bleven en de natuur toch een flinke slok water mocht ontvangen. Daarna zagen we opklaringen verschijnen vanuit het zuidoosten maar vanuit het zuidwesten leek er een tweede onweerscel te naderen waarvan het aambeeld tegen het eerste exemplaar botste. Bij tegenlicht zag dit er donker en griezelig uit, zeker nu er af en toe bliksemschichten van het ene aambeeld naar het andere oversprongen. Doch het was niet meer dan een gezapig regentje wat erop volgde en het onweer ging er dan toch nog vrij snel uit. De rest van de avond konden we genieten van fraaie Altocumulus en Stratocumulus banken en de zwoele warmte tot 30,9 graden heeft voor een heerlijke koelte plaats gemaakt. Tegen zonsondergang verschenen er terug Cirrus densus wolken in het zuidwesten maar het had geen verdere gevolgen meer en alle andere bewolking loste volledig op zodat we in heldere omstandigheden eindigden met een verlossend neerslagtotaal van 8,7 mm.
Maandag, 16 augustus 2021
De zomersfeer is tijdens de nacht helemaal weggeblazen en de dag begon herfstachtig onder een somber wolkendek van Stratus en Stratus fractus bewolking. Enkel de minima zouden met 12,1 graden niet zijn opgevallen in het rijtje zomerse dagen dat we achter de rug hebben. Aanvankelijk was het nog droog en leek het zelfs even weer de goeie kant op te gaan toen het vanuit het noordwesten opklaarde. Maar even later kwam het dan tot vlagen van regen en motregen terwijl het terug helemaal overtrok. Omstreeks 9H40 passeerde dan het koufront met buiige, vrij zware regenval al kwam het niet tot onweer of andere verschijnselen. Dan was het wachten op de opklaringen die zich traditioneel achter een dergelijk front bevinden maar veel stelde het allemaal niet voor. De beetjes vluchtige zonneschijn die we meekregen brachten ons nauwelijks warmte in de diep polaire lucht en vanuit het noordwesten dreven er al snel weer dichtere wolkenvelden binnen. Hieruit ging het af en toe nog wat motregenen terwijl er een ijskoude, gure en vrij krachtige noordwester stond. De temperatuur bleef op 20,7 graden steken en op de radar zagen we vanuit het noordwesten een aaneengesloten regengebied naderen dat Malderen omstreeks 16H bereikte. Hieruit ging het weer behoorlijk plenzen en het was wachten tot kort voor zonsondergang eer het terug droger werd. Vanuit het noorden dreven er vrij plots brede opklaringen binnen waardoor we alsnog een streepje zonneschijn konden meepikken waarbij de nogal nevelige waas in de lucht opviel die later overging in een wat bizarre oranje gloed. De stroming was nog steeds sterk en het wolkenveld dat zich wat verderop bevond liet de dag dus alsnog somber eindigen. Het herfstweer heeft uiteindelijk 4,6 mm opgeleverd als dagtotaal en na een vroeg invallen van de schemering eindigde de dag in betrokken omstandigheden.
Dinsdag, 16 augustus 2022
Het is tijdens de nacht weer grotendeels opgeklaard en er hing vooral Cirrus en Cirrostratus onder een lichtblauw getinte hemel. In het zuiden zagen we daar de aambeeldvormige structuren van onweersbuien in maar het kwam allemaal slechts tergend langzaam onze richting uit. Het was weer behoorlijk zwoel met minima van 19,1 graden en de zon kreeg tijdens de voormiddag alle kansen om het weer snel te laten opwarmen. Kort na de middag begon de bewolking zich dreigend samen te pakken met Altostratus waaronder een beetje pannus hing, maar uiteindelijk leverde dat omstreeks 14H wat licht gedruppel op waarna het weer begon uit te klaren vanuit het zuidwesten. Het voelde nu zwoel aan en de zon begon aardig te steken toen ze weer vlot kon schijnen aan een hemel die slechts met Cirrus en Cirrostratus was bedekt. We haalden weer tropische maxima van 30,3 graden en met die vochtige zuidwestenwind erbij maakte dat de boel ook onstabiel. In de Cirruostratusbewolking zagen we dan ook al snel weer aambeeldvormige wolkenpakketten ontstaan en deze zagen er op een gegeven moment erg dreigend uit ten westen van ons. Volgens waarnemers in het westen van het land is het daarna inderdaad tot onweer gekomen maar voor Malderen maakte het opnieuw weinig uit en de donkere wolkenmassa maakte weer plaats voor lichte Cirrostratus bewolking waar hier en daar veldjes Altocumulus undulatus onder hingen. Na zonsondergang konden we van een aangename koelte genieten maar voor de tuinierders onder ons was het weer zwoegen geblazen door het neerslagtotaal dat alle gedruppel en gedreig ten spijt op 0,0 mm is blijven steken.
Woensdag, 16 augustus 2023
Tegen de ochtend was het weer helemaal overtrokken. Dikke velden van Stratocumulus hebben zich over ons meester gemaakt en het was ook opvallend duister onder dit wolkenpakket. Het ging echter om de onstabiel ogende castellanus variant, en ook de hoge minima van 15,7 graden zorgden ervoor dat het allemaal heel anders aanvoelde en oogde dan een klassieke grijze en kille (vroege) herfstdag. Door de slechts zwakke tot bijna ontbrekende zuidenwind voelde het erg zwoel aan, zelfs zonder zonneschijn. Die zon was er overigens wel want ten westen van ons zagen we de hele tijd opklaringen en blauwe luchten en het moet voor de zonnekloppers behoorlijk frustrerend zijn geweest om toe te kijken hoe deze opklaringen maar nauwelijks onze kant opkwamen. Op de koop toe begon het kort voor de middag ook wat te druppelen uit deze dikke wolken. Het bleef echter bij die enkele verdwaalde druppels en het contrast met de kletsnatte weken die we achter de rug hebben kon niet groter zijn. Het leek terug alsof we in de periode voor de 'zondvloed' zijn beland waarbij de weergoden voortdurend vergeefs probeerden om wat vocht in Malderen te krijgen. Na een half uurtje gedruppel kwamen er vanuit het zuiden opklaringen dichterbij die nu wel tot bij ons raakten al bleven de wolken zich nog hardnekkig verzetten. De zonnige momentjes bleven dus spaarzaam al kon het kwik wel verder stijgen naar een (bij de huidige vochtigheidsgraad) drukkende 22,7 graden. Met de aankomst van de opklaringen zagen we de wind nu wel wat aanwakkeren en deze kwam uit zuidwestelijke tot zuidelijke richtingen. Tegen de avond draaide deze echter plots naar het noorden tot noordwesten en uit die richting werd er ook nog steeds veel bewolking aangevoerd waarbij de nadruk meer op lagere plukken Stratus fractus kwam te liggen. Het bleef hierbij wel droog: we eindigden, ook met die paar druppels kort voor de middag erbij geteld, met een dagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 16 augustus 2024
De vroege vogels onder ons werden verwend met een schitterende zonsopgang waarbij talloze veldjes en banken Altocumulus castellanus de hemel sierden. Met minima van 18,2 graden was het niet koud maar de wind is wel geleidelijk gaan aanwakkeren op nadering van een koufront waar die wolkenbanken bij hoorden. Hierdoor lag de omgeving er droog bij, er werd geen dauw gevormd. In het westen zag het er al goed donker uit al zagen we tussen de steeds dichter en dikker wordende Altocumulusvelden nog hier en daar wat opklaringen hangen. Omstreeks 9H kregen we al met een eerste buitje aan de voorzijde van dat front te maken, al stelde het niet veel voor ondanks de dikke, tropische druppels die er vielen. Daarna bleef het eventjes droog tot er een half uur later weer wat druppels vielen. Tijdens de uren daarop kregen we eveneens afwisselend droge perioden en wat gedruppel te verwerken, het stelde nooit veel voor en het front was dus duidelijk een stuk minder actief dan de satelliet- en radarbeelden lieten vermoeden. Tijdens de namiddag zagen we een overgang naar andere wolkensoorten, het ging nu vooral om erg laaghangende Stratus fractus en Stratus waar af en toe motregen uitviel. Dit was voor een groot deel van de tijd het geval waarbij de bewolking er afwisselend donker en dreigend en dan weer wat lichter uitzag. De zon kregen we desondanks niet meer te zien. De wind ruimde naar westelijke richtingen en was zwak terwijl de klamme en vochtige omgeving opwarmde tot een wat broeierig aanvoelende 21,5 graden. Tijdens de avond kregen we uit een van die donkere wolkenbanden wat intensere regen en ook tijdens de uren daarop passeerden er regenbanden die een stuk actiever waren dan degenen die we overdag over ons heen kregen. Tegen middernacht heeft dit alles al voor een totaal van 5,6 mm gezorgd.
Zaterdag, 16 augustus 2025
Het was even wennen vanochtend om na al die zonnige weken weer met een gesloten Stratus wolkendek geconfronteerd te worden dat geen enkele intentie toonde om weer op te trekken. Hoewel men bij deze bewolking aan kilte denkt, is het juist erg zwoel gebleven met minima van 17,9 graden. Hoeveel ramen en deuren we ook wagenwijd opentrokken, het haalde niets uit om koelte in onze slaapkamers te krijgen. Zelfs het volledig wegbreken van een muur zou wellicht amper iets uitgehaald hebben. De bewolking bleef in winter 2025- stijl hangen, en ze werd tijdelijk dik genoeg om wat lichte regen en motregen te lossen. Deze was echter niet meetbaar. Daarna zagen we toch wat Cumulusachtige structuren onder het wolkendek ontstaan, vermoedelijk was de infraroodstraling van de zon nog net voldoende om wat thermiekbellen te laten opstijgen. Rond de middag werd de bewolking tijdelijk wat dunner en konden we zelfs een flits van de zon zien in een paar minuscule blauwe speldenkopjes. De bewolking werd daarna echter alweer dikker en het kwam terug tot een paar verdwaalde motregendruppeltjes. Wel is er nu een vrij strakke noordenwind opgestoken en voelde het opeens merkbaar frisser aan ondanks het voor de tijd van het jaar opvallend constante temperatuursverloop. Dat frisse ten spijt warmde het wel verder op tot omstreeks 18H de maxima van 21,1 graden uit de bus rolden. Nog wat later verschenen er dan toch nog overtuigende opklaringen en zagen we de Stratus overgaan in een bijzonder fraai ogend Stratocumulusdek. Er dreven steeds bredere opklaringen binnen en de laatste bewolking die we in de schemering nog zagen was eerder een mengvorm tussen Cumulus humilis en losse toefjes Stratocumulus. Onder de open hemel kon de afkoeling nu haar werk doen waardoor de minima van afgelopen nacht scherp werden gesteld met 17,4 graden op het einde van de avond. En dat de neerslag niet meetbaar was overdag betekend uiteraard dat we ons neerslagtotaal van 0,0 mm nog eens mochten copy-pasten.