Maandag, 30 augustus 2004

 

Vandaag kregen we een mengelmoes van zonnige perioden, wolkenvelden en buien te verwerken. Opnieuw bleek het zwaartepunt van de buienactiviteit zich in Nederland te situeren waar het zelfs behoorlijk gerommeld heeft, maar ook België kreeg een veeg uit de pan, ja zelfs sommige buien konden doorbreken tot in Malderen, al was deze 'aanval' niet echt overtuigend te noemen met een dagtotaal dat met 0,2 mm maar net meetbaar was. Met temperaturen tussen 13,4 en 20,8 was het niet echt warm, maar toch niet overdreven koud, al heeft de westelijke wind met stoten tot 34 km/h wel enigszins het koudegevoel kunnen vergroten. Op het moment dat dit verslag ter perse gaat zijn buiten nog een aantal buienwolken te zien die niet echt veel interesse lijken te tonen doch regelmatig toch voor wat gedruppel zorgen. De buienmolen is dus nog steeds niet stilgevallen en zo gaan we morgen ook nog een wisselvallige dag tegenmoet met vooral in het noorden kans op buitjes en eerder bescheiden temperaturen. Vanaf woensdag zou het weer terug aan kwaliteit moeten winnen.

 

 

Dinsdag, 30 augustus 2005

 

Nadat er gisteren rond zonsondergang een smalle band van Altocumulus translucidus floccus de revue passeerde en de wind hiermee tijdelijk aanwakkerde, konden we genieten van een heldere sterrenhemel tijdens de nachtelijke uurtjes waarna de zon haar rendez-vous maakte bij een niet overdreven zachte 11,5 graden. Het bleef echter wolkeloos waardoor de zon weinig moeite had op het kwik opnieuw op te zwepen naar een zomerse 28,9 graden onder begeleiding van een noordoostelijk briesje tot 18 km/h. Men had al een stel goeie arendsogen nodig om de ijle Cirruswolkjes op te merken die vooral ten noorden van ons voorbijdreven, al was het slechte weer niet eens zo veraf want het noorden van Nederland werd een groot deel van de dag geplaagd door hardnekkige Noordzeewolken en de veel lagere maxima die hiermee gepaard gingen. Wie wolken wil zien hoeft echter niet per se het land te verlaten want vanaf donderdag komen de eerder aangekondigde regenzones dichterbij en lijkt het op thermisch gebied bergaf te gaan de dagen erna. De ex - tropische stormen die in de straalstroom verwerkt zijn maken echter een complete chaos van de computermodellen waardoor de vooruitzichten vanaf zondag puur giswerk zijn. Toch lijkt er 40% kans te bestaan op een hervatting van het aangename zomerweer.

 

 

Woensdag, 30 augustus 2006

 

Het was voor de verandering weer een vrij rustige ochtend waarbij brede opklaringen slechts door wat Stratocumulus castellanus en een paar stapelwolkjes werden onderbroken. De stapelwolken kregen echter al snel versterking toen de zon op het toneel verscheen, en ze hiermee van de nodige energie werden voorzien. De buien die hiermee gepaard gingen waren echter al snel op België uitgekeken en gingen hun geluk elders beproeven, boven Nederland, waar men vandaag weer fikse buien kreeg met hagel en onweer. Enkel in de zeer vroege ochtend wist een ernstig verzwakt buitje nog voor 0,2 mm te zorgen te Malderen; meteen ook het dagtotaal want de Belgische stapelwolken stuitten bij hun verticale opmars op een inversielaag die ze deed uitspreiden tot Stratocumulusvelden die slechts nog een paar opklaringen overlieten. Het werd echter nooit volledig betrokken vermits het enkel convectieve bewolking was die een door zonlicht opwarmende bodem nodig had om zich zelf in stand te houden. Meer dan logisch dus dat de bewolking in de loop van de namiddag weer in volume afnam toen de zon haar krachten begon te verliezen. Het gevolg was een erg fraaie en zonnige avond die echter wat om zeep werd geholpen door de kille west- noordwestelijke wind die met haar snelheden tot 32,2 km/h nog steeds polaire lucht aanvoerde en het kwik stevig in bedwang hield met waarden tussen 10,4 en 20,3 graden. De temperatuursinversie reikt echter steeds lager en wordt reeds mooi gemarkeerd door binnendrijvende ijle vederwolkjes aan de ondertussen van lage bewolking ontdane hemel: we zullen dus binnenkort ook op de begane grond temperatuurstijgingen kunnen verwachten. Maar of het dan ook mooi weer zal zijn...?

 

 

Donderdag, 30 augustus 2007

 

De dag begon erg veelbelovend met heel wat zon en nauwelijks bewolking. De weinig bewolking die aanwezig was, bestond uit Cirrus en Cirrostratus die zich in de vorm van een dun, vliezig laagje over het grootste deel van het luchtruim heeft verspreid. Enkel in het noorden leek deze bewolking nog niet voor te komen, maar doordat ze zich vanuit het zuiden uitbreidde kwam daar vrij snel verandering in. De vezelige sluierwolken zorgden weer voor een fraai kleurenspel bij zonsopgang, al was er deze keer veel minder nevel of mist aanwezig. De voormiddag die erop volgde verliep in een aangenaam zomers sfeertje waarbij het kwik in een zonovergoten atmosfeer snel opliep van 9,4 graden naar 20,6 in de namiddag terwijl de west- noordwestelijke wind snelheden haalde tot 22,5 km/h. Ook na de middag was het nog aangenaam zomers al verscheen er hier en daar al een stapelwolkje of dichtere Cirrusbewolking. De grote ommezwaai kwam er echter in het tweede deel van de namiddag toen er opeens massaal Stratus en Stratocumulusbewolking kwam opzetten en de rest van de dag in een eerder herfstachtige, sombere en kille sfeer deed verlopen. De bewolking was afkomstig van een zwak frontaal systeempje dat over de Lage Landen koerste, maar neerslag zat daar vrijwel niet meer in. Pas geruime tijd na zonsondergang begon het lichtjes te motregenen, maar ook dit leverde niet meer dan een niet meetbare 0,0 mm neerslag op. Onder zwaarbewolkte omstandigheden en met af en toe nog wat extra motregen werd deze dag afgesloten.

 

 

Zaterdag, 30 augustus 2008

 

Het was vanmorgen een hele verademing toen we de dag nog eens konden aanvatten met een heldere hemel en dus al snel werden getrakteerd op een krachtige (na) zomerzon. Het was hierbij wel bibberen bij ochtendtemperaturen die op 11,6 (*) graden waren uitgekomen. Hoewel het tijdens de nachtelijke uurtjes niet heeft geregend, lag de omgeving er kleddernat bij door al het vocht in de atmosfeer dat gisterenavond reeds massaal begon te condenseren op bijna ieder voorwerp dat ermee in aanraking kwam. Na enkele uren blootgesteld te zijn aan de brandende zonnestralen, raakte alles uiteindelijk weer opgedroogd en konden we genieten van aangenaam zomerweer waarbij het kwik snel steeg naar 27,2 (*) graden als maximum. Daarnaast trok de wind aardig aan waardoor we vooral tijdens de namiddag konden genieten van een oost- noordoostelijk briesje die de subtropische atmosfeer met snelheden tot 29,0 km/h(*) aangenaam en luchtig deed aanvoelen. Kort na de middag waren er opstijgende thermiekbellen te zien die zich lieten verraden door melkachtige 'vlekken' die zich in de diepblauwe lucht aftekenden, maar deze condenseerden vrijwel niet tot waarneembare wolken. Eén enkele thermiekbel kon er korte tijd een klein stukje Cumulus fractus uit tevoorschijn toveren, maar daarmee hebben we alles reeds gezien qua bewolking. Ondanks de heldere hemel koelt het 's avonds niet meer zo snel af als gisteren en blijft het tot laat in de avond genieten op een terrasje, voor zover de muggen daarmee akkoord gingen. De condensatie was evenmin een stuk beperkter al ligt de omgeving er ook deze keer al snel nat bij. Naast dit alles viel ook (niet) op dat de zonsondergang een stuk minder spectaculair verliep dan gisteren.

 

 

Zondag, 30 augustus 2009

 

Net als gisteren kregen we vanochtend weer een heldere, diepblauwe hemel te zien. In het oosten waren wat Altocumuluswolkjes aanwezig die geleidelijk wegtrokken, maar op een heldere zomerdag hoefden we in elk geval niet te rekenen. De aangevoerde lucht was immers vochtig waardoor er binnen de kortste keren stapelwolkjes werden gevormd, die zich snel over het luchtruim gingen verspreiden. De vrees op een sombere namiddag was misschien ongegrond, maar op sommige momenten hing er al een herfstachtig sfeertje toen de zon achter de stapelwolken schuilging. Het werd immers niet overdreven warm met maxima tot 23,4 graden, terwijl de frisse west- zuidwestenwind het soms onaangenaam maakte met haar snelheden tot 27,4 km/h. Niettemin voelde het aan het begin van de avond aan alsof de atmosfeer een beetje op temperatuur was gekomen, en voelde de wind niet meer onaangenaam aan. Tijdens de avond losten de stapelwolken weer op maar kregen we steeds meer sluierbewolking en Altocumulusveldjes te zien. Op het einde van het etmaal moesten we vaststellen dat neerslag weer de grote afwezige was met 0,0 mm als dagtotaal.

 

 

Maandag, 30 augustus 2010

 

Na een woelige buiennacht waarbij we slechts een korte adempauze van een paar uur kregen, maakten nog meer stortbuien vanochtend hun opwachting. Volgens de radarbeelden lag het zwaartepunt van de buienlijn nog steeds in de buurt van Malderen al had deze de neiging om langzaam maar zeker naar het noordoosten op te schuiven. Naast buien was er natuurlijk ook veel bewolking, en dit zorgde ervoor dat de lage minima van 10,8 graden niet nog lager zijn uitgekomen. Vooral de oostelijke helft van Nederland heeft door een goede samenwerking tussen opklaringen en windstilte ongewoon lage minima van rond de 4 graden opgetekend. De goed gekoelde buienmolen bleef overdag ongestoord verderdraaien, maar er ontstonden geleidelijk opklaringen waardoor we tussendoor uitzicht kregen op fabelachtige wolkenlandschappen die zich tegen een diepblauwe, Arctische lucht aftekenden. De zon was hierdoor extra krachtig, maar er stond een erg temperamentvolle noordenwind die het met haar snelheden tot 49,9 km/h ronduit herfstachtig deed aanvoelen. Plaatselijk kwam het ook tot onweer en hagel, maar het is niet duidelijk of dit ook in Malderen zo was. De radar heeft in elk geval één ontlading in de buurt geregistreerd tijdens een krachtig buiencomplex dat rond de middag voorbijkwam. Tijdens de namiddag was het vooral ten oosten van het weerstation goed raak terwijl we konden herademen onder brede opklaringen waarin het kwik nog een klein sprongetje naar 20,2 graden kon maken. Het neerslagtotaal van 4,0 mm was ondertussen reeds bereikt. De resterende bewolking bestond uit Cumulus congestus en Stratocumulus onder een nog steeds diepblauw gekleurde hemel. Deze bewolking loste grotendeels op waardoor het flink kon afkoelen en we omstreeks 22H nog maar 13 graden overhielden.

 

 

Dinsdag, 30 augustus 2011

 

Tijdens de vroege ochtend waren er opklaringen die er veelbelovend uitzagen, maar die belofte niet nakwamen. Er dreef immers Stratocumulusbewolking binnen vanuit het noordwesten en deze bewolking werd meteen onze trouwe metgezel voor de rest van de dag. Het was aan de frisse kant bij minima van 8,1 graden, en overdag werd het niet warmer dan 17,6 graden. Voeg daar nog eens perioden van lichte regenval en een bijtende west- zuidwestenwind met snelheden tot 19,3 km/h aan toe en het zomerse herfstplaatje was compleet. De neerslag hield in de vroege namiddag reeds op, maar het duurde tot kort voor zonsondergang voordat het weer opklaarde vanuit het noordwesten. Deze laattijdige opklaringen zorgden voor een flinke afkoeling ondanks het zachte kleurenspel bij de invallende schemering en na zonsondergang evolueerden we naar helder weer. De neerslag die goed was voor 0,2 mm zou in afgelegen valleien in de Ardennen wel eens voor de eerste keer kunnen aanvriezen morgenochtend...

 

 

Donderdag, 30 augustus 2012

 

Na een koele (13,1 graden) en droge nacht bevonden we ons vanochtend aan de achterzijde van het koufront dat kennelijk ongemerkt doorheen het land is getrokken. De noordwestelijke helft van het luchtruim was azuurblauw gekleurd en de zuidoostelijke helft werd beheerst door een band van Altostratus en Cirrusbewolking die tamelijk scherp begrensd was. Het leek een stralende zomerdag te gaan worden, en de voormiddag verliep inderdaad stralend. Die heldere lucht was echter wel degelijk gestoorde zeelucht en zodra de zon wat krachtiger werd, ontstonden er stapelwolkjes waarvan de eerste plukjes omstreeks 11H het luchtruim sierden. Ze werden snel talrijker en groter en in Brussel kwam het omstreeks 14H reeds tot de eerste buien. Het werd ook zwaarbewolkt want een deel van de stapelwolken spreidde zich tot Stratocumulus uit en bedekte zo met gemak 7/8 van het luchtruim. Samen met de koelere luchtsoort waarin we zijn terechtgekomen hield dit de maxima flink in toom waardoor we het met 22,7 graden moesten stellen in de namiddag. Naast de wolken wist ook de wind goed van aanpakken, met snelheden tot 32,2 km/h uit het zuidwesten zal iemand haar zeker wel opgemerkt hebben. De buienmolen bleef ook 's avonds rondjes draaien en met momenten waren er prachtige wolkenlandschappen te zien die veel weg hadden van een voorjaarsbuiensituatie. Bij sommige buien was de neerslag scherp begrensd en kon men de regen tien meter verderop met bakken naar beneden zien komen terwijl het nog droog was. Voeg daar nog eens het zachte licht van de laagstaande zon bij en je kreeg schitterende plaatjes. Een natuurelement dat bij de buien afwezig was en we in 2012 opvallend weinig gezien hebben, is onweer want zelfs de pittigste buien leverden geen ontladingen op. Tegen zonsondergang werd het terug wat rustiger al zagen we hoe dreigende wolkenluchten zich in het laatste schemerlicht weer samenpakten. Het koelde flink af en het neerslagtotaal van 5,2 mm werd dan ook in niet al te comfortabele omstandigheden opgemeten.

 

 

Vrijdag, 30 augustus 2013

 

Het is tijdens het tweede deel van de nacht nog behoorlijk afgekoeld waardoor we met minima van 11,3 graden geconfronteerd werden. Het was aanvankelijk helder op wat sluierbewolking na, maar vanuit het noorden en westen werd er Stratusbewolking gevormd door de sterke afkoeling van de onderste luchtlagen. Er waren ook wat Stratocumulusvelden aanwezig, maar het is niet duidelijk in hoeverre deze bewolking Malderen heeft kunnen bereiken en veroveren. In Brussel kregen we ze enkel aan de westelijke horizon te zien waar ze een mooi contrast vormde met de oranje gloed van de opkomende zon. Daarna dreven er flinterdunne Stratocumulusveldjes binnen waar de zon los doorheen scheen en welke bijzonder waren door de zogenaamde punch holes die erin zichtbaar werden. Na de middag verdween dit verschijnsel weer en kregen de wolkenveldjes gezelschap van een paar stapelwolken terwijl ze dikker en uitgestrekter werden. De zon kreeg het nu een stuk moeilijker en we kwamen onder invloed van het koufront terecht dat dit weekend een stuk koeler en somberder weer zal brengen. Vandaag bleef het echter bij wolkenvelden en daar de zon nog regelmatig een gaatje vond om zich erdoorheen te wringen werd het toch nog aangenaam zomerweer bij een zwakke west- noordwestenwind en temperaturen die 23,5 graden haalden. Tijdens de avond losten de wolkenvelden op maar dreef er Cirrusbewolking binnen vanuit het westen die uiteindelijk overging in Cirrostratus en Altostratus. Voorlopig bleef het niettemin droog.

 

 

Zaterdag, 30 augustus 2014

 

Tijdens de vroege ochtend en aan het begin van de voormiddag kregen we nog een paar vluchtige opklaringen te zien, maar vanuit het westen kwam er al snel dreigende bewolking opzetten die uit Stratocumulus en Stratus bestond. De opklaringen vlak voor deze wolkenband konden het afgelopen nacht nog laten afkoelen tot 15,8 graden. De opzettende wolkenband bleek een koufront te zijn, en het was best wel een pittig ding. De motregen die overging in gewone regen werd (in het westen van het land in ieder geval) gevolgd door krachtige stortbuien die het zicht tot enkele tientallen meters beperkten. Daarna bleef het nog enige tijd naregenen met een licht buiig karakter alvorens er schuchtere opklaringen binnendreven vanuit het westen. De zon kregen we maar amper te zien en de temperaturen waren dan ook navenant met hooguit 19,5 graden. De wind draaide naar zuid- zuidwestelijke richtingen en tijdens de late namiddag en avond kregen we vooral met Stratocumulus en Altostratus bewolking te maken die tegen zonsondergang in warme kleuren oplichtte. We sloten af met een neerslagtotaal van 4,0 mm.

 

 

Zondag, 30 augustus 2015

 

Heel vroeg in de ochtend (rond 4H) kwam de onweerszone die gisterenavond in de verte zichtbaar was, dichterbij waardoor we ook in Malderen met donder en bliksem te maken kregen. Verder dan dat kwam het echter niet, want de buienlijn kwam ergens ter hoogte van Gent tot stilstand waardoor we enkel de felle bliksemflitsen te zien kregen van ontladingen die achter de wolken verborgen zaten. Hoewel we maar sporadisch een flits te zien kregen, was het onweer elektrisch zeer actief volgens de radar. Langzaam maar zeker trok het natuurgeweld weg richting Nederland en keerde samen met de rust ook het daglicht weer terwijl het erg zwoel bleef bij minima van 17,4 graden. Een diepblauwe lucht ontvouwde zich over ons terwijl in het noorden nog Cirrus densus te zien was. Hoewel je anders zou verwachten na een onweersnacht van dit formaat is het niet afgekoeld en voelde het klam, vochtig en drukkend warm aan zodra de zon op kracht was gekomen. De zwakke wind kwam uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen en werd later veranderlijk terwijl er vanuit het zuidwesten wat Cirrus bewolking binnendreef. Na de middag bereikte het zomerweer haar hoogtepunt en konden we weer sudderen bij maxima van 31,8 graden. Het was toen dat de eerste echte bewolking verscheen in de vorm van Altocumulus castellanus waardoor we opeens weer een déja vu gevoel kregen van gisteren. Opnieuw dreven er voortdurend veldjes van eerdergenoemde bewolking voorbij terwijl in het westen steeds meer Cirrostratus en Altostratus verscheen en in het zuiden ook laaghangende Stratus fractus. Deze bewolking was echter maar moeilijk te zien want de lucht werd nu erg nevelig door het overvloedige vocht. Het hele zootje ging vrij snel over in een grijze mistige massa waar de zon met een zeer zachte, amberkleurige gloed doorheen scheen. Op een of andere manier straalde dit alles vrede en rust uit, al werd het nu opeens zeer drukkend en benauwd doordat de wind helemaal is gaan liggen en we geen zuchtje verkoeling meer konden vinden in de volledig met vocht verzadigde atmosfeer. Tijdens de avond kregen we net als gisteren in het westen weer een stapelwolk te zien die zich in een mum van tijd ontwikkelde tot een onweerscel en voor we het wisten was er in die richting een hele lijn van onweersbuien ontstaan. Het spektakel ontvouwde zich echter pas na zonsondergang toen we een voor onze streken zeldzame bliksemshow te zien kregen met meerdere flitsen per seconde. Dit ondanks de grote afstand, want de buien bevonden zich eerst aan de Belgische kust en trokken dan via Sluis naar Rotterdam. De hemel leek in het westen en noordwesten letterlijk in vuur en vlam te staan, temeer daar de bliksemflitsen door het vocht een gele kleur hadden. Onder de aambeelden van de buien waren ook regelmatig crawlers te zien al was het licht te zwak voor goede bliksemfoto's. Na verloop van tijd werd het in het noordwesten weer donker en was het vooral in het noorden één en al vuurwerk. Geen enkele bui, geen enkele windvlaag en geen enkel druppeltje kon ons bereiken waardoor we de dag toch nog afsloten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.

 

 

Dinsdag, 30 augustus 2016

 

Het was even wennen met erg frisse minima van 9,4 graden, maar het warmde al snel weer op door de brede opklaringen en overvloedige zonneschijn enerzijds, en het op gang komen van een nieuw warmtetransport anderzijds. Dit laatste ging echter met horten en stoten daar er eerst nog een hogedrukwigje moest overtrekken voordat we in de opwaartse tak van de stroming kwamen waar de subtropische lucht in terug te vinden was. Maar de polaire luchtaanvoer was in ieder geval wel al afgesneden waardoor het kwik verder kon uitvloeien richting 26,2 graden bij een verder naar het noordoosten ruimende wind. Vooral naar het einde van de namiddag toe heerste er een echt zomergevoel en tijdens de avond was het ook heerlijk toeven bij zachte temperaturen in de buitenlucht. Pas naar middernacht toe begon de afkoeling er dan toch haar stempel op te drukken onder de heldere hemel bij een weggevallen wind.

 

 

Woensdag, 30 augustus 2017

 

Na een zeer zwoele nacht met minima van 13,8 graden ontwaakten we vanochtend in een erg bizar sfeertje met rozekleurige luchten en een ros/oranjeachtig licht dat alles in een spookachtige gloed hulde. In de zalmkleurige luchten ontvouwde zich opeens een indrukwekkende shelfcloud met vele lagen en daarin zagen we al snel een aantal bliksemflitsen al was de activiteit niet zo heel groot met een paar ontladingen per minuut. Toch moesten we deze bui niet onderschatten, want de shelfcloud kwam zeer snel onze richting uit en voor we het wisten hing ze boven ons. Het zwaartepunt van de bui leek ten noordwesten van ons voorbij te trekken (in ieder geval was de hemel daar het donkerste) al kregen we een korte maar krachtige stortbui die vanuit het zuiden binnenviel en het stevig leed plenzen gedurende een tiental minuten. Tijdens deze bui deed zich een krachtige inslag voor die zowat heel Malderen op haar grondvesten liet trillen, en vele bewoners zelfs nog harder. Er volgde terug een droge periode en het ging erg klam en zwoel aanvoelen terwijl er vanuit het zuiden opklaringen binnendreven. De hemel straalde hierbij nog een en al onstabiliteit uit met veel castellanus bewolking, Cumulus congestus en vanuit het westen toenemende Cirrostratus en Altostratus. Dit was de voorbode van een tweede onweersgolf die ons tijdens de late namiddag zou bereiken. Hoe het er in Malderen aan toe ging is niet duidelijk, maar in Brussel leek het opeens midwinter met een volledige duisternis die omstreeks 18H inviel waarbij ook de straatverlichting automatisch aansloeg. Kort daarop zagen we een indrukwekkende whale's mouth voorbijtrekken terwijl de lucht een blauwgroene tint kreeg. Dit werd meteen gevolgd door een enorme wolkbreuk waarbij we diverse bliksemflitsen konden waarnemen waarbij de ene al wat krachtiger was dan de andere. Na het onweer was het dan tijd om het boeiende spektakel af te betalen met saaiheid want de opklaringen die vanuit het westen binnendreven werden snel gevolgd door laaghangende Stratus fractus bewolking die overging in een gesloten lucht van Stratus. Sommige wolkenflarden groeiden nog uit tot ondiepe buienwolken en de motregen die viel werd hierdoor afgewisseld met korte intermezzo's van dikkere druppels. Veel stelde dit echter niet meer voor in vergelijking met de onweersbuien die we vandaag al over ons heen hebben gehad. Er stroomde gevoelig frissere lucht binnen vanuit het westen tot noordwesten en de maxima konden hierdoor niet meer boven de 24,1 graden stijgen. Al waren dit natuurlijk nog erg hoge waarden en zelfs tijdens de eerste paar uur na de inval van koele zeelucht voelde het niet echt koud aan. De gure kilte trad pas op na zonsondergang, maar dan was ze meteen ook goed voelbaar daar er inmiddels ook een vlagerige wind was opgestoken die in combinatie met de striemende motregenvlagen pure herfst uitstraalde. De neerslag bleef tot na middernacht aanhouden waardoor het dagtotaal voor vandaag niet met precisie te achterhalen valt. 

 

 

Donderdag, 30 augustus 2018

 

 Na een reeks buien die in het begin van de nacht nog 3,3 mm achterlieten klaarde het op en er wachtte een schitterend bedauwde omgeving op ons. De bewolking bestond uit gebroken Stratocumulus en er hingen nevelbanken. Met minima van 11,7 graden was het daarbij weer erg fris maar overdag kregen we een zonnig weertype met wat stapelwolkjes, een beetje Stratocumulus en wat Cirrus. Het warmde vlot op tot 22,4 graden en de zuidwestenwind was zwak. De Cirrus en later ook Cirrostratus bewolking nam geleidelijk toe en vormde een mooi samenspel met de nog steeds aanwezige gebroken Stratocumulusvelden. Dit zorgde niet alleen voor een fraaie zonsondergang maar ook een langzame afkoeling waardoor het aangenaam toeven was, zowel op de terrasjes als langs de Reuzenommegang. We sloten af met 0,0 mm als neerslagtotaal.

 

 

Vrijdag, 30 augustus 2019

 

 De dag begon schitterend met een omgeving die getooid was in duizenden dauwdruppels die als diamanten de natuur eronder sierden. De hemel was met donzige vederwolkjes opgesmukt en de zon straalde een zachte warmte uit in de tot 10,7 raden afgekoelde ochtendwereld. In het noorden ontstonden stapelwolken maar deze waren scherp begrensd door de heldere lucht boven Malderen en verder kwamen deze om een of andere reden niet. Tijdens de namiddag stroomde er merkbaar warmere lucht binnen uit het zuiden en klom het kwik naar 25,7 graden. Tegen de avond werd de afkoeling flink geremd door de steeds warmere lucht die binnen stroomde. Er volgde dus een tamelijk zwoele nacht waarbij de terrasjes weer goede zaken konden doen ondanks de verminderde omzet door toedoen van de muggen. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.  

 

 

Zondag, 30 augustus 2020

 

 De dag begon vriendelijk met brede opklaringen en wat stapelwolkjes met Stratocumulusvelden ertussen. De minima waren koel met 11,2 graden en de wind is naar het koude noorden geruimd. Volgens de satellietbeelden heeft zich een flinke buienlijn langs de kuststreek gevormd die van noord naar zuid liep en zowel net ten noorden als net ten zuiden van ons land zelfs twee aparte lagedrukkernen vertoonde. De buien waren ook flink aan elkaar gekoekt waardoor het geheel meer weg had van een regenzone. Rond de middag zorgde de outflow van de buien voor een arcus waaruit nieuwe stapelwolken ontstonden en deze zorgde voor de doodsteek van het nog maar pas op gang gekomen vriendelijke intermezzo dat het kwik nog op 19,3 graden wist te brengen. De noordenwind wakkerde verder aan en koele lucht stroomde door de uitstroom van de buien over Malderen terwijl er wat regendruppels vielen. Daarna was het een komen en gaan van buien vanuit het noorden waarbij we de zon nog maar heel sporadisch te zien kregen en een groot deel van de bewolking uitsmeerde. Dit gebeurde vooral in de vorm van Stratus fractus en kleinere stapelwolken die zodanig op elkaar gepakt zaten dat er van de buienwolken zelf hooguit een glimp te zien was in de zeer schaarse opklaringen die overbleven. Het neerslagtotaal bleef erg beperkt met 0,3 mm. 

 

 

Maandag, 30 augustus 2021

 

De bewolking is weer overgegaan in Stratocumulus en het is droger geworden terwijl er wat kleine streepjes zonneschijn waren. De minima zijn daarbij op 15,5 graden uitgekomen. In het noorden waren brede opklaringen met een zachtblauwe kleur te zien en deze brachten valse hoop op een zonnig vervolg want er ontstond al snel dikke Stratusbewolking die vanuit het westen uitbreidde waardoor we uiteindelijk enkel in het oosten nog lichtere kleuren zagen die op een opklaring leken te wijzen. De bewolking was wel vrij dun waardoor er in elk geval meer daglicht was dan het in duisternis gehulde gisteren. En kort voor de middag kwam dan alsnog de verlossing toen er nieuwe opklaringen binnendreven vanuit het noorden. Dit ging weer gepaard met zachtblauwe, wat nevelige kleurentinten en de zon scheen zeker niet ononderbroken. Niettemin was dit een erg welkome afwisseling na de erg sombere laatste zomermaand als we de statistieken mochten geloven (voor zover dit met alle klaagzangen nog zou betwijfeld worden). Het kwik wist van de opklaringen te profiteren om naar 22,7 graden te klimmen maar een goed voelbare noordelijke tot noordwestelijke bries hield degenen die van hoogzomer droomden met de voeten op de grond. Later op de avond werden de opklaringen geleidelijk breder en was er vooral in het zuiden nog een band met wat rafelig aandoende Cumuluswolken te zien die later eveneens geleidelijk begon op te lossen waardoor er uiteindelijk een heldere doch nog steeds nevelige hemel met een zachtblauwe gloed overbleef. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,8 mm en de nacht ging in klamme en kille omstandigheden in. 

 

 

Dinsdag, 30 augustus 2022

 

 We werden vanochtend weer opgewacht door talloze Altocumulus castellanus en floccus veldjes die een en al onweersdreiging uitstraalden. Dit schouwspel voltrok zich bij minima van 16,9 graden. Maar net zoals het deze zomer wel een constante lijkt te zijn, hadden deze wolkensoorten opnieuw geen betekenis. Het machtige klank- en lichtspektakel zou gereduceerd worden tot een wat grotere Cumulus congestus die tijdens de namiddag tijdelijk in het zuiden te zien was en die waarschijnlijk niet eens voor neerslag zorgde. De castellanus veldjes bleven de hele dag door zichtbaar en het werd ook erg warm met maxima van 27,4 graden terwijl er een droge noordoostelijke wind stond. Een wind die vreemd overkwam omdat de wolken zelf uit het zuidwesten kwamen. Heel soms was er een wat lagere wolkenflard te zien die zich wel op de noordoostelijke stroming liet voortdrijven maar voorts leek alles uit het zuidwesten te komen. Op het einde van de namiddag spande de wind (die overigens al een hele tijd erg vlagerig en onvoorspelbaar was) flink aan en zagen we de lucht heiig worden terwijl er velden van kleine Altocumulus stratiformis bewolking en enkele lenticularissen voorbij kwamen. Waarschijnlijk was dit het zoveelste glazen front maar het positieve is dat dit alles al lang voorspeld was dus echt teleurgesteld konden we niet zijn met die 0,0 mm. Maar maak dat de planten natuurlijk wijs die nog steeds de ene na de andere in elkaar zakten door de aanhoudende droogte en warmte terwijl maisvelden nu reeds vroegtijdig moesten geoogst worden daar er enkel verschrompeld blad van is over gebleven. Tijdens de late avond werd het wat minder winderig maar het begon wel weer snel af te koelen. 

 

 

Woensdag, 30 augustus 2023

 

Een koufront zorgde tijdens de vroege uurtjes voor buiige neerslag waarbij het grijs en betrokken was met temperaturen die zich rond het minimum van 10,5  graden ophielden. Het werd daarna al snel weer droog en uiteindelijk bleven de hoeveelheden beperkt in vergelijking met Nederland waar een veel actiever gedeelte van dit front overtrok. We kregen nog enige tijd een betrokken hemel te zien met Altostratus en veel Stratus fractus bewolking. Daarna begon het weer op te klaren vanuit het noordwesten, al bleven er nog veel wolkenflarden over die later uitgroeiden tot Cumuluswolken. Daartussen hingen ook nog veel Stratocumulusveldjes dus voor de zon was het een hele klus om daar langs te raken. De stapelwolken zagen er eerst vrij onschuldig uit maar tijdens de late namiddag zagen we hoe ze stevig begonnen op te bollen en de lucht dus duidelijk onstabieler werd. De zon scheen tussendoor wat uitbundiger en dit kon het kwik nog naar 19,2 graden tillen wat bij de zwakke west- zuidwestelijke wind nog best aangenaam aanvoelde. Dit zorgde voor een kort buitje met dikke druppels maar deze neerslag was nauwelijks meetbaar. Daarna losten die wolken dan toch weer op en het werd uiteindelijk zelfs zo goed als helder. Tot we in het noordwesten Cirrusbewolking zagen verschijnen waarin we kort daarna een ijskap van een buienwolk konden herkennen. Deze bewolking kwam gestaag onze richting uit al zag het er visueel niet naar uit dat er wat op til was. Het zorgde bij zonsondergang en in de schemering eerder voor rustgevende kleuren in de gevederde en uitwaaierende structuren. Maar nog iets later zagen we plots dikkere bewolking opdoemen vanuit het westen en daarin waren ook bliksemflitsen te zien. Uiteindelijk zorgde dit in Malderen voor onweer met enkele donderslagen en kortdurend felle regen. Echt zwaar onweer konden we het niet noemen en ook de bliksemfotografen moesten het doen met de flitsen alleen, maar voor lokale normen was het toch meer dan de moeite waard. Na het onweer bleef het nog wat naregenen met een paar droge perioden ertussen terwijl we in het zuidoosten nog geregeld bliksemflitsen konden zien. De lichte of matige regen die er voor middernacht nog bijviel kon het dagtotaal verder aanvullen tot 8,0 mm. 

 

 

Vrijdag, 30 augustus 2024

 

 In het koufront ten westen van ons is langs een golf een onweerscomplex ontstaan dat in het zuiden van Frankrijk actief was. Er was echter heel wat bewolking aan dit systeem verbonden en deze zorgde ervoor dat de dag bij zachte minima van 15,6 graden een overwegend grijze start maakte met veel Altostratus en Stratocumulusvelden. Hier en daar zat er ook wat Altocumulus floccus en castellanus tussen die een onstabiele indruk maakte. Op de radarbeelden zagen we een soort van frontale structuur in de neerslag ontstaan en het warmtefront zat tegen de middag al dicht bij de Belgische grens. De activiteit ging er tijdens de uren daarna echter uit en het ging uiteindelijk zelfs opklaren met dunner wordende Cirrostratus en een flinke teug zonneschijn. We haalden zo nog maxima van 21,7 graden bij een eerder zwak zuidelijk briesje. Op het einde van de namiddag was er meer Stratocumulusbewolking en Altostratus met flarden Stratus fractus ertussen die wellicht bij dat warmtefrontachtige gedeelte van de neerslag hoorden. De activiteit was er echter helemaal uit en de enige neerslag kwam uit valstrepen die we hier en daar nog onder Altocumuluswolken zagen maar de grond lang niet (meer) bereikten. De bewolking werd daarna weer dunner om later op de avond opnieuw aan te dikken toen het koufront gedeelte van die neerslagkruk eraan kwam. Het ging nu vooral om Altostratus en Altocumulus. Het was echter al zonsondergang gepasseerd toen deze neerslag ons bereikte en uiteindelijk stelde het niet veel meer voor, de teller bleef staan op 1,2 mm tegen middernacht. We gingen een zwaarbewolkte en ietwat druilerige maar voorlopig nog rustige nacht in. 

 

 

Zaterdag, 30 augustus 2025

 

 De dreigende wolkenluchten gisterenavond hebben geen (meetbare) neerslag meer opgeleverd tijdens de nacht en ook het regenboogje dat we vanochtend in het eerste zonlicht zagen, bood valse hoop op betekenisvolle neerslag. Wel waren het weer fraaie wolkenluchten waarvan we konden genieten in combinatie met de warme schemeringskleuren. Het was een mengeling van Stratocumulus en uitgerafelde Cumuluswolken waarvan er een paar nog tot zwakke buitjes konden uitgroeien. Al was aan de vorm van de regenboog te zien dat het ook hier weer neerslag was die grotendeels verdampte voor ze de grond bereikte. Het was zacht met minima van 13,9 graden en er stond een zuidwestelijk briesje. De bewolking loste tijdens de voormiddag verder op en we zagen nu nog restjes Stratocumulus met kleine Cumulus fractus plukjes ertussen en eronder. Deze groeiden op hun beurt echter al snel uit tot verse stapelwolken in de kennelijk nog steeds onstabiele lucht. Op de weerkaarten was echter een naderend warmtefront te zien en dat betekende dat we ons bij het zien van die spierwitte, met veel kracht opbollende stapelwolken geen illusies hoefden te maken. De opbouw van de atmosfeer zou immers snel ongunstiger worden voor de ontwikkeling van buien en tijdens de namiddag zagen we dan ook al meteen het resultaat: de stapelwolken spreidden zich uit tot Stratocumulusvelden en er viel hooguit nog een losse regendruppel uit. De Stratocumulusvelden waren echter aan de dunne kant waardoor de zon er nog doorheen kon schijnen en het zag er ook sfeervol uit. De zuidwestenwind was niet al te krachtig en we boekten ook wat thermische winst tegenover gisteren met maxima van 22,6 graden. De wolkenvelden waren meer en meer afkomstig van het warmtefront zelf, en minder door de uitspreiding van de stapelwolken die we eerder zagen. Later verscheen er ook Altostratusbewolking tussen, maar deze was niet zo dik al zag de bewolking er wel dreigend uit in het tegenlicht. Het was maar een zwak warmtefront en dat betekende dus dat de planten weer een loodzwaar neerslagtotaal van 0,0 mm moesten meetorsen, de meesten hingen al voorover gebogen door het ‘gewicht’ ervan.