Vrijdag, 27 augustus 2004
Begon gisteren nog met zwaarbewolkt en buiig weer, gevolgd door mooi weer, dan was dat vandaag precies omgekeerd. In de eerste ochtenduurtjes was er nog een beetje zon, maar opzettende bewolking vanuit het westen samen met een aanspannende zuidwestenwind deed al vermoeden dat er iets op til was en inderdaad, reeds halverwege de voormiddag ploften de eerste druppels neer op Malderse bodem, en het waren zeker niet de laatste want de hele dag door is het blijven doorregenen, het ene moment in de vorm van miezerige motregen, het andere moment intensere regen, en slechts heel kortstondige droge momenten. De zon is voor de rest van de dag op verlof gegaan en met de wind die verder kon aanzwellen tot 42 km/h in combinatie met temperaturen die niet hoger raakten dan waarden tussen 13,8 en 16,3 graden was het op zijn minst een herfstdag te noemen. De Malderse pluviometers kregen 7,2 mm te slikken, en op het moment dat dit verslag tot leven komt is er nog steeds af en toe wat motregen naar beneden aan het tuimelen. Niettemin zouden we morgen aan de achterzijde van het hiervoor verantwoordelijke koufront moeten terechtkomen zodat het weer stillaan weer kleur kan bekennen en het kwik weer naar haar normale waarden kan klimmen, een klim die moeizaam maar zeker zal doorzetten zodat we uiteindelijk nog van een bescheiden zomerse periode zullen kunnen genieten.
Zaterdag, 27 augustus 2005
Vandaag was duidelijk een soort van overgangsdag naar de zomerse periode die reeds enige tijd aangekondigd werd. We ontwaakten onder een half bewolkte hemel waarin vanuit het westen uitgestrekte Altocumulusvelden binnendreven maar deze bedekten nooit de hele hemel en waren doorzeefd met gaten waar de zon met gemak doorheen raakte. Naarmate de voormiddag vorderde ontstond er thermiek waardoor zich stapelwolken vormden terwijl het af en toe een beetje begon te dreigen, maar uiteindelijk heeft dit geen verdere gevolgen gehad en bleef het droog terwijl het aandeel blauwe lucht nu steeds groter wordt. De winst die we op thermisch gebied boekten was best wel prima te noemen want de maxima haalden 22,8 graden, terwijl het vanochtend toch niet berekoud werd bij 11,5 graden. Een westelijk briesje tot 23 km/h vormde de rode draad doorheen dit weersgebeuren. Van neerslag bleven we gespaard al moet er op sommige plaatsen toch wat gedruppel geweest zijn. De komende dagen lijken zich eveneens droog aan te kondigen bij een stijgende thermische tendens al zou er halverwege de nieuwe werkweek toch wat meer onstabiliteit in de zaak komen wat zich zal vertalen in stijgende buien of onweerskansen.
Zondag, 27 augustus 2006
Vandaag vlogen we er al vrij snel in met een aantal pittige buitjes die het Malderse weerstation op een bezoekje trakteerden. Een sombere boel was het echter niet want de hemel was doorspekt met zeer fraaie opklaringen waarin zich indrukwekkende stapewolken ontvouwden. De buienactiviteit nam naar de middag toe echter flink af en de paar buitjes die kort daarvoor nog passeerden waren hooguit goed voor een zestal regendruppels. Wat volgde was een typisch Belgisch zomerweertje waarbij onschuldige stapelwolken haasje over speelden met de zon, maar er stond een west- noordwestelijke bries met haar snelheden tot 35,4 km/ het comfortgevoel flink ondermijnde en tevens het kwik onderuit haalde dat met waarden tussen 14,8 en 22,9 graden niet meteen hoge toppen scheerde. De diepblauwe luchten, die soms bijna aan het zwart grensden, werden halverwege de namiddag ingekleurd door opkomende Cirrostratus dat het geheel na een tijdje een melkachtig uiterlijk verleende. Dat dit een voorteken was van nattigheid bleek de uren daarop toen de stapelwolken weer ambitie toonden om het op hoger niveau te zoeken en op de radar verscheen al snel een buienlijn die zich parallel met de westelijke stroming verplaatste, en hierbij duidelijk profijt trok uit de bovenstroming die met toenemende snelheden de wolken naar zich toezoog. De straalstroom was dus weer in het land en het windveld blies de buien recht naar Malderen toe. De eerste bliksemontladingen waren vrijwel onmiddellijk een feit en in de loop van de avond kreeg Malderen dan de ene bui na de andere te verwerken waarbij sporadisch wat gedonder hoorbaar werd en na zonsondergang enkele bliksemflitsen voor wat animatie zorgden. Omstreeks 22H vertoonde de buienlijn de neiging om zich meer naar het zuiden te verplaatsen waardoor de weerkundige gemoederen weer bedaarden en we een vrij rustige nacht ingingen. Het neerslagtotaal werd door de onweerachtige schermutselingen uiteindelijk aangespekt tot 2,2 mm.
Maandag, 27 augustus 2007
Vanochtend tapten we uit een heel ander vaatje op weerkundig gebied. Gelukkig niet letterlijk, maar wat de temperaturen betreffen was het even wennen bij minima van 10,4 graden, terwijl de heldere hemel waaronder we ontwaakten eveneens een wereld van verschil betekende. Later kregen we dan de zon te zien die vervolgens weinig moeite leek te hebben om de resterende nevelslierten die even daarvoor het ochtendlandschap sierden, weg te ruimen. De uren daarna bleef het erg zonnig en helder, waarbij het voor de temperaturen weinig moeite opleverde om verder op te lopen naar 22,4 graden in de late namiddag. Ze hebben hierbij zelfs wat voorsprong vermits er reeds sinds gisterenavond terug warmere lucht is gaan binnensijpelen. De lucht bevatte nog aardig wat vocht wat zich vertaalde in de ontwikkeling van stapelwolken die reeds halverwege de voormiddag de kop opstaken. Ze breidden zich snel uit terwijl ze ook versterking kregen van Cirrostratusvelden die geregeld kwamen voorbijdrijven. Deze laatste leken zich vooral in de zuidwestelijke hoek van het luchtruim op te houden, maar gelukkig waren beide wolkentypes nog zo vriendelijk om voldoende ruimte voor de zon over te laten. Na de middag kregen we te maken met neerwaartse, advectieve bewegingen die ervoor zorgden dat de stapelbewolking langzaam maar zeker afnam terwijl de Cirrostratusbewolking een weinig toenam, maar over het algemeen de zon meer en meer begon te schijnen. Het tweede deel van de namiddag verliep daarop met redelijk zomerweer waarbij de zon zich regelmatig liet zien terwijl de bewolking niet meer verder toenam. 's Avonds ging de bewolking over in Stratocumulus en Altocumulusvelden die voor een fraaie zonsondergang zorgden. Ondanks dit alles was dit een uitermate rustige en bijna windstille dag met een nauwelijks voelbaar briesje tot hooguit 11,6 km/h uit het noorden.
Woensdag, 27 augustus 2008
Nog steeds hield het sombere wolkendek ons vanochtend in haar hardnekkige greep waardoor er van een zomerse sfeer geen sprake was. Wel waren er weer die vrij zachte minima die het met 15,9 graden nog een beetje goed wisten te maken. Na een tijdje kwam er alsnog verandering in het monotone weersbeeld toen het lichtjes begon te motregenen. Of deze afwisseling werd geapprecieerd is een andere vraag, maar de neerslag was gelukkig van korte duur en bracht niet meer dan 0,0 mm op. De rest van de dag stond echter nog steeds in het teken van Stratus en Stratus fractus bewolking die in tegenstelling tot gisteren niet het kleinste stukje blauwe lucht open liet en daardoor een domper zette op het kwik dat niet boven de 19,4 graden kon stijgen. Door de vochtige lucht voelde het wel tamelijk broeierig aan en kon je op sommige momenten de zonnewarmte dwars door de wolken voelen stralen. Windsnelheden tot 27,4 km/h uit het zuidwesten zorgden hierbij voor wat verkoeling, voor zover dit nodig kon geacht worden. Over de avond kunnen we heel kort zijn door naar bovenstaande zinnetjes te verwijzen en dat van die motregen en dwars door de wolken voelbare zonnewarmte weg te laten.
Donderdag, 27 augustus 2009
We ontwaakten onder een bijna heldere hemel, maar de langslapers zullen onder een bijna betrokken hemel ontwaakt zijn. De voormiddag was immers nog niet halfweg of er kwam massaal Stratocumulusbewolking opzetten vanuit het noordwesten. Deze ging vrijwel onmiddellijk over in Stratus en toen er daarboven ook nog eens Altostratus werd gevormd leek het pas echt om zeep te zijn voor de zomerliefhebber. Maar tegen de middag begon de Stratusbewolking weer uit te rafelen om vervolgens terug over te gaan in Stratocumulus. Van de Altostratus viel opeens geen spoor meer te bekennen, dus de zon kon al snel tussenbeide komen om ons weer in een subtropische stemming te brengen. Tijdens de namiddag verdween ook de Stratocumulus grotendeels en kregen we stapelwolken te zien die ervoor in de plaats kwamen. Het werd hierbij erg warm: het vanmorgen op 16,3 graden gestrande kwik kon zich zonder problemen opwerken naar een zwoele 26,6 graden op het einde van de namiddag. De zuid- zuidwestenwind wist zich als een luchtig zomerbriesje te profileren met haar snelheden tot 27,4 km/h. Tijdens de avond hielden de stapelwolken het dan weer voor gezien en restte er een prachtige diepblauwe lucht zoals we ze hier maar zelden te zien krijgen. Het bleef bovendien erg zacht tijdens de avond, maar toch waren er al kapers op de kust die zich vertoonden als Stratocumulus floccus en Castellanus. Deze hielden zich boven de zuidelijke en westelijke horizon op terwijl de rest van het luchtruim helder bleef. Bij zonsondergang kwam er vanuit het westen Cumulus en Stratus fractus opzetten, maar het bleef droog en rustig zodat we de dag konden afsluiten met het ronde neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 27 augustus 2010
Bij het krieken van de dag bevonden ook wij ons aan de achterzijde van het koufront waar het er niet meteen rooskleuriger uitzag. Grijze kleuren waren dan weer geen probleem en ook voor lichte regen of motregen werd gezorgd onder het wolkendek dat vooral uit Stratus en Stratus fractus bestond. Opvallend hierbij is dat de neerslag een buiig karakter had en werd afgewisseld met droge perioden, maar veel regen is er uiteindelijk niet gevallen. De bewolking was vooral sterk in het op peil houden van de minima die hierdoor niet beneden 12,5 graden zijn uitgekomen. In het temperen van de maxima was ze ook goed met 18,7 graden als eindresultaat, maar ze kreeg dan ook steun van de kille west- zuidwestenwind die snelheden tot 22,5 km/h haalde. Tegen de middag werd de atmosfeer snel stabieler, maar ook dan bleef het continu naregenen onder een somber wolkendek dat uit Cumulus congestus en door uitspreiding gevormde Stratocumulusvelden bestond. Heel bizar was de erg lage neerslagintensiteit: per vierkante meter vielen er hooguit 3 tot 5 regendruppels per uur waardoor je er onmogelijk nat van kon worden terwijl het uiteindelijk geen enkel moment droog is geweest. De regendruppels waren ook opvallend dik terwijl je in deze omstandigheden eerder motregen zou verwachten. Maar hoe dan ook, het sombere wolkendek en de afwezigheid van zon waren dan weer perfect normaal te noemen in deze omstandigheden, voor zover iemand daar gelukkig mee zou zijn. Tijdens de avond werd het uiteindelijk droog en zagen we de bewolking overgaan in gebroken Stratocumulus en wat Cumulus terwijl we nog een paar zwakke straaltjes van de ondergaande zon zagen voorbijflitsen. Zoals te verwachten was, bleef het neerslagtotaal beperkt tot 2,6 mm terwijl het toch driekwart van de tijd geregend heeft.
Zaterdag, 27 augustus 2011
Aan de achterzijde van het koufront maakten onstabiele polaire luchtmassa's hun opwachting. Hierdoor waren de minima om te beginnen al wat lager met 11,8 graden, en hing er ondanks de uitbundige zonneschijn tijdens de eerste paar uur van de voormiddag een zekere koelte in de lucht. Vanuit het westen dreven Stratocumulusvelden en Stratus fractus binnen waarna er ook Cumulus werd gevormd. Kortom het was reeds afgelopen met ons zonnebad dat niet eens de kans kreeg om vol te lopen. Hoewel, tussen de wolkenvelden kwamen buien tot ontwikkeling waarmee Malderen af en toe te maken kreeg. Hierin was af en toe een donderslag te horen, maar de activiteit viel nog mee. Tussen de buien door warmde het eventjes op tot 19,3 graden terwijl de valwinden uit de buien goed waren voor een maximale windsnelheid van 41,8 km/h uit het zuidwesten. Wie dacht dat we 's avonds van de buiigheid verlost waren, had het grondig mis want we hadden de hoofdschotel nog te goed. Ter hoogte van Gent dook immers plots een hevig onweer op dat resoluut koers zette richting Malderen. Een treinrit tussen beide plaatsen was goed om dit onweer drie keer achter elkaar te onderscheppen waardoor meteen duidelijk werd waaraan het weerstation zich kon verwachten: zware stortregens, hagel tot 2 cm en heel veel bliksemactiviteit. Toen het onweersgeweld in Malderen arriveerde zag het er inderdaad hetzelfde uit als in Gent, Merelbeke en Wetteren: eerst een flinke shelfcloud, daarna stortregens die snel overgingen in een daverend hagelsalvo waarbij alles trilde door het natuurgeweld. De bui bracht het neerslagtotaal in een ruk op 11,3 mm, maar werd helaas aan het oog onttrokken door laaghangende bewolking toen ze wegtrok naar het oosten. Deze bewolking zag er niettemin adembenemend uit met spierwitte Cumuluswolken en Stratocumulus castellanus die zich tegen een diepblauwe lucht aftekenden. Heel ver in het westen waren ondertussen reeds nieuwe aambeelden van een volgend buiengebied te zien, en daar kregen we omstreeks 22H mee te maken al bleven de neerslaghoeveelheden min of meer verwaarloosbaar.
Maandag, 27 augustus 2012
Na een erg koele nacht met minima van 10,4 graden konden we ons vandaag aan aangenaam zomerweer verwachten. De lucht kleurde diepblauw en er werden in de loop van de dag stapelwolken gevormd. Op sommige momenten stond er wel tamelijk wat wind, met snelheden tot 27,4 km/h uit het zuiden. Daar vonden we tropische lucht terug waardoor de maxima van 24,9 graden wel te verwachten waren. Er dreven ook wat Altocumulus floccus wolkjes voorbij. Tegen de avond kwam er meer Cirrostratusbewolking bij kijken terwijl de stapelwolkjes plaats maakten voor meer onstabiel ogende castellanus en floccus bewolking. Na zonsondergang bleef er niettemin alleen maar Cirrus en Cirrostratus over en het koelde flink af. We sloten de dag terug af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 27 augustus 2013
De bewolking is tijdens de nachtelijke uurtjes gedeeltelijk opgelost, maar bij zonsopgang bleef er nog steeds een flinke hoeveelheid Stratocumulus over die de zon nog flink parten speelde. De minima zijn uitgekomen op 14,7 graden. Op grote hoogte was ook sluierbewolking te zien en de uit Stratocumulus bestaande onderlaag werd geleidelijk terug dikker en meer aangesloten. Een heel contrast met Nederland waar zich op dat moment volgens de satellietbeelden maar nauwelijks bewolking bevond. De Stratocumulusvelden werden tijdens de voormiddag weer dunner waardoor het desondanks nog aangenaam zomerweer werd, vooral tijdens de namiddag bij maxima van 25,8 graden. Het was toen voor minder dan de helft bewolkt terwijl de eerstgenoemde wolkenvelden gezelschap kregen van stapelwolkjes. Tegen de avond losten deze verder op en liep de bewolkingsgraad terug tot 2/8. Toch leek de invallende koelte nadrukkelijker aanwezig te zijn dan gisteren rond deze tijd, al hadden we toen wel te maken met een dikke wolkendeken boven onze hoofden terwijl de warmte nu gemakkelijker uitstraalde. De afkoeling zorgde ook voor sterkere dauwvorming waardoor alles er vlakbij de grond al snel kleddernat bijlag, behalve de pluviometers dan want die bleven droog bij 0,0 mm als dagtotaal.
Woensdag, 27 augustus 2014
Tijdens het tweede deel van de nacht is het dan toch nog droog geworden en we ontwaakten vanochtend onder een heldere hemel waarin het sterk was afgekoeld tot 8,8 graden. De laatste motregenvlaagjes en nawee n van het waterballet gisteren zorgden nog voor een bodempje van 0,3 mm in de pluviometer. De windstilte en het overvloedige vocht zorgde voor nevelbanken die vooral boven de velden voor een fraaie aanblik zorgden. De zonsopgang was er dan ook eentje om in te kaderen, maar de weergoden deden dit helaas met Stratus fractus bewolking die snel talrijker werd. Nog voor het einde van de voormiddag was het weer somber en kil onder een inmiddels in Stratus overgegaan wolkendek. Gelukkig was dit maar tijdelijk want na de middag sloeg de zon er dan toch nog on om de opgekomen bewolking te breken. Er dreven spaarzame opklaringen binnen vanuit het zuidoosten en het kwik liep geleidelijk op naar vrij aangename maxima van 21,8 graden. Ondanks de tamelijk grote snelheid waarmee de wolkenflarden voorbijdreven, was er vrij weinig wind zodat het ook voor het gevoel een best aangename zomerdag werd. Meestal kwam hij uit het oosten om tegen het einde van de namiddag uit veranderlijke richtingen te gaan waaien. Tijdens de avond loste de bewolking erg snel op waardoor we de dag toch nog in hoogzomers aandoende omstandigheden konden afsluiten bij temperaturen die erg lang op een comfortabel niveau bleven steken.
Donderdag, 27 augustus 2015
Net als gisterenavond hing de lucht nog steeds vol met Altostratus translucidus en opacus bewolking welke we konden aanschouwen bij minima van 14,5 graden. De bewolking pakte zich echter samen in het zuidwesten en ging vervolgens subtiel over in een klassieke Nimbostratus lucht met losse wolkenflarden (pannus) eronder. Ook de zeer klassieke regen bleef niet uit en er volgde een erg kille voormiddag waarin het voortdurend licht of matig regende bij een nog steeds goed voelbare zuidwestelijke tot westelijke wind. Na de middag veranderde er weinig, en de regenzone leek zich vooral over het noordwesten van de Benelux te concentreren. Gelukkig was de wind niet meer zo krachtig als de voorbije dagen en werd het toch nog 26,1 graden. Meestal kwam ze uit zuidwestelijke tot westelijke richtingen. Af en toe was er een periode met lichtere regenval of werd het zelfs eventjes helemaal droog, gevolgd door terug intensere regenval die een ietwat buiig karakter had. Dit waren waarschijnlijk uitlopers van een onstabiele luchtmassa die in Nederland hier en daar zelfs nog voor een onweersmelding zorgden. Tijdens de avond werden de drogere perioden langer, en na 20H30 werd het definitief droog. In het noordwesten verschenen opklaringen die net op tijd kwamen om nog een fraaie zonsondergang met indrukwekkende oranjetinten toe te laten. We sloten af onder een verder uitklarende hemel met een neerslagtotaal van 5,6 mm en onder erg kille en vochtige omstandigheden
Zaterdag, 27 augustus 2016
De lucht zag er behoorlijk onstabiel uit met veel Altocumulus en Stratocumulus castellanus. Het was tamelijk winderig en de nachtelijke warmte was ook wat minder drukkend dan gisteren bij minima van 17,5 graden. Nog voor de middag werden er regen- en onweersbuien gevormd al gebeurde dit vooral boven Nederland. Vanuit Frankrijk dreef er meer Castellanus bewolking binnen met enkele buien erin, maar ook dit zou voor de zomerliefhebbers in Malderen een gedroogde worst wezen. Er was redelijk wat wind waardoor het aanvankelijk nog koel en luchtig aanvoelde, maar tegen de middag stroomde de warme lucht er bij een naar zuidoostelijke richtingen gekrompen wind weer in en was het puffen en zweten bij temperaturen die naar 31,6 graden stegen en een hoge vochtigheidsgraad. Tegen het einde van de namiddag drong er dan toch een bui tot in Malderen door die het onder begeleiding van enkele (verre) donderslagen even liet plenzen. De neerslag was echter te kort om meetbaar te zijn en ze liet het extra drukkend aanvoelen door het gevallen vocht. Zeker nu de wind weer wegviel en de zon er terug doorkwam. Na passage van deze bui was het genieten van prachtige, dreigende wolkenformaties al betekende dit voor de onweersliefhebbers alleen maar tandengeknars want het waren allemaal buien in wording die voor Nederland bestemd waren. Na zonsondergang ontstond er een fel onweerscomplex boven Limburg, en hiervan konden we af en toe flitsen zien in een ondertussen te Malderen weer helemaal uitgeklaarde hemel waar enkel wat Cirrus in te zien was. Wie goed keek kon in het oosten wel de scherp begrensde rand van dit onweerscomplex zien (Cirrus densus). Her en der kwam het tot schade met hagel, rukwinden en wateroverlast alsook bij het andere onweerscomplex dat ondertussen reeds in Groningen was aangekomen en volledig explodeerde. Malderen kon ondertussen alweer de boeken sluiten voor deze dag met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 27 augustus 2017
Tijdens de nacht is er extra vocht in de atmosfeer gekomen, en samen met windstille condities en een heldere hemel zorgde dit al snel voor mist en laaghangende bewolking. De dag nam dus een grijze start waarbij het in Malderen om Stratus en Stratus fractus draaide. Met minima van 16,4 graden was het wel zeer zacht. De bewolking werd snel opgeruimd en er volgde een erg warme zomerse dag waarbij de zon het kwik opjoeg naar 25,1 graden. Een zwakke zuidelijke tot zuidoostelijke bries zorgde voor enige verkoeling. Er werden wat stapelwolken gevormd maar ze waren minder talrijk dan gisteren. Het invallende zonlicht had nog steeds een wat amberachtige tint al was dit veel minder uitgesproken dan gisteren. We kregen nu wel andere wolken te zien, namelijk diverse velden Altocumulus floccus virga. Deze waren erg fraai door de valstrepen eronder maar de lucht was nevelig waardoor ze pas zichtbaar werden als ze meer dan 45 graden boven de horizon hingen. De wolken die lager hingen waren niet zichtbaar, maar wierpen schaduwen in de nevel wat voor een nogal bizar strepenpatroon zorgde dat nogal deed denken aan invallende lichtstralen vanop de bodem van een lichtjes troebel meer met een golvend wateroppervlak deed denken. De stapelwolken losten tijdens de avond snel op en enkel de Altocumuluswolken bleven zichtbaar. Aanvankelijk was het zwoel maar omstreeks 21h stak er een koele bries op die voor een verrassende wending zorgde van de zomerse sfeer. En de meesten stonden daar natuurlijk niet voor te springen, tenzij dan om in het warm te blijven. Het neerslagtotaal bleef ook vandaag op 0,0 mm steken.
Maandag, 27 augustus 2018
Er zijn nieuwe buien langsgetrokken tijdens de nacht en ook tijdens de ochtend verliep de spits in natte omstandigheden. Eerst was de bewolking aaneengesloten met Stratus en Stratus fractus maar na een buienlijn omstreeks 8h kregen we opklaringen met Stratus fractus te zien. Het voelde vrij zacht aan met minima van 13,6 graden en de zuidwestenwind was vrij zwak. In de loop van de dag werd de atmosfeer steeds stabieler en zagen we de stapelwolken die zich ontwikkelden steeds meer uitspreiden tot Stratocumulus. Dit zorgde voor een zwaar bewolkt weertype maar door de zwakke wind en maxima die nog 20,4 graden haalden voelde het vrij aangenaam aan. Later op de avond klaarde het op, enerzijds door het wegvallen van de thermiek als voedingsbodem voor de Cumulus/Stratocumulus troep en anderzijds advectie van warmere lucht op grote hoogte. Dit ging wel gepaard met wat Cirrus en Cirrostratus die binnendreef. In het westen was zelfs Altostratus te zien maar verdere gevolgen bleven uit waardoor we het bij de 3,1 mm van vanochtend hielden.
Dinsdag, 27 augustus 2019
Het was weer helder bij minima van 17,5 graden maar de lucht was niet meer zo diepblauw. In het zuiden zagen we in de voormiddag een eenzaam rijtje Altocumulus castellanus verschijnen en dit markeerde blijkbaar de overgang naar een andere luchtsoort wat daarachter ontstonden plots flinke stapelwolken. Dit alles rukte op in noordelijke richting en het moest dus over Londerzeel trekken. En dus namen de wolken even een korte pauze alvorens verder door te schieten wanneer ze noord van ons zaten. We zagen al snel een flink onweerscomplex prijken in die richting terwijl de lucht boven ons vanuit het zuiden stabieler werd. Maar dit kwam net door warmere onstabiele lucht die op hoogte binnen stroomde en was dus een tijdelijk effect. Hoe dan ook, het ging gepaard met Cirrus en Cirrostratus en zodra dit front ons bereikte maakte de droge hitte tot 34,4 graden plaats voor een drukkende warmte. De zuidelijke wind zwakte af en nu dreef er ook Altocumulus binnen wat er soms dreigend uitzag. Het bleef zwoel en het was al lang donker toen er eindelijk wat koelte voelbaar werd. Nog steeds was er geen beweging te krijgen in het voor de planten loodzware neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 27 augustus 2020
De dag maakte een grijze start met Stratusbewolking maar het was droog terwijl de minima op 11,2 graden zijn uitgekomen. Er kwam zwaardere bewolking opzetten vanuit het westen maar uiteindelijk leverde ook dit geen regen op en naar de middag toe begon het weer op te klaren. De zon kwam er weer door en de resterende Stratus flarden gingen over in Cumulus terwijl er in de hogere luchtlagen Cirrus en Cirrostratus te zien was. Er stond een westelijk briesje dat niets meer voorstelde tegenover het natuurgeweld van gisteren. Kortom, het werd een vriendelijk zomerdagje waarin we weer konden herademen na de herfstveeg die we achter de rug hadden. Soms had de zon het wat moeilijk door de stapelwolken enerzijds en de Cirrusbewolking anderzijds welke zich in nogal dikke plakken heeft geschikt die naar Altostratus neigden. Tussen deze nogal chaotische bewolking waren wel weer stukken diepblauwe lucht te zien waarin ze het beste van zichzelf kon geven en dit vertaalde zich in temperaturen die nog naar 23,7 graden wisten op te krabbelen. op het einde van de namiddag begon de Altostratusbewolking zich samen te pakken in het noordwesten en werd ze meer aaneengesloten. Op een gegeven moment waren daar ook indrukwekkende mammatus formaties in te zien en dit werd warempel gevolgd door een regenbui met opvallend dikke druppels. Daarna werd het weer droog doch later op de avond volgde er nog zo een bui. Daarna keerde de rust definitief terug en ondanks alles is het neerslagtotaal beperkt gebleven tot 0,0 mm.
Vrijdag, 27 augustus 2021
De dag begon helder en fris met minima van 9,3 graden terwijl er veel dauw werd gevormd. Al zat daar mogelijk nog een afdruk van een nachtelijk buitje in want de pluviometer wees reeds 0,3 mm aan. Het beloofde een zonnige zomerdag te worden, maar toen we omstreeks 8H in het westen reeds een flinke stapelwolk konden ontwaren, wisten we al hoe laat het was. De lucht was blijkbaar zwanger van het vocht en zodra de zon hoger klom werden er massaal stapelwolken gevormd die zich nog massaler tot Stratocumulus en Stratus gingen uitspreiden. Somberheid en kilte waren het logische gevolg en de noordwestelijke tot noordelijke wind spande ook nog eens flink aan waardoor het extra herfstachtig ging aanvoelen. Het kwik hield het bij 24,3 graden al voor gezien en telkens er een opklaring binnendreef werd deze meteen volgegooid met laaghangende bewolking door uitspreiding. Naar de avond toe begon er dan toch nog een duidelijke tendens naar opklaren in te komen en we zagen nu zachtblauwe kleuren in de wat nevelig aandoende lucht verschijnen. Waarschijnlijk waren deze opklaringen dus het gevolg van advectie van warmere lucht op hoogte die zich ook deels vertaalde in wat Cirrusbewolking. Vanuit het noorden dreven er nu stapelwolken binnen die zich vooral ten oosten van ons gingen concentreren terwijl de opklaringen in het westen alleen maar breder werden. We zagen al snel valstrepen onder deze wolken ontstaan waardoor de vrees op een aantal buien tijdens de avond groeide maar uiteindelijk bleef Malderen hiervan gespaard. De buienactiviteit leek zich net ten oosten van Mechelen te concentreren al bleef ook dit beperkt tot een aantal ge soleerde buienclusters die tegen zonsondergang weer grotendeels het land uit waren. De avond verliep erg kil door de nog steeds doorstaande wind en uit dikke Stratocumulusvelden vielen er af en toe toch nog wat regendruppels. Het totaal bleef echter beperkt tot 0,3 mm in Malderen.
Zaterdag, 27 augustus 2022
Tijdens de nacht is het helemaal opgeklaard waardoor we de dag begonnen onder een veelbelovende, azuurblauwe hemel. Hieronder is het wel flink kunnen afkoelen met minima van 13,3 graden tot gevolg. De zon kon dus ononderbroken schijnen maar toch verdween ze plotseling ondanks de nog steeds heldere hemel. Wie ging kijken wat er aan de hand was ontdekte al meteen een Stratocumulusveldje en kort daarna was er ook een klein Cumuluswolkje te zien in het westen. In combinatie met een noord- noordwestelijke wind en vochtige zeelucht beloofde dit al niet veel goeds en al zeker niet toen we plots aan een enorm tempo extra Cumuluswolkjes zagen verschijnen. En inderdaad, binnen de kortste keren knalde alles tegen een inversie aan en kregen we dus met uitgestrekte velden van Stratus en Stratocumulus te maken. De zon kregen we niet veel meer te zien, al was er tussen de uitgestrekte wolkenplakken nog een beetje blauw over waardoor er heel af en toe toch nog even van konden genieten. Dat de temperaturen het in deze omstandigheden een stuk minder goed (of juist beter voor sommigen) deden was natuurlijk geen wonder, het kwik bleef nu steken op 23,5 graden. Op het einde van de namiddag leken er nog meer uitgestrekte wolkenvelden binnen te drijven waardoor de streepjes blauwe lucht uit beeld verdwenen. Maar plots werd de lucht helemaal blauw vanuit het noorden met enkel nog wat Cumuluswolkjes erin. Tegen dat dit in Malderen arriveerde ontstond er weliswaar nog wat Stratocumulus in maar we kregen de zon nu toch steeds meer te zien. Uiteindelijk ging de zon onder bij wat Cumuluswolkjes die nog zijn overgebleven. Het koelde nu erg snel af in de polaire lucht onder de open hemel waardoor we deze keer zelfs geen zweetdruppels mmer bij het neerslagtotaal van 0,0 mm konden tellen.
Zondag, 27 augustus 2023
Het is tijdens de nacht afgekoeld tot 13,2 graden en er waren terug brede opklaringen te zien. Eigenlijk zag de hemel er bijna hetzelfde uit als gisteren met meer stapelwolken en restanten van buienwolken in het westen. Vanuit die richting en vooral in het noordwesten begon zich geleidelijk weer een lijn van buien te ontwikkelen die langzaam maar zeker in onze richting uitbreidde. Na een paar uur was hier weer gedonder uit te horen en daarna trok er een indrukwekkende whale's mouth over ons met verderop de dichte, naderende regengordijnen. De eerste neerslag stelde weinig voor, maar na een tijdje ging het dan toch nog enige tijd flink plenzen. De onweersactiviteit ging er eveneens uit, maar toen deze weer begon op te leven was de bui al een eindje verder getrokken naar het zuidoosten. Het klaarde weer op en we kregen fraaie buienluchten te zien met enorme Cumulus congestuswolken die zich tegen een diepblauwe hemel aftekenden. Uitlopers van een depressiekrul ver ten noorden van ons zorgden tijdelijk voor Cirrostratusbewolking die zo egaal was dat ze maar moeilijk te herkennen was buiten de melkachtige waas die nu in de lucht te zien was. Langsheen de stapelwolken waren weer typische stralenkransen te zien, het leek allemaal op een naderende regenzone te wijzen. Maar uiteindelijk werd de lucht weer blauwer vanuit het zuidwesten. Bij veel zonneschijn en een merkbaar afnemende wind uit het zuidwesten haalden we nog maxima van 20,2 graden en zo werd het dan toch nog vrij aangenaam zomerweer. Tot er plotseling weer een pittige stortbui ontstond tussen de vele stapelwolken die nog zijn overgebleven. Met dikke druppels en de zwakke wind deed het een beetje tropisch aan. Daarna werd het weer droog en loste alle bewolking bliksemsnel op waardoor het tegen zonsondergang weer helemaal helder was. Later op de avond begon er echter terug Stratocumulus en Cumulus congestus binnen te trekken, welke zich lieten verraden door het felle licht van de laagstaande maan. Het kwam daarna ook tot wat gedruppel maar het neerslagtotaal van 3,4 mm was ondertussen al een feit geworden.
Dinsdag, 27 augustus 2024
Het is vanochtend afgekoeld tot 10,6 graden onder een open hemel. Maar toch voelde het minder fris aan dan de voorbije ochtenden en dat kwam door de wind die voor het eerst sinds lang nog eens volledig is gaan liggen. Een fenomeen dat hierdoor weer terug van weggeweest is, zijn de bedauwde landschappen. Hoewel de dauwvorming niet zo heel groot was, zorgde het hier en daar wel voor mooie plaatjes. Bewolking was er bijna niet, op wat contrails na. Overdag stak er wel een zwak zuidelijk briesje op en dit zorgde voor de aanvoer van tropische landlucht waardoor het snel opwarmde. Zeker tijdens de namiddag voelde het behoorlijk warm aan, we haalden maxima van 25,9 graden. De lucht was hierbij gelukkig niet te vochtig om plaktoestanden te vermijden. De blauwe kleur werd zeker op het einde van de namiddag erg diep waardoor we ons in zuiderse vakantiesferen waanden. Ook de avond verliep aangenaam warm en helder. Kort voor zonsondergang verscheen er net boven de westelijke horizon wel Altocumulus maar doordat deze bewolking zo laag hing en ver weg zat, werd deze wellicht door maar weinig mensen opgemerkt. En met 0,0 mm als neerslagtotaal hadden ook de pluviometers blijkbaar weinig in de gaten.
Woensdag, 27 augustus 2025
Na een zachte nacht met minima van 14,9 graden zag het er vanochtend sfeervol maar onstabiel uit met diverse Altocumulus en Stratocumulusvelden waarboven Cirrostratus leek te hangen. Deze bewolking leek zich in het westen te concentreren maar was zo egaal dat ze moeilijk herkenbaar was. De Altocumulusvelden gingen al snel de show stelen met bijzonder fraaie undulatus structuren en laaghangende Castellanus die onstabiliteit uitstraalde. Later kwam er ook meer Cirrostratus binnendrijven die nu wel een duidelijke vezelstructuur had en zo op haar eigen manier het Malderse luchtruim wist op te smukken. De Altocumuluswolken hingen spoedig enkel nog in het oosten en zuidoosten waarbij de wolkenbanden en velden een nogal aparte verdeling hadden, net alsof een kleuter er stukken heeft uitgeknipt met de schaar. Rond de middag ontstonden er dan tijdelijk stapelwolken waarvan sommigen uitgroeiden tot flinke afmetingen, al leverde ook dat niets op, althans niet op deze locatie. We bevonden ons nog in zeer zachte lucht en de maxima spraken dus boekdelen met 25,8 graden terwijl er een goed voelbare zuidwestenwind stond. De stapelwolken verdwenen weer naar de avond toe en vanuit het westen begon er terug Cirrostratus binnen te trekken die overging in Altostratus. Deze werd geflankeerd door Altocumulus lenticularis bankjes die van zuid naar noord liepen en het geheel zag er erg dreigend uit alsof er deze keer dan toch een echte regenzone zat aan te komen. Doch wie goed keek zag dat de hemel net boven de horizon weer lichter werd en dat het dus opnieuw een band met enkel hoge en middelhoge bewolking was waar geen enkele activiteit op zat. In ruil daarvoor konden we wel van een aangename zachte en rustige zomeravond genieten. Wie de barbecue erbij haalde moest echter opletten dat het na het zoveelste neerslagtotaal van 0,0 mm niet plots op een mega-barbecue zou uitdraaien…