Zondag, 29 augustus 2004
De eerste uurtjes van deze voormiddag zagen er nog veelbelovend uit met slechts wat hoge wolkensluiers en overvloedige zonneschijn, doch de vrij levendige zuidwestenwind was al een aanwijzing dat er iets niet juist was en inderdaad, na de middag werd de hoge bewolking dominanter om uiteindelijk in de vroege avond gevolgd te worden door middelhoge bewolking die lichte neerslag loste, maar de hoeveelheid neerslag was niet meetbaar, terwijl het kort daarna weer opklaarde en de zon er zowaar weer doorbrak. Doch dit was blijkbaar maar een tijdelijke opleving want ondertussen is de zaak weer volledig volgepropt met lage en middelhoge bewolking waar de zon zich duidelijk heeft moeten bij neerleggen. Met een minimumtemperatuur van 10,7 graden was het vanochtend al betrekkelijk fris en de maxima waren met 21,1 graden ook niet overdreven hoog te noemen. Nochtans zullen de komende drie dagen moeten tevreden zijn met temperaturen die zelfs geen twintig graden meer halen terwijl er ook een aantal buien de revue zullen passeren. Het tweede deel kondigt zich opnieuw zomerser aan met hogere maxima en meer zon alsook droog weer, maar dan is het weer de beurt aan de minimatemperaturen om ondermaats te presteren.
Maandag, 29 augustus 2005
Net als gisteren ontwaakten we vanochtend weer onder een azuurblauwe hemel, doch er deden zich belangrijke verschilpunten voor, zo koelde het niet al te sterk af met een minimumtemperatuur van 11,0 graden en bleef de hemel azuurblauw. De aangevoerde lucht was erg droog met een tot 37% dalende RV terwijl de zon een glansprestatie neerzette en het kwik zonder veel problemen kon optillen naar een aangenaam warme 28,1 graden. De wind kwam hierbij uit zuidwestelijke tot westelijke richtingen en haalde 19 km/h. Ook tegen de avond was het nog steeds helder bij temperaturen die nog steeds rond 27 graden zitten. Het warme weer kunnen we morgen eveneens overdoen, bij een meer uitgesproken aanvoer van tropische lucht waardoor het kwik nog iets hoger kan klimmen, iets dat we te danken hebben aan het verder oostwaarts schuiven van het hogedrukgebied zodat we aan de gunstige kant van de as ervan terechtkomen. Doch het hogedrukgebied zal vanaf donderdag iets te ver doorgeschoven zijn waardoor de Atlantische regenzones gevaarlijk dichtbij komen, en op sommige plaatsen zal hier ongetwijfeld gedonder van komen...
Dinsdag, 29 augustus 2006
Zonder twijfel was dit de boeiendste dag van het jaar op weerkundig gebied. Overweldigend mooie wolkenlandschappen, talloze onweders en fraaie opklaringen waren typerend voor deze dag. We vlogen er al vrij snel in toen omstreeks 10H een eerste 'gewone' regenbui op de proppen kwam die aardig wat regen voortbracht en op het einde overging in onweer. Veel tijd om op adem te komen was er daarna niet want een tweede bui die reeds onweer bevatte, diende zich in het westen aan. Ze werd gekenmerkt door erg fraaie bliksemontladingen, al was haar neerslag eerder beperkt, voornamelijk doordat het zwaartepunt net ten zuiden van Malderen ging. Nadien volgden de eerste (duidelijke) opklaringen die een onthutsend mooie wolkenlucht tevoorschijn toverden, die fel afstak tegen de donkerblauwe opklaringen. De polaire lucht zorgde ook voor goede vergezichten en transparante kleuren. Ondertussen was het reeds namiddag en ontwikkelde zich een langgerekte buienlijn die net als gisteren over Vlaanderen trok en parallel met de windrichting. Hierin kwam een vierde onweer met bestemming Malderen tot ontwikkeling waarbij we aankeken tegen donkere, met bliksem gevulde luchten in het zuiden terwijl het noorden bijna wolkeloos blauw was. Er viel hierbij matige regen. De buienlijn week echter af naar het zuiden en het vijfde onweer miste ons daardoor net. Er waren echter voortdurend flinke donders te horen terwijl de met mammatus gevulde buienwolken voor een betoverend schouwspel zorgden. De rust keerde nadien weer en het waren enkel neerslagvrije stapelwolken en een enkele Cumulonimbus die we in de late namiddag te zien kregen. De opklaringen werden hierbij breder terwijl het aangenaam toeven was in de felle zon. Enkel tijdens de avond deed een vrij fors gebouwde stapelwolk het nog even druppelen maar later waren het enkel brede opklaringen die het kwik, dat vandaag al niet zo goed scoorde met 10,8 tot 18,0 graden, snel onderuithaalde. Overige parameters die deze dag kenmerkten waren een west- zuidwestelijk briesje tot 20,9 km/h, vooral tijdens de buien nadrukkelijk aanwezig, en het neerslagtotaal dat opliep tot 4,2 mm.
Woensdag, 29 augustus 2007
Een hele verademing was het vanmorgen toen we onder een azuurblauwe, wolkeloze hemel ontwaakten. Vermits er geen zonsverduistering of dergelijks voorspeld is, verliep de voormiddag erg zonnig maar fris door de temperaturen die tot 8,7 graden waren gezakt. Niettemin werd er warmere lucht aangevoerd want er zette zich reeds kort na middernacht een langzame temperatuurstijging in, al is dit slechts boter aan de galg voor liefhebbers van zomerse of tropische temperaturen. Op de koop toe doken er dezelfde voormiddag nog stapelwolkjes op waardoor ononderbroken zonneschijn evenmin gegarandeerd was. Gelukkig maakten de wolken dit goed met hun sfeervolle uiterlijk waardoor het in combinatie met de heldere lucht uitstekende condities waren voor landschapsfotografie. Dalende luchtbewegingen zorgden er tevens voor dat het gewolk niet teveel escaleerde waardoor het de hele dag door rustig en mooi bleef bij temperaturen die het nog voor elkaar kregen om 21,6 graden aan te prikken. Wel stond er iets meer wind dan gisteren met 19,3 km/h uit het noordoosten, maar 's avonds ging deze weer bijna volledig liggen. Dat het een droge dag was, zal voor iedereen wel duidelijk zijn, net als de snelle afkoeling die echter nog een beetje meevalt in vergelijking met gisteren.
Vrijdag, 29 augustus 2008
Nog steeds zat het Malderse luchtruim tot de laatste vierkante millimeter volgepropt met uitgestrekte Stratus- wolkenvelden bij ochtendtemperaturen van 14,3 graden. Deze keer hadden ze al vrij snel de neiging om dunner te worden en open te breken, maar dit werd snel gevolgd door dikkere bewolking die vanuit het westen kwam opzetten. Het bleef deze keer echter helemaal droog maar voor het grootste deel van de dag waren we er als zonneliefhebber opnieuw aan voor de moeite. Tegen de avond ging de bewolking opnieuw over in Stratocumulus en kregen we na een tijdje toch nog de zon te zien in geleidelijk breder wordende opklaringen. Door de zwakke west- zuidwestelijke wind (12,9 km/h) en al het vocht in de atmosfeer werd het wel erg nevelig en had de blauwe lucht een melkachtige kleur. Na een paar uurtjes was het helemaal helder waardoor het snel ging afkoelen en we een erg frisse nacht indoken. Hierbij viel op hoe al het vocht dat overdag door de broeierige atmosfeer werd opgenomen, op korte tijd condenseerde op planten en harde voorwerpen die er meteen kleddernat door werden. Het meest indrukwekkende verschijnsel was echter de zonsondergang die in bijzonder opvallende, gouden kleurentinten werd gehuld die later overgingen in een soort van bruinachtige amberkleur terwijl het landschap geleidelijk werd bedekt met dunne nevelslierten die vanuit de velden kwamen aan gegleden. De rest van de avond en nacht verloopt helder en rustig terwijl er door de snelle afkoeling niet veel meer overbleef van de maxima die overdag nog 23,2 graden haalden.
Zaterdag, 29 augustus 2009
Uiteindelijk zijn de weergoden weer tot bedaren gekomen zodat we vanochtend ontwaakten onder een bijna heldere, diepblauwe hemel. Ook het kwik zag er uitgeblust uit met die 11,9 graden als minimumtemperatuur. Zodra de zon goed en wel op krachten was gekomen, werden er stapelwolkjes gevormd maar deze bleken niet in staat om buien voort te brengen. Wel zorgden ze voor kille momenten tussendoor, wanneer de zon erachter wegdook. Maar daar zat de nog steeds temperamentvolle west- zuidwestenwind met haar snelheden tot 32,2 km/h natuurlijk voor iets tussen. Tijdens de namiddag kleurde de hemel een beetje melkachtig, maar ook dit bleef zonder gevolgen. Het kwik was ondertussen gestegen naar 22,7 graden terwijl de stapelwolken naar de avond toe geleidelijk weer verdwenen. We eindigden tenslotte weer in heldere omstandigheden, waarbij we in de snel afkoelende atmosfeer het dagtotaal van 0,6 mm (nachtelijk regenbuitje) konden optekenen.
Zondag, 29 augustus 2010
Het (tamelijk) vriendelijke weer van gisteren is met een strakke zuidwestenwind weggevlucht om plaats te maken voor een overvloed aan bewolking. Wie nog een straaltje zonneschijn wilde meepikken, moest het vooral van de voormiddag hebben en over goede reflexen beschikken daar de bewolking en de opklaringen aan een ijltempo over het luchtruim joegen. Na de middag werd alles verder dichtgesmeerd met Cirrostratusbewolking die overging in Altostratus. Deze werd aangevuld met Stratus fractus, Stratocumulus en Cumulus waardoor de bescheiden maxima van 18,3 graden geen verrassing waren. De opklaringen die op het einde van de namiddag binnendreven, waren dat wel want we schakelden plots over naar een erg fraai en zonnig weertype met vooral Stratocumulus floccus en Altocumulusveldjes. Nog voor iemand zich kon realiseren dat er opklaringen waren, kwam er echter dikke bewolking opzetten vanuit het noordwesten. Deze zag er niet zo bijzonder uit (Stratus en Stratus fractus) maar wie de satellietbeelden bekeek wist natuurlijk wel beter. Het ging namelijk om een hyperactief koufront dat bij een zeer indrukwekkende depressie hoorde en als een sneltrein over het Vlaamse binnenland raasde. De passage ging gepaard met felle stortregens en turbulente rukwinden tot 48,3 km/h uit het west- zuidwesten waardoor vliegende rolluiken en bomen met opvallend veel luchtwortels schering en inslag waren. Het Nederlandse deel van het koufront had ook onweer en hagel op het menu, en ook de buien die later volgden kwamen pittig uit de hoek. Vooral aan de kust kwamen er nu krachtige windstoten voor terwijl we in Malderen aankeken tegen een azuurblauwe lucht waarin oranje oplichtende Cirrus densus, Stratocumulus, Cumulus en Stratus fractus voorbijdreef. De wind ging hierbij erg snel liggen en de rust die hierdoor neerdaalde deed totaal niet vermoeden wat we vandaag hebben meegemaakt. We zijn ondertussen in zeer koude, Arctische luchtmassa's terechtgekomen waardoor de minima pas nu bereikt werden met 11,0 graden. Een eindje ten noordoosten van ons was het omstreeks 22H zelfs al afgekoeld naar 7 graden. Op het einde van de avond bereikten de eerdergenoemde buien Malderen, en het ziet ernaar uit dat de zwaarste exemplaren komende nacht allemaal deze kant zullen opkomen. Het neerslagtotaal werd tegen middernacht reeds aangevuld tot 6,4 mm.
Maandag, 29 augustus 2011
Op wat Cirrostratus en Stratocumulus in het noorden na was het helder bij tamelijk frisse minima van 11,3 graden. De bewolking zorgde voor een fotogenieke zonsopgang waarna het aangenaam zonnig werd. De aangevoerde lucht was echter aan de vochtige kant waardoor er stapelwolken werden gevormd die tegen de middag gingen uitspreiden tot Stratocumulus en het de zon op die manier knap lastig maakten. De temperaturen deden het ook al niet zo best met 18,8 graden als maximum terwijl er een erg frisse west- zuidwestenwind stond met snelheden tot 32,2 km/h. Op het einde van de namiddag losten de wolken weer grotendeels op en wat er nog van overbleef zorgde voor fraaie kleureneffecten bij zonsondergang (Stratocumulus). Het neerslagtotaal is blijven steken op 0,0 mm.
Woensdag, 29 augustus 2012
Het was erg koel vanochtend bij minima van 12,2 graden. Het voelde klam en vochtig aan, en het liet niet meteen vermoeden dat we in warme tropenlucht zijn terechtgekomen. Toen de zon op was, werd dat vermoeden gelukkig aangesterkt want we zagen het kwik snel oplopen om na de middag op 25,9 graden uit te komen. Er was bijzonder veel Stratocumulus castellanus en bizar gevormde Cumulus te zien vanochtend die overdag weer verdween en plaats maakte voor Cirrus en Cirrostratus velden. Dit terwijl er een tamelijk strakke bries opstak met snelheden tot 30,6 km/h uit het west- zuidwesten. Tijdens de namiddag werden er ook een aantal stapelwolken gevormd en in het zuidwesten zagen we geleidelijk Altostratus verschijnen van het naderende koufront. Deze bewolking verspreidde zich over het ganse luchtruim maar bleek een sterk gebroken structuur te hebben waardoor de zon er nog doorheen kon glippen. De Cumuluswolken die overbleven hielden de zon wel tegen maar losten tijdens de avond grotendeels op. Het was nu rustig en vredig buiten met nauwelijks wind, een half versluierde zonsondergang en aangename warmte tijdens het eerste deel van de avond. Doch plots werd deze rust verstoord door een ruisend geluid dat steeds verder aanzwol tot het weerstation opeens werd overvallen door bulderende windvlagen. Het voelde nu erg kil aan en boven ons was Stratocumulus castellanusbewolking te zien die zich in een band van zuid naar noord had geschikt. Kennelijk was dit een convergentielijn die zich voor het koufront uit had gevormd. De wind nam na een tijdje weer af maar de warmte waren we nu definitief kwijt ook al zag de lucht er ongeveer hetzelfde uit als voordien alsof er niets is gebeurd. En eigenlijk is er ook niet echt iets gebeurd, althans niet voor de pluviometer die bij 0,0 mm haar vaste stek lijkt gevonden te hebben. .
Donderdag, 29 augustus 2013
De nevelbanken zijn afgelopen nacht verder aangegroeid tot mistbanken die her en der voor mystieke taferelen zorgden bij frisse minima van 11,7 graden. Hun verraderlijke karakter zorgde echter voor een uitdagende ochtendspits en zelfs in de meestal mistvrije binnensteden zag men het daglicht onder een dikke deken van mist en laaghangende bewolking weerkeren. Vanaf enkele tientallen meters hoogte was het helder waardoor men bovenin hoge kantoor- of flatgebouwen uitzicht kreeg op Cirrostratus en Stratocumulusbewolking, en een prachtige oranjerode zonsopgang. Vanop de begane grond moest men het doen met grijze mistsluiers die echter al snel na zonsopgang weer optrokken. Vanaf dan kon men vanop alle niveaus dezelfde bewolking waarnemen en dat was vooral Cirrostratus daar de Stratocumulusveldjes er eveneens de brui aan gaven in het sterker wordende zonlicht. Naar de middag toe werden er terug stapelwolkjes gevormd en later ontstonden er ook kleine Stratocumulusveldjes die veelal onschuldig waren en de zon doorlieten. Het warmde op tot 25,9 graden en er stond een noord- noordwestenwind die overwegend zwak was. Naar de avond toe losten alle laaghangende wolken op en bleef enkel de sluierbewolking over die er weer een erg fraaie zonsondergang van wist te maken. De afkoeling was minder uitgesproken dan gisteren waardoor er toch nog heel wat tijd in de buitenlucht kon worden doorgebracht zonder bevriezingsverschijnselen op te lopen. Dit kon meteen ook benut worden om naar de pluviometer te stappen en er 0,0 mm op te tekenen, al begin dit onderhand wel een overbodig ritueel te worden...
Vrijdag, 29 augustus 2014
Reeds tijdens de vroege voormiddag kregen we met buien te maken uit een chaotisch aandoende hemel die vooral uit Cumulus congestus en Cumulus fractus bestond. De buien waren plaatselijk intens maar in de loop van de dag begon de atmosfeer geleidelijk stabieler te worden zodat de buien het uiteindelijk voor gezien hielden. De bewolking bestond nu vooral uit Cumulus die zich tot Stratocumulus uitspreidde, en in een verder stadium waren er vooral Stratocumulusvelden en Cirrus te zien. We haalden maxima van 22,4 graden terwijl het tijdens de ochtend is afgekoeld tot 14,6 graden. De wind was vandaag eerder aan de zwakke kant en kwam vooral uit zuid- zuidwestelijke richtingen. Naar de avond toe begonnen de Stratocumulusveldjes geleidelijk op te lossen en de laatste uren van de dag verliepen dan ook in rustige omstandigheden onder een steeds verder uitkarende hemel. Een laatste blik op de pluviometer bracht een bescheiden neerslagtotaaltje van 0,0 mm aan het licht.
Zaterdag, 29 augustus 2015
Brede opklaringen maakten vanochtend hun opwachting, maar de bewolking zag er onheilspellend uit met overal Altocumulus castellanus. Het was zowat de enige wolkensoort die we te zien kregen, maar ondanks het zwoele en plakkerige weer dat we ermee associëren was het heerlijk koel met een luchtig zuidwestelijk briesje. De minima zijn op 8,8 graden uitgekomen. Het luchtige weertje bleef de hele dag verder duren, en we haalden maxima van 26,6 graden bij erg veel zonneschijn. Doch de castellanus wolkjes bleven maar hangen en waar je ook ging of keek zag je ze. Tijdens de avond was dit niet anders, maar tegen zonsondergang kwam dan toch de boodschap aan die ze wilden overbrengen: onweer. In het westen zagen we in een mum van tijd een forse stapelwolk ontstaan die uitgroeide tot onweer dat zich langs een lijn ter hoogte van Brugge organiseerde. Hoewel dit erg ver van Malderen was, waren de wolken mooi te zien van hieruit, en het duurde niet lang of de meldingen van hagel, stortvlagen, rukwinden, hozen en andere narigheid begonnen binnen te stromen. Toch zouden we verder niets van dit alles merken op deze locatie, en konden we dus gerust afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 29 augustus 2016
Nog steeds was het kurkdroog vanochtend doch de laaghangende Stratocumulus, Stratus fractus en lenticularis structuren gaven aan dat de atmosfeer zwanger was van het vocht. Er waren inderdaad een aantal buien actief die zich vooral ten westen van Malderen bevonden. Door de bewolking was het niet kouder dan 16,3 graden, al was dit voor velen een heerlijke verkoeling na de zwoele en drukkende toestanden van gisteren. Toch was er ook ruimte voor opklaringen, en daarin zagen we vooral veel condensatiestrepen en Cirrus. Tijdens de voormiddag bleef de bewolking overheersen en trokken er een aantal buienlijnen over het land waarvan er ook eentje Malderen wist mee te pikken, wat ons een neerslagtotaal van 4,5 mm opleverde. Tijdens de namiddag kwam de nadruk meer op Cumulus en Stratocumulus te liggen en werd de atmosfeer geleidelijk stabieler door het binnenstromen van warmere lucht op grote hoogte. Dit zorgde ook voor breder wordende opklaringen naar de avond toe, al kon die warmte nog niet tot op de begane grond doordringen waar de maxima erg bescheiden bleven met 23,6 graden bij een kille noordwestelijke tot noordelijke bries. Aan de hittegolf die op veel plaatsen officieel was geworden is hiermee ook een einde gekomen. Tijdens de avond dreef er wat Cirrostratus en Cirrusbewolking binnen met melkachtige, fletse luchten vanuit het westen. In de onderste regionen van de atmosfeer werd het echter helder en het koelde ook erg snel af waardoor het geen terrasjesavond meer was, laat staan dat het zwoel of drukkend zou zijn. Het eerdergenoemde neerslagtotaal werd niet meer verder aangevuld waardoor dit ook het dagtotaal is geworden.
Dinsdag, 29 augustus 2017
Het was vanochtend zeer zacht met minima van 17,6 graden, en er leek zich opnieuw een heldere, zonnige zomerdag aan te kondigen. Toch waren er nu kapers op de kust want vanuit het westen dreven er uitgestrekte, dichte velden Altocumulus onze richting uit. Maar uiteindelijk liepen die kapers op de klippen want het werd opnieuw helder en onder begeleiding van een warme zuidelijke bries werd het meteen tropisch warm terwijl de zon er meedogenloos op los ging branden. We haalden maxima van 31,2 graden en er was vrijwel geen bewolking meer te zien. Tijdens de late namiddag verschenen er in het westen en noordwesten echter opnieuw Altocumulusvelden, maar deze bereikten ons niet voor zonsondergang en toen ze hier arriveerden zorgden ze net voor een langzamere afkoeling waardoor het een erg tropisch aandoende avond en nacht werd. Neerslag is er niet gevallen, behalve zweetdruppels misschien, en het dagtotaal laat zich dan ook gemakkelijk raden met 0,0 mm.
Woensdag, 29 augustus 2018
Het was weer even wennen voor de koukleumen onder ons met minima van 10,0 graden die door een open hemel werden verwezenlijkt. De omgeving was prachtig getooid met dauwdruppeltjes terwijl de bewolking uit Cirrostratus bestond en een dreigende, dikke laag Altostratus in het westen. Daar volgde regen uit en deze was buiig van karakter waardoor veel plaatsen opnieuw naast de natte prijzen grepen. In Malderen was er tegen de middag nog maar 0,2 mm gevallen en het klaarde weer op vanuit het zuiden met een mengeling van Altostratus, Altocumulus en Stratus fractus. Het kwik bleef ondanks het waterzonnetje steken op 20,1 graden. Daarna zorgde een ontwikkelende buienlijn voor meer neerslag al is niet duidelijk of er in Malderen onweer bij was. Het klaarde vervolgens op en we konden de imposante Cumulonimbi naar het noorden zien trekken terwijl er laaghangende Stratus fractus overdreef. Daarna pakte de bewolking zich weer samen in het westen maar nu was het egale Altostratus die vergezeld van pannus bewolking snel kwam aanzetten doch de neerslag die erbij hoorde stelde weinig voor. Later in de nacht trok er echter een volgende buienlijn langs en deze vulde het neerslagtotaal aan tot 7,6 mm.
Donderdag, 29 augustus 2019
Kort na middernacht was het dan toch nog prijs en kwam er een fel onweer met dreuners van inslagen opzetten. Er volgde een plots salvo van zeer dikke regendruppels en dan ging het met kleinere druppels stortregenen. Na 3 minuten was het echter voorbij en zat het onweer al noord van ons. Maar dat was buiten een tweede onweer gerekend en zowel qua bliksem als regen leek het bijna een kopie van haar voorganger. Al hield de stortregen het nu 5 minuten vol. Er volgden nog een paar buien maar de onweersactiviteit was erg beperkt nu en de buien kort waardoor de regenputten nauwelijks zijn bijgevuld. Het front lag bij zonsopgang al ten oosten van ons al ontstond er ten westen van ons nog een buienlijntje. Ondertussen is er koelere lucht binnengestroomd waardoor de minima nog naar 13,6 graden konden zakken. Daarna werden er stapelwolken gevormd die echter geen nieuwe buien meer opleverden in Malderen. Het werd een vriendelijke en eerder koele zomerdag met maxima van 24,4 graden. Tijdens de avond losten de stapelwolken weer op en werd het helder met diepblauwe luchten. Dit ging wel gepaard met een snelle afkoeling. Het neerslagtotaal is op 3,8 mm uitgekomen.
Zaterdag, 29 augustus 2020
Ondanks de opklaringen gisteren ging de dag somber en herfstachtig van start met Stratusbewolking en minima van 11,2 graden. Het ging tijdens de voormiddag ook nog eens miezeren en de zomer leek verder weg dan ooit. De bewolking bleef de ganse voormiddag hangen en het was wachten tot de middag eer de zon er genoeg kon in roeren om voorzichtige opklaringen te genereren. Het was echter al een uur of drie in de namiddag eer de zon er goed en wel doorbrak, doch al dat vocht liet zich niet zomaar verjagen en het sloeg terug in de vorm van een aantal stevige buien die vanuit het westen naderden. De korte warmte die ons nog op 20,1 graden bracht was meteen weer weggespoeld al kregen we er nu interessantere wolkenluchten voor terug compleet met rolwolken en zelfs iets dat nog op een donderslag in de verte leek. Daarna probeerde de zon weer een voet tussen de deur te krijgen maar een tweede bui liet het terug overtrekken en het was al avond eer het terug goed en wel opklaarde waarbij dit proces wel erg snel verliep. De wegtrekkende buien zorgden voor een prachtige regenboog die een mooi contrast vormde in het avondlicht terwijl de bewolking aan sneltempo verder oploste. De heldere hemel met nog een paar Stratocumulusveldjes in deed in de verste verte niet vermoeden dat het zo somber en kil was vandaag. De zwakke westenwind ging echter snel liggen en het koelde daardoor flink af tijdens de avond. We eindigden met een neerslagtotaal van 3,4 mm.
Zondag, 29 augustus 2021
Het was nog steeds somber met Stratusbewolking die de schaarse opklaringen van gisterenavond weer heeft verdreven. De voormiddag verliep grijs en kil bij minima van 12,1 graden waarbij de zwakker geworden noordenwind maar een magere troost was. Tegen de middag konden we ons aan een weersverandering verwachten maar het was niet degene waarop we hoopten want het ging nu afwisselend regenen en motregenen terwijl de bewolking dikker werd en het erg duister werd waardoor we al een heel eind in de herfst leken te zitten. Er zaten geen droge momenten meer tussen want er was altijd wel minstens een heel fijne miezer van motregendruppeljes die neerkwam. Van de andere kant bleven de neerslaghoeveelheden erg beperkt ondanks een hele dag continue regenval, en dit kwam net door die lange perioden van fijne druppeltjes. Dat het een erg saaie en deprimerende dag werd stond dan ook buiten kijf en zonder de groene vegetatie zou je haast zeggen dat het kerstmis is. Tijdens de avond volgden er een paar perioden van intensere regenval maar het werd ook dan zeker geen zondvloed. Bij dit alles is het niet warmer dan 19,2 graden geworden al koelde het door de bewolking maar nauwelijks af tijdens de avond. Wel konden we nog eens droog afsluiten met 0,0 mm als totaal.
Maandag, 29 augustus 2022
De Cirrusbewolking is tijdens de nacht weer afgenomen maar in de plaats zijn er Altocumulus floccus en castellanus velden verschenen. Wolken die hoop brachten voor de natuur en onze tuinen maar al spoedig zou blijken dat dit ijdel was want nog steeds zat de droogte muurvast in het zadel. De typische zwoelte die je bij deze wolkensoorten zou verwachten was er overigens ook niet want de lucht voelde zelfs een beetje schraal aan bij minima van 15,2 graden en er hing al een typische vroege herfst- koelte. Deze bleef er een groot deel van de dag in zitten al was het voor de rest wel zonnig waarbij enkel de eerdergenoemde wolkenveldjes af en toe voor wat schaduw zorgden. De opklaringen werden na de middag breder en toen was er maar weinig bewolking meer te zien buiten Cirrus en Cirrostratus die met hun gevederde structuur de hemel wisten te sieren. Er waren ook een paar stapelwolkjes te zien maar meestal bleef dit beperkt tot het noorden en noordoosten en de zon dook er te Malderen dus niet achter weg. Tijdens de late namiddag begon het wel redelijk warm aan te voelen en ging het schrale er weer af bij temperaturen die naar 25,0 graden stegen. Er verscheen toen terug meer Altocumulus castellanus en floccus bewolking. Tegen zonsondergang bleef de warmte zelfs vrij goed hangen al begon de koelte er nadien toch weer in te komen. De wolkenveldjes bleven van de partij en waren meestal in het westen te zien waarbij ze voor een erg fraaie setting zorgden bij zonsondergang. Hierbij viel echter op dat oranje of rode schemeringskleuren erg beperkt bleven. Net als neerslag overigens want het onweer dat je elk moment zou verwacht hebben bij deze wolkensoorten is er dus inderdaad in de verste verte niet gekomen met 0,0 mm als eindresultaat.
Dinsdag, 29 augustus 2023
De dag begon sfeervol onder een uitgestrekt veld van Stratocumulus dat er met haar netjes gerangschikte kleine dotjes heel fraai uitzag. Dit alles konden we aanschouwen bij minima van 11,2 graden. De bewolking loste daarna gedeeltelijk op en er kwam dus ruimte voor opklaringen. Daarin ontstonden wat stapelwolken maar het bleef allemaal onschuldig en de meesten spreidden zich uit tot nieuwe Stratocumulus op beperkte schaal. In de hogere luchtlagen dreef ondertussen een amberkleurige waas binnen die het zonlicht een warme tint gaf. Dit bleek rook te zijn van de bosbranden in Canada en zorgde later voor een erg fraaie en kleurrijke zonsondergang. En toen hadden we er weer een best wel aardige zomerdag opzitten waarbij het kwik opliep tot 20,9 graden met een zwak zuidwestelijk briesje erbij. De meeste bewolking loste op, er bleven enkel nog een paar verdwaalde toefjes Stratus fractus over die na zonsondergang passeerden. Toen zagen we opnieuw het effect van die Canadese rook in de vorm van een erg apocalyptisch aandoende bloedrode maan die haar kleur bleef houden toen ze hoger boven de horizon kwam. Het was daarbij helder maar de roodachtig bruine gloed vulde wel het hele luchtruim en de omgeving. Af en toe dreven er nog wat verdwaalde wolkenflarden voorbij terwijl de dag ondanks het bizarre uitzicht rustig eindigde. En dit met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 29 augustus 2024
We hebben er een zwoele nacht op zitten met minima van 15,7 graden, maar toch stond er ook wat wind uit zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen die voor verkoeling zorgde (of juist voor opwarming door luchtmenging). We zagen nog steeds veldjes Altocumulus en er hingen ook wat contrails terwijl de blauwe lucht wat fletser is geworden. Hoe zeer het ook naar uitzag, dit was niet het begin van een herhaling van het weer gisteren, want we kregen met een koelere luchtsoort te maken. De overgang gebeurde heel subtiel en de lucht ging op een gegeven moment gewoon koeler aanvoelen zonder dat er iets merkbaar was van windtoename of wolkenbanden, laat staan buien. De enige zichtbare verandering was de draaiing van de wind naar westelijke tot noordwestelijke richtingen. Na een tijdje werd de aankomst van die nieuwe luchtsoort bevestigd door het binnendrijven van laaghangende, vormeloze Cumulusachtige wolkenflardjes vanuit het noordwesten. Deze werden geleidelijk talrijker en tegen de middag leek de zon er door in moeilijkheden te komen. Tijdens de uren daarna leek dit zich weer te herstellen maar in de hogere luchtlagen is er ondertussen sluierbewolking binnengedreven die is overgegaan in Altostratus translucidus. Op de satellietbeelden was ook mooi te zien hoe een 'pannenkoek' van hoge bewolking door een onweerscomplex werd gevormd en onze kant uitdreef. Van dat onweersgeweld was in de Lage Landen echter weinig te merken, de Altostratusbewolking ging zelfs terug over in Cirrostratus waardoor de zon terug aan kracht kon winnen. De noordwestelijke component bleef er dan wel in zitten, toch werd het met maxima van 24,4 graden lang geen slecht zomerweer. De bewolking ging tijdens de avond vooral in het westen zitten en het werd aanvankelijk een aangename, rustige zomeravond. Doch omstreeks 19H30 stak er plots een koele wind op uit het noordwesten die de meeste terrasjesgangers meteen weer naar binnen joeg. Dit alles gebeurde zonder neerslag of andere randverschijnselen waardoor we het bij een dagtotaal van 0,0 mm konden houden.
Vrijdag, 29 augustus 2025
Het is tijdens de nacht verder uitgeklaard en er was in de eerste schemering enkel net boven de oostelijke horizon nog een scherp begrensde laag met Cirrus en Cirrostratus te zien, geflankeerd door enkele Altocumulusbankjes. Er stond opvallend veel wind voor dit tijdstip en dit zorgde, naast vrij hoge minima van 13,2 graden, ervoor dat de omgeving er kurkdroog bij lag met geen enkel spoor van dauwvorming. Het was dus opnieuw een flinke optater voor de uitgemergelde natuur die gisteren nog maar eens naast de buien heeft gegrepen. In het westen verschenen er na een tijdje Altocumulusvelden die terug wat hoop boden op iets regenzone- achtigs dat dan vandaag misschien nog verlossing zou kunnen brengen. Het leek alsof de Cirrus en Cirrostratusbewolking een poging deed om terug naar het westen op te rukken waardoor we ze tijdens de voormiddag over een groter stuk van het luchtruim zagen. Deze loste niettemin op tijdens de uren die daarop volgden en er werd plaats gemaakt voor Cumulus en Stratocumulus bewolking die zeker tijdens de namiddag haar stempel op het weer ging drukken in de vorm van somberheid. Het kwam ook tot perioden van regen omstreeks 14H30 en hoewel het naar de huidige normen een apocalyptische hoeveelheid leek te zijn, hield het met 0,6 mm niet veel over en was deze dorstlesser enkel weggelegd voor planten die in staat zijn om hun wortels boven de grond te steken of onder een heel grote trechter groeiden want de bodem bleef nog steeds een stoffige, kurkdroge zandbak. Op het einde van de namiddag klaarde het weer op en zagen we fraaie Stratocumulusvelden waar de zon nu wel vlot langs of doorheen kon schijnen terwijl er nog enkele rafelige Cumuluswolken hingen. Het oogde nu een stuk zomerser en vriendelijker al waren de maxima met 20,4 graden aan de bescheiden kant. Later op de avond zagen we wel weer dreigende buienluchten passeren waaruit nog een verdwaalde regendruppel viel maar het eerdergenoemde neerslagtotaal wijzigde niet meer. De donkere en dramatische wolkenluchten zorgden voor een apart sfeertje tijdens zonsondergang waarna we een klamme maar rustige nacht in gingen.