Woensdag, 18 augustus 2004
Het eerste deel van de dag verliep onder wisselende bewolking waarbij de zon nog regelmatig haar ding kon doen en het kwik weer kon omhoog klauteren naar waarden tussen 17,4 tot 28,2 graden. Doch in de late namiddag kwam vanuit het zuiden een onweerszone opstomen die het op midden - België gemunt had, waar Malderen zich toevallig ook bevindt. Schrijver dezes bevond zich echter nog in het Brusselse op weg naar huis waar omstreeks 17H15 een fiks onweer toesloeg en met een paar luide knallers er voor flink wat show zorgde. Best wel boeiend om zien, doch toen het treinverkeer, mogelijk door toedoen van het onweer, ter hoogte van Jette kwam vast te zitten was de lol er vrij snel af en gingen de minuten slechts tergend traag voorbij. Bij aankomst te Malderen om 19H15 was de onweerszone reeds weggeslopen en liet het display van weerstation Malderen een neerslagtotaal van 3,6 mm aflezen, en een maximale windsnelheid van 39 km/h uit het zuidwesten. De rust keert weer op het weersgebeuren en we hebben het ergste voor vandaag wat deze regio betreft althans achter de kiezen. Voor morgen en overmorgen blijft er echter nog een kans inzitten dat lokale buien of onweders op sommige plaatsen het 'mooie weer' zullen maken.
Donderdag, 18 augustus 2005
Door de zuidelijke luchtstromingen is het afgelopen nacht niet meer zo sterk afgekoeld en werden we er reeds bij zonsopgang aan herinnerd dat het nog zomer is met minima van 14,1 graden. De afwezigheid van bewolking op de verspreide dunne nevelslierten na, zorgde ervoor dat de zon het kwik in sneltempo deed oplopen tot 28,9 graden terwijl de tot maximaal 16 km/h aanspannende zuidoostenwind voor wat verkoeling zorgde. Net als gisteren verschenen er weer stapelwolken maar hun aanwezigheid was nog marginaler waardoor ze voor de zon (en degenen die eronder lagen) geen enkele betekenis meer hadden. Er is in de loop van de namiddag echter wel hoge Cirrusbewolking opgedoken waarmee we de komende uren steeds meer rekening moeten houden want deze hoort bij een koufront dat genadeloos dichterbij komt en voor de nodige litertjes neerslag zal zorgen komende nacht en morgen. Kansen op onweer zijn vooral gereserveerd voor het noorden van Nederland waardoor het hier waarschijnlijk op een sisser zal uitdraaien. De vooruitzichten daarna zijn terug onzeker geworden doordat de restanten van de cycloon Irene recent werden opgeslurpt door de westcirculatie zodat de weercomputers alle fysische parameters volledig moeten herberekenen en daarbij weinig overeenkomende scenario's uitspuwen. Globaal gezien lijkt er 60% kans op een hervatting van het warme zomerweer, waarbij de restanten van die storm een noordelijke koers gaan volgen, in het andere geval krijgen we zeer grillig weer voorafgegaan door een korte warmte opstoot van enkele uren (Spanish Plume) ergens in de loop van volgende week. Eerst moeten we echter nog het weekend door waarbij zaterdag de beste dag lijkt te worden, gevolgd door vers onweer op zondag.
Vrijdag, 18 augustus 2006
Tijdens de ochtenduurtjes was de onweerszone nog steeds niet het land uit, maar ze was wel ernstig verzwakt waardoor er slechts nu en dan wat lichte neerslag viel te Malderen, goed voor 0,2 mm voor de middag. Te Brussel daarentegen wisten een aantal pittige buienwolken zich nog goed te handhaven en werd het hemelse nat weer met bakken over de stad gedropt. Er zat ook hier echter geen onweer meer op en korte tijd later verscheen aan de zuidelijke horizon een strook met diepblauwe, wolkeloze lucht. De voorbode van een aangename zomerse namiddag waarbij het kwik weer kon oplopen van de zachte 17,7 die er vanochtend viel af te lezen, naar een vrij warme 23,3 graden. Er verschenen snel stapelwolkjes in de blauwe strook die al even snel het volledige luchtruim in haar bezit nam. De stapelwolken kregen gezelschap van Stratocumulusbewolking waarbij het geheel erg stabiel oogde en in de verste verte niet op aankomende neerslag leek te wijzen. De wind was echter erg levendig en haalde uit tot niet minder dan 33,8 km/h uit het zuidwesten. Tegen de avond leken de stapelwolken weer wat op te zwellen terwijl de Stratocumulus meer overging in een castellanus variant, wat de verleiding groot maakte om te kijken wat er gebeurt op de radarbeelden. Deze brengen inderdaad een nieuwe zone met actieve buien aan het licht die uit het onweerachtige noord Frankrijk komt oprukken. Een deel van deze buien heeft zich in een flinke squall line georganiseerd en indien deze het nog een poosje volhoudt, mogen de Malderse pluviometers vanavond nog aardig wat overuurtjes kloppen...
Zaterdag, 18 augustus 2007
Tijdens de ochtend en voormiddag konden we voluit genieten van brede opklaringen en veel zon, maar net als gisteren ontwikkelden zich stapelwolken die zich naar de middag toe uitspreidden tot Stratocumulusvelden. Her en der kwam het tot lichte buitjes maar deze waren minder actief dan gisteren en in Malderen hielden we het zelfs volledig droog met een neerslagtotaal van 0,0 mm. Er stond bij dit alles een zuidelijk briesje tot 25,7 km/h terwijl de temperaturen redelijk koel maar nog best aangenaam bleven met waarden tussen 12,6 en 22,8 graden. De nadering van een nieuwe regenzone zorgde ervoor dat de stapelwolken en Stratocumulusvelden naar de avond toe werden platgeknepen (advectie) terwijl de lucht zich op grote hoogte langzaam begon te vullen met een melkachtig vliesje van Cirrostratusbewolking. Dit proces ging echter niet al te snel waardoor we later op de avond de zon nog konden zien ondergaan.
Maandag, 18 augustus 2008
Van het mooie weer was vanmorgen niet veel meer te merken toen lage wolken het hoge woord voerden en er een strakke wind stond die het kil deed aanvoelen. De temperaturen waren nogthans erg redelijk met 14,2 graden als minimum. Na een tijdje trok er ten westen van het weerstation een erg donkere lucht voorbij, afkomstig van een flinke plensbui die ons net miste. Een uitloper daarvan deed het echter nog lichtjes druppelen op Malderse bodem. Later kregen we weer een paar opklaringen te zien die een diepblauwe lucht onthulden tussen de bewolking die voornamelijk uit Stratocumulus undulatus en Stratus fractus bestond. Veel ruimte voor de zon leverde dit echter niet op en het werd al snel afgestraft met nieuwe regenwolken die ons vervolgens urenlang in hun vochtige greep hielden. De wind wakkerde hierbij verder aan tot 32,2 km/h uit het zuid- zuidwesten. en het duurde tot in de late namiddag vooraleer het weer droger werd. De regen bestond voornamelijk uit periodes van lichte of matige regen, afgewisseld met fijne motregen waarbij opviel dat het nog een kwartiertje bleef verder regenen toen de lucht boven ons al blauw was. De opklaringen die binnendreven deden ons de sombere nattigheid echter snel vergeten en meteen viel op dat de aangevoerde lucht nu erg zacht was zodat het kwik aan de vrij korte zonnige episode al genoeg had om maxima van 23,2 graden uit de brand te slepen. Helemaal helder werd het niet want er bleven nog een paar verspreide Cumulus fractus en Cumulus congestus over. Tijdens de avond verschenen er alweer Stratocumulusvelden die werden voorafgegaan door bijzonder fraaie Cirruswolkjes. De bewolking zag er behoorlijk dreigend uit in het westen, maar uiteindelijk bleef het droog terwijl de bewolking dunner werd toen hij over Malderen schoof. De zuidoostelijke kant van het luchtruim bleef hierbij zelfs nagenoeg helder. Ook later op de avond blijft het rustig en halfbewolkt zodat het neerslagtotaal van 2,0 mm niet meer verder wordt aangevuld.
Dinsdag, 18 augustus 2009
Het was vanmorgen vrij fris met temperaturen die naar 11,3 graden zijn gezakt, maar dit was gisterenavond reeds te verwachten in de snel afkoelende atmosfeer. Hier en daar was er een Altocumulusbankje te zien, wat vooral aan de westelijke hemel het geval was. Op de begane grond troffen we dan weer nevelbanken aan die voor een erg fraai uitzicht zorgden in de zachte, paars- roze schemeringsgloed. Deze decoratie werd al snel weggebrand door de krachtige zon, en we schakelden meteen over op warm zomerweer. Er werd nauwelijks stapelbewolking gevormd, maar er dreven regelmatig Cirruswolken voorbij terwijl er af en toe nog Altocumulus te zien was. De temperaturen bereikten uiteindelijk een net geen tropische 28,7 graden, terwijl er een weinig verkoeling kon gezocht worden in de oostenwind die met snelheden tot 17,7 km/h over het weerstation streek. In tegenstelling tot gisteren koelde het tijdens de avond niet meer zo sterk af, en bleef de temperatuur nog lange tijd boven de twintig graden hangen. Voor zover de muggen daarmee akkoord gingen konden we hierdoor in aangename omstandigheden genieten van een prachtige zonsondergang. De Cirruswolkjes die nu vrij talrijk waren, kleurden immers knaloranje en deden de omgeving een tiental minuten in hun felle gloed oplichten. Nadat we van dit spektakel bekomen waren, trad de duisternis in, en konden we het etmaal afsluiten in rustige omstandigheden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 18 augustus 2010
In de nasleep van het waterballet tijdens de voorbije dagen kregen we nog steeds veel bewolking te verwerken met af en toe een weinig motregen. Hierdoor was het vanochtend erg zacht, maar de bijna tropische minima van gisteren werden met een ruime 15 graden niet meer gehaald. Er volgden opklaringen, maar in de onstabiele en vochtige zeelucht ontstonden er in de loop van de dag buien die vooral in Nederland actief waren. Tegen de middag was er ook in Brussel aambeeldbewolking te zien tussen de Cumulus, Stratocumulus en Stratus fractus bewolking. De radar toonde inderdaad een paar pittige buienkernen die zich pal boven Malderen bleken te bevinden. Het neerslagtotaal van 0,8 mm toont echter dat de (zwaarste) buien ons wellicht net gemist hebben, al zal het hooguit een kilometer gescheeld hebben. De zon kwam nu meer aan bod waardoor de maxima terug op een treffelijk niveau uitkwamen met 20,8 graden. De wind draaide ondertussen naar het west- zuidwesten met snelheden tot 25,7 km/h terwijl de opklaringen vanuit het westen breder werden. Hierbij viel op dat de lucht in het zuiden en zuidoosten een nevelige en fletse indruk maakte terwijl er in het noordwesten diepblauwe luchten met fijne mooiweerswolkjes te zien waren. Tijdens de avond kregen we uitgebreide zonnige perioden en bleef er vooral Cumulus en een weinig Stratocumulus over waarbij eerstgenoemde geleidelijk oploste naar zonsondergang toe. Wat volgde was een erg frisse avond waardoor de minima van deze dag nu pas bereikt werden met 12,8 graden.
Donderdag, 18 augustus 2011
Na een tamelijke zwoele nacht bij minima van 14,3 graden keken we terug tegen dezelfde onstabiele bewolking aan als waarmee we gisteren de dag afsloten. Tussendoor verschenen er een paar opklaringen, maar de zon was nog maar amper op of er vielen reeds een aantal buien waarop plaatselijk onweer werd waargenomen (onweersactiviteit in Malderen is onduidelijk). Deze buien werden gevolgd door aaneengesloten bewolking en meer egale regen, waarop het na de middag vanuit het zuiden ging opklaren. We bevonden ons echter nog steeds in de onstabiele warme lucht, en zodra de zon er doorbrak schoot het kwik snel omhoog tot er maxima tot 24,4 graden uit de bus rolden. In het zuiden verschenen al snel nieuwe Stratocumulus castellanus velden waarachter plots Cumulus congestus ontstond, en voor we het wisten waren er ook in het noordwesten reeds volwassen buienwolken te zien. Het onweer dat vervolgens kwam aanzetten zat verscholen in de eerdergenoemde wolkenvelden, en verraadde haar aanwezigheid enkel door doffe dreunen van donderslagen. Het trok net ten zuidoosten van ons voorbij waarna een nieuwe kern ons nog net kon bereiken. Het zwaartepunt van de neerslag trok langs de zuidkant van Londerzeel weg terwijl Malderen net buiten schot bleef met slechts 3,9 mm neerslag. De blikseminslagen wisten ons echter wel te vinden en zorgden voor het nodige spektakel waaronder een inslag op amper 60 meter van het weerstation. Na het onweer dat anderhalf uur aanhield, kregen we dreigende wolkenluchten met een paar heel kleine opklaringen te zien welke uitzicht gaven op erg hoge Cumulus congestus wolken. Hierbij viel vooral het contrast tussen de grijze en bruinachtige kleuren tegenover de diepblauwe luchten en spierwitte wolkentoppen op die we af en toe door zo'n opklaring zagen. Wellicht waren deze verantwoordelijk voor de korte regenbuitjes met regendruppels tot twee centimeter dik, die af en toe uit het niets leken op te duiken. De indrukwekkende wolkenluchten met heel af en toe nog een donderslag maakten geleidelijk plaats voor een mistroostige herfstlucht met Stratus, nevelvorming en motregen. Ondanks al dat natuurgeweld was het overigens erg rustig met de hele dag door nauwelijks wind op een kort zuchtje tot 19,3 km/h uit het noordoosten na. Dit in tegenstelling tot de verwoestende rukwinden die in onderandere de Limburgse Kempen zijn opgetreden.
Zaterdag, 18 augustus 2012
Onder een staalblauwe hemel werd steeds warmere lucht aangevoerd en wat begon met plakkerige minima van 16,9 graden en eindigde met waanzinnige maxima van 37,0 graden in de namiddag. Een stationsrecord dus en erg bijzonder aangezien we stilaan de herfst naderen en we de warmste periode van het jaar reeds achter de rug hebben. Een honderdtal kilometer ten zuiden van onze landsgrenzen werd ondertussen zelfs kwistig omgesprongen met 40 plussers. Gelukkig was de aangevoerde lucht droog en stond er een verkoelend briesje dat snelheden tot 27,4 km/h haalde uit zuid- zuidwestelijke richtingen. Op het einde van de avond dreigde al die hitte te exploderen toen er plots op grote schaal flinke stapelwolken werden gevormd te midden van talloze Stratocumulus castellanus velden. Een temperatuursinversie op wat grotere hoogte (ook wel gekend als de CIN) wist zich echter in de bres te gooien om een weerkundig inferno te voorkomen. Al ware het misschien beter geweest dat dit er toch was gekomen, want het neerslagtotaal bedroeg uiteraard terug 0,0 mm terwijl de droogteschade zich snel uitbreidde naar vooral grootbladige gewassen en loofstruiken in gebieden met lichte zandleemgrond. De eerdergenoemde wolken losten tegen zonsondergang op en er volgde terug een zwoele nacht waarin het gefladder van de talloze muggenvleugels voor wat verkoeling zorgde.
Zondag, 18 augustus 2013
Tijdens het tweede deel van de nacht is het dan uiteindelijk tot neerslag gekomen die een buiig karakter had, en we zagen het daglicht weerkeren in sombere, herfstachtige omstandigheden. Dankzij de bewolking en de nog niet volledig verdreven warme lucht is het afgelopen nacht echter niet kouder dan 16,0 graden geworden. De neerslaghoeveelheden waren echter ook deze keer aan de lage kant en het waren slechts de bovenste paar millimeters van de grond die bevochtigd werden. We bevonden ons al snel aan de achterzijde van het koufront waar tijdens de voormiddag nog een aantal buien van fijne regen of motregen uitvielen. Ook deze stelden maar weinig voor en het neerslagtotaal sprak dan ook boekdelen met 1,7 mm toen de eerste opklaringen vanuit het westen binnendreven en het definitief droog werd. De bewolking ging nu over in Stratus fractus en de lucht erboven kleurde diepblauw. De vormeloze wolkenflarden groeiden snel uit tot flinke stapelwolken die aangaven dat de lucht toch nog niet helemaal stabiel was. Er stond bovendien een vlagerige zuidwestenwind die naar het westen ruimde zodat het een stuk minder aangenaam was dan gisteren in de buitenlucht. De temperaturen wisten desondanks nog op te lopen naar een meer dan acceptabele 25,4 graden. Tijdens de voormiddag kwam er boven het midden van België en Nederland een smalle maar pittige buienlijn tot ontwikkeling die plaatselijk voor onweer zorgde en vanuit Malderen nog net zichtbaar was als flinke stapelwolken die in die richting opbolden. De neerslag bereikte ons niet en de lijn trok weg naar het noordoosten terwijl er vanuit het westen massaal Stratocumulus castellanus bewolking binnendreef. Deze zag er zeer dreigend uit maar ging uiteindelijk over in gewone Stratocumulusvelden die tijdelijk voor een zwaarbewolkt weertype gingen zorgen. Kort na zonsondergang zagen we opeens een zeer scherp begrensde zone van opklaringen binnendrijven en het was indrukwekkend om te zien hoe de wolkenband aan hoge snelheid wegtrok naar het oosten. De bijna volle maan leek opeens boven deze wolkenband uit te springen en vanuit het westen dreven er stapelwolken binnen die aan een hoog tempo voorbijvlogen en haasje over speelden met de eerdergenoemde maan. Ondanks hun forse afmetingen groeiden ook deze niet uit tot buien en konden we de avond afsluiten in droge en koele omstandigheden bij een geleidelijk wegvallende wind.
Maandag, 18 augustus 2014
Tot onze verwondering was het vanochtend helder en leek de azuurblauwe hemel een zomerdag van formaat aan te kondigen. Doch toen we onze eerste stappen buiten zetten bleek het al snel een dwergformaatje te zijn want daar was alweer die bulderende wind welke nu naar het gure noorden is gedraaid en in die richting doemde al snel een onheilspellende wolkenmuur op. Deze muur bleef vervolgens enige tijd net ten noorden van ons slepen waardoor de meesten die ten zuiden van pakweg St Niklaas woonden nog een droge voormiddag konden meepikken. Na de middag was er dan geen ontkomen meer aan en rukte de Muur gestaag op naar het zuiden waarop we in Malderen een gesloten regengordijn zagen naderen vanuit het westen. Dit leidde tot een korte regenbui aan matige intensiteit waarna het nog een tijdje verder druppelde. Dan volgde er een lichter buitje en vervolgens bleef het een paar uur droog alvorens er weer een licht buitje volgde. De rest van de namiddag bleef het dan rustig op de furieuze wind na en konden we ons weer zonder regenkledij in de buitenlucht wagen. Dit konden we bijvoorbeeld doen om een thermometer af te lezen, en (onderandere) op deze manier vast te stellen dat de zomer ook vandaag een steek liet vallen met slechts 19,1 graden als maximumtemperatuur. De minima waren vrij normaal met 12,2 graden en daar zat de bewolking en niet volledig weggevallen wind (luchtmenging) voor iets tussen. Later op de avond kwamen we weer oog in oog te staan met een buienlijntje, maar het actiefste deel trok net ten zuiden van ons voorbij en de buien die daarna nog vielen waren slechts goed voor een drietal regendruppels. Op deze manier konden we het dan toch nog klaarspelen om de dag met 0,6 mm als neerslagtotaal door te komen ondanks het wisselvallige karakter ervan. Na deze buien zwakte de wind overigens een beetje af zodat de nacht iets minder onstuimig lijkt te zullen verlopen.
Dinsdag, 18 augustus 2015
Tijdens de ochtend zijn er een paar opklaringen binnen gedreven terwijl de bewolking vooral uit Stratus, Stratus fractus en Stratocumulus bestond. Het was afgekoeld tot 12,1 graden en de goudkleurige tot oranje gekleurde zonnestralen konden een subjectief gevoel van warmte in de verkilde omgeving brengen. De opklaringen waren echter schaars en we kregen de zon nauwelijks te zien tijdens de voormiddag ondanks het feit dat we af en toe blauwe lucht zagen. Na de middag veranderde er maar weinig, en kregen we zelfs nog een paar lichte buitjes te verwerken die goed waren voor 2 mm. Op de satellietbeelden en vooral op de radar konden we zien hoe net ten zuidwesten van ons een erg actieve regenzone lag te kronkelen, maar deze slaagde er niet in om ons te bereiken. Wel bracht deze kennelijk wat advectie op gang waardoor de atmosfeer stabieler werd en de bewolking vooral uit door uitspreiding gevormde Stratocumulus ging bestaan. Natuurlijk waren dit nog steeds wolken, en hielden ze eveneens de zon tegen wat in combinatie met de polaire luchtmassa de maxima aan de lage kant hield met 18,2 graden. Tijdens de avond kregen we weer erg dreigende luchten te zin in het zuidwesten (waar die kronkelende regenzone zich bevond, maar verdere gevolgen bleven uit. We sloten de dag af in kille en grijze omstandigheden waarin slechts met een goede verrekijker (minimaal 10X40) nog een paar kleine opklaringen te zien waren.
Donderdag, 18 augustus 2016
Tijdens de nacht zijn de Altocumuluswolken die we gisteren al een paar keer zagen opnieuw verschenen, maar deze keer waren ze veel talrijker en was er ook veel Stratocumulus castellanus te zien. Dit alles bevond zich in een tamelijk scherp begrensde massa die vanuit het zuidwesten erg snel onze richting uitkwam. Het was vrij zacht met minima van 12,3 graden, en het had allemaal de uitstraling van een onstabiele en zwoele zomerdag die in het verschiet leek te liggen. De Stratocumulus castellanus wolken hadden in geen tijd het ganse luchtruim veroverd en een deel daarvan groeide reeds uit tot flinke stapelwolken terwijl we vanuit het westen ook Cirrostratus zagen binnendrijven die overging in Altostratus en dus weinig goeds leek te beloven voor degenen die op een zonnige en warme/stabiele zomerdag zaten te wachten. Gelukkig voor hen nam de sluierbewolking na vrij korte tijd weer af en begon ook de Castellanus bewolking weer geleidelijk op te lossen. De zon kwam er terug meer en meer door en onder begeleiding van een zwak noordoostelijk briesje haalden we nog maxima van 27,3 graden. Toch waren we niet helemaal van de bewolking verlost want tijdens de namiddag zagen we opnieuw Cirrostratus bewolking verschijnen en vervolgens dreven er weer gordels van Stratocumulus castellanus en Altocumulus voorbij. Ze werden afgewisseld door zonnigere perioden tussendoor (verder dan de Cirrostratus kwam het niet) maar het bleef wel droog en stabiel. Tijdens de avond zag het er met momenten dreigend uit toen sommige Stratocumulusgordels erg dik werden en er door het tegenlicht dreigender en donkerder uitzagen dan normaal. Maar ook dit leverde geen buien of andere neerslag op en er volgde een zeldzaam aangename zomeravond voor zover we de voortdurende aanvallen van het muggenvolk konden afslaan. Tijdens de latere avond vielen ook de warme oranjeachtige tinten op die toch meer het gevoel gaven dat de herfst dichterbij komt ondanks de bijna tropische omstandigheden waarin we de dag konden afsluiten. Het neerslagtotaal is ondanks al die wolkendreigingen uiteindelijk op 0,0 mm blijven steken, en ook afzonderlijke druppels konden er niet geteld worden.
Vrijdag, 18 augustus 2017
Het is tijdens de nacht weer helemaal overtrokken waardoor het niet kouder dan 13,2 graden is geworden. De bewolking bestond uit Altostratus, Cumulus congestus en Stratocumulus castellanus en daar hoorden een aantal buien bij al stelde het niet veel voor. De hele voormiddag keken we tegen vergelijkbare bewolking aan waarbij het er soms zeer dreigend uitzag, maar veel stelden de buien nooit voor. Door de bewolking werd het niet warmer dan 20,7 graden bij een zwakke westelijke wind. Tijdens de namiddag kwamen er meer buien tot ontwikkeling die plaatselijk toch wel vrij pittig uit de hoek kwamen, maar in Malderen ging het hooguit om wat gedruppel uit schampende exemplaren. Blijkbaar hoorden deze buien bij een zwak front of troglijntje want ze werden vrij snel gevolgd door heldere lucht die vanuit het westen binnenstroomde en waarin enkel nog wat Cirrus en een paar Stratocumulusvelden te zien was. Het neerslagtotaal is ondanks alle buiendreigingen op 0,0 mm blijven steken.
Zaterdag, 18 augustus 2018
Het was vanochtend erg luchtig met minima van 12,0 graden, lichtblauwe kleuren en een goed voelbaar briesje uit westelijke richtingen. Misschien een beetje te goed want de wind lag er op sommige momenten flink aan te sleuren uit noordwestelijke richtingen. Toch was het niet de bewolking die je bij winderig weer zou verwachten, want de stapelwolken spreidden zich uit tot Stratocumulus en vervolgens kwam er een novemberiaans Stratusdek tot stand. Tegen de avond brak dit weer open door het wegvallen van de thermiek en konden we nog een paar schaarse opklaringen meepikken al bleef de hoofdtoon grijs daar de bewolking deels door een warmtefront werd veroorzaakt dat nu boven ons een stille dood lag te sterven. Het was desondanks zacht met maxima van 24,0 graden. Tegen middernacht klaarde het weer op en zagen we opnieuw een rode bloedmaan boven de westelijke horizon wegzakken. Op verschillende plaatsen is vandaag motregen waargenomen doch in Malderen bleef het gewoon droog en sloten we dus met 0,0 mm af.
Zondag, 18 augustus 2019
Tijdens de nacht zijn er terug een aantal gebieden met wat intensere neerslag gepasseerd al kwam het zeker niet in de buurt van de kleine zondvloed die vandaag voor sommige plaatsen was voorspeld. De dag ging zeer somber van start met een mengeling van lichte regen en motregen waarbij we de zachte minima van 14,0 graden als magere troost konden nemen. Overdag warmde het nauwelijks op, althans niet tot een eind in de namiddag. Want het koufront trok langzaam maar zeker naar het zuidoosten en opklaringen waren dus reeds onderweg vanuit het noordwesten. Vooraleer deze ons bereikten, passeerde er nog een buienlijntje en daarna volgde nog een periode van enkele uren lichte of matige motregen welke het neerslagtotaal aanvulde tot 6,6 mm. Dan klaarde het eindelijk op vanuit het noordwesten en zagen we de bewolking overgaan in Cumulus en Stratocumulus terwijl er in het oosten Cirrostratus en Altostratus bleef hangen uit het slepende koufront. Aanvankelijk zagen de stapelwolken er dreigend en groot uit wat samen met de stekende zon even deed vermoeden dat er nog een reeks stortbuien zou volgen maar deze bleven, althans in Malderen, uit. Het werd erg vriendelijk en zonnig en de temperatuur kon nog even stijgen tot 22,1 graden ondanks de polaire zeelucht die nu binnen stroomde. Tegen de avond was er al snel alleen maar Cirrus te zien welke voor een fraai uitzicht zorgde door de talloze veertjes die zich tegen een diepblauwe lucht aftekenden. Er viel onderandere uncinus, intortus en floccus in te herkennen. De wind stak echter een tandje bij waardoor het toch niet meteen hoogzoner kon genoemd worden. Na zonsondergang ging de wind dan toch nog grotendeels liggen al werkte dit wel een versnelde afkoeling in de hand.
Dinsdag, 18 augustus 2020
We kregen weer een van die gouden zomerdagen welke begon met een schitterende zonsopgang waarbij de bedauwde omgeving met miljoenen diamantjes leek bezet te zijn. Dit bij aangenaam koele minima van 14,1 graden terwijl er Stratocumulusvelden hingen. Tijdens de voormiddag werden de diamantjes ontgonnen door de mijnwerkersploeg van de weergoden waarna ze in de hogere luchtlagen werden uitgestald in Cumulus congestus bewolking. Het zag er dreigend uit en na een tijdje zagen we de eerste ijskappen verschijnen wat gevolgd werd door gedonder uit buien die zich nu vooral ten oosten van ons bevonden. Maar ook in Malderen ging het uit een van de buien eventjes plenzen met zeer dikke druppels. Doordat deze bui maar 30 seconden duurde bleef het neerslagtotaal niettemin beperkt tot 0,0 mm en de zon kwam er spoedig weer door waarbij er nog maxima van 25,6 graden werden gehaald. Er bleven wel stapelwolken ontstaan die flinke afmetingen haalden en soms deels verborgen zaten tussen Stratocumulusvelden terwijl er in de hogere luchtlagen veel Cirrusbewolking hing. Het leek een beetje alsof de stapelwolken in een lange wolkenstraat werden geschikt die pal over Malderen trok en waarbij ze het buienstadium bereikten als ze net waren overgetrokken. Tegelijkertijd leek de massale Cirrusbewolking een naderende regenzone te verraden maar dat bleek niet zo te zijn want tegen de avond nam deze bewolking weer af terwijl alle andere wolkensoorten eveneens schaarser en/of kleiner werden. De avond verliep dus in lichtbewolkte omstandigheden en het werd nog best koel terwijl de maxima ook al een stuk bescheidener waren dan we gewend zijn met … graden. De nacht ging in rustige, koele en bijna heldere omstandigheden in.
Woensdag, 18 augustus 2021
Tijdens de nacht is het opnieuw lichtjes gaan regenen en de dag startte grijs maar hierdoor koelde het minder sterk af waardoor de minima dan toch nog een pleister op de vroege herfstwonde waren met 15,0 graden. En tijdens de voormiddag zagen we de bewolking overgaan in Stratocumulus waardoor we zowaar een paar blauwe stukjes zagen en een flits zonlicht konden opmerken (als we niet net op dat moment met de ogen knipperden tenminste). Hoe dan ook werd dit al snel afgestraft met verse Stratusbewolking die ons weer in somberheid onderdompelde. Deze liet rond de middag opnieuw ruimte voor een paar vluchtige opklaringen en een kort zonnig momentje al werden deze opklaringen steeds meer vol geplamuurd met Altostratus. Hierdoor hadden we er niets meer aan ondanks het feit dat ze breder werden en er uiteindelijk slechts verspreide stapelwolken overbleven en het kwik straalde dan ook niet bijster veel enthousiasme uit met hooguit 20,2 graden als maximum. Op het einde van de namiddag leek deze bewolking ongemerkt te zijn overgaan in een soort van Stratocumulus met castellanus achtige structuren waarin een aantal buien ingebed zaten die vrij pittig waren maar kort duurden. Deze onstabiliteit verdween tijdens de avond weer vrij snel maar somberheid en laaghangende bewolking bleven ons deel waardoor deze herfstachtige zomerdag opnieuw in sombere en kille omstandigheden eindigde. Het neerslagtotaal is ondanks het buiige intermezzo beperkt gebleven tot 0,8 mm.
Donderdag, 18 augustus 2022
Het leek vanmorgen wel alsof we opeens een paar maanden hebben overgeslagen en middenin de herfst zaten. Er hing flink wat mist, alles was grijs en zwaar bedauwd terwijl er ook een typische herfstgeur leek te hangen. De mist was natuurlijk in haar nopjes want de atmosfeer is helemaal tot stilstand gekomen sinds gisteren en al dat vocht van de buien die toen vielen kon dus geen kant meer op. In stedelijke omgevingen was de mist echter een stuk beperkter en de zomerzon had ook nog genoeg kracht om ook op het platteland alles weer op te ruimen waardoor we uiteindelijk van erg fraai maar broeierig zomerweer konden spreken. Uit het resterende vocht ontwikkelden zich stapelwolkjes en er stond een zeer zwak veranderlijk briesje met voorkeur voor zuidwestelijke richtingen. Ook al waren de temperaturen weer wat bescheidener, de zwoelte bleef erin en afgelopen nacht konden we ook al niet teveel verkoeling vinden bij minima van 17,4 graden. Tijdens de namiddag piekte het kwik nog op 28,3 graden. De stapelwolken konden vooral in Nederland hier en daar nog een bui opwekken maar in Malderen bleef het beperkt tot forse exemplaren die net het congestus- stadium bereikten maar ondanks de dreiging die ze leken uit te stralen geen verdere gevolgen meer met zich meebrachten. We moesten het op de condens en dauw van vanochtend na dus weer met een neerslagtotaal van 0,0 mm stellen. De stapelwolken werden schaarser naar de avond toe al bleven de overgebleven exemplaren nog opvallend groot alvorens die kort voor zonsondergang eveneens oplosten. Het werd nu zeer helder met een fraaie sterrenhemel waaronder het vlot kon afkoelen wat door de nog tamelijk vochtige atmosfeer voor een klam gevoel zorgde.
Vrijdag, 18 augustus 2023
Wat een tropische hoogzomerdag moest worden met veel zon en temperaturen boven de 30 graden, bleek uiteindelijk heel anders uit te draaien. Toen we het eerste daglicht zagen doorschemeren was de hemel niet blauw maar grijs en al spoedig bleek dat we onder een uitgestrekt Stratus wolkendek gevangen zaten. Dit kon zich goed ontwikkelen in de vochtige atmosfeer maar hield ons wel warm met temperaturen die niet beneden de 17,2 graden zijn gezakt. Het was windstil waardoor het een beetje broeierig aanvoelde. Korte tijd later begon er toch weer een goed voelbare zuidwestelijke bries op te steken waardoor het terug een stuk killer werd al leek dit tijdens de voormiddag weer wat te normaliseren. De Stratusbewolking hielden we echter en het enige dat er veranderde is dat er wat meer licht leek door te komen naarmate de uren verstreken. De opwarming verliep echter langzaam en op de satellietbeelden zag het er weinig hoopgevend uit met ten zuidwesten van deze wolkensmurrie ook nog eens een hoop frontale bewolking en restanten van buien. Maar op het einde van de namiddag was het opeens alsof er een mirakel gebeurde: de bewolking begon open te breken, ging daarbij over in Stratocumulus en later loste dit alles helemaal op waarbij we tijdelijk wat stapelwolken te zien kregen. Tijdens de avond bleven er enkel fraaie plukken Cirrus floccus en spissatus over uit het genaderde front. De bewolking was dus niet aaneengesloten. Het warmde flink op met die zon erbij en we waanden ons weer in zuiderse sferen bij maxima die 27,2 graden bereikten. De avond verliep zwoel terwijl er chaotische velden van Cirrus, Altostratus en Altocumulus (lentucularis, helmholtz, floccus) te zien waren maar voor de rest bleef het droog en rustig bij een warme, naar het zuidoosten gedraaide wind. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 18 augustus 2024
De sluierbewolking is tijdens de nacht weer dunner geworden waardoor de lucht weer blauw kleurde en de dag zich dus veelbelovend aankondigde na minima van 13,3 graden opgetekend te hebben. Wel bleef er nog een flink aandeel Cirrostratus over waardoor het eerder een heel lichtblauwe lucht was waarin ook redelijk wat contrails hingen. Vanuit het oosten en zuidoosten leek deze bewolking weer dikker te worden met wat verderop zelfs weer Altostratus translucidus en dreven er ook enkele veldjes Altocumulus voorbij, maar na een tijdje werd de sluierlaag dan toch weer dunner. Dit gaf de zon voldoende kracht om Cumuluswolkjes te laten ontstaan die zich als mooiweerswolkjes vertoonden. Soms groeiden ze flink uit maar het bleef droog. Ergens halverwege de namiddag begon de wind plots flink aan te wakkeren uit westelijke tot noordwestelijke richtingen en het ging daarbij een stuk frisser aanvoelen. Niettemin konden we nog maxima van 22,8 graden binnenrijven. Samen met de aanwakkerende wind werd de sluierbewolking ook weer dikker, het werd daarbij tijdelijk bijna helemaal grijs en sommige Cumuluswolken spreidden zich toch nog beperkt uit tot Stratocumulus. Naar de avond toe verbeterde dit weer en werd de sluierbewolking dunner zonder helemaal te verdwijnen. Hierbij viel op dat de zon een amberen gloed had en het niet melkachtig wit was maar eerder bruinachtig. Als we naar de analyses en satellietbeelden kijken, lijkt het erop dat bosbranden in Canada dit alles veroorzaken. Uiteindelijk kregen we terug mooiweerswolkjes te zien aan die amberen lucht en de wind ging ook weer wat liggen waardoor de koelte een beetje werd getemperd. Maar na zonsondergang dook het kwik toch vrij snel naar beneden en ziet het ernaar uit dat we onze huizen nog eens goed kunnen doorluchten en laten afkoelen na de toch wel erg zachte nachten die we gehad hebben de voorbije paar weken. Ondertussen wees de afkoelende pluviometer een dagtotaal van 0,0 mm aan.
Maandag, 18 augustus 2025
Er hing terug veel Stratocumulusbewolking vanochtend en dat bijna gesloten wolkendek resulteerde opnieuw in erg hoge minima van 16,9 graden. Er werd in deze omstandigheden ook nauwelijks dauw gevormd waardoor de planten een tandje moeten bij zetten om doorheen deze dag te komen. De bewolking begon geleidelijk uiteen te vallen en maakte later plaats voor Cumulus humilis wolkjes waar de zon geregeld achter wegdook. Hoe meer naar het westen en zeker noordwesten toe, hoe meer bewolking er was terwijl Malderen zich in een overgangsgebied leek te bevinden waarin het vooral tijdens de namiddag nog erg zonnig werd. De temperatuur liep op naar 26,4 graden en er stond een goed voelbare noordelijke tot noordoostelijke bries. De stapelwolkjes begonnen tijdens de avond verder op te lossen en we kregen een zonsondergang in warme kleuren. De warmte leek aanvankelijk lang te blijven hangen waardoor er terug vrees ontstond voor een zwoele, slapeloze nacht maar eens de zon goed en wel onder was begon het dan toch nog verrassend snel af te koelen, tegen middernacht zaten we nog maar een fractie boven de minima van afgelopen nacht. Natuurlijk zat de heldere hemel daar voor iets tussen, er was nu veel minder bewolking dan gisteren op dit tijdstip. Het enige wat er nog overbleef was een wat nevelige waas die voor warme kleurentinten zorgde en wellicht deels afkomstig was van de bosbranden elders in Europa (en de wereld).