Woensdag, 1 september 2004

 

Ondanks de erg frisse ochtendminima (8,6 graden) deed het weer niet meteen vermoeden dat het vandaag de eerste dag was van de meteorologische herfst. De zon kon zich meteen volop uitleven zodra ze boven de horizon kwam geklauterd en het kwik kon zo onder begeleiding van wat verspreide wolkenveldjes opklimmen naar een behoorlijk comfortabele 23,8 graden. De stapelwolkjes begonnen in de late namiddag weer prompt in elkaar te zakken om uiteindelijk weer te verdwijnen. Een zuidwestelijk briesje stak in de loop van de dag op en haalde 18 km/h, doch naar de avond toe is deze net als de bewolking weer stilgevallen zodat de cupjes van de anemometer ondertussen weer volledig tot stilstand zijn gekomen, en dat belooft weer een flinke afkoeling voor de komende nacht. Morgen zou ons een gelijkaardig weertype te wachten staan, alsook de komende dagen waarbij de temperaturen overdag zelfs nog wat hoger klimmen onder invloed van zuidelijke luchtstromingen. 

 

 

Donderdag, 1 september 2005

 

De warmte van gisteren is nog lang blijven hangen waardoor we vannacht ontwaakten bij ultrazachte temperaturen. Het werd uiteindelijk niet 'kouder' dan 18,5 graden. Naarmate de dag vorderde ging het echter stelselmatig bergaf met het weer door toedoen van een wolkenband die vanuit het zuidwesten naderde en opvallend sterk begrensd was t.o.v. de nog heldere hemel in het oosten. De restanten van een uitgemergelde onweershaard die gisteren flink tekeerging boven het zuidwesten van Frankrijk werden door deze band verzwolgen en het zootje bereikte Belgische bodem kort na de middag als een ordinaire regenzone. Malderen kwam kort daarna aan de beurt maar erg veel stelde het allemaal niet voor met die niet eens meetbare neerslag. De wolkenband of convergentielijn zal in de loop van de avond België achter zich laten en de opklaringen schuiven weer volop binnen onder een zuidwestelijke tot westelijke wind die overigens tot 27 km/h aanspande vandaag. De maxima haalden nog net 22,0 graden en lijken de komende dagen weer een opmars te willen forceren waarbij temperaturen rond dertig graden halfweg volgende week zeker niet uitgesloten zijn. De kansen op neerslag blijven de ganse periode erg beperkt al is het niet uitgesloten dat de restanten van Katrina de weerkaarten na volgende week nog eens grondig zullen dooreenschudden...

 

 

Vrijdag, 1 september 2006

 

De eerste dag van de meteorologische herfst begon... op zijn zomers. Er waren vanochtend reeds brede opklaringen aanwezig die samen met een portie zachte lucht landinwaarts trokken, hierbij slechts wat verspreide Altocumulus overlatend. Deze laatsten hadden echter een aantal typische onstabiliteits indicatoren onder hun hoede zoals Floccus en Castellanus varianten; en het slechte weer in de vorm van een koufront bleek dan ook niet veraf te zijn voor wie een blik op de satellietbeelden wierp. Het slechtere weer was ook voor ons bestemd maar alvorens ons hiermee op te zadelen, besloten de weergoden om ons nog een half dagje te verwennen met zonnig weer en aangename temperaturen die opliepen van 13,2 naar 24,3 graden. Het aandeel Altocumulus nam geleidelijk verder toe halverwege de namiddag maar dit werd niet echt als hinderlijk ervaren vermits ze met hun fraaie kanteelvormige structuren voor mooie tafereeltjes zorgden in het luchtruim en hierbij nog voldoende zonlicht doorlieten. De zachte temperaturen maakten overigens ook veel goed. Later, tijdens de avond werd het luchtruim boven Malderen echter volledig toegestopt en vielen er rond 18H een paar druppels (niet meetbaar). De rest van de avond bleef het echter droog terwijl er later zelfs weer opklaringen binnendreven vanuit het westen. Al bij al een vrij rustige dag, al wakkerde de zuidwestenwind later aan tot 27,4 km/h.

 

 

Zaterdag, 1 september 2007

 

Na een erg fraaie ochtend ontwikkelden zich vandaag al vrij snel stapelwolkjes. Gelukkig waren er verschillende inversielagen aanwezig die het boeltje onder controle wisten te houden zodat het op geen enkel moment tot regen of buien kwam. Nog voor het einde van de middag spreidden sommige stapelwolkjes zich uit tot Stratocumulusveldjes die het startsein gaven voor een eerder zwaarbewolkte maar rustige namiddag waarbij af en toe nog een paar (kleine) opklaringen voorbijdreven. Door de noordwestelijke stroming (snelheden tot 25,7 km/h uit het noordwesten) had het kwik enige moeite om naar boven te klauteren, maar uiteindelijk lukte het nog om een redelijke 22,2 graden uit de brand te slepen. De minima waren overigens ook niet mis met 15,5 graden. Tijdens de avond dreven er nog steeds uitgestrekte Stratocumulusvelden voorbij en het feit dat deze niet verdwenen door het afzwakken van de zon tijdens de avond gaf reeds aan dat er frontale invloeden in het spel waren en we het hierdoor wellicht niet droog zouden houden komende nacht. Het bleef echter nog rustig tot het einde van dit etmaal waardoor we vandaag nog van een droge dag konden spreken met 0,0 mm als neerslagtotaal

 

 

Maandag, 1 september 2008

 

Door de warme, goudgele gloed van de opkomende zon ingekleurde Altocumulus- en Stratocumulusvelden met daaronder wat Stratus fractus bewolking, wist deze ochtend meteen weer voor de goede stemming te zorgen. Dit gebeurde bij minimumtemperaturen van 15,8 graden. Na een tijdje begonnen de Strato/Altocumulusvelden in omvang af te nemen terwijl er meer Stratus fractus in het spel kwam. Deze ging later over in Cumulus onder invloed van de ondertussen weer op krachten gekomen zonnestraling. Ze waren hierbij echter iets te enthousiast in hun opwaartse bewegingen waardoor ze tegen een temperatuursinversie aanknalden en vervolgens uitspreidden tot nieuwe Stratocumulusbewolking. Vanuit het westen kwam inmiddels nog meer Stratocumulus opzetten en dit resulteerde al snel in een erg grijze en zonloze bedoening die voor een groot deel van de namiddag bleef aanslepen. Gelukkig (of jammer voor de planten die er ondertussen wegens watergebrek erg belabberd begonnen uit te zien) bleef het droog en werd de bewolking tijdens de vooravond weer aan flarden gescheurd door opklaringen die eveneens vanuit het westen kwamen opzetten. Helemaal helder werd het niet want de bovenlucht raakte geleidelijk bedekt met Cirrus en Cirrostratusbewolking, maar deze liet de verwarmende zonnestralen nog goed door zodat we alsnog maxima van 21,1 graden konden halen. Later op de avond werd het helemaal rustig doordat de zuidwestenwind met haar maximumsnelheden van 30,6 km/h ging liggen. Een laatste blik op de pluviometer brengt een dagtotaal van 0,0 mm neerslag aan het licht

 

 

Dinsdag, 1 september 2009

 

Afgelopen nacht zijn de temperaturen verrassend hoog gebleven voor deze eerste dag van de meteorologische herfst. Het werd niet kouder dan een ruime 19 graden. De grote verrassing kwam echter in het tweede deel van de nacht toen er opeens nóg warmere lucht binnen stroomde en we omstreeks 6H 's ochtends op een hallucinante 20,5 graden uitkwamen. Onze herinneringen aan de schroeihete 20 augustus lagen nog vers in het geheugen, maar toch hoefden we hier niet voor te vrezen. Het koufront bevond zich immers bijna letterlijk in onze achtertuin, en de bewolking nam snel toe vanuit het westen zodra de eerste schemering tot het Malderse doordrong. Het begon met Altocumulusvelden, werd gevolgd door Cumulus congestus en Altostratus, en uiteindelijk kwamen we onder een aantal buienwolken terecht waaruit het nu en dan gezapig ging regenen. Tussendoor kregen we nog wat opklaringen te zien, maar na de middag werd er geleidelijk overgeschakeld naar een klassieke regenlucht die de eer van deze eerste herfstdag alsnog wist te redden. Het was ook merkbaar koeler dan gisteren met maxima van 21,1 graden, waarbij de zuidwestenwind gelukkig niet al te krachtig was met maximaal 29,0 km/h. De regen was meestal matig, en op het einde van de namiddag vrij intens, maar bij het vallen van de avond kwamen we reeds aan de andere kant van het koufront terecht waar de zon ons vriendelijk begroette. De dorstige planten kregen echter nog een extra kans om zich aan het hemelse nat tegoed te doen, want vanuit het zuidwesten kwam een buienlijntje onze kant op. Dit werd voorafgegaan door Stratus fractus en Cumulusbewolking waartussen plotseling de aambeeldvormige toppen van buienwolken opdoemden. De activiteit was niet overdreven groot en er zat geen onweer op, maar zodra de regengordijnen langs achter beschenen werden door de ondergaande zon, zorgde dit voor een erg fraai kleurenspel. De oranjerode gloed vervaagde vervolgens even plots als hij opkwam, en het werd definitief droog zodat we reeds het dagtotaal van 2,8 mm konden optekenen. Na zonsondergang dreven er nog geregeld flinke stapelwolken voorbij de wassende maan, welke af en toe werden afgewisseld met Stratocumulusvelden. Het koelde flink af zodat we nu de minima van 14,5 graden konden optekenen. 

 

 

Woensdag, 1 september 2010

 

Na een andermaal bijzonder frisse ochtend waarbij de minima op 8,8 graden zijn uitgekomen, volgde een vrij zonnige voormiddag. Op sommige plaatsen in Nederland werd grondvorst gemeten terwijl er zelfs een aantal meldingen van ijs- en rijpvorming binnenkwamen. De Stratocumulusveldjes die hier en daar voorbijdreven konden een nog sterkere afkoeling voorkomen terwijl de zwakker wordende herfstzon er alles aan deed om de thermische achterstand weer in te halen. Met succes, want tegen de middag konden we weer van aangenaam nazomerweer spreken bij maxima die uiteindelijk nog 20,6 graden haalden. Er stond opnieuw weinig wind met maximaal 16,1 km/h uit het noord- noordoosten. De thermiek was krachtig genoeg om net als gisteren stapelwolken te vormen, maar nu bleef het bij mooiweerswolkjes die hier en daar wat uitspreidden tot Stratocumulus. Naar de avond toe kwam er sluierbewolking opzetten die zich vooral in het westen concentreerde. Deze zorgde voor een bijzonder mooi sluitstuk van deze geslaagde nazomerdag dankzij de opvallend lange vezels waaruit de bewolking bestond. De stapelwolkjes hadden er duidelijk niet veel interesse in, en verdwenen prompt in het niets terwijl de sluierwolken geleidelijk overgingen in Altostratus translucidus. Een geduchte voorbode van slecht weer, maar volgens de radar en satelliet heeft ze deze keer (voor de Belgen) geen kwade bedoelingen en zal het neerslagtotaal van 0,0 zowel vandaag als de komende dagen een constante blijven.

 

 

Donderdag, 1 september 2011

 

Het onder ons doortrekken van een depressie zorgde gisteren voor sluierbewolking en vandaag voor de aanvoer van droge landlucht bij een naar het oosten ruimende stroming. Hierdoor werd het gevoelig warmer, maar doordat er in die droge lucht ook brede opklaringen zaten is het vanochtend nog flink afgekoeld met minima van 8,6 graden tot gevolg. De opklaringen waren zo breed dat er eigenlijk geen bewolking zichtbaar was, en zodra de zon goed en wel op krachten was gekomen werd het dan ook aangenaam nazomerweer bij temperaturen die opliepen naar 22,3 graden. Rond de middag werd er wat Cumulus humilis gevormd en als we de satellietbeelden mogen geloven was er vooral in Nederland nog veel stapelbewolking die zich uitspreidde tot Stratocumulus en dus omstandigheden die wat minder aan nazomer deden denken. Vooral de temperatuursverschillen op het T850 niveau waren indrukwekkend met een kleine 12 graden boven Malderen en amper 3 graden in het noordwesten van Nederland. In Frankrijk was het nog iets warmer maar vooral onstabieler want er kwamen flinke onweersbuien tot ontwikkeling waarvan de uitspreidende ijskappen tot in Malderen zichtbaar waren als Cirrusbewolking in het zuiden. De onweersbuien bleven waar ze waren dus verder dan deze sluierwolkjes kwam het niet, en er volgde een nogal aparte zonsondergang waarbij het luchtruim een nevelige, donkerrode schijn vertoonde. Het was redelijk zacht bij temperaturen die nog een tijdje boven 15 graden bleven steken, maar de lagere T850 waarden in Nederland vertaalden zich daar duidelijk in een snellere afkoeling waardoor het daar op sommige plaatsen reeds bij zonsondergang rond of beneden 10 graden was. Net als gisteren kunnen we weer een droge dag bijschrijven met een dagtotaal van 0,0 mm.

 

 

Zaterdag, 1 september 2012

 

We bevonden ons vanochtend ten westen van het buiengebied waar diepblauwe luchten hun opwachting maakten. In het oosten van Nederland is het afgelopen nacht tot grondvorst gekomen, wat ook wel te verwachten was in de heldere poollucht waarin we terecht waren gekomen. Ook in Malderen waren de minima erg laag met 8,4 graden. In het westen verscheen er Cirrusbewolking uit een warmtefront dat in verzwakte vorm voorbijtrok. Met dit front zouden we de ganse dag te maken krijgen, al bleef het gelukkig bij sluierwolkjes. De zon was krachtig, de lucht bleef tussen deze ijle wolkenvezels azuurblauw en er ontstonden stapelwolkjes die erg klein bleven. Onder begeleiding van een west- noordwestelijk briesje tot 12,9 km/h liep de temperatuur op tot 22,2 graden en op het einde van de namiddag losten de stapelwolkjes weer op. De sluierbewolking was nu wat talrijker geworden wat garant stond voor een erg mooi ingekleurde zonsondergang. Neerslag is er vandaag uiteraard niet gevallen zodat we met 0,0 mm konden afsluiten als dagtotaal.

 

 

Zondag, 1 september 2013

 

We bevonden ons diep in de polaire lucht, maar door de bewolking konden lagere minima dan 8,3 graden vermeden worden. Bewolking was er inderdaad, want het luchtruim was nu bedekt met Cirrostratus zodat we tegen een melkachtige waas aankeken. Hier en daar ging de bewolking over in Altostratus translucidus die de zon een matglas- aanblik gaf. Deze grijze wolkenlaag kon echter niet voorkomen dat er stapelwolkjes werden gevormd door zonne- instraling. Vooral na de middag was dit het geval om 's avonds weer over te gaan in de eerdergenoemde sluierbewolking. Er is dus niet veel veranderd doorheen de dag en de sluierwolken waren ook niet de voorbode van regen zoals dat gewoonlijk wel het geval is. Doordat we nog steeds in polaire luchtmassa's vertoefden moesten we het stellen met maxima van 19,8 graden en vooral tijdens de namiddag en vooravond erg veel wind uit west- noordwestelijke richtingen. We sloten, zoals wel verwacht kon worden, af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.

 

 

Maandag, 1 september 2014

 

De bewolking is tijdens de nacht volledig opgelost waardoor we het daglicht vanochtend in heldere omstandigheden zagen terugkeren. Een diepblauwe, zuiderse hemel maakte haar opwachting en even later deed de zon hetzelfde terwijl de 8,6 graden aanwijzende thermometer glinsterde van de ochtenddauw. Toch zou het zeker geen smetteloze zomerdag worden want er werden al snel stapelwolken gevormd die de neiging hadden om flink uit te groeien. Tegen de middag begon de atmosfeer echter te stabiliseren vanuit het westen waardoor de stapelwolken terug overgingen in onschuldige mooiweerwolkjes. Wel werd de diepblauwe kleur van de hemel fletser en verschenen er af en toe velden van Stratocumulus castellanus bewolking die deden vermoeden dat er nog steeds iets op til was. Voordat dit vermoeden bevestigd werd konden we genieten van een heel aangename nazomerdag waarbij het opwarmde tot 23,9 graden en het vooral de veel zwakkere west- zuidwestenwind was die de weerskwaliteit tegenover gisteren flink liet verbeteren. Omstreeks 18H30 was het dan tijd voor de eerdergenoemde bevestiging en doemde er opeens een dreigende, zwarte wolkenmuur op vanuit het westen. Als een reusachtige pletwals vergruizelde ze de nazomersfeer tot er niets van overbleef en er volgde een periode met somber en kil weer waarbij de bewolking uit Stratus en Stratocumulus bleek te bestaan. Tegen zonsondergang leek het weer wat op te klaren vanuit het westen, maar dit werd slechts gevolgd door een regenbui die gevolgd werd door nog meer buitjes die de rest van de avond kenmerkten. Het neerslagtotaal bleef desondanks beperkt tot een eerder bescheiden 0,3 mm.

 

 

Dinsdag, 1 september 2015

 

Dankzij de bewolking (Stratus en Stratus fractus) is het na de sterke afkoeling gisterenavond niet meer verder afgekoeld waardoor het vrij zacht was bij minima van 16,4 graden. De wind is ook een beetje afgenomen, maar de dag nam een uitermate sombere start waardoor het zomergevoel in een klap verder weg was dan ooit. Overdag begon de atmosfeer onstabieler te worden waardoor er in eerste instantie opklaringen ontstonden, en vervolgens stapelwolken tussen de Stratocumulus en Stratus fractus bewolking. Deze groeiden uit tot buien, en er stak ook nog eens een brutale westelijke tot noordwestelijke wind op waardoor de ochtendlijke zachtheid omsloeg in een gure kilte. Na de middag zagen we talloze pittige buien langstrekken in Brussel, doch in Londerzeel bleven we zoals gewoonlijk buiten schot waardoor er tegen de avond niet meer dan 0,1 mm in de pluviometer zat. Vanuit het noordwesten werd de lucht weer stabieler waardoor de buien overgingen in mooiweerswolkjes en er nog wat verspreide Stratocumulusveldjes langstrokken. De zon deed zo toch nog gouden zaken al werd het desondanks niet warmer dan 20,2 graden. Tijdens de avond koelde het snel af waarbij het een geluk was dat de wind ging liggen en de rust weerkeerde. In het laatste schemerlicht zagen we de bewolking weer wat toenemen, maar verdere gevolgen bleven uit.

 

 

Donderdag, 1 september 2016

 

Het was opnieuw wat zachter geworden met temperaturen die niet beneden de 16,1 graden gezakt zijn. De zon kwam daarbij weer in warme kleuren op terwijl de bewolking vooral uit Cirrostratus, Altostratus en Cirrus bestond. Deze bewolking werd langzaam dikker waardoor het ondanks de zachtere temperaturen vanochtend een mindere dag leek te worden. Rond de middag passeerde er uiteindelijk een als koufront verklede buienlijn die het op sommige plaatsen flink liet plenzen, maar in Malderen slechts een kort spetterbuitje opleverde dat goed was voor 0,1 mm. Daar waar we eerst veel gelaagde sluierbewolking zagen, werd het frontje gevolgd door meer convectieve bewolking die vooral uit Cumulus congestus bestond. Aanvankelijk was er ook nog redelijk wat Cirrostratus maar vanuit het westen werd de lucht gestaag blauwer en ondertussen begonnen de stapelwolken geleidelijk in te zinken tot we alleen nog de klassieke mooiweersvariant zagen (Cumulus mediocris). Koufront of niet, de aangevoerde lucht was nog steeds aangenaam warm en we konden weer volop genieten van maxima die 23,7 graden haalden terwijl de wind tijdens de frontpassage is geruimd van zuidwestelijke naar westelijke richtingen. Nog wat verder naar het westen bevonden zich depressies die op veilige afstand bleven maar waarvan de sluierbewolking toch nog tot bij ons kon doordringen tijdens de avond. Hierdoor werd het zeker geen kraakheldere hemel, maar in ruil kregen we weer fraaie avondkleuren waarbij vooral oranje en rood goed vertegenwoordigd waren. Na de schemering maakten deze net als gisteren weer plaats voor koele, rustgevend zachtblauwe kleuren waarna de duisternis erg snel inviel. Hierbij koelde het overigens nog verrassend snel af waardoor het muggenvolkje erg veel moeite had om na zonsondergang nog menselijke slachtoffers te vinden.

 

 

Vrijdag, 1 september 2017

 

Ondanks de opkomende Cirrostratusbewolking was het vanochtend weer helder met een diepblauwe lucht boven ons terwijl er veel nevelbanken hingen boven de velden. Wie er een ritje door maakte waande zich bij momenten op een vliegtuig dat laag boven een wolkendek vloog. Het zag er dan ook allemaal sfeervol uit, en de dauwdruppeltjes die opgloeiden in het warme herfstlicht maakten het helemaal af. De temperaturen waren een heel stuk minder warm, de minima zijn immers op 9,8 graden uitgekomen waardoor de meteorologische herfst meteen een gepaste start heeft gemaakt. Vanuit het westen dreef ondertussen Stratocumulus binnen welke een vrij fijne structuur had, maar de belangrijkste bewolking die we vandaag te zien zouden krijgen moest zich nog vormen. Dat waren namelijk stapelwolken die al snel tijdens de voormiddag gevormd werden terwijl ze zich meteen tot buien ontwikkelden. Vooral in Nederland ging het er plaatselijk hevig aan toe maar ook in België kwamen er talloze buien voor. Tijdens de namiddag was het meestal 6/8 bewolkt en samen met de koelere luchtaanvoer zorgde dit voor lagere maxima. We moesten ons tevreden stellen met 20,0 graden. Aan het begin van de avond raakte het bijna helemaal overtrokken door uitspreiding van buien maar toch kregen we bijzonder fraaie wolkenformaties te zien nu alle buien zowat op hun hoogtepunt zaten. Het leek wel alsof we in de tropen zaten met talloze moessonregens rondom ons en als toetje kregen we ook nog eens een fraaie zonsondergang toen het oranje licht op de statige Cumulonimbuswolken weerkaatste. Op dat moment waren de buien echter aan het afsterven, en daar Malderen zich net tussen twee aambeelden in bevond, bleef het daar al veel eerder droog. Niettemin heeft deze buiendag ook hier nog een neerslagtotaal van 11,2 mm opgeleverd. De rest van de avond verliep in half bewolkte omstandigheden met vooral Cirrus densus bewolking. 

 

 

Zaterdag, 1 september 2018

 

 Na een huiveringwekkend koude ochtend met minima van 6,5 graden liet de zon alles in een gouden gloed van duizenden dauwdruppeltjes opgloeien. Het warmde snel weer op doch de lucht was erg vochtig waardoor er veel stapelwolken werden gevormd. Gelukkig kwam het niet tot de massale uitspreiding tot Stratocumulus die eerder voorspeld was en konden we nog 4/8 van het luchtruim uit de brand slepen. Maar in Malderen zaten we toch wel erg vaak onder die verkeerde helft en met die kille noordelijke bries erbij was dat niet bepaald gezellig. Wanneer de zon er wel doorkwam was het dan weer erg heet want veel kracht had die bries nu ook weer niet en we haalden nog maxima van 22,9 graden. Tijdens de avond losten de stapelwolken op en dreef er wat Cirrostratus binnen vanuit het zuiden. Het koelde snel af eens de zon onder was maar een pluviometer met 0,0 mm erin was gelukkig even goed af te lezen met bibberende handen en dit was dan ook met zekerheid het dagtotaal. 

 

 

Zondag, 1 september 2019

 

 Het was reeds opvallend fris vanochtend met minima van 10,6 graden. In het oosten was Cirrostratus, Altostratus en Altocumulus uit het wegtrekkende koufront te zien. In het westen kwam de klassieke polaire lucht met diepblauwe kleuren en spierwitte stapelwolkjes opzetten. Samen met nog een paar verwaaide strepen Cirrus erbij zorgde dit voor fraaie uitzichten. De stapelwolken groeiden (hier) niet tot buien uit en het werd nog best vriendelijk nazomerweer. Wel moesten we met een goed voelbare westenwind rekening houden en de maxima van 22,5 graden waren ook even wennen. Tegen de avond werden de kleuren fletser vanuit het westen en spreidde een deel van de stapelwolken zich uit tot Stratocumulus. Het leek wel of er een warmtefront naderde en de zomer zou terug keren maar tegen de avond koelde het snel af en kwam de herfst al van achter het hoekje kijken. Het enige dat we nog vasthielden van deze zomer zijn de ultra lage neerslagtotalen met vandaag opnieuw 0,0 mm. 

 

 

Dinsdag, 1 september 2020

 

Een zwakke storing zorgde voor kil en miezerig weer in de noordelijke helft van de Benelux. Deze zorgde ook in Malderen voor uitgestrekte Stratocumulusvelden die ervoor zorgden dat het met de nachtelijke afkoeling dan toch nog meeviel. De minima zijn op 10,1  graden blijven steken. We zaten net op de rand van de wolkenvelden want in het zuiden was de lucht strakblauw en daar ontstonden in de loop van de dag enkel mooiweerswolkjes. Daar de zon in deze tijd van het jaar al wat lager stond, pakte dit in ons voordeel uit want we konden zo toch nog meeprofiteren van de opklaringen die een eindje ten zuiden van ons lagen. Dit zagen we dan ook meteen op de thermometerbuizen waar het kwik dan toch nog naar 21,0 graden kon klauteren. Telkens er zo een mooiweerswolk voor de zon kwam, voelden we dat echter meteen door de koele noordelijke wind die er stond. En na de middag kregen die wolkjes dan toch nog ondeugende trekjes door zich op grote schaal als pannenkoeken te gaan uitspreiden tot meer Stratocumulus. Deze bewolking loste tijdens de avond maar amper op waardoor we niet meer van de laatste zonnestralen konden genieten zoals dat gewoonlijk wel het geval is op een dag met convectieve bewolking. Dus waarschijnlijk had de storing boven Nederland hier toch nog een vinger in de pap. Hoe dan ook, later op de avond klaarde het alsnog op en dit zorgde alweer voor een fikse afkoeling waardoor de terrasjes nu niet alleen door de heersende Corona pandemie leeg bleven. Voor het muggenvolkje was het dus een dagje di ten geblazen buiten de enkele gelukkige exemplaren die nog een meteoroloog wisten te onderscheppen die het dagtotaal van 0,0 mm ging optekenen waarmee we deze dag afsloten. 

 

 

Woensdag, 1 september 2021

 

De voorspelde Stratusbewolking is er tijdens het tweede deel van de nacht dan toch nog gekomen waardoor het nieuwe schooljaar en de meteorologische herfst somber van start gingen. Wel was het droog, zacht bij minima van 15,1 graden en hield de noordelijke tot noordoostelijke wind zich aardig op de vlakte. Hoewel er een volledig betrokken dag was voorspeld, wist de zon er in de loop van de dag af en toe doorheen te glippen doordat deze wolkenlaag overging in Stratocumulus waarvan de compartimentjes niet altijd naadloos op elkaar aansloten. De noordoostenwind was ook nog eens aan de zwakke kant en voor het gevoel was het dus ook warmer en aangenamer. Ook aan de kwikstanden konden we weer wat vooruitgang zien, het werd namelijk 21,8 graden. Tegen de avond kregen we vaker de zon te zien al bleef het steeds voor minstens 7/8 bewolkt. Het door vallende licht was geelachtig getint en de stralenbundels van de zon waren mooi te zien door de nevelige atmosfeer (jacobsladders). Na zonsondergang kregen we weer een rustgevende zachtblauwe gloed te zien die een mooi samenspel vormde met de resterende Stratocumulusveldjes die grotendeels oplosten op nog wat bankjes in het zuiden na. Het bleef vrij zacht en we eindigden terug met een neerslagtotaal van 0,0 mm. 

 

 

Donderdag, 1 september 2022

 

Het is tijdens de nacht verder afgekoeld naar 15,7 graden en na een sfeervolle zonsopgang zagen we een heldere hemel waarin enkel ten oosten en zuidoosten van ons nog Altocumulus castellanus bewolking te zien was. De hoop op buien konden we nu dus definitief opbergen al is die er op basis van de weersvoorspellingen nooit geweest natuurlijk. Hoe dan ook, diepblauwe luchten maakten vanuit het westen weer hun opwachting en we konden dus weer volop profiteren van zonneschijn en een zomerse setting. Het werd 28,0 graden. De wind was een stuk zwakker dan gisteren en kwam nu overwegend uit noordoostelijke richtingen. Na enkele uren begonnen er stapelwolkjes te ontstaan al bleef het allemaal heel beperkt en het leek ook alsof de wolkjes vanuit het zuidwesten werden aangevreten door dunne Cirrostratus die vanuit die richting kwam opzetten. Dit was overigens ook mooi te zien op de satellietbeelden maar het minder mooie was dat dit de zoveelste storing was die niets zal opleveren in Malderen. De stapelwolkjes bleven beperkt tot mooiweerswolkjes en gingen over in de afgeplatte humilis variant die later op de avond weer oploste. De sluierwolkjes zelf zorgden ook alleen maar voor een mooi wolkendisplay en warme kleuren tijdens de avond. En dus niet voor iets anders dan een neerslagtotaal van 0,0 mm. 

 

 

Vrijdag, 1 september 2023

 

 We kregen tijdens de ochtend en voormiddag te maken met de passage van een occlusiefront dat ons vanuit het zuidwesten heeft weten te bereiken. Achter deze storing zat ook een warmtefront welke de eerste inhaalde, en door opglijding van warme lucht ging de zaak flink activeren. Het water viel er dus weer goed uit en plaatselijk werd ook een donderslag waargenomen. In Malderen was er van onweer dan weer niet veel te merken maar de neerslag had ook hier opvallend dikke, tropische druppels die de aanwezigheid van buienwolken binnenin de stratiforme neerslagzone verraadden. De minima zijn op 14,4 graden uitgekomen en door de wolken en de neerslag warmde het maar langzaam op. Na een paar uurtjes hadden we het meeste al achter de rug en we kwamen nu in een zone met Stratus en Stratus fractus terecht. Het begon broeierig aan te voelen en er verscheen af en toe een opklaring in micro-formaat. Het leek alsof de rest van de dag druilerig en grijs zou gaan verlopen, maar kort na de middag klaarde het plots op vanuit het westen en met een dito briesje werden diepblauwe luchten aangevoerd met wat donzige, rafelige stapelwolken erin. De zon kwam weer uitgebreid aan bod en daar we nu achter het warmtefront zaten, was het niet verwonderlijk dat het kwik weer aardig kon presteren met maximaal 22,9 graden. Later was er wel weer een neiging tot uitspreiding naar Stratocumulus waardoor de zon het weer wat moeilijker kreeg al begon de bewolking naar zonsondergang toe weer grotendeels op te lossen. Er volgde een sfeervolle zonsondergang met warme kleuren en ook thermisch bleef het overigens warm in deze subtropische luchtmassa die wel erg vochtig en klam was door die 11,2 mm welke er is gevallen. 

 

 

Zondag, 1 september 2024

 

Het is tijdens de nacht afgekoeld tot 16,5 graden en we ontwaakten onder een heldere hemel waarin alleen wat contrails te zien waren. Er stond nog steeds wat wind uit zuidoostelijke richtingen en de omgeving lag er daardoor al vanochtend vroeg droog bij. Tijdens de uren daarop wakkerde dat zuidoostelijke briesje een beetje aan zonder dat het tot vlagerige toestanden kwam. Het zonlicht had een soort van goudachtige gloed en leek daardoor wat zwakker te zijn, maar toch warmde het in deze omstandigheden snel op. Tegen de middag was het al flink puffen geblazen en uiteindelijk schoot het kwik verder door naar tropische maxima van 31,4 graden. Er dreven plakken Cirrus voorbij met af en toe wat Altocumulus floccus ertussen en op de satellietbeelden was te zien hoe een gebiedje met buien en restbewolking daarvan boven het westen en zuidwesten van Frankrijk hing. Dit dreef geleidelijk onze richting uit al bleef de meeste bewolking ten westen van ons. Later op de avond begonnen ook de buien uit deze bewolking de grens te naderen maar ook dit gebeurde ruim ten westen van ons en het was ook al middernacht eer dat gebeurde. De pluviometers kregen er in Malderen dus nog een extra verlofdagje bij terwijl we afsloten met 0,0 mm als dagtotaal. 

 

 

Maandag, 1 september 2025

 

 Het golvende koufront hing nog steeds boven de Lage Landen en het was daardoor betrokken en zacht met minima van 14,8 graden. De bewolking bestond uit meerdere lagen waarbij Altostratus en Altocumulus te zien was. Deze laatste vertoonde ook fraaie ribbel- en golfstructuren waardoor de fotografen onder ons ook weer wat om handen hadden. Het is bij dit alles zo goed als droog gebleven, ondanks zeer grote hopeveelheden regen die in het uiterste oosten en noorden van Nederland vielen. De zoveelste gemiste kans voor de uitdrogende natuur en dat terwijl de langetermijnsvoorspellingen alweer op een periode van hogedruk en stabiliteit hinten. Hoe dan ook, door de bewolking was de instraling en dus ook de verdamping lager wat voor de in een soort van zombie- toestand verkerende planten dan toch nog een levensverlenging of een vertraagde afsterving toeliet. Vanuit het zuiden bleef er maar bewolking binnentrekken en het front leek muurvast te zitten waardoor de zonnepanelenbezitters onder ons er goed aan deden om een paar centjes opzij te zetten voor de energierekening. Of toch niet, want tegen de middag klaarde het plots uit en kregen we dan toch nog zeer zonnig weer waarbij de diepblauwe luchten voor een zomerse uitstraling zorgden. Het kwik kon daarbij ook nog opveren naar 23,7 graden terwijl er een goed voelbare zuidwestenwind stond. Er begonnen zich wat stapelwolken te ontwikkelen die op het einde van de namiddag flinke afmetingen hadden maar daarna snel weer gingen oplossen. Later op de avond zagen we plots Cumulonimbuswolken verschijnen in het westen en zuidwesten, eerst heel discreet tussen de oplossende stapelwolken verscholen, maar later als statige buienwolken in een voor de rest weer helder geworden hemel. De buienwolken kwamen snel onze kant op en het begon nu ook in Malderen bij momenten aan een gezapig tempo te regenen. Onweer zat er niet meer op maar voor de uitgedroogde natuur zal dat een worst wezen natuurlijk. Tegen middernacht zaten we al aan een neerslagtotaal van 2,6 mm.