Zaterdag, 28 augustus 2004
In vergelijking met gisteren was het weer vandaag een stuk zomerser en aangenamer. Tegenover de zestien graden die we met moeite haalden, zaten we nu reeds vroeg in de voormiddag aan twintig graden, dit aan een weliswaar wisselend bewolkte hemel, maar de zon kreeg regelmatig de kans om de zaak te verwarmen. De temperaturen schommelden zo uiteindelijk tussen 13,0 en 23,6 graden, terwijl er geen neerslag meer is bijgevallen. Een noordelijk briesje streek hierbij aan een maximale snelheid van 17,7 km/h over het Malderse grondgebied. Naar de avond toe is er meer hoge bewolking komen opzetten, maar tot hiertoe heeft dit nog geen pluviale gevolgen teweeggebracht en zijn we nog steeds onderweg naar een aangename (na) zomerse episode met vrij warme temperaturen waarbij de zon ruimschoots aan bod mag komen en het overwegend droog zal blijven.
Zondag, 28 augustus 2005
Het was een aardig verschil tegenover de voorbije dagen toen we vanochtend ontwaakten onder een heldere en azuurblauwe hemel. Onder deze omstandigheden was het echter behoorlijk afgekoeld in de loop van de nacht waardoor een extra truitje vanmorgen best kon verdragen worden bij 9,3 graden. De zon kwam echter al snel op krachten en het kwik steeg aan een aardig tempo de hoogte in. Er dreven wat hoge wolkensluiers voorbij terwijl vanuit het westen stapelwolkjes naderden die steeds meer in omvang toenamen maar uiteindelijk is het hier niet tot buiige toestanden gekomen en kon het kwik ongestoord verder oplopen naar een aangenaam zomerse 25,3 graden. Voor heet zomerweer zat de wind nog wat in de verkeerde hoek met deze overheersende westelijke tot noordoostelijke richtingen, maar ze bleef eerder bescheiden op de achtergrond met maximaal 16 km/h. Het ziet er overigens naar uit dat het komende nacht opnieuw aardig zal afkoelen want de stapelbewolking verdwijnt ondertussen weer terwijl de wind verder afzwakt en zo de nachtelijke uitstraling flink ten goede zal komen. Het is dan ook niet uitgesloten dat we morgen met algemene nevel en mist te kampen krijgen, maar de zuidelijke stroming zal dan stillaan op gang komen waardoor we kunnen rekenen op een aardige portie zon na het opruimen van het ochtendgrijs en temperaturen die zich rond de 27 graden zullen ophouden. Ook de rest van de week zal dit het geval zijn, al wordt er toch een duidelijke regenzone berekend die tijdelijk het zomerweer zal onderbreken halverwege de werkweek.
Maandag, 28 augustus 2006
Zoals gewoonlijk is een straalstroom (eigenlijk een jet streak die deel uitmaakt van de straalstroom) gekoppeld aan een uitdiepende depressie en diens regenzones zorgden ervoor dat het niet de zon was die we vanochtend zagen terugkeren, maar een grijs wolkendek waaruit met momenten matige regen viel. Het zwaartepunt van de regenzone bevond zich boven Nederland waar ze op veel plaatsen weer van de nodige elektriciteit werden voorzien, de Belgische regenwolken waren bijlange zo agressief niet en tegen de middag waren ze reeds met de noorderzon verdwenen om kort erna plaats te maken voor de zuiderzon. Maar ook deze hield het niet lang vol boven het Vlaamse binnenland want achter de depressie werden we al meteen geconfronteerd met afkoelende bovenluchten die de buiigheid en bijhorende bewolking flink op gang trokken, hierbij geholpen door de jet streak welke deze namiddag haar hoogtepunt bereikte met snelheden van om en bij de 350 km/h. Het was in een mum van tijd weer betrokken en tussen de grijze soep rezen al snel nieuwe 'bloemkolen' op die zich snel ontwikkelden tot volwassen buienwolken waarin even later terug onweer voorkwam. Deze keer niet enkel in Nederland maar ook in Malderen waar de fanfare weer een aardig muziekstukje naar voor bracht. De stortregen wist ons aanvankelijk nog niet zo goed te vinden waardoor het slechts bij een paar dikke druppels bleef, maar na een paar uur was ook dit probleem van de baan en kregen we perioden van intense regenval (piek van 35,6 mm/h), afgewisseld met een behoorlijke portie hagel terwijl de bliksemactiviteit toenam tot een drietal ontladingen per minuut. Tussen deze onweersbui en zonsondergang volgde nog een periode met sublieme wolkenlandschappen terwijl het geleidelijk rustiger en droger werd en het neerslagtotaal (voorlopig) op 7,4 mm blijft steken. Maar hoe mooi en indrukwekkend dit allemaal ook moge zijn, het kwik was er blijkbaar niet zo enthousiast over en bleef heel bescheiden op de achtergrond met waarden tussen 13,6 en 19,9 graden. De wind ging dan weer een stuk temperamentvoller tekeer met snelheden tot 38,6 km/h uit het west- zuidwesten.
Dinsdag, 28 augustus 2007
Naast de enkele opklaringen waarmee we de dag begonnen, was er vooral veel hoge en middelhoge bewolking aanwezig. Enkele veldjes Stratocumulus castellanus gaven een eerder onstabiele opbouw van de atmosfeer aan, maar de onstabiele laag was eerder dun waardoor we van buien gespaard bleven. Wel nam de bewolking verder toe en volgde er een herfstachtig getinte periode die benadrukt werd door de lage temperaturen tijdens de voormiddag. Het kwik moest immers uit een diep dal omhoogklimmen door de ochtendminima die nog geen tien graden bedroegen. Na de middag bleef het nagenoeg betrokken waarbij de mengelmoes van Stratus fractus, Cumulus en Altostratus nog een beetje variatie bracht in het weersbeeld, maar voor de meeste mensen was dit slechts een pleister op de wonde. We moesten tot de vooravond geduld oefenen vooraleer er brede opklaringen kwamen opzetten vanuit het noorden en noordoosten, en de zon die er korte tijd later doorbrak, kon het kwik nog op een aanvaardbare 20,8 graden brengen, maar de wind zocht resoluut het noordoosten op (12,9 km/h) en in combinatie met de enkel met Cirrostratus en Cumulus fractus bedekte hemel stond dit garant voor een snelle afkoeling waarbij we dezelfde avond omstreeks 23H nog maar 7,7 graden overhielden, meteen de minima van vandaag. We hielden het uiteindelijk het volledige etmaal droog.
Donderdag, 28 augustus 2008
Voor de derde dag op rij valt de zomerse sfeer ten prooi aan een somber, laaghangend Stratus wolkendek dat zich over grote delen van west- Europa heeft uitgestrekt. Nogthans zijn de opklaringen nooit ver weggeweest vermits deze steeds tot in het noorden van Frankrijk konden oprukken en daarbij soms het uiterste zuiden van ons land konden meepikken. Voor zover we daar een boodschap aan hebben tenminste, al ging het met de zachte minima van 15,8 graden wel nog de goede kant op. Haast ongemerkt ging de Stratusbewolking naar de middag toe over in Altostratus waaronder zich dreigende Cumulus congestus ontwikkelde, en hierdoor ging het op verschillende plaatsen tijdelijk regenen. Malderen kwam hier echter goedkoop van af met enkele losse druppels die 0,0 mm opbrachten. Er volgde weer een periode van somber, rustig en droog weer waarbij het kwik langzaam kon stijgen naar 20,5 graden onder begeleiding van een zwak west- zuidwestelijk briesje met snelheden tot 16,1 km/h. Tijdens de late namiddag leek die langverwachte ommezwaai er dan toch nog te komen toen de bewolking snel overging in Stratocumulus en we stukjes blauwe lucht te zien kregen, maar dit bleek al snel de spreekwoordelijke dode mus waarmee de weergoden ons wilden blij maken, want korte tijd later werden alle opklaringen weer netjes dichtgeplamuurd met nieuwe Stratusbewolking die de dag weer in een troosteloze sfeer liet eindigen.
Vrijdag, 28 augustus 2009
Van de zuiderse sfeer waar we gisterenavond nog konden van genieten, was vanochtend in elk geval niet veel meer te merken. We ontwaakten immers onder een betrokken hemel die uit Stratocumulus en Stratus bestond. Enkel vlak boven de noordoostelijke horizon waren omstreeks 6H nog een paar opklaringen te zien die ons een laatste blik op de oranje schemeringskleuren gunden. Vervolgens werd het volledig betrokken, en als toemaatje kregen we even later striemende regen en motregen te verwerken. Een zegen voor de uitgedroogde en - gemergelde Malderse vegetatie, maar de sombere herfstsfeer moesten we er voor lief bijnemen. Voor het tot ons kon doordringen wat er aan de hand was, klaarde het echter eensklaps op vanuit het noordwesten en kregen we terug een prachtige diepblauwe lucht te zien zoals we die gisterenavond nog konden aanschouwen. Hierin werd Stratus fractus gevormd, welke vrijwel onmiddellijk overging in Cumuluswolkjes die zich in typische wolkenstraten gingen groeperen. Toen deze wolkjes zich niet meer verder ontwikkelden leek het alsof we een zomerse namiddag zouden beleven, maar dat was dan buiten de west- zuidwestenwind gerekend. Deze ging immers flink aantrekken en zorgde voor flink wat overlast met haar snelheden die tot 45,1 km/h opliepen. De boosdoener was de straalstroom die net ten noorden van ons lag en ook aan de grond een krachtige stroming wist te genereren. Toch kwamen we er (als zomerliefhebber) goedkoop vanaf, want Nederland bevond zich in de linkeruitgang van de jet en mocht daardoor rekenen op een flinke portie regen- en onweersbuien die vooral tijdens de avond bijzonder krachtig uit de hoek kwamen. Te Malderen bleef het echter (relatief) rustig en konden we nog genieten van temperaturen die opliepen tot 22,3 graden. Na zonsondergang konden we echter meegenieten van het Nederlandse onweersgeweld doordat de lucht erg helder was en de bliksemflitsen dus op grote afstand zichtbaar waren. Dit gaf een erg bizarre situatie waarbij de noordelijke en noordwestelijke horizon bijna voortdurend oplichtte terwijl er vrijwel geen bewolking te zien was. Wie een vrij uitzicht op de noordelijke en noordwestelijke horizon had, kon echter nog net de aambeeldvormige toppen van de buienwolken zien die met bliksem gevuld waren. Hoe dan ook, geen enkele bui kon ons bereiken en dat de striemende regen van vanmorgen qua hoeveelheid ook niet veel voorstelde, was goed te zien aan het neerslagtotaal van 0,2 mm. Het koelde aardig af zodat we omstreeks 22H30 op 14,1 graden uitkwamen. Enkele wolkenvelden deden het vervolgens weer een weinig opwarmen.
Zaterdag, 28 augustus 2010
We waanden ons vanmorgen in een sprookjeswereld van elfen en tovenaars, dankzij de oogverblindend mooie wolkenlandschappen en azuurblauwe opklaringen in de polaire luchtmassa waarin we zijn terechtgekomen. Een extra gewaad of magisch vuur waren echter geen overbodige luxe want er stond een strakke en kille west- noordwestenwind die het vooral tijdens de bewolkte momenten erg guur deed aanvoelen met haar snelheden tot 33,8 km/h. De maxima bleven beperkt tot 19,6 graden, al was het tijdens de zonnige momenten op een beschutte plaats nog aangenaam toeven. Er waren ook buien actief, maar wie zich niet in Nederland bevond hoefde zich daar weinig zorgen over te maken en het neerslagtotaal was dan ook al lang bereikt met 1,6 mm. Nederland was dan weer het favoriete doelwit van de troglijn die rond en na de middag door de Benelux is getrokken. We kregen enkel wat grotere stapelwolken te zien en wat meer Stratocumulusbewolking voordat de lucht weer stabieler werd en de opklaringen breder. Hierop volgden terug brede opklaringen met een royale portie zonneschijn erbij. De resterende Cumuluswolkjes en Stratocumulusveldjes werden naar de avond toe vakkundig afgebroken door advectiestromingen van een erg actieve depressie die ons vanuit het westen zal bereiken. Niet meteen sprookjesachtige vooruitzichten dus, maar het zonnige en licht zomerse weertype was in elk geval mooi meegenomen. Er volgde een rustige avond waarin het echter kil aanvoelde door de sterke warmte uitstraling onder de open hemel.
Zondag, 28 augustus 2011
Net als gisteren begonnen we eraan in een stralende hemel met een uitbundig zonnetje waarna er plots Stratocumulus en Stratus fractus bewolking kwam opzetten vanuit het westen. Hierin werd Cumulus gevormd, maar daarna ging het een andere richting uit en dreef er in de hogere luchtlagen Altostratus bewolking binnen waardoor het binnen de kortste keren somber en kil werd, en zonder buien. Het kwik bleef op 17,1 graden steken terwijl het vanochtend ook al vrij koel was met 11,9 graden. Later op de namiddag kregen we dan alsnog een verrassing van de weergoden opgediend: het begon plotseling uit het niets te stortregenen met zeer dikke druppels. Hierop volgden even plots opklaringen vanuit het westen waardoor het weersbeeld in een mum van tijd omsloeg van somber grijs naar een vrolijke, diepblauwe 'voorjaarslucht'. Hier dreven Stratocumulusvelden in die spierwit kleurden terwijl het vanuit het westen plots opnieuw donker werd met korte tijd later een nieuwe stortbui tot gevolg. De neerslag kwam gedurende korte tijd met bakken naar beneden, maar door dat het allemaal zo snel ging bleef het neerslagtotaal alsnog beperkt tot 3,8 mm. Daarna volgde nog een licht buitje en vervolgens werd het definitief droog met een afwisseling van Stratocumulusvelden, Cumulus en diepblauwe opklaringen. De wind trok nu plots aan met snelheden tot 29,0 km/h uit het zuidwesten maar ging na een tijdje weer liggen waardoor de avond alsnog droog en rustig verliep. Ook na zonsondergang bleef het rustig maar werd het onder de brede opklaringen erg kil.
Dinsdag, 28 augustus 2012
Het was afgelopen nacht bijzonder zwoel bij temperaturen die omstreeks 5H 's morgens nog steeds rond 18 graden schommelden. De lucht oogde onstabiel met veel Altostratus, Altocumulus en Stratocumulus castellanus waaruit het af en toe lichtjes druppelde. Deze neerslag was niet meetbaar, en het zwaarbewolkte weertype met verdwaalde regendruppels kenmerkte de ganse voormiddag. Tegen de middag ontstonden er opklaringen en leek het stralend zomerweer te worden, maar korte tijd later ontstonden er stapelwolken tussen de overgebleven Altocmulus en Stratocumulus wolken en de valstrepen eronder verraadden dat het op sommige plaatsen niet bij een paar verdwaalde druppels is gebleven. Malderen hoorde duidelijk niet bij die plaatsen, want de teller stond daar 's avonds nog steeds op 0 mm. De wolken markeerden de overgang naar warmere lucht en verdwenen vrij plots rond de middag. We kwamen nu in zeer aangenaam zomerweer terecht bij temperaturen die opliepen naar 24,9 graden. Er stak een luchtig briesje op dat voor sommigen misschien iets te luchtig was met haar snelheden tot 27,4 km/h uit het west- zuidwesten. Tegen zonsondergang was het niettemin weer rustig en bleef er enkel wat Cirrusbewolking over. De afkoeling was markant en er hing een echte herfstsfeer zodra de zon onder was. De minima werden dan ook nu pas bereikt met 13,1 graden.
Woensdag, 28 augustus 2013
De avondlijke afkoeling is de hele nacht doorgegaan waardoor het vanochtend tamelijk fris was bij minima van 10,9 graden. Er hing Cirrostratusbewolking en er dreven Stratocumulusvelden voorbij terwijl de zon nog flink wat ruimte kreeg om er een zomerse sfeer in te blazen. Na verloop van tijd werden er stapelwolken gevormd die zich landinwaarts gingen uitspreiden tot Stratocumulusvelden. Er ontstond al snel een omvangrijk gebied van laaghangende, uitspreidende wolkentroep die vervolgens afdreef naar onderandere Malderen en Brussel. Een periode van somber en kil weer was het resultaat, maar gelukkig was dat niet langer dan een paar uur het geval want de laaghangende bewolking werd deels opengereten door een naderende storing vanuit het noordwesten. Dit werd gevolgd door bredere opklaringen en het binnendrijven van sluierbewolking. Het warmde in deze omstandigheden alsnog op tot 25,4 graden wat de uiteindelijke maxima werden. Tijdens de avond werd de afkoeling wat afgeremd door de binnendrijvende sluierbewolking, maar toch voelde het al snel kil en vochtig aan terwijl er nevel en dauw werd gevormd. Hoewel alles al vlug doorweekt raakte door de neerslaande dauwdruppels zijn we er toch weer met een dagtotaal van 0,0 mm onderuit kunnen kruipen.
Donderdag, 28 augustus 2014
Wie ontwaakte in een slaapkamer met uitzicht op het noordoosten, zag een heldere lucht met slechts wat sluierwolkjes welke het veelbelovende begin van een schitterende zomerdag leek te zijn. Wie ontwaakte in een op het zuiden gerichte kamer, werd meteen opgehemeld door een prachtige, felle regenboog waarvan het linkersegment goed te zien was. In de westelijk gerichte slaapkamers vonden we dan de nuchtere mensen die meteen met hun neus op de sombere feiten gedrukt werden in de vorm van een grijze regenlucht die vanuit deze richting kwam opzetten (Stratocumulus wat gevolgd werd door Altostratus en Nimbostratus). Mensen die meteen doorhadden dat het een dagje van binnenactiviteiten en museumbezoek zou worden. Mensen die toegaven dat ze vandaag beter geen verlof hadden genomen, en met verlangen in last minute vakantiebrochures wilden bladeren. Wat iedereen gemeen had, was het kunnen optekenen van 12,8 graden als minimumtemperatuur en het vaststellen dat de nacht in droge en rustige omstandigheden is verlopen. De neerslagzone kwam erg snel opzetten en de voormiddag was dan ook nog niet halverwege of niemand kon nog naast de eerdergenoemde feiten uit de westelijk gerichte slaapkamers kijken. De regen liet niet lang op zich wachten, maar bleek uiteindelijk beperkt te blijven tot plaatselijke buien die van korte duur waren. Sterker nog, de zon kwam er na deze eerste golf van bewolking en neerslag weer in waterige versie doorheen. In de hogere luchtlagen hing echter nog veel Cirrostratus en dit ging weer over in Altostratus terwijl er ook weer Stratocumulusvelden binnendreven. Dit zorgde voor een somber weertype al bleef het aanvankelijk wel droog. De Stratocumulus castellanusbewolking die zich uit de eerdergenoemde Stratocumulusvelden ontwikkelde, gaf een onstabiele opbouw van de atmosfeer aan, en we bevonden ons dan ook in zachte lucht aan de voorzijde van een koufront welke door de nadering hiervan een onstabiel karakter kreeg. De tropische lucht liet zich voelen en aflezen door de thermometers 22,9 graden te laten aangeven als maximum. De wind was ook aan de zwakke kant zodat het helemaal niet koud of kil aanvoelde. Ze is weer helemaal naar het zuid- zuidwesten gedraaid terwijl ze nog tot het begin van de nacht uit oostelijke richtingen kwam. Halverwege de namiddag vielen er wat lichte buitjes, welke in Malderen niet meer dan 1,4 mm opleverden. Tegen de avond klaarde het weer voorzichtig op waarbij de bewolking overging in Stratocumulus, Cirrus en veel Stratus fractus.
Vrijdag, 28 augustus 2015
Het was rustig, klam en vochtig vanochtend bij minima van 12,0 graden en Stratus fractus bewolking. De wolkenflarden hingen erg laag waardoor ze snel leken voorbij te drijven, zeker als men zich tegen de wind in verplaatste. Onder de Stratus fractus wolken hing mist die het zicht beperkte tot ongeveer een kilometer terwijl de atmosfeer onder de opklaringen een heiige indruk maakte. Dit zorgde echter voor extra sfeer bij zonsopgang. De bewolking nam geleidelijk toe maar begon tijdens het tweede deel van de voormiddag weer op te lossen en plaats te maken voor Cumulusbewolking die enerzijds hoger hing en anderzijds veel scherper was afgelijnd dan de wazige, vormeloze wolkenflarden die er eerst hingen. De Stratuswolken trokken zich terug in het noordwesten terwijl de stapelwolken zich in het oosten verzamelden. In de hogere luchtlagen zagen we af en toe wat Cirrus plukjes voorbij drijven. Na de middag groeiden sommige stapelwolken uit tot vrij forse afmetingen, en kwamen er terug een paar meldingen binnen van buien, voornamelijk in Nederland. Het werd desondanks aangenaam zomerweer bij een zwak zuidwestelijk briesje en temperaturen die opliepen naar 23,1 graden. Tegen de avond begonnen de stapelwolken weer in te zakken en op te lossen terwijl we konden genieten van zachte temperaturen tot na zonsondergang. Het is de eerste droge dag sinds een hele poos geweest met 0,0 mm als eindtotaal.
Zondag, 28 augustus 2016
Tijdens de vroege ochtend werden we opgeschrikt door onweer, maar daar bleef het bij. Het natuurgeweld trok snel Nederland in, en uiteindelijk is er geen druppel meer gevallen. Het was terug wat zwoeler dan gisteren met minima van 18,7 graden, en daar zat de bewolking van het onweer en de terug binnen gekomen tropische lucht voor iets tussen. Wel stond er veel wind die meestal uit westelijke tot noordwestelijke richtingen kwam. Het werd een erg fraaie zomerdag met vriendelijke stapelwolkjes terwijl de blauwe hemel wat melkachtiger werd door binnenkomende Cirrostratus vanuit het westen. De wind zwakte daarbij af en het warmde nog op tot 29,6 graden. De stapelwolken losten op tijdens de avond, al dreef er nu opeens Stratocumulus binnen met dikkere Cirrusplukken erboven. Maar hoe dreigend dit er ook uitzag, het bleef droog in Malderen. Tegen zonsondergang klaarde het verder op en nu koelde het erg snel af terwijl de wind weer leek aan te trekken. Een verademing voor wie aan verkoeling toe was, al bleef het droge verkoeling bij een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 28 augustus 2017
Het was opnieuw erg zacht met minima van 14,8 graden maar deze keer werd er geen mist gevormd en was de hemel ook blauwer met een feller, witter invallend licht. Ook het wolkendisplay was nu helemaal anders: we kregen uitsluitend Cirrus en Cirrostratus te zien. Dit was de hele dag door het geval maar de wolken hinderden de zon niet en er werden ook geen stapelwolken gevormd waardoor we in ieder geval meer zonneschijn kregen dan afgelopen weekend. Samen met een warme zuidelijke tot zuidoostelijke bries zorgde dit voor maxima van 27,7 graden. Tijdens de avond bleef alles hetzelfde waarbij het zonlicht echter opnieuw een goudachtige tint kreeg waardoor het toch weer een beetje aan een herfstgloed deed denken. De temperatuur was echter nog op en top zomers, sterker nog: het bleef nu de hele avond warm doordat de koele bries deze keer uitbleef. Net als de regen trouwens want we sloten weer af met een dagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 28 augustus 2018
Tijdens de nacht is het terug overtrokken geraakt en de dag maakte een sombere, herfstachtige start bij weliswaar zachte temperaturen. De bewolking bestond uit Stratus en Stratocumulus en aanvankelijk stond er redelijk wat wind uit het zuidwesten. In de loop van de dag nam deze af en de bewolking werd iets dunner waardoor we de warmte van de zon er doorheen konden voelen. Hier en daar was ook een opklaring in speldenprikformaat te zien. Ondanks het sombere karakter van het weer was het zeer aangenaam zomerweer en het voelde warmer aan dan de 22,0 graden die we op de thermometerbuis aflazen. Tegen de avond klaarde het verder op en zagen we Cirrus floccus virga binnendrijven terwijl de Stratocumulusvelden massaal leken weg te vluchten voor deze wolken. De Cirruswolken leken wel herders die de kudde schapen(wolken) bijeendreven naar het noordoosten maar in werkelijkheid was het advectie uit een naderende set regenzones die deze wolken vernietigden. De Cirrus was daar al een eerste voorbode van maar voor het zover was hadden we nog heel wat opklaringen tegoed. Deze zorgden voor een ultrasnelle afkoeling waardoor dat herfstsfeertje van vanochtend er nu op een andere manier weer in kwam en de minima werden dan ook nu pas bereikt met 12,0 graden. Neerslag is er vandaag niet meer gevallen waardoor we terug met 0,0 mm afsloten.
Woensdag, 28 augustus 2019
Tijdens de vroege ochtend werden we opgeschrikt door een actief onweerscomplex ten westen van ons. De lucht kleurde okergeel en het rommelde voortdurend. Ook de natuur was onder de indruk van de spookachtige setting want met veel huisdieren was niets meer aan te vangen. Want weten zij veel dat het hier Londerzeel is en de buienmotor dus spoedig zou stilvallen. Dit gebeurde dus al snel en uiteindelijk bleef het bij een gezapig regenbuitje terwijl het tijdelijk aangenaam koel werd bij minima van 19,6 graden. De bewolking loste op en het werd nu drukkend warm terwijl de zon weinig moeite had met de resterende Cirrus en Cirrostratus velden. Het zag er stabiel en onschuldig uit maar de drukkende warmte met maxima van 30,6 graden gaf al aan dat de weergoden nog wat in petto hadden. En zo geschiedde want halverwege de namiddag verschenen er in het zuiden plots grote Cumulus wolken en deze groeiden al snel uit tot onweer. De bui trok met de zuid-zuidwestelijke stroming ten oosten van ons langs maar de plotse onweersactiviteit verdween na een tiental minuten al. Dan dreef er een tweede onweer voorbij dat actiever was met langdurige bliksemactiviteit maar weer trok het ten oosten langs. Wel konden we van enorme stapelwolken en reusachtige ijskappen genieten. Er volgde zelfs een buitje met niet meetbare maar dikke druppels. Tijdens de avond kregen we vooral Altocumulusvelden en Altostratus te zien. Maar om 19h47 draaide de wind plots naar het noorden en leek de hoop voor welkome regen definitief verloren. Tegen middernacht lagen er echter toch nog flinke onweersbuien op ramkoers al waren deze net te laat om nog iets aan de 0,8 mm vanochtend toe te voegen.
Vrijdag, 28 augustus 2020
Na een koele ochtend met minima van 11,8 graden maakten brede opklaringen hun opwachting. Doch er waren ook stapelwolken aanwezig en deze hadden reeds vroeg in de voormiddag flinke afmetingen. Er ontstonden buien die ons meestal misten waardoor we vooral konden genieten van de wolkenlandschappen vanop afstand. Maar naarmate de uren verstreken ontstonden er steeds meer buien en het was slechts een kwestie van tijd of ze drongen ook tot in Londerzeel door. En deze keer was het goed raak waarbij het flink ging plenzen met dikke druppels en aardig wat donder en bliksem erbij. Daarna dreef een nieuw onweerscomplex net ten zuiden van ons voorbij waarvan we wel nog een kortdurende vlaag meekregen. Een volgende onweersbui trok eveneens zuid van ons voorbij maar zelfs vanop afstand was het voor de onweersliefhebber genieten met vrijwel continu gedonder en gebliksem uit deze complexen. Zeker toen de zon wat lager ging staan konden we ook de bliksems wat beter zien en ook bij zonsondergang konden we nog tegen flinke stapelwolken aankijken waarvan een deel nog ijskappen vormde. Al was het onweer er nu zo goed als volledig uit. Het klaarde opvallend snel op en het was op het einde van de avond bijna helder terwijl het in de namiddag nog zwaarbewolkt tot betrokken was door de buien die zich overal ontwikkelden. Dit hield de maxima overigens in toom met 23,1 graden maar gelukkig was de west- zuidwestenwind daarbij niet al te krachtig. Het neerslagtotaal is op een respectabele 12,4 mm uitgekomen.
Zaterdag, 28 augustus 2021
Na een grijze start met Stratus en Stratocumulus bewolking volgde er een kille en sombere voormiddag. Het kwik is op 11,7 graden uitgekomen en af en toe viel er wat fijne regen of motregen. Halverwege de voormiddag zagen we meer Cumuliforme bewolking tussen de laaghangende wolkensoep ontstaan en dit was meteen het startschot voor een buiige periode waarbij opviel dat de stapelwolken erg lage basissen hadden en vrij massaal en plots vanuit het noorden kwamen binnendrijven. De eerste buien waren meteen pittig met dikke druppels en er ontstonden dan ook al meteen wilde fantasieën over felle onweersbuien en prachtige wolkenlandschappen tijdens de namiddag. De teleurstelling was echter even groot doen de buienactiviteit na de middag niet meer toenam en we uiteindelijk weer werden geconfronteerd met somberheid, kilte en druilerig weer. Af en toe wist er nog een kleine opklaring tussen te glippen en dit gaf het kwik nog kans om naar een niettemin teleurstellende 25,3 graden te kruipen. Tijdens de avond werden de opklaringen wat breder en ging de bewolking meer over in Stratocumulus terwijl het droger werd. Maar het herfstgevoel bleef erin zitten en dit werd ook nog eens versterkt door een goed voelbare noordenwind. In de hogere luchtlagen dreef er Cirrostratusbewolking binnen en de atmosfeer werd wat heiig wat ondermeer voor een warm oranjeachtig licht zorgde in de weinige opklaringen die er nog waren. Het neerslagtotaal is op 0,5 mm uitgekomen.
Zondag, 28 augustus 2022
Na een zachte nacht bij minima van 16,7 graden stelden we vast dat de wind naar het noordoosten is gedraaid en een stuk krachtiger was dan gisteren. Het gebulder van de eerste windvlagen in de bomen was al kort na zonsopgang goed hoorbaar. Het was het begin van een erg winderige zomerdag al leek het overdag nog redelijk mee te vallen. Door het kantelen van de stroming kon er drogere landlucht worden aangevoerd en daardoor kwam het nu niet verder dan een paar bescheiden Cumuluswolkjes voor wat de bewolking betreft. De zonnepanelen konden dus overuren draaien en het kon ook weer aardig opwarmen naar 25,2 graden. In de schaduw voelde het door de droge lucht en de wind niettemin nog redelijk frisjes aan. Tijdens de late namiddag zagen we meer Cirrus en Cirrostratus binnentrekken vanuit het westen en zuidwesten, al was er al van in het begin van de dag een band van sluierbewolking te zien net boven de zuidelijke horizon. Voorlopig bleven verdere gevolgen echter uit (en was het voor de tuinbouwer dus wachten op andere gevolgen). We konden dus andermaal een neerslagtotaal van 0,0 mm bijschrijven.
Maandag, 28 augustus 2023
De dag begon zo goed als helder en koel met minima van 11,3 graden. Er hingen een paar Stratocumulusveldjes maar voor de rest keken we dus aan tegen eindeloos blauwe luchten. Maar het duurde niet lang eer er stapelwolken werden gevormd en de zon dus weer voor een uitdaging kwam te staan. Maar uiteindelijk bleven er wat opklaringen over en het was ook rustig met een zwak zuidwestelijk briesje. Hierdoor konden we van fraai zomerweer spreken ondanks de eerder bescheiden maxima van 20,6 graden. Tijdens de avond leek een van de stapelwolken die overigens al de hele dag redelijk flinke afmetingen hadden, het toch voor elkaar te krijgen om uit te groeien tot een buienwolk waardoor we ten noorden en noordoosten inktzwarte luchten te zien kregen. De bui groeide verder aan en leek zelfs te proberen tegen de stroming in te ontwikkelen maar de kracht van dit proces was niet groot genoeg om alsnog Malderen mee te kunnen nemen en haar neerslagtotaal van 0,0 mm met een aantal eenheden te verhogen. Na zonsondergang begonnen de buienwolken weer in te zakken. We ging daarna weer een rustige en vrij kille nacht in.
Woensdag, 28 augustus 2024
Een golfje in het koufront ten westen van ons zorgde ervoor dat er Altocumulus castellanus en floccus bankjes ontstonden, wellicht was dit ook al de trigger achter de wolkenveldjes die gisterenavond ver in het westen te zien waren. We bleven echter onverminderd in de warme lucht zitten en kouder dan 11,6 graden is het ook niet meer geworden vanochtend. Het ging ook maar om een golftopje, het front zwaaide vanuit het zuiden terug in westelijke richting en zo zagen we dus de hele tijd onweersverklikkers waarvan je zou denken dat ze tot vuurwerk zouden leiden maar we eigenlijk al wisten dat het vals alarm was. Met een zuidelijk tot zuidoostelijk briesje werd er terug warme landlucht aangevoerd en we haalden maxima van 29,5 graden. Tijdens de namiddag waren er nog enkele Altocumulusbankjes zichtbaar maar verder kleurde de hemel terug zuiders en diepblauw. Het contrast met die spierwitte wolkenbankjes was op sommige momenten bijna onnatuurlijk, alsof we door een krachtige polarisatiefilter naar de wolken keken. Er volgde een zwoele avond en het was kruipen en wroeten om een zuchtje verkoeling te vinden. Zoeken naar een paar sappige bloedvaten was voor de muggen dan weer een eitje want deze maaltijden werden deze avond terug in een zeer rijk buffet aangeboden aan dit gevleugelde volkje. Gelukkig was de lucht wel vrij droog waardoor de ergste plaktoestanden een beetje vermeden werden. We eindigden deze droge dag terug met 0,0 mm als neerslagtotaal.
Donderdag, 28 augustus 2025
Er hing vanochtend een mengeling van Cirrostratus, Altostratus en verspreide Altocumulusvelden. Deze laatste waren erg dik en leken een beetje op Stratocumulus. Het is bij dit alles zacht gebleven met minima van 13,3 graden. De sluierbewolking begon geleidelijk dunner te worden en de Altocumuluswolken gingen over in fraaie lenswolkjes die van zuid naar noord gericht waren. Een paar uur na zonsopgang werden er plots stapelwolken gevormd en sommige wisten uit te groeien tot flinke afmetingen. Hier en daar waren er zelfs ijskappen tussen te zien, het leek er dus op dat sommige plaatsen weer van een welkome slok hemelwater konden genieten. In Malderen was het echter niets van dat en het bleef bij een paar verdwaalde regendruppels die halverwege de voormiddag vielen. Dat was dan zelfs niet eens uit die stapelwolken maar wellicht uit een buitje dat op middelbaar niveau vanuit die Altocumulusbanken gevormd werd. De zoveelste misser dus op pluviaal gebied en de gevolgen van de droogte waren ondertussen al behoorlijk indrukwekkend te noemen met bomen die volop verkleuren en blad verliezen terwijl het nog zomer is terwijl diverse vaste planten waarvan bekend staat dat ze erg taai zijn eveneens zijn beginnen te verwelken. In de wijde omgeving zijn zelfs volledige maisvelden door de droogte vernield, iets dat in de afgelopen 45 jaar en wellicht in de jaren na 1976 nooit gezien is op deze schaal. Na wat gedreig van flinke stapelwolken waaronder neerslagschermen te zien waren, kregen we al snel vriendelijke stapelwolkjes te zien die vanuit het zuidwesten binnendreven en werd duidelijk dat we het nu wel helemaal konden schudden wat de neerslagkansen betreft. Bij een luchtig zuidwestelijk briesje werd het terug zomers warm met 23,8 graden. De stapelwolkjes hielden ons de rest van de namiddag en een groot stuk van de avond gezelschap waarna ze begonnen op te lossen op de dagelijkse gang. Kort voor zonsondergang verscheen er in het westen Cirrus bewolking met enkele mooie Altocumulus lenticularis bankjes eronder die zich langzaam uitbreidde in onze richting. Ze zorgde voor een fraaie setting bij zonsondergang die er soms wel spookachtig uitzag met die bijna zware lenswolkjes op een achtergrond van half kaal geworden bomen. Met een neerslagtotaal van nog maar eens 0,0 mm zullen die wellicht spoedig gratis brandstof voor de houtkachelbezitters onder ons brengen…