Zaterdag, 21 augustus 2004
Opnieuw kreeg de dag, net als gisteren, een nogal herfstachtig getinte start met aanhoudend regen en egaal grijze wolkenluchten. Doch toen plots de luchtdruk snel begon te stijgen werd duidelijk dat dit maar een tijdelijk intermezzo was en inderdaad, in de loop van de voormiddag is het snel gaan opklaren en kregen we steeds meer de zon te zien, dit aan een diepblauwe lucht zodat het nogal leek op een voorjaarssituatie. De stapelwolken die aanvankelijk nog forse afmetingen hadden, zijn in de loop van de namiddag als puddingen in elkaar beginnen te zakken en zo evolueerde we naar een heldere hemel waaronder het 's avonds flink is gaan afkoelen. De temperaturen schommelden vandaag tussen een frisse 10,7 graden en een erg povere 20,1 graden, al kon de zon nog veel goed maken. Het neerslagtotaal bedroeg 2,2 mm terwijl de noordwestelijke tot noordelijke wind met snelheden tot 29 km/h een domper zette op het comfortgevoel.
Zondag, 21 augustus 2005
Het eerste deel van de dag werden we weer geplaagd door laaghangende bewolking die in een noordelijke stroming rechtstreeks van over de Noordzee werd aangevoerd en zowat de hele hemel bedekt hield. Het was wachten tot rond de middag toen de bewolking geleidelijk dunner werd en de zon voorzichtige pogingen deed om er zich doorheen te wringen. We evolueerden uiteindelijk naar een licht zomers weertype met een afwisseling van wolkenvelden en enkele opklaringen waarbij de temperaturen toch nog konden stijgen naar 24,0 graden, zij het dan met enig tuineffect ingecalculeerd. Met 15,2 graden was het vanochtend wel zeer zacht, om niet te zeggen zwoel, een cadeautje van de hardnekkige bewolking die de nachtelijke uitstraling kon indijken en ons warmpjes hield. De opklaringen die we overdag kregen werden echter gevolgd door Stratocumulusvelden die geleidelijk weer het volledige luchtruim voor zich opeisten en de dag in extremis nog somber te laten eindeigen, net zoals ie begonnen is. Er stond bij dit alles een zwakke tot matige west noordwestelijke bries terwijl we het ondanks de wolken zo goed als droog hielden.
Maandag, 21 augustus 2006
Wat vanochtend nog erg onschuldig oogde in de vorm van Stratocumulusvelden en wat verspreide nevel op de velden, kreeg in de loop van de dag een flinke wending toen een naderend buiengebied, verbonden aan een kleinschalig lagedruksysteem, de buienactiviteit flink aanzwengelde. De eerste buien waren op het einde van de voormiddag reeds aktief in het Brusselse, maar blonken niet echt uit in activiteit. Na de middag kregen we dan perioden met aanhoudende, zware regen te slikken welke op haar beurt in de late namiddag gevolgd werd door opklaringen. Deze onthulden echter een zeer chaotisch en onstabiel ogend wolkenlandschap terwijl in het westen reeds duidelijk de valstrepen zichtbaar waren van nieuwe buien die in aantocht waren. De buien waren zeer kortdurend en er zat ook onweer op dat echter niet te lokaliseren viel; het leek een beetje van overal te komen terwijl de bliksem steeds achter de kolossale, donkere wolkenmassa's verscholen bleef. Verschillende buien volgden elkaar op waarbij de laatste ongeveer een uur voor zonsondergang in een oranje gloed werd gehuld. Ze splitste zich vervolgens in twee waarbij Malderen slechts wat gedruppel kreeg te verwerken terwijl de onweersactiviteit eruit ging. Brede opklaringen sloten de dag in extremis af, en het neerslagtotaal was ondertussen opgelopen naar een respectabele 10,8 mm. Tijdens de buien was het zo goed als windstil maar tussendoor kregen we nog windstoten tot 27,4 km/h uit het west- zuidwesten te verduren en dit bij temperaturen die het bij 13,3 tot 19,8 graden eerder magertjes stelden.
Dinsdag, 21 augustus 2007
Het aantal dagen met novemberiaanse allures deze zomer werd vandaag nog maar eens met een eenheid verhoogd. We ontwaakten onder een grijze, vormeloze Stratusmassa waaruit af en toe wat regen viel, al hadden we het voordeel dat het merendeel van de tijd droog bleef. Met zo'n donzige wolkenvacht boven Malderen leken de minima ook erg mee te vallen met 14,4 graden. Tijdens de rest van de voormiddag veranderde er bijna niets aan het weersbeeld: het ene moment waren er wat donkerdere grijstinten te zien dan het andere en ook een groot deel van de namiddag stond in het teken van dit anti- zomerse weertype. De satellietbeelden zagen er een stuk interessanter uit met een flink onweerscomplex dat ten noordoosten van ons land gevormd werd. Het toeval wil nu net dat de stroming boven Malderen eveneens noordoostelijk was (tot 20,9 km/h; windstoot uit NNW) en dat deed de harten van menig onweersliefhebber sneller slaan. Advectieve bewegingen van het onweerscomplex dat ondertussen verder is ontwikkeld tot een klein frontaal systeempje, zorgden ervoor dat de Stratusbewolking werd vernietigd: ze ging in de vroege avond snel over in Stratocumulus en na korte tijd was er nauwelijks wat van over. Het warmtefront van het systeempje was echter reeds boven onze streken aangekomen waardoor we niet meteen op zonnig zomerweer moesten rekenen, maar genoegen moesten nemen met een flauw waterzonnetje dat door een dikker wordende Altostratuslaag scheen. De temperaturen konden niettemin nog 20,9 graden bereiken. Later kwam er ook meer Cumulus fractus binnendrijven. De eerste neerslag liet niet zo lang op zich wachten al was deze niet meteen indrukwekkend te noemen met hooguit wat druilerige motregen of lichte regen. Pas na zonsondergang werd het tijd voor echte actie en kregen we flinke stortbuien te verwerken die het neerslagtotaal tegen middernacht op 7,4 mm brachten. Later op de nacht zou er echter nog een hele kwak regenwater bijkomen. Weinig zon en een ongunstig tijdstip van de frontpassages zorgden ervoor dat er nauwelijks nog onweer in het neerslaggebied voorkwam, en in Malderen was er eveneens niets te zien wat daar ook maar in de verste verte op leek.
Donderdag, 21 augustus 2008
Net als de voorbije dagen stonden we vanochtend weer oog in oog met Stratocumulusvelden waaronder Stratus fractus bewolking voorbijdreef. Het geheel werd ingekleurd door oranje achtige schemeringskleuren die later naar gele tinten evolueerden terwijl we het mochten aanschouwen bij ochtendtemperaturen van 14,1 graden. De Stratocumulusvelden werden tijdens de uren daarop uitgestrekter en dikker zodat we opnieuw niet lang hoefden te wachten op de eerste levering van de natte producten. Op sommige momenten oogde het erg somber en herfstachtig, maar tijdens de middag en daarna werd de bewolking weer wat dunner zodat de zon er af en toe in verzwakte versie kon doordringen. De bewolking deed na de middag niet meer vermoeden dat zijn nog in staat was om neerslag te produceren, maar toch begon het (in Brussel althans) op sommige momenten nog aardig te druppelen. Het tweede deel van de namiddag verliep alsnog droog terwijl de Stratocumulusbewolking erg schaars werd en er mooiweerswolkjes (Cumulus mediocris en ook een paar Congesti) werden gevormd. Het neerslagtotaal van deze dag was dan reeds een feit geworden met 0,2 mm. Ondertussen kon het kwik nog een klein sprongetje maken richting 22,1 graden terwijl het geheel op smaak werd gebracht door een zuidwestelijk briesje met snelheden tot 27,4 km/h. Tegen de avond bleven vooral Cumuluswolken en nog een beetje Stratocumulus over, maar werden er op grotere hoogte enkele flinterdunne en bizar ogende Altocumuluspartijtjes tevoorschijn getoverd. Nog enkele etages hoger in het luchtruim was wat Cirrostratusbewolking te zien terwijl aan de zuidelijke horizon aambeeldvormige wolkenstructuren (Cirrus spissatus of Cirrus densus?) zichtbaar leken te zijn terwijl de Stratocumulus daar ook veel beter vertegenwoordigd was. Ondanks het dreigende uiterlijk van dit alles bleef het echter droog en konden we met dezelfde wolken, uitgezonderd de Cumuluswolkjes die snel hun laatste adem uitbliezen, toezien hoe de avond en daarmee ook dit etmaal haar einde naderde.
Vrijdag, 21 augustus 2009
Na de tropische toestanden van de voorbije twee dagen konden we vanochtend weer opgelucht herademen bij een tot 14 graden gedaalde temperatuur. Het luchtruim was bedekt met Cirrus, Cirrostratus, Altocumulus en in het oosten een band met Altostratusbewolking van het wegtrekkende koufront. Vanuit het westen kwamen geleidelijk diepblauwe luchten opzetten, maar deze stonden niet garant voor ononderbroken zonneschijn want kort voor de middag dook hier opeens stapelbewolking in op. Aanvankelijk leken deze Cumuluswolken zich in een band te organiseren, maar toen ze ons bereikten bleek het gewoon verspreide bewolking te zijn die zich al snel over het hele luchtruim verdeelde. Daartussen zaten nog mooie opklaringen zodat het zeker geen onaangenaam herfstweer werd. Sommige stapelwolken kregen flinke afmetingen maar het bleef droog terwijl ze zich na een tijdje in 'wolkenstraten' gingen groeperen. Het gevolg was een niet onaardig zomerweertje waarbij de temperaturen zich op een beschaafder niveau ophielden met 24,1 graden als maximum. De eerdergenoemde stapelwolken gingen aan het begin van de avond erg chaotisch ogen, en wekten hierbij een behoorlijk onstabiele indruk. Dit had echter geen pluviale gevolgen voor Malderen, en tegen zonsondergang klaarde het weer volledig op vanuit het west- noordwesten. Ondanks het wegvallen van de overdag nog 30,6 km/h halende west- zuidwestenwind tijdens de avond, ging het behoorlijk kil aanvoelen door de snel afkoelende atmosfeer. We eindigden de dag met een neerslagtotaal van 0,0 mm terwijl er in het oosten nog wat sluierbewolking te zien was van het wegtrekkende koufront. Het koelde verder af naar 13,3 graden, wat de uiteindelijke minima voor dit etmaal werden. wisselend bewolkt - afnemend avond nog beetje stratocumulus
Zaterdag, 21 augustus 2010
Terwijl de noordelijke helft van de Benelux werd gekweld door laaghangende Stratus en motregen of lichte regen, kon men in Malderen reeds de zomersfeer opsnuiven onder een luchtig en transparant Stratocumulusdek. De echte opklaringen maakten al snel hun intrede vanuit het zuidwesten en brachten een diepblauwe, zuiders ogende hemel met zich mee. Volledig helder werd het echter niet want er bleven nog een paar Stratocumulusbankjes over terwijl er vormeloze plukken Cumulus fractus voorbijdreven. Maar de zon liet zich hierdoor niet van haar stuk brengen en ze kon de reeds erg zachte minima van 16,3 graden omzetten in bijna tropische maxima van 28,5 graden. Er stak een west- zuidwestenwind op die snelheden tot 25,7 km/h haalde en op het einde van de namiddag weer afzwakte. Toen kwamen we reeds onder de invloed van het naderende koufront terecht dat haar komst kenbaar maakte door ons Altocumulus castellanus bewolking toe te sturen. Gelukkig leidde dit vanavond alleen maar tot fraaie wolkenlandschappen en kon het nog jonge zomeropstootje worden verdergezet. Niettemin zag het er behoorlijk dreigend uit toen deze Castellanusveldjes overgingen in statige Cumulus congestuswolken. De avond verliep in erg zwoele en door eerdergenoemde bewolking enigszins griezelige omstandigheden. Op het einde van de avond was het nog steeds droog zodat we een neerslagtotaal van 0,0 mm konden opschrijven.
Zondag, 21 augustus 2011
Achter het warmtefront dat gisteren door hoge sluierwolken vanuit het zuiden werd aangekondigd, bevond zich onstabiele lucht waardoor we er vandaag al meteen invlogen met een licht onweer. Daarna was het winderig en zwaar bewolkt (Stratocumulus castellanus) maar nog opvallend warm. Kouder dan 15,5 graden is het afgelopen nacht overigens niet geweest. Vanuit het zuiden verschenen meer opklaringen en de zon begon weer flink te branden zodat de maxima van 29,7 graden niet verwonderlijk waren. Tegen de middag wakkerde de wind plots verder aan en draaide naar het west- zuidwesten met een piek van 35,4 km/h ertussen uit westelijke richting. Het voelde hierdoor eventjes koeler aan al werd het daarna weer rustiger en veel zwoeler. Halverwege de namiddag kwam er massaal bewolking opzetten vanuit het zuid- zuidwesten, maar tegen alle hooggespannen verwachtingen in leverde dat geen onweer op maar slechts wat verdwaalde druppels. Daarna was het een komen en gaan van lichte buitjes en opklaringen waarbij de zon geleidelijk meer kansen kreeg. Dit leidde ons vervolgens naar een bloedmooie- en rode zonsondergang al koelde het ondanks de warme tropenkleuren flink af door het opzetten van een koele zeewind vanuit het westen. Het bleef nu definitief droog ondanks de neerslaggordijnen die geregeld onder de wolken te zien waren. Het neerslagtotaal was vanochtend reeds bereikt met 1,4 mm aangezien de andere buien niet meetbaar waren. Ondanks de afkoeling kreeg ook deze avond en nacht nog een zwoel, hoogzomers karakter.
Dinsdag, 21 augustus 2012
Ondanks de aangename verkoeling die zich gisterenavond inzette, waren de minima nog steeds aan de hoge kant met 17,7 graden. Op de satellietbeelden was duidelijk te zien dat de regenzones terug wegtrokken naar het noordwesten en we weer aan de warme zijde van het polaire front zaten. Zelfs de opklaringen wisten vlot tot onze contreien door te dringen en het was dus geen wonder dat het kwik weer opliep naar 29,2 graden. De wind draaide naar west- noordwestelijke richtingen en haalde snelheden tot 27,4 km/h terwijl er een aantal stapelwolken werden gevormd. In Malderen bleef dit zonder verdere gevolgen al kwamen de regenzones tegen de avond wat dichterbij met dreigende wolkenpaketten tot gevolg. Ook deze bewolking bleek uiteindelijk slechts uit een mix van Stratus fractus, Cumulus congestus en Cirrus te bestaan waardoor het niet tot regen kwam. Wel deed de atmosfeer erg nevelig aan en waren er mooie stralenkransen te zien daar waar de zon tussen de wolken wist te glippen. De rest van de avond verliep half tot zwaarbewolkt, tamelijk zwoel en droog zodat we met een neerslagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Woensdag, 21 augustus 2013
Na een koele en rustige nacht (minima van 11,8 graden) werd er opvallend veel nevel gevormd terwijl de planten in de buitenlucht druipten van het vocht. Op sommige plaatsen (vooral boven steden) ging de nevel over in laaghangende bewolking die slechts een tiental meter dik was en op amper een twintigtal meter hoogte ging. Tot echte mistvorming is het echter niet gekomen en de zon slaagde er al snel in om deze bewolking op te ruimen. Op grote hoogte dreef er ondertussen massaal sluierbewolking binnen wat aanvankelijk in combinatie met de nevelbanken voor een prachtige zonsopgang zorgde. De ijle vederwolken waren niet zo dik waardoor de zon niet teveel van haar pluimen verloor en het aangenaam zomerweer werd. Er stond weinig wind en er werd zachte lucht aangevoerd met een aflandige stroming uit oostelijke tot noordoostelijke richting. Dit leverde ons maxima van 26,8 graden op. Naar de middag toe werden er wat stapelwolkjes gevormd maar ze waren niet meer zo omvangrijk en tot buien is het dus nergens meer gekomen. Tijdens de avond losten de stapelwolken op en bleven enkel de sluierwolken over die de hele tijd zijn blijven hangen. Ze zorgden voor een mooie zonsondergang die we deze keer in zachte omstandigheden konden aanschouwen. We waren immers in zachtere lucht terechtgekomen waardoor de afkoeling veel minder uitgesproken was. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 21 augustus 2014
Het was vanochtend bibberen geblazen bij minima van 9,1 graden, en in het oosten van het land kwam het ook tot grondvorst (Ardennen). Daar hoorde een heldere hemel bij maar vanuit het noordwesten zagen we toch weer wat sluierbewolking naderen waar in de loop van de voormiddag ook Altocumulusbankjes onder ontstonden. Meteen de eerste voorboden van een regenzone die de komst van iets zachtere lucht voorafgaat, maar door de bewolking en wind niet meteen een welkome gast zal zijn. Dus dan toch maar liever het weer vandaag waar we ondanks de diep polaire luchtmassa toch van aangenaam zonnig weer konden genieten. De wind was zeer zwak en kwam uit zuidwestelijke richtingen waardoor het ook zonder het opzoeken van beschutting of het dragen van winterkledij heerlijk toeven was in de zon. Terwijl er met argusogen naar de eerste wolken van de regenzone ver ten noordwesten van ons werd gekeken, plopten er overal tegelijk grote stapelwolken tevoorschijn en was het weer bijna betrokken zonder dat we er erg in hadden. De stapelwolken spreidden zich immers uit tot uitgestrekte Stratocumulusvelden. Dit zorgde voor een kille en sombere episode waardoor het kwik ondanks de goede start op 20,2 graden bleef steken. In de loop van de namiddag werden de stapelwolkjes kleiner en begon ook het gevormde Stratocumulusveld weer dunner te worden. Het was echter al avond eer dit tot bevredigende resultaten leidde en de zon was ondertussen al heel wat van zijn krachten verloren. Bovendien waren er hier en daar nog dikkere wolkenpakken aanwezig waaruit het mogelijk nog tot buien is gekomen. In plaats van op te warmen koelde het juist nog sneller af onder de breder wordende opklaringen waarin later wel wat sluierbewolking verscheen. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm. vrijdag, 22 augustus 2014 De nieuwe regenzone was er vanochtend reeds vroeg bij. Althans wat bewolking betreft, want vanuit het westen kwamen flinke hoeveelheden Altocumulus en Cirrostratus binnendrijven die vlug tot een betrokken weertype leidden. Nachtelijke opklaringen deden het nog afkoelen tot 11,3 graden en zorgden nog voor een 'waterige' zonsopgang. Het grootste deel van de voormiddag verliep in betrokken maar droge omstandigheden terwijl de bewolking geleidelijk overging in Altostratus asperatus met haar bijhorende, typische structuren. Rond de middag begon het dan te regenen, maar de grote hoeveelheden die voorspeld waren, bleven uit en bleken vooral in Nederland terecht te zijn gekomen. Er volgde een nogal miezerige, kille namiddag waarin het onder een gesloten wolkendek niet warmer werd dan 16,8 graden. Tegen de avond gebeurde dan toch nog het grote wonder, en kwam de zon erdoor een heel wat vriendelijker ogende hemel waarin slechts wat wolkenflarden te zien waren. Dankzij de slechts zwakke wind en de nog niet volledig uitgeputte zon konden we met wat verbeeldingskracht zelfs het woordje 'zomergevoel' over onze lippen krijgen. Maar dat duurde niet lang want in het westen pakten de wolken zich weer samen en kwam het tot een vrij pittige regenbui die zelfs met onweer werd afgesloten. Het ging om een buienlijn die vanuit het noordwesten kwam afgezakt en zich vervolgens in een oost- west positie ten zuiden van ons ging leggen zodat we vanuit het weerstation een mooi zicht hadden op de plots toegenomen bliksemactiviteit. Het onweer bleef daar lange tijd hangen alvorens het verder opklaarde vanuit het noorden en terug rustig werd. Door de brede opklaringen, polaire lucht en zwakke wind koelde het terug snel af en lijken we opnieuw op een zomernacht met beneden normale temperaturen af te stevenen. Het onweer bleek uiteindelijk goed te zijn voor 4,6 mm wat het dagtotaal op 6,3 mm bracht. zaterdag, 23 augustus 2014 Het was vanochtend bibberen bij minima van 10,4 graden, maar toch zag de lucht er uit als op een zwoele en onstabiele zomerdag met Altocumulus floccus partijtjes erin. De voorboden van een belangrijke onweerssituatie die een lange hittegolf zou beëindigen, maar deze was nooit begonnen en even later verdwenen de wolkentoefjes weer. Ze maakten plaats voor Cumuluswolken die zich vanuit het noorden over het ganse luchtruim uitbreidden en tot flinke afmetingen uitgroeiden. Tijdens de namiddag kwam het dan op diverse plekken tot onweer, en ook net ten noorden van Malderen wist zich een onweersbui te vormen. Echt veel stelde het echter niet voor en het neerslagtotaal sprak dan ook boekdelen met 1,7 mm. Een slechts zwakke noordwestenwind in combinatie met de diepblauwe luchten zorgden ervoor dat het in de zon aangenaam warm aanvoelde en het kwik kon dan ook een bescheiden winst boeken met maxima van 19,7 graden tot gevolg. Tijdens het tweede deel van de namiddag was de buienactiviteit reeds over haar hoogtepunt heen en begonnen de stapelwolken weer in te zinken en minder talrijk te worden. Dit leidde ons naar een heldere maar koele poolnacht waarin we het dagtotaal van 1,7 mm optekenden.
Vrijdag, 21 augustus 2015
Na een aangenaam zachte en rustige nacht zagen we het daglicht in een stralende goudkleurige gloed weerkeren, die zo sterk was dat de geldwolven onder ons ze bijna van de lucht wilden afschrapen. De minima zijn uitgekomen op 14,7 graden en de bewolking bestond uit Cirrus en condensatiestrepen van vliegtuigen. Na een uurtje verdween de Gouden Gloed en werd alles in een blauwachtig witte gloed gehuld die versterkt werd door de nevelige aanblik van de atmosfeer die duidelijk compleet bezwangerd was van het vocht. In de loop van de voormiddag verdween zowel de gloed, de nevel als de Cirrusbewolking en kregen we een tijdlang een kraakheldere diepblauwe lucht te zien waarbij de zichtbaarheid spectaculair toenam. Toch was het niet volledig helder want in het westen waren Stratocumulus, Altocumulus en Cirrostratusvelden te zien van storingen die ten westen van ons op de Europese hogedrukblokkade stukliepen. Deze bewolking verdween na een tijdje en tegen de middag werd de blauwe lucht getooid met talloze stapelwolken die tot een vrij forse mediocris variant uitgroeiden. Enkelen daarvan spreidden zich uit tot Stratocumulus al was dit voor de zon geen al te grote hindernis om het kwik op te jagen naar een stralende 28,7 graden. De zwakke wind kwam uit zuidwestelijke richtingen en naar de avond toe begonnen de stapelwolken weer in te zinken terwijl de Stratocumulus verdween. Wel dreven er af en toe velden Stratocumulus castellanus voorbij in een terug wat nevelig aandoende atmosfeer. De warmte bleef erg goed hangen waardoor het tot diep in de nacht aangenaam toeven was op de terrasjes.
Zondag, 21 augustus 2016
Tijdens het tweede deel van de nacht en de ochtend zijn er dan toch nog een aantal stevige buien tot in Malderen kunnen doordringen. Er hing ook veel bewolking (Stratus fractus, Cumulus en Stratocumulus) waardoor het kwik min of meer op peil werd gehouden met minima van 14,1 graden tot gevolg. De zon kregen we niet veel te zien en ook tijdens de voormiddag trokken er een aantal buien voorbij, al waren ze niet meer zo fel als degenen die we eerder over de vloer kregen. Kort na de middag werd de atmosfeer onstabiel genoeg om een aantal onweersbuien te genereren, welke werden voorafgegaan door een gordel van opklaringen waarin we ons aan aangename zonneschijn konden tegoed doen. De onweersbuien trokken echter ten zuiden van ons voorbij en in Malderen kwam het niet verder dan wat fijne regen met kleine druppeltjes. Dan volgden er weer opklaringen en tijdens zowat de ganse namiddag kregen we een afwisseling van buien die ons schampten (met nauwelijks meetbare regen) en opklaringen. Ondanks de polaire luchtmassa voelde het echter nog best warm aan telkens de zon erdoor kwam, en het was op zo'n moment dat we de maxima van 20,9 graden konden optekenen. Op het einde van de namiddag kregen we met een naderend warmtefront te maken waardoor de lucht vanuit het westen melkachtig werd, de transparantie en contrasten afnamen en de buien het door advectiewerking geleidelijk lieten afweten. Ook de brutale zuidwestenwind zwakte daarbij af waardoor de avond vrij rustig maar aan de koele kant verliep. Van die rust konden we gebruik maken om het neerslagtotaal op te tekenen dat toch naar een niet onaardige 9,7 mm bleek te zijn opgelopen.
Maandag, 21 augustus 2017
Na een koele en halfbewolkte nacht met minima van 13,3 graden zag het er behoorlijk dreigend uit met mooi afgelijnde Altocumulus en Altostratus in het zuidwesten waar een strakke lijn van Cumulus congestus wolken onder hing. Deze zone kwam geleidelijk naar Malderen toe en we hadden dan ook niet bepaald gunstige papieren voor een topzomerdag. Voorlopig was het nog droog en konden we de zonsopgang nog (visueel) waarnemen maar tijdens de voormiddag breidde de bewolking zich gestaag uit over de rest van het luchtruim. Hoewel de strakke banden van Altostratus en Cumulus congestus een zeer actieve regenzone deden vermoeden, bleek deze weinig om het lijf te hebben, om niet te zeggen dat het bijna een naaktloper was want het bleef zo goed als droog. De bewolking zag er nu een stuk saaier uit met Stratus en Stratus fractus die het grootste deel van de dag bleef hangen en voor een somber weertype zorgde. Wel stroomde er geleidelijk zachtere lucht binnen en konden we ook zonder zonneschijn nog maxima van 20,0 graden halen bij een erg zwak zuidwestelijk briesje. Later op de avond klaarde het weer wat op vanuit het zuidwesten maar de bewolking bleef in de meerderheid waarbij deze meestal uit Stratus en Stratus fractus bestond. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 21 augustus 2018
Het sombere wolkendek heeft plaats gemaakt voor een luchtige open hemel waarin enkel Cirrostratus en in het noordwesten een beetje Stratocumulus te zien was bij minima van 16,4 graden. Deze loste op en daarna werden er stapelwolkjes gevormd die zich deels uitspreidden tot nieuwe Stratocumulus. Maar het bleef minstens voor de helft helder en hoewel het er zeker na de middag soms dreigend uitzag bleef het gewoon droog. Het neerslagtotaal kan dus nu al vermeld worden met 0,0 mm. Bij een zwak zuidwestelijk briesje werd het drukkend warm met maxima van 29,1 graden. De convectieve bewolking loste tijdens de avond grotendeels op en enkel de dunne Cirrostratus bleef over die in de vochtige atmosfeer voor een geelachtig licht zorgde met mooie stralenkransen langs de wolken. Het werd ook een beetje nevelig terwijl het opvallend zacht bleef ondanks de open hemel.
Woensdag, 21 augustus 2019
Net als gisteren begon de dag weer helder en koel bij minima van 8,8 graden. En kwam het weer tot de vorming van stapelwolken. Deze keer verschenen de eerste exemplaren echter een stuk later en er werden ook minder en kleinere wolken gevormd. Tegelijkertijd stroomde er warmere en drogere lucht binnen waardoor het aangenaam zomerweer werd. Bij veel zonneschijn en weinig stapelwolken warmde het op tot 24,6 graden. De wind was eerder zwak en kwam uit westelijke richtingen. Ondanks het stabiele uiterlijk van de hemel wisten sommige stapelwolken in het oosten nog tot een bui uit te groeien maar in Londerzeel bleef het droog met een gemakkelijk voorspelbare 0,0 mm. De wolkjes losten tijdens de avond op en het koelde opnieuw snel af onder de open hemel en met een wegvallende wind.
Vrijdag, 21 augustus 2020
Tijdens het tweede deel van de nacht kregen we opnieuw te maken met een plotse opwarming die het kwik omstreeks 3H enkele graden omhoog stuwde en vervolgens zelfs een tweede warmtegolf omstreeks 5H die het kwik tot dichtbij 24 graden liet komen. Vermoedelijk dus weer het werk van een inversie die door neerslag en downdraft uit buien naar beneden werd getrokken. Tegen de ochtend zagen we opklaringen verschijnen in het westen terwijl er een scherp begrensde overgang naar Altostratusbewolking te zien was uit het wegtrekkende koufront. Hieronder hing het vol met Altocumulus castellanus veldjes die een en al onstabiliteit uitstraalden maar verder dan een beetje gedruppel kwam het uiteindelijk niet. Er volgde een vriendelijke zomerdag met diepblauwe luchten en felwitte Cumuluswolkjes waartussen echter kleine toefjes castellanus en lenticularis te zien waren die toch een zekere onstabiliteit verraadden. Het genot werd echter onderdrukt door een bijzonder vlagerige zuidwester die met alles weg was dat niet goed vastzat of van gewichten voorzien was. Vanachter glas leek het herfst maar buiten was het gewoon hoogzomer bij temperaturen die naar 30,9 graden stegen en een brandende zon. Naar de avond toe werd duidelijk waarom die castellanus bewolking ertussen zat want er ontstonden opeens buien en uit een ervan konden we zelfs nog een donderslag horen. In Malderen stelde het uiteindelijk niet bijster veel voor met 0,0 mm al was het voor de natuur wel weer een welkome verademing indien planten of organismen zich loodrecht onder een vallende regendruppel bevonden. Ook de warmte is weer wat uit de lucht gewassen waardoor het allemaal een stuk leefbaarder werd met nu ook de minima van 18,5 graden. De rest van de avond verliep in rustige omstandigheden terwijl de buienwolken geleidelijk weer begonnen in te zakken.
Zaterdag, 21 augustus 2021
Na een zachte nacht met minima van 13,3 graden begon de dag zonnig met Cirrusbewolking en wat Altocumulusbanken. Ten zuidwesten van ons was meer Altocumulus bewolking te zien maar uiteindelijk brak deze grotendeels open toen die ons bereikte en kon de zon dus blijven schijnen. De wind is daarbij naar het zuidoosten gekrompen en het warmde snel op. Hoewel de maxima op zich bescheiden waren met 28,2 graden voelde het toch drukkend warm aan doordat we de hitte simpelweg niet meer gewoon zijn deze zomer. De wind was eerder aan de zwakke kant en na de middag ontstonden er Cumuluswolkjes terwijl de hemel werd bedekt met een egale laag Cirrostratusbewolking. De eerdergenoemde Altocumuli waren ondertussen weer verdwenen en het zag er allemaal dus vrij onschuldig uit. De Cirrostratusbewolking werd ook maar nauwelijks dikker tijdens de namiddag al begon zich tijdens de vroege avond opeens dikke Altostratusbewolking samen te pakken in het westen en zuidwesten die er met het tegenlicht van de zon zeer dreigend uitzag. Dit resulteerde even later in een gezapig regentje dat wat buiig van karakter was met af en toe een droge periode ertussen. Maar na verloop van tijd ging het dan toch nog stortregenen en helemaal op het einde van het buienintermezzo begon het plots te onweren met enkele bliksemontladingen op redelijke afstand. Kort na dit onweer werd het plots droog en dreven er terug wat opklaringen binnen die echter concurrentie kregen van Stratus fractus bewolking. Uiteindelijk bleken de regenvlagen goed te zijn geweest voor 14,5 mm als dagtotaal toen de rust definitief weerkeerde. Hoewel het aardig is afgekoeld tijdens het onweer bleef het nog vrij zacht voor de rest van de avond.
Zondag, 21 augustus 2022
De dag begon in bijna heldere omstandigheden waarbij het onder de open hemel is kunnen afkoelen tot een verrassend frisse 17,7 graden. De enige bewolking bestond uit Cirrus die meestal in floccus en uncinus varianten te zien was. Tijdens de voormiddag zagen we echter al snel Cumuluswolkjes ontstaan die zich op een westelijke stroming lieten verder drijven. Ze werden snel talrijker en groter maar tegen de middag leek dit proces plots om te keren en kregen we Cumulus humilis wolkjes te zien die een en al stabiliteit uitstraalden aan een zeer stabiel ogende, zomerse hemel. Vanuit het zuiden kwam er echter al snel Cirrostratus en Altostratus opzetten waardoor de zon het vooral tijdens de namiddag behoorlijk moeilijk kreeg. Normaal zou je bij dit bewolking ook regen of buien verwachten maar niets was minder waar, ze markeerde slechts een overgang naar een andere luchtsoort en dat werd tijdens de avond al merkbaar toen het broeieriger ging aanvoelen terwijl het ook langzamer afkoelde onder de betrokken hemel. We haalden maxima van 22,9 graden en de Cumuluswolkjes verdwenen grotendeels waarna er tijdens de avond vrijwel niets meer van overbleef. In plaats daarvan kregen we fraaie virga structuren en floccus te zien onder de Altostratusbewolking die kennelijk niet helemaal aaneengesloten was. Af en toe wist de zon er ook nog door te breken. Ondanks het wat broeierige weertype en de duidelijk warmere omstandigheden in vergelijking met gisteren ging het na zonsondergang toch nog erg kil aanvoelen wat ook gepaard ging met een onaangename klammigheid door het vocht dat nu in de atmosfeer is gesijpeld. Vocht dat zich echter niet wist te vertalen in een ander neerslagtotaal dan de teleurstellende 0,0 mm waarmee we vandaag moesten afronden.
Maandag, 21 augustus 2023
Het is tijdens de nacht afgekoeld tot een aangename 15,0 graden en er hingen brede opklaringen. Er heeft zich op kleine schaal dauw gevormd terwijl de rest van het vocht in de atmosfeer te zien was als enkele Cumuluswolken en Stratocumulusachtige velden. Vooral deze laatsten straalden onstabiliteit uit want er was castellanus en floccus in te herkennen naast de lenticularis golven die er ook in te zien waren. De wolken maakten weer een flink contrast met de diepblauwe, heldere bovenlucht. Het grootste deel ervan loste tijdens de uren daarop op en er was uiteindelijk enkel net boven de zuidelijke horizon nog hier en daar een wolkenpartij van een van deze types te zien. Kort na de middag veranderde dit echter en ontstonden er overal stapelwolkjes. Deze waren van het mooiweertype, maar toch oogden ze apart want ze ontstonden allemaal uit Stratocumulus lenticularis wolkjes die vervolgens als thermiekbellen begonnen uit te groeien. In het noorden waren de wolken groter en talrijker maar ze deden geen afbreuk aan het fraaie zomerweer waarin we onder begeleiding van een zuidwestelijk briesje terug aangename maxima van 26,2 graden haalden. Het beeld bleef voor een groot deel van de namiddag hetzelfde maar tegen de avond begonnen de wolkjes overal op te lossen waardoor het overwegend helder werd op wat binnenkomende Altocumulusveldjes na. Deze stalen na zonsondergang overigens behoorlijk de show, toen we in het laatste schemerlicht bijzonder fraaie en netjes geordende velden met Altocumulusdotjes tegen de kraakheldere sterrenhemel zagen verschijnen. Een sterrenhemel die doet denken aan ijskoude winternachten maar toch was het boterzacht tot zelfs een beetje zwoel terwijl deze wolkenvelden de afkoeling duidelijk afremden. Tot neerslag is het niet meer gekomen, we konden dus weer 0,0 mm bijschrijven in wat ondertussen toch weer op een vervolg van de tijdelijk onderbroken droogte begint te lijken.
Woensdag, 21 augustus 2024
Het is tijdens de nacht onder een open hemel afgekoeld tot 11,9 graden, en de zuidwestenwind is niet helemaal gaan liggen waardoor dit best frisjes aanvoelde. De omgeving lag er hierdoor wel droog bij. Er hing wat Cirrusbewolking bij zonsopgang welke een geelachtige tint had, maar mooie schemeringskleuren bleven uit. De wind trok tijdens de voormiddag snel verder aan en deze kwam tegen de middag behoorlijk krachtig uit de hoek, het leek soms wel alsof we in een kleine storm waren terecht gekomen. In tegenstelling tot gisteren werden er nu geen stapelwolkjes meer gevormd, de lucht leek een stuk droger te zijn. De zon scheen ononderbroken en met de luchtige maxima van 20,6 graden en die wind erbij was het dus gemakkelijk om ongemerkt te verbranden. Tijdens de namiddag ontstonden er toch wat onschuldige stapelwolkjes maar de zon bleef het voor het zeggen hebben. Tijdens de avond hing er vooral in het westen nog wat Cirrus bewolking die mooi oplichtte in het zachte schemerlicht. We eindigden met 0,2 mm als neerslagtotaal.
Donderdag, 21 augustus 2025
Onder een open hemel is het afgelopen nacht kunnen afkoelen tot 13,0 graden en er heeft zich wat dauw kunnen vormen. Helemaal helder was het overigens niet want ten zuidwesten van ons was wat Stratocumulus bewolking te zien. Hogerop in de atmosfeer kwam ook Cirrus voor, al was dit meestal in kunstmatige vorm (vliegtuigstrepen). Het leek weer het begin van een stralende, zonovergoten zomerdag te zijn. Maar na een paar uur sloeg het weer om en werden er massaal Cumuluswolken gevormd. Deze groeiden in een mum van tijd uit tot Cumulus congestus en dit alles oogde erg mooi door het contrast met de opvallend diepblauwe lucht. Hier en daar zagen we pileus kapjes op die stapelwolken verschijnen, een teken dat de lucht erg onstabiel was. De dikte van de onstabiele luchtlaag was echter beperkt en dat merkten we al meteen toen de wolken zich gingen uitspreiden tot grote schermen van Stratocumulus. Het begin van een sombere en kille episode leek het wel, maar er zat een klein beetje oostcomponent in de noordelijke stroming waardoor er nog een teugje droge landlucht werd mee getrokken en uiteindelijk raakte het niet verder dan ongeveer 6/8 bewolkt. We zagen nu overal stapelwolken met Stratocumulus schermen erboven welke gaandeweg lager begonnen te hangen (nadering van een mobiele hogedrukwig) en uiteindelijk werd het nog best fraai zomerweer met temperaturen die naar 23,8 graden konden stijgen. Wel stond er bij momenten veel wind en zeker tijdens de schaduwmomenten kon dat nog wel eens koel aanvoelen. Tijdens de avond begon het terug rustiger te worden en losten de wolken op (ze zijn immers van convectieve aard). Het kon daardoor vlot afkoelen en wie nu nog een zomerbarbecue had ingepland zal er wellicht wel een paar extra zakken kolen bij gegooid hebben om het nog enigszins comfortabel te houden. Wie niet zoveel brandstof had, kon natuurlijk ook nog een handje toesteken bij de tuinierders onder ons want met een neerslagtotaal van 0,0 mm lagen die zich ondertussen weer te pletter te zwoegen met de zoveelste bewateringssessie terwijl het zweet er vanaf gutste.