Dinsdag, 17 augustus 2004
Vandaag kregen we een zomerse dag voorgeschoteld waarvan vooral het eerste deel erg zomers oogde met heel wat zon en slechts enkele wolken, doch in de loop van de voormiddag en middag is het aandeel van stapelbewolking stillaan beginnen toe te nemen en naar de avond toe is vanuit het zuiden erg hardnekkige bewolking komen binnenschuiven die wellicht nog een zekere hoeveelheid neerslag zal lossen al dan niet met een donderslag erbij. Over de temperaturen hebben we vandaag zeker geen klagen met waarden tussen 15,2 en 25,6 graden maar de zuidwestelijke wind was met momenten erg levendig met snelheden tot 29 km/h. Op het ogenblik dat dit verslag wordt getypt is het zowaar zelfs beginnen te regenen, maar de teller is tot hiertoe nog niet verder gekomen dan 0,2 mm. Gezien de wisselvallige vooruitzichten tot zaterdag zal daar echter nog verandering komen. Vooral morgennamiddag lijken er nog aardige onweerskansen in te zitten, maar die kans zal ook daarna niet onbestaande zijn, terwijl de temperaturen nog steeds rond het normaal niveau voor de tijd van het jaar zullen ophouden.
Woensdag, 17 augustus 2005
Het was vanmorgen andermaal erg fris bij temperaturen die naar een herfstachtige 10,4 graden gezakt waren, maar eens de verspreide nevel en mist, die tevens opnieuw voor sfeervolle ochtendtafereeltjes zorgde, optrok werd dit ruimschoots gecompenseerd en steeg het kwik snel naar haar maximumwaarde van 27,1 graden. Een zuidoostelijk briesje streek hierbij aan 19 km/h over het weerstation. Er vormden zich net als gisteren stapelwolken doch ze waren deze keer niet zo veeleisend waardoor de zon het grootste deel van de tijd met rust gelaten werd; de bewolking raakte tegen de avond steeds meer aan oplossing onderhevig waardoor het weer zo goed als helder wordt. Op de minima zal dit niet meer zo'n grote impact hebben vermits de stroming naar het zuiden ruimt, en dit staat ook morgen garant voor uitstekend zomerweer bij temperaturen die tot dichtbij 30 graden zullen klimmen. Maar natuurlijk laat de depressie die dit alles mogelijk maakt dit niet zomaar gebeuren en zal ze vrijdag een koufront over onze streken jagen dat ons in de loop van de namiddag van de nodige elektriciteit zal voorzien. Zoals het in deze tijd van het jaar gebruikelijk is, zal voor het front uit een convergentielijn ontstaan waardoor het gedonder reeds voor de middag kan aanvatten, maar doordat de zon dan nog niet op haar krachtigst is, zal het koufront zelf waarschijnlijk het actiefst uitpakken. Het zal echter niet overal tot onweer komen en zeker Malderen staat op dat gebied bekend als een 'randgeval'. De koude lucht zal tegen de avond reeds onze streken ingepalmd hebben bij een naar noordwest ruimende wind.
Donderdag, 17 augustus 2006
Een wisselend bewolkte hemel waarin opklaringen, hoge en middelhoge wolkenvelden het luchtruim netjes onder elkaar verdeelden, vormden de eerste bouwstenen van wat later een vrij aangename zomerdag bleek te worden. We moesten echter leren leven met de voortdurende dreiging van zware onweders die zich boven Frankrijk ophielden en regelmatig onder elkaar discussieerden of een uitstapje richting Londerzeel niet de moeite zou zijn . Maar na lang wikken en wegen besloten ze het toch maar voor een andere keer te houden, en zo kregen we slechts te maken met stapelwolken die overigens erg talrijk waren rond de middag en de zon lange tijd werkloos maakten. De situatie beterde enigszins naarmate de namiddag verstreek, waarbij de stapelwolkjes zich leken terug te trekken. Het betrof echter een schijnbeweging want ze verzamelden zich gewoon boven Limburg en een deel van de Ardennen om daar uit te groeien tot een aantal fikse plensbuien waar aardig wat elektrische activiteit op zat. Te Malderen bleef het spektakel beperkt tot hun statige aambeeldvormige toppen die aan de oostelijke horizon paradeerden en deels werden verborgen achter Altocumulusbewolking die gedurende de avonduurtjes voor fraaie uitzichten zorgde en een dito zonsondergang. Deze donzige wolkendotjes wilden ons ervoor waarschuwen dat de onweersdreiging nog niet voorbij was en zo kwam het later op de avond aan de Belgische kust tot felle onweders met massa's hagel en desastreuze rukwinden, waarbij zelfs sprake is van een zg supercel, de klassieke Amerikaanse donderwolk die een eigen lagedrukkern of mesocycloon heeft. Zeer actieve onweershaarden kwamen eveneens op Londerzeel af maar eens ze de Belgische grens naderden werden ze als een mueslireep uit elkaar gekruimeld en de restanten bleven ver buiten de grenzen van het Malderse grondgebied. Frustratie alom voor de Londerzeelse onweersliefhebber maar een zegen voor de zomerfan die getrakteerd werd op aangename temperaturen tussen 14,1 en 24,8 graden, en dit bij een tot 22,5 km/h uithalende zuid- zuidwestelijke bries. En de neerslag... die bleef weer beperkt tot een mooi rond getalletje.
Vrijdag, 17 augustus 2007
Een diepblauwe, vrijwel wolkeloze hemel met de daarbijhorende erg frisse minima van 10,6 graden was hetgene waarmee we deze dag begonnen. De zon bracht de atmosfeer al snel in beweging en er vormden zich stapelwolkjes die geleidelijk toenamen in aantal en volume. Pakweg halfweg de voormiddag leken ze tegen een inversie op te botsen wat resulteerde in de vorming van Stratocumulusvelden. Gelukkig werd niet het volledige luchtruim ermee volgestouwd zodat we nog regelmatig wat zon konden meepikken. De wolkenlandschappen waren tussendoor zelfs van oogverblindende schoonheid door de heldere lucht. Na de middag kregen sommige stapelwolken het voor elkaar om verder door te stoten en al snel was de Belgische radar vol gezaaid met talloze buitjes. Zowel te Brussel als te Malderen kregen we hiermee af te rekenen, maar erg gul kunnen we ze zeker niet noemen want het neerslagtotaal zou uiteindelijk niet meer dan 0,2 mm bereiken. Het kwik haalde gelukkig hogere resultaten al kunnen we die 21,1 graden nog niet hoogzomers noemen. 's Avonds bereikten nieuwe buien het weerstation maar deze brachten slechts motregen voort. De fijne druppeltjes die in het warme zonlicht leken op te gloeien in combinatie met de nog steeds fraaie wolkencombinaties maken het echter tot een van de betere dagen die deze zomer op weerkundig gebied heeft opgeleverd. Vooral 's avonds was het erg genietbaar vermits de zuidwestelijke wind het overdag nog onaangenaam maakte met haar snelheden tot 30,6 km/h. Rond en na zonsondergang bleef het rustig en droog al koelde het vrij snel af.
Zondag, 17 augustus 2008
Tijdens de ochtend is het lichtjes gaan regenen bij eerder zachte minima van 14,6 graden, maar de opklaringen die vanuit het westen naderden, gaven al meteen aan dat de nattigheid maar van korte duur zou zijn. Het werd inderdaad al vlug droog en we kregen nu Stratocumulus en Altocumulus undulatus te zien waartussen de zon zich terug regelmatig liet zien. Naar de middag toe werden er stapelwolken gevormd en het begon allemaal een beetje onstabiel te ogen, terwijl de vlagerige zuidwestenwind met haar snelheden tot 32,2 km/h ook al weinig (veel) goeds beloofde. De bevestiging kwam er halverwege de namiddag toen een licht buitje het Malderse weerstation besprenkelde, maar de neerslag stelde nauwelijks wat voor terwijl het al snel weer droog werd met nieuwe opklaringen. Vlak voor de regenbui liep de temperatuur nog op tot een aangename 23,3 graden. Een volgende buienlijn leek meer succes te hebben in haar pogingen om het weerstation een stortbad te bezorgen, en deze werd ingeleid door dichte neerslaggordijnen en een typische wallcloud die vanuit het zuiden kwamen opgestoomd. Ondanks het indrukwekkende voorvertoon bleek ook deze buienlijn echter tegen te vallen en moesten we het stellen met matige regenval die af en toe wat krachtiger uitpakte. Onweer viel er niet waar te nemen maar de wind wakkerde naar het einde van de buienpassage flink aan. Na de regenbui bleef het nog een uurtje naregenen tot het neerslagtotaal 1,6 mm bereikte, en uiteindelijk werd het weer droog met opklaringen die uitzicht gaven op prachtige Altocumulus en Stratocumulus formaties in combinatie met Altostratus. Het zachte licht van de avond zon verleende dit alles nog eens extra sfeer. Tijdens de rest van de avond en nacht blijft het eveneens rustig en droog.
Maandag, 17 augustus 2009
(Nederland)Opnieuw leek de zomer vanmorgen een flinke stap te hebben teruggezet. Er hing veel Stratus fractus en Stratocumulus, welke soms overging in een somber en gesloten Stratusdek. Het bleef echter droog en bij de terugkeer naar België kregen we weer opklaringen te zien. Vooral na het oversteken van de Belgische grens waren deze erg breed en kregen we stapelwolken te zien terwijl de bovenluchten melkachtig kleurden door toedoen van dunne sluierbewolking. Deze geelwitte waas ging er geleidelijk weer uit terwijl de stapelwolkjes afnamen in aantal en volume. Dit proces zette zich tijdens de namiddag verder, zodat we in Malderen bij veel zonneschijn temperaturen tussen 13,5 en 25,3 graden konden optekenen. De wind was hierbij vrij zwak met snelheden tot 27,4 km/h uit west- zuidwestelijke richtingen. De avond verliep licht bewolkt terwijl het kort voor zonsondergang zelfs volledig helder werd. Daar stond echter een flinke afkoeling tegenover zodat het bij het invallen van de duisternis ronduit koud ging aanvoelen. Opvallend was de paarsrode schemering die kort na het ondergaan van de zon zichtbaar was. We sloten de dag af onder rustige en windstille omstandigheden, en met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 17 augustus 2010
Na een druipnatte nacht die door een eerder buiig weertype gekenmerkt werd, was het vanochtend druilerig maar zacht bij minima van 14,6 graden. De lichte motregen die nog viel hield op, en na een tijdje kwam er een zwak waterzonnetje tevoorschijn. Het matte uiterlijk van de hemel was echter een gevolg van Altostratusbewolking die ons door een volgende regenzone werd toegestuurd. Deze duwde de voor de afgelopen zondvloed verantwoordelijke depressie weg naar het oosten en nam nu persoonlijk de waterbedeling van het Vlaamse binnenland op zich. Halverwege de voormiddag was het waterzonnetje weer verdwenen en bleef enkel het water over dat vanuit het zuidwesten aan een matig tempo werd aangevoerd. De regen hield aan tot het einde van de namiddag toen het weer droger werd vanuit het westen. We bevonden ons nu aan de voorzijde van het koufront, maar ondanks de zachte luchtmassa's die zich hier traditioneel ophouden werd het door de bewolking en regen niet warmer dan 17,9 graden. Voeg daar nog een redelijk strakke west- zuidwestenwind met snelheden tot 38,6 km/h aan toe en het deed eerder aan herfstweer denken. De chaotische wolkenluchten die tijdens de avond voorbijdreven, zorgden af en toe voor wat lichte regen of motregen maar de droge perioden overheersten nog. Net als de bewolking trouwens, want van opklaringen en zonneschijn was er ook dan geen sprake. Het koelde nauwelijks af door de bewolking waardoor we alsnog in vrij zachte omstandigheden het dagtotaal van 12,2 mm konden optekenen.
Woensdag, 17 augustus 2011
De herfstsfeer was vanochtend weer compleet toen we het daglicht in een sombere, grijze Stratuslucht zagen weerkeren. Deze bewolking hield ons gelukkig zacht bij minima van 13,1 graden, en nog gelukkiger ging hij in de loop van de voormiddag over in Stratocumulus waar al snel blauwe stukken in verschenen. Dit proces zette zich ook tijdens en na de middag verder waardoor er tegen dan slechts Cumulus humilis bewolking overbleef en de zon uitbundig kon schijnen. Samen met de aanvoer van zachtere lucht die door een noord- noordoostelijke bries tot 25,7 km/h werd verzorgd, leverde dit zeer comfortabele maxima van 25,9 graden op. Op het einde van de namiddag kreeg de atmosfeer onstabiele trekjes, en kregen we Stratocumulus en Altocumulus castellanus te zien waarachter in het zuid- zuidoosten zelfs verijzende toppen van een buiencomplex zichtbaar waren. Deze bleef op veilige afstand, maar de onstabiele luchtmassa's aan de voorzijde van het koufront zorgden ervoor dat we steeds onheilsvoorboden te zien kregen: Altocumulus castellanus, floccus, Altostratus, Cirrostratus en af en toe een flink opbollende Cumulus congestus. Deze zorgden voor fraaie uitzichten en een sfeervolle zonsondergang waarop een erg zachte avond en nacht volgden. Toen we op het einde van de dag in de pluviometer keken, vonden we enkel zweetdruppels en een dagtotaal van 0,0 mm terug.
Vrijdag, 17 augustus 2012
Dikke wolkenvelden in combinatie met subtropische luchtaanvoer zorgden ervoor dat het niet kouder dan 17,8 graden is geworden. De aangevoerde lucht was ook erg droog want de planten waren deze keer niet doorweekt van de ochtenddauw. De bewolking bestond uit Altostratus en Altocumulus en loste naar de middag toe langzaam op vanuit het zuiden. Toen ging het razendsnel met het kwik en onder begeleiding van een ... briesje tot 27,4 km/h kwamen we dan uit op tropische maxima van 30,8 graden. Het zomerse geheel werd vervolgens afgesloten door een zwoele tropenavond die door een dito nacht zal gevolgd worden. Opnieuw moesten we vaststellen dat het neerslagtotaal 0,0 mm bedroeg terwijl nu ook vrijstaande en jonge inheemse loofbomen schade begonnen te lijden door de aanhoudende droogte.
Zaterdag, 17 augustus 2013
We bevonden ons aan de achterzijde van het koufront waar vochtige zeelucht voor een mengeling van Stratocumulus en Cumulus zorgde. De bewolking nam geleidelijk toe doordat de stapelwolken zich gingen uitspreiden tot Stratocumulus en het wolkendek boven ons erdoor aangroeide. Na een tijdje werd er drogere lucht aangevoerd vanuit het westen en ging de bewolking weer gedeeltelijk oplossen. Het begon met dunner wordende Stratocumulus waar de zonnewarmte dwars doorheen voelbaar was, en het eindigde met een mooie blauwe zomerlucht waarin enkel wat sluierwolken en een paar mooiweerswolkjes te zien waren. Wel stond er veel wind (voornamelijk uit zuidwestelijke tot westelijke richtingen), maar bij temperaturen die van 16,7 naar 25,7 graden stegen was dit eigenlijk nog een erg aangenaam en vriendelijk weertype. De sluierbewolking werd tijdens de avond echter dikker (Cirrus naar Cirrostratus en later ook dikke Altostratus bewolking) op nadering van een nieuwe regenzone die ook een poging wil wagen om neerslag van betekenis af te leveren. Kort voor zonsondergang dreef er veel Altocumulus floccus en castellanus binnen en de hemel had nu een volledig andere uitstraling dan deze voormiddag. Samen met de zachte kleuren bij zonsondergang zorgde de bewolking voor mooie uitzichten en we konden de dag nog in rustige, droge en aangename omstandigheden afsluiten bij een wegvallende wind
Zondag, 17 augustus 2014
We kwamen vandaag onder de invloed van een koufront terecht dat voor extra bewolking zorgde. Wie op de radar zag hoe het actieve gedeelte van het front slechts enkele kilometers breed was, zou zowaar gaan denken dat het desondanks nog een redelijke zomerdag ging worden doch niets was minder waar. Er werd namelijk overvloedig Stratocumulus en Cirrostratus bewolking gevormd en de zon kregen we dan ook maar amper te zien. Bovendien was het front opgesplitst in een actief en een minder actief gedeelte waarbij het eerste deel tijdens de voormiddag al voor wat lichte regen heeft gezorgd. Wie echt pech had (of een gelukkige buienliefhebber was) kon toen reeds met een aantal actieve buien voor het front uit kennis maken waarvan er eentje net ten zuiden van Malderen doortrok. De wind was bij dit alles weer in topvorm en we konden onder het loeiende natuurgeweld al bijna van een vroege herfststorm spreken. De temperaturen voelden dan ook kouder aan dan ze waren met 18,3 en zelfs zonder windchill waren dit al erg povere waarden voor de tijd van het jaar. Door de bewolking waren de minima gelukkig wel wat hoger met 12,8 graden. Tegen de avond was het dan zover en trok het koufront over ons, maar we hadden nog maar net de tijd om vast te stellen dat het opeens feller begon te regenen, of het was alweer droog en de dreigende wolkenmuur trok weg naar het oosten terwijl de rust weer keerde, of beter gezegd de onrust wat minder onrustig werd. Het neerslagtotaal viel erg laag uit met 1,1 mm, zeker als we er een paar Nederlandse totalen naastlegden die tot rond 30 mm opliepen. Ook het onweer dat hier en daar werd waargenomen kwam in Londerzeel slechts in onze fantasiewereld voor. De wind die overdag nog uit west- zuidwestelijke richtingen kwam is nu naar het noordwesten gedraaid. Kort na zonsondergang begon het dan vanuit het noorden weer op te klaren en koelde het flink af in de ijzige poollucht die achter het front over ons uitstroomde.
Maandag, 17 augustus 2015
De Nederlandse zondvloed is er nog steeds niet in geslaagd Malderen te bereiken waardoor we de dag in droge maar betrokken omstandigheden begonnen zijn bij minima van 12,9 graden. De bewolking zag er uitermate dreigend uit met Altostratus, Stratocumulus castellanus en Altocumulus castellanus. Kort na zonsopgang ging het dan lichtjes regenen vanuit het noordoosten en volgde er een kille, druilerige en herfstachtig aandoende voormiddag. Naar de middag toe werd de neerslagintensiteit wat groter terwijl de neerslag ook wat buiiger werd. Echt grote hoeveelheden kwamen er echter niet aan te pas, en het was vooral de duur en de impact op de temperaturen waarin de regenzone groot was. De hele dag bleef het namelijk druilerig en kil waarbij de maxima niet boven 19,1 graden stegen en er een ijzige noordwestelijke wind stond. Ook tijdens de avond veranderde er niets aan het beroerde weersbeeld waarbij de bewolking de duisternis extra snel liet invallen en het terug wat weg had van een vroege herfstavond
Woensdag, 17 augustus 2016
Na een erg zachte nacht met minima van 11,6 graden bleek het nog steeds helder te zijn, doch in het zuidwesten zagen we Cirrus en Altocumulus verschijnen die scherp begrensd waren en in zuidoost naar noordwest gerichte banden geschikt was. Het fraaie zonnige weer leek dus bedreigd te zijn, maar dat was vals alarm want de Altocumulusbanden losten weer op en we konden terug genieten van heldere condities met overvloedige zonneschijn. Geen wonder dat we maxima van 28,0 graden haalden, en soms was dat noordoostelijke briesje welkom voor verkoeling (zeker voor de noeste arbeiders). Op het einde van de namiddag zagen we terug Altocumulus wolkjes verschijnen in het westen en kreeg de lucht in die richting een nevelige aanblik, maar deze verschijnselen verdwenen weer na een paar uur en de avond verliep in heerlijk zachte omstandigheden onder een opnieuw heldere hemel. We hoefden daarbij niet eens de moeite te doen het neerslagtotaal op te meten dat ongetwijfeld 0,0 mm bedroeg.
Donderdag, 17 augustus 2017
Tijdens het tweede deel van de nacht is er vanuit het zuidwesten Cirrostratus en Altostratus binnen gedreven met een behoorlijk aandeel Stratocumulus castellanus eronder. Het oogde allemaal onstabiel en de wind was ondertussen aangewakkerd waardoor de dag zich alles behalve vriendelijk aankondigde. Door de aangetrokken wind was er voldoende verdamping om nevel en ochtenddauw te vermijden, en dus lagen de gazons en het slapende wagenpark er voor de verandering nog eens kurkdroog bij. Maar het water zou nu van boven komen want al deze fenomenen waren dus het werk van een naderende regenzone. Veel stelde deze niet voor qua activiteit maar tijdens de voormiddag kwam het dan toch tot wat licht of matig gedruppel. Tegen de middag werd het weer droog maar we bleven tegen een sombere, betrokken lucht aankijken met Altostratus en Stratus bewolking. De wind kwam daarbij uit zuidwestelijke richtingen. Door de bewolking werd het niet warmer dan 20,2 graden als is de nacht wel vrij zacht verlopen met minima van 14,1 graden. De bewolking bleef ook tijdens de namiddag hangen en na een droge periode ging het weer druppelen vanuit het noordwesten. In die richting zagen we tijdens de avond echter een blauwachtige kleur met Cumuluswolken in de verte, dwars door de regengordijnen heen. Het volgende moment was alle bewolking en regen opeens verdwenen en keken we tegen een diepblauwe lucht met Cumulus fractus aan waarbij het leek alsof het de hele dag niet anders geweest is. Hoewel we nu achter het koufront zaten, voelde de westenwind erg zacht aan en was het in de zon zelfs ronduit warm. Tijdens de avond dreef er terug Altocumulus en Cirrus binnen vanuit het westen wat in het zachte avondlicht voor fraaie kleuren zorgde. We sloten af met een neerslagtotaal van 7,6 mm bij een wegvallende wind.
Vrijdag, 17 augustus 2018
Tijdens het tweede deel van de nacht bereikte het onweer ons en hoewel de meeste cellen zich net ten noorden van ons ontwikkelden, werd het zeker omstreeks 2H een indrukwekkende lichtshow met talloze ontladingen en felle stortregens. Ook na het onweer volgden een aantal afzonderlijke stevige regenbuien en het neerslagtotaal loog er dan ook niet om met 16,0 mm. Tegen de ochtend was alles getooid in regen- en dauwdruppels en zagen we de Cirrus densus en Altocumulus bewolking wegtrekken naar het oosten met vanuit het westen opklaringen. De aangevoerde lucht was echter vochtig en het kwam al snel tot de ontwikkeling van stapelwolken die zich deels uitspreidden tot Stratocumulus. Doch zeker naar de avond toe klaarde het weer grotendeels uit. In het westen was een waas van Cirrostratus te zien en de kleuren kwamen nevelig over terwijl er soms erg veel wind stond uit westelijke richtingen. De maxima waren weer een stuk frisser dan gisteren met 24,1 graden al was het daarmee nog steeds aangenaam. Door de vochtige zeelucht zagen we de maan tegen middernacht in een opvallende bloedrode kleur ondergaan en door de opklaringen werden de minima van 13,4 graden nu pas bereikt.
Zaterdag, 17 augustus 2019
De dag begon grijs met motregen, maar nog steeds was er geen meetbare neerslag gevallen, hoe actief het er allemaal ook mag uitzien op de radar. Tegen de ochtend hadden de radarbeelden kennelijk door dat er geen activiteit meer op het front zat en was er nauwelijks nog neerslagsignaal in te zien. Door de bewolking was het zacht met minima van 16,5 graden en het voelde een beetje broeierig aan. Voor degenen die op een extra vulling van de regenput zaten te wachten was er echter hoop want het begon tegen de middag toch weer te regenen aan een hogere intensiteit toen een golf op het slepende front vanuit het zuidwesten naderde. Al waren het zeker geen grote hoeveelheden en hoewel het daarna nog maar amper droog werd, bleef het het grootste deel van de tijd beperkt tot motregen. De temperaturen bleven steken op een bescheiden 22,1 graden (wat gezien de bewolking nog wel meeviel), het was novemberiaans donker en de duisternis viel voor het gevoel erg vroeg in tijdens de avond. Het neerslagtotaal is beperkt gebleven tot 0,4 mm.
Maandag, 17 augustus 2020
Het was aangenaam koel met minima van 16,1 graden en de omgeving was in dauwdruppels getooid die schitterden in het eerste zonlicht. In de hogere luchtlagen hing wat Cirrusbewolking maar voor de rest leek alles in stelling te staan om er een fraaie zomerdag van te maken zonder excessen. Tegen het einde van de voormiddag ontstonden er stapelwolkjes en deze hadden reeds flinke afmetingen tegen de middag. Natuurlijk kon het niet uitblijven en kort na de middag zagen we de eerste ijskappen verschijnen in het westen. Er ontstond een lijn van onweersbuien die leek te wijzen op een trog die boven het westen van het land arriveerde. Een van de onweersbuien slaagde erin Malderen te bereiken en werd voorafgegaan door fikse windvlagen, een indrukwekkende Arcus en indrukwekkende, kolkende luchten. Uiteindelijk bleef het zwaartepunt van deze vlaag net ten noordwesten van ons terwijl we toch nog genoeg water kregen om de natuur nog eens goed te verwennen. Er is ook weer een deugddoende koelte over ons neergedaald nadat we voor het onweer nog maxima van 26,1 graden optekenden in zwoele omstandigheden door het vocht in de lucht. Maar na het onweer liep de temperatuur ook weer op en het bleef voor zowat de ganse avond aangenaam toeven in de buitenlucht. Er dreven wel nog forse stapelwolken voorbij waartussen we af en toe nog ijskappen zagen ontstaan en ook in Buggenhout vielen er nog enkele druppels. Na zonsondergang leek de stekker weer uit de buienwolken te gaan, of althans die van de elektriciteit want ze waren wel nog voorzien van een waterleiding met enkele plaatselijke lekken erin. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,1 mm.
Dinsdag, 17 augustus 2021
Het is tijdens de nacht terug opgeklaard en de weggevallen wind in combinatie met de ingevangen polaire lucht liet de minima erg laag uitkomen op 10,8 graden. Tijdens de voormiddag zagen we Stratus fractus, Stratocumulus en een nogal chaotische mix van dikkere en dunnere Cirrostratus fibratus bewolking hangen. Er stak een gure noordwestenwind op en de zonnige momentjes die we kregen brachten hierdoor nauwelijks warmte. Rond de middag zagen we de lucht donker worden in het noordwesten met Stratocumulus en Altostratus waarna het al snel weer ging regenen aan een behoorlijke intensiteit. Daarna kwamen we in een uitgestrekt Stratusveld terecht wat voor de rest van de dag motregen en lichte regen bracht waardoor het wel leek alsof we in de donkere dagen voor Kerstmis zijn terecht gekomen. Het bleef grijs en somber en ook tijdens de avond bleef het beeld hetzelfde terwijl de temperaturen echt om te huilen waren met een schamele 16,4 graden als maximum. Wel werd de motregen tijdens de avond soms zo licht dat het bijna tien minuten duurde eer je nat werd als je erin ging staan al waren er opvallend weinig mensen die dit experiment (vrijwillig) uitvoerden. Het gedruppel bleek uiteindelijk goed te zijn voor een neerslagtotaal van 3,9 mm.
Woensdag, 17 augustus 2022
De bewolking is tijdens de nacht verder toegenomen en het was nu donker en grijs met Altostratus waaronder Altocumulus castellanus hing. Het oogde dus onstabiel en veelbelovend voor de onweersliefhebber en de tuinierder die zich ondertussen al met flink verrekte spieren en kromgetrokken rugwervels doorheen het stoffige landschap heeft gesleept. Net als gisteren kwam het echter opnieuw tot het behoorlijk frustrerende symbolische gedruppel dat niets voorstelde terwijl droge perioden overheersten. De herfstachtig ogende, donkergrijze duisternis liet erg aan de herfst denken en dat gevoel werd nog versterkt door de bomen die door de droogte reeds massaal hun bladeren laten vallen. Hoe dan ook is het nog steeds zomer en vooral de broeierige minima van 18,8 graden deden daaraan denken, waarbij het door de hoge vochtigheidsgraad zelfs eerder naar tropisch neigde. Overdag warmde het door de bewolking een stuk moeilijker op dan de voorbije dagen en we moesten het uiteindelijk met 24,2 graden doen waardoor er aan de hittegolf een officieel einde is gekomen. Een korte neiging tot opklaren in het begin van de namiddag liet het echter warmer aanvoelen dan het was en dit werd dan alsnog afgestraft (beloond) met een flinke regenbui die kort daarna volgde. Het neerslagtotaal werd in een ruk aangevuld tot 8,9 mm. Hoewel de bui door opbollende Cumuluswolken en wat pannus en Altocumulus onder de egale Altostratus werd voorafgegaan, werd dit convectieve vertoon niet gevolgd door onweer. Het leek er dus op dat de weergoden vooral een geste naar de eerdergenoemde tuinierder wilden doen. Tijdens de avond klaarde het plots op en zagen we vooral in het zuiden nog Cirrus densus bewolking hangen terwijl er vanuit het noorden wat losse wolkenflarden binnendreven. Het leek alsof de onstabiliteit daarmee definitief gedaan was, maar dat was dan buien een paar statige onweerswolken gerekend die plots in het zuidoosten ontstonden en waar we in het warme avondlicht een mooi zicht op hadden. Wij bleven uiteraard buiten schot en de avond verliep in rustige maar klamme omstandigheden door al de regen die er is gevallen en de iets lagere temperaturen. Een vlotte afkoeling zat er evenwel niet in waardoor het niet meteen een aangename nacht zal worden voor zij die niet over een airco beschikken.
Donderdag, 17 augustus 2023
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen en net als gisteren ging het weer om een castellanusachtige versie van Stratocumulus die dicht opeen zat en erg dik en donker was. Het bleef daarbij droog terwijl het zacht was met minima van 15,5 graden. Overdag kwam er weinig verandering in dit beeld, het bleef rustig, grijs maar vrij zwoel bij een zwak zuidelijk tot zuidwestelijk briesje. Tijdens de namiddag ontstonden er voorzichtig wat opklaringen en ging de bewolking over in een normale versie van Stratocumulus met minuscule opklaringen ertussen. Er dreef ook wat rafelige Stratus fractus onder. De zon liet zich af en toe voor een halve minuut zien en het kwik steeg naar 21,6 graden. De opklaringen waren echter geen lang leven beschoren want nu dreef er vanuit het noorden weer dikkere Stratusbewolking binnen waardoor de dag in erg sombere omstandigheden eindigde onder een winters ogend, donker en egaal Stratus wolkendek. Het enige positieve is dat het droog en erg zacht bleef, eigenlijk was het zelfs prima terrasjesweer en hebben we tijdens de zomer heel wat dagen gekend waarop het dan wel een stuk zonniger maar voor het gevoel veel killer was. De nacht verliep vervolgens in erg zwoele omstandigheden met maar nauwelijks afkoeling waardoor het er qua temperatuursverloop uitzag als een nacht zoals je die alleen maar tijdens grote hittegolven ziet. Neerslag kwam er ondanks al het vocht in de lucht niet aan te pas, we eindigden met 0,0 mm als dagtotaal.
Zaterdag, 17 augustus 2024
Tijdens de nacht kwam het nog verschillende keren tot vrij intense regen en tegen de ochtend motregende het nog een beetje na uit laaghangende Stratus die vanuit het westen is gaan binnendrijven. Blijkbaar was er op dat moment al een drogere periode geweest met helder weer want de vroege vogels onder ons waren getuige van een open hemel die in het oosten te zien was en kort na zonsopgang vanuit het westen door die wolkenvelden werd verdrongen. De grijze luchten die aan herfst doen denken ten spijt was het erg zacht, de temperaturen zijn niet onder 17,6 graden gezakt en de vochtige, windstille omgeving maakte het zelfs een beetje zwoel. Omstreeks 8H ging de Stratusbewolking plots over in Stratocumulusvelden met opklaringen daartussen en op dat moment werd de motregen tijdelijk iets intenser met wat grotere druppels. Daarna werd het dan definitief droog en kregen we terug geregeld de zon te zien. Deze zorgde voor thermiek en er ontstonden dus al snel Cumuluswolken die zich deels tot extra Stratocumulus gingen uitspreiden. Maar tijdens de namiddag leek er enige stabilisatie op te treden en waren het vooral de Cumuluswolken zelf die nog overbleven waardoor het toch nog vrij zonnig werd. Ondertussen kwam er vanuit het zuiden Cirrostratus bewolking opzetten die overging in Altostratus, welke wellicht de oorzaak van die stabilisatie was. Hierdoor kregen we steeds een versluierd zonnetje te zien aan een typische, witte melklucht waarin af en toe ook nog wat Altocumulus of een veldje Stratocumulus voorbij dreef. Met een zwak zuidwestelijk briesje en temperaturen die naar 24,9 graden stegen konden we terug van een fraai zomerweertje spreken ook al zagen de luchten er niet vlekkeloos mooi uit en begon er tijdens de late namiddag en avond meer Altostratus in te komen waardoor het helemaal grijs werd. De bewolking leek zich na een tijdje vooral in het oosten te concentreren en het is ook in die richting dat we op de satellietbeelden een depressiekern zien ontstaan langs het koufront waarmee we afgelopen nacht te maken kregen. Dit systeem zal echter net ten oosten van Malderen blijven en we konden het hierdoor droog houden in een zwaarbewolkte maar zachte en bijna windstille avond. Het neerslagtotaal van 1,8 mm was uiteraard al voor de middag een feit.
Zondag, 17 augustus 2025
Het is tijdens de nacht licht bewolkt gebleven met enkel wat verspreide Stratocumulusveldjes. Na de betrokken dag met lage maxima die we gisteren kenden, zorgde dit voor een flinke afkoeling naar frisse minima van 9,8 graden deze ochtend. Er heeft zich ook wat dauw kunnen vormen wat voor de uitgedroogde natuur een meer dan welkome slok water was. De Stratocumulusveldjes verdwenen en het werd na zonsopgang een uurtje helder. Daarna verschenen er plots weer restanten van Stratocumulus en Cumulus fractus bewolking waardoor de zon terug in de problemen leek te gaan komen. Uiteindelijk kwam het echter niet verder dan wat verspreide stapelwolkjes die soms wel vrij talrijk waren. Het ging daarbij om de Cumulus humilis variant. Er stond een goed voelbare wind uit noordelijke tot noordoostelijke richtingen en dat maakte het vooral verraderlijk om in de zon te verbranden nu we nog in die koele luchtsoort zaten. Al was de zon nog ruimschoots krachtig genoeg om tegenover gisteren thermische winst te maken met 23,2 graden als eindresultaat. Vanuit het noorden naderde ondertussen een omvangrijk Stratusgebied dat Nederland reeds een groot deel van de dag in haar greep had. In die richting zagen we ook wat Cirrusachtige wolkjes verschijnen al bleef het voor de rest wel zonnig en zomers. De bewolking bereikte ons aan het begin van de avond toen we plots dikkere en grotere plakken Stratocumulus zagen binnentrekken van daar uit. De lucht kreeg een beetje een bruinachtige tint ondertussen, wat wellicht terug door bosbranden komt die nu zowel in het zuiden van Europa als Canada woeden. Dikkere en aaneengesloten bewolking bereikte ons al snel, maar het bleef hierbij droog ondanks de verschillende meldingen van regen en motregen die van verderop in het Stratusveld kwamen. De wind zwakte tijdens de avond weer wat af en de bewolking zorgde ervoor dat de afkoeling wat werd afgeremd. Hierdoor bleef het tot in de late uurtjes aangenaam toeven in de buitenlucht nadat we het voor de natuur minder aangename neerslagtotaal van 0,0 hebben genoteerd.