Donderdag, 2 september 2004

 

Vandaag waren de weergoden in een zeer gulle bui wat nazomerweer betreft. Van bewolking was op een paar hoge sluiers na bijna geen sprake meer en de minima waren ook een beetje minder fris dan gisteren met 9,8 graden. De maxima waren ronduit zomers te noemen met een warme 25,9 graden, en net als gisteren haalde de zuidwestelijke wind 18 km/h en is deze weer gaan liggen naar de avond toe terwijl er in de hogere lagen van de atmosfeer meer hoge sluierbewolking is komen binnenschuiven. Dit zal evenwel zonder pluviale gevolgen blijven en het luidt eerder een overgang in naar een andere luchtsoort waarin de nachtelijke afkoeling minder sterk zal plaatsgrijpen en de maxima nog verder zullen stijgen. Een warmtefront dus met andere woorden. Het mooie liedje zal pas na het weekend uitgezongen zijn wanneer koel en buiig weer onze contreien weer zal heroveren en de zomer voorlopig zal wandelen sturen.

 

 

Vrijdag, 2 september 2005

 

De laatste restanten van het verzwakte koufront dat gisteren doorheen het land trok waren 's ochtends nog te zien als een band van hoge Cirrusbewolking in het oosten, welke trouwens voor mooie effecten zorgde bij zonsopgang. De Cirrusbewolking verdween vervolgens en we konden daarna enige tijd genieten van een heldere hemel waarin de zon weinig moeite had om het kwik weer op te stuwen naar een voor de tijd van het jaar meer dan behoorlijke 26,3 graden. Vanochtend was het minder warm dan gisteren, maar bij 13,5 graden was het ook nog best te pruimen. Onder begeleiding van de tot 19,3 km/h aantrekkende zuidwestenwind vormden zich geleidelijk wat stapelwolkjes die op sommige momenten erg talrijk werden maar tot pluviale gevolgen is het niet meer gekomen. Hoge sluierwolken betraden in de loop van de namiddag het Malderse luchtruim en ontnamen de stapelwolkjes hun voedingsbron waardoor laatstgenoemden verdwenen. Uiteindelijk wordt deze dag met een mooi ogende zonsondergang afgesloten en kunnen we ons alweer opmaken voor de volgende van de reeks nazomerdagen die morgen zal volgen.

 

 

Zaterdag, 2 september 2006

 

Net als gisteren begon de dag vrij aardig met opklaringen en de bijhorende zonnestralen. Doch het luchtruim was reeds in grote mate verzadigd met hoge Cirrostratus bewolking en wat Cumulus of Cumulus fractus vele kilometers lager. Het bleef hier uiteraard niet bij en onder begeleiding van een zuidwestelijke bries ging de bewolking over in Altostratus waaronder zich weer uitgebreide velden van Altocumulus vormden om ons te verwittigen dat de boel weer erg onstabiel werd. Een eerste regenbui liet dan ook niet lang op zich wachten: de druppels kwamen rond 18H reeds op Malderse bodem neer. Maar erg overtuigend was het ook deze keer niet: het werd weer droog na een uurtje en vanuit het noordwesten kwamen zelfs opklaringen opzetten. Het neerslagtotaal raakte dan ook niet verder dan 0,0 mm. Daar waar de regen faalde, ging de wind echter met veel meer succes voor de hoofdrol, deze wakkerde na zonsondergang immers behoorlijk aan en er zaten flinke rukwinden in tot 43,5 km/h, hoofdzakelijk uit west- zuidwestelijke richting. In tegenstelling tot wat je bij deze omstandigheden zou verwachten, bleef de regen echter uit, deze zou ons pas de volgende ochtend bereiken en alweer met weinig overtuigende waterhoeveelheden. Ondanks het eerder kwakkelende weertype vandaag wisten we alsnog temperaturen van 13,7 tot 21,9 graden uit de brand te slepen.

 

 

Zondag, 2 september 2007

 

Nadat perioden van lichte en matige regen de nieuwe dag hadden ingezegend, volgde een zwaarbewolkte tot betrokken ochtend en eerste deel van de voormiddag. Er kwamen vervolgens wat opklaringen voorbijdrijven die echter niet erg royaal waren qua omvang. De bewolking bestond nu voornamelijk uit Cumulus fractus en nog wat Stratocumulus erboven. Na de middag kwamen we onder invloed van een zwak koufrontje te liggen waardoor er terug uitgestrekte Stratocumulusvelden kwamen binnendrijven vanuit het noordwesten. Tussen deze velden door waren de opklaringen erg schaars, maar dankzij een prefrontale gordel van opklaringen konden we tijdens de vroege avond alsnog wat extra zonnestraaltjes meepikken. Op grotere hoogte dreven ondertussen hoge sluierwolkjes voorbij die echter weinig invloed hadden op het totale weersbeeld. Door de overvloedige bewolking en ondanks de opklaringen die nu binnendreven was het ook vandaag niet overdreven warm met temperaturen die zich tussen 15,6 en 22,8 graden ophielden, en dit bij een frisse west- zuidwestelijke wind met snelheden tot 29,0 km/h. Na zonsondergang was het koufront(je) reeds erg dicht genaderd en zagen we het laatste daglicht in een betrokken hemel vervagen. Laat op de avond begon het dan weer lichtjes te motregenen, maar de 3,6 mm die we als neerslagtotaal optekenden waren voor het grootste (zo niet volledige) deel afkomstig van de regen die afgelopen nacht en ochtend is gevallen.

 

 

Dinsdag, 2 september 2008

 

Vandaag mochten we ons opmaken voor de passage van een koufront dat, hoewel het pas 's avonds de oversteek van het Malderse grondgebied waagde, zowat de ganse dag het weersbeeld heeft beïnvloed. Tijdens de voormiddag gebeurde dit in de vorm van Stratus en Stratocumulus castellanus bewolking die voor een grijs weersbeeld zorgden, en hierbij werden aangevuld met lichte motregen die van tijd tot tijd naar beneden kwam. Er stond bij dit alles veel wind die in de loop van de dag verder aanwakkerde tot 41,8 km/h uit het zuidwesten, maar gelukkig was het aan de voorzijde van het front nog erg zacht (minima van 11,3 graden werden om middernacht bereikt waarna het meteen opwarmde) zodat de wind niet bepaald kil aanvoelde. Rond en na de middag konden we tijdelijk genieten van een aantal opklaringen, maar ook deze werden geregeld onderbroken door dikkere bewolking waaruit af en toe wat regen viel. Tijdens de late namiddag waren de opklaringen het breedst waarbij de bewolking vooral uit cirrostratus, Altostratus en Stratocumulus bestond. Een waterig zonnetje kon het kwik hierbij nog opstuwen tot 21,5 graden, maar vervolgens was het dan de beurt aan het eigenlijke front dat met flinke regenbuien de warmte wegspoelde en nadien weer voor een somber en eerder kil weertype ging zorgen. De buien gingen na een tijdje over in lichte motregen, maar korte tijd later zorgde een tweede, lichter buienlijntje voor nog een korte periode van matige regen. Het laatste halfuur voor zonsondergang verliep droog maar onder een betrokken hemel waarbij we moesten wachten tot de duisternis helemaal was ingetreden voordat brede opklaringen hun intrede maakten. Het neerslagtotaal van deze wisselvallige dag was ondertussen opgelopen tot 0,6 mm.

 

 

Woensdag, 2 september 2009

 

Bij het krieken van de dag was er heel wat Altocumulus en Cirrostratusbewolking, welke we konden aanschouwen bij ochtendtemperaturen van 13,3 graden. De bewolking nam vervolgens langzaam toe waarbij er ook Altostratus en Stratus fractus in het spel kwam, maar het werd niet helemaal betrokken en het bleef droog. Naar de middag toe klaarde het zelfs uit vanuit het noordwesten en kregen we in die hoek een prachtige, diepblauwe hemel te zien. Deze werd op haar beurt gedecoreerd met stapelwolkjes die tijdens de namiddag talrijker en groter werden. Vanuit het westen werd de lucht bovendien een beetje melkachtig, wat gepaard ging met Altocumulusbewolking en opzettende Altostratus. Deze had duidelijk weinig moeite om het volledige luchtruim in te palmen zodat er tegen het einde van de namiddag niet veel meer van de zon te zien was. De wind draaide hierbij naar het zuidwesten, wakkerde aan tot 33,8 km/h en voerde zachtere lucht aan zodat het kwik nog een acceptabele 22,1 graden kon bereiken. Wel bleef het droog op deze locatie, ondanks de aanwezigheid van Cumulus congestus en Stratus fractus onder het gesloten wolkendek. De bewolking wist het betrokken weerbeeld bovendien te compenseren met het fraaie uiterlijk van de Altostratus undulatus velden die enige tijd zichtbaar waren. Tijdens de avond verschenen er nog enkele schaarse opklaringen, maar de radar- en satellietbeelden tonen een onmiskenbaar regengebied dat zich de komende nacht met ons zal bezig houden. Doordat dit alles zich aan de linkeruitgang van een jet lijkt te ontwikkelen, zou dit lokaal wel eens voor het nodige spektakel kunnen zorgen. Voorlopig is het echter al rust en sereniteit wat de Malderse klok slaat, en bleef het neerslagtotaal van deze dag beperkt tot 0,4 mm.

 

 

Donderdag, 2 september 2010

 

Er hing vanochtend behoorlijk wat sluierbewolking in de nevelige atmosfeer, maar toch waren er voldoende opklaringen om weer een flinke afkoeling te veroorzaken. We vonden het kwik dan ook in een erg belabberde toestand terug met 7,9 graden. Er verschenen Stratocumulusveldjes en wat Cumulusbewolking, welke weinig afbreuk deden aan het mooie nazomerweer, maar de regenwolken zaten dichterbij dan het leek. Zo waren er in Nederland talloze buien actief en werd er plaatselijk zelfs melding gemaakt van onweer. De onstabiliteit werd later ook in Malderen merkbaar door de verschijning van Altocumulus floccusbewolking en later zelfs aambeeldvormige wolkenstructuren van de buien die ten noorden van ons voorbij trokken. Verder dan dat kwam het echter niet, zodat we konden blijven genieten van uitgebreide zonnige perioden en temperaturen tot 20,2 graden. De Nederlandse buien dreven in oostelijke tot noordoostelijke richting weg terwijl er aan de grond een noord- noordoostelijk briesje stond met snelheden tot 17,7 km/h. Deze viel tegen zonsondergang weg waarna het daglicht hetzelfde deed, maar niet voordat we nog even de Altocumulus en Cirrus densus bewolking in vurige kleuren zagen oplichten. Vervolgens werd het snel kil en nevelig bij een wegvallende wind en snel dalende temperaturen.

 

 

Vrijdag, 2 september 2011

 

Er hingen vanochtend brede opklaringen, maar ook Stratocumulusvelden die vooral in het noorden goed vertegenwoordigd waren. Gezien de grote omvang van deze wolkenvelden is deze dag lokaal wellicht grijs en herfstachtig van start gegaan, al werd de nachtelijke afkoeling hierdoor beperkt. Het kwik kwam op 11,8 graden uit en de bewolking loste geleidelijk op waarna er door de dagelijkse gang Cumuluswolkjes werden gevormd (thermiek). De aangevoerde lucht was erg zacht waardoor we ons konden koesteren in maxima van 28,5 graden terwijl er een briesje stond met snelheden tot 22,5 km/h uit het west- zuidwesten. De lucht kleurde wat melkachtig en maakte een nevelige indruk, iets dat vooral op het einde van de namiddag en de avond het geval was door toedoen van sluierbewolking uit een warmtefront. Daarachter zit nog warmere lucht waardoor het morgen een topzomerdag belooft te worden. De avond verliep zacht tot vrij zwoel en we konden terug afsluiten met een uitdrogend neerslagtotaal van 0,0 mm.

 

 

Zondag, 2 september 2012

 

Het zonnige zomerweer was vanochtend plots verdwenen en maakte plaats voor grijs, mistig maar wel tamelijk zacht herfstweer bij minima van 12,3 graden. Gelukkig was het maar tijdelijk want de bewolking ging over in Stratus fractus waaruit later mooiweerswolken ontstonden. Niettemin waren ze groter en talrijker dan gisteren en de zon kreeg het op sommige momenten erg zwaar te verduren. Boven deze wolken hing ook nog eens een laag Cirrostratusbewolking terwijl de atmosfeer erg nevelig was. De zon had dus de grootste moeite om er wat zomersfeer in te houden al is het nog net gelukt om 24,3 graden uit de alleen maar figuurlijke brand te slepen. Op sommige momenten stond er redelijk wat wind met snelheden tot 20,9 km/h uit het zuid- zuidwesten. Deze ging 's avonds weer liggen en de opklaringen werden terug breder door het wegvallen van de thermiek. Maar dit werd al snel afgestraft met een flinke afkoeling waardoor het niet meteen aangewezen was om na zonsondergang nog in zwembroek op terras te blijven zitten. De overvloedige dauwvorming vanochtend is de enige 'neerslag' die we gezien hebben zodat we kunnen afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.

 

 

Maandag, 2 september 2013

 

Na een lichtbewolkte en frisse (11,7 graden) nacht kregen we vandaag met afgeplatte stapelwolken te maken die een nogal bizar golvend uiterlijk hadden en mooi afstaken tegen de diepblauwe lucht erboven. Ze hoorden wellicht bij een zwak warmtefront en losten vanuit het westen op zodat het bijna helder werd. Dan verschenen er uit die richting Cirruswolken en tijdens de namiddag kwamen we in een tweedeling terecht waarbij de eerdergenoemde 'stapelwolken' in het oosten waren overgegaan in een gesloten Stratocumulusdek terwijl er in het westen een band van Cirrostratus ontstond. Tussen beide 'systemen' was het volledig helder terwijl de kille wind tijdens de voormiddag overging in een zachte bries die op het einde van de namiddag warm ging aanvoelen. We kwamen immers weer in tropische lucht terecht en dat vertaalde zich in maxima die terug 24,9 graden haalden. De sluierwolken waren onschuldig want de zon had er nauwelijks hinder van en later op de avond zorgde deze bewolking voor een sublieme zonsondergang. Door de weerkaatsing van geel en oranje licht bleef het een stuk langer licht dan de afgelopen dagen ondanks de snel afnemende daglengte in deze tijd van het jaar. Door al die schoonheid en het aangename weertype zouden we haast vergeten dat er een dagtotaal van 0,0 mm in de pluviometer lag te wachten om opgetekend te worden, maar de planten hadden hier duidelijk niet overheen gekeken..

 

 

Dinsdag, 2 september 2014

 

De warme, nevelige kleuren van de zachte herfstlucht waren een echt tegenbeeld van de felle kleuren die we gisterenochtend te zien kregen. Het was ook een stuk zachter met minima van 12,8 graden. Er hingen Stratocumulusveldjes en over de velden lagen prachtige nevelbanken uitgespreid. Een heel rustgevend tafereeltje dus, dat ideaal was om de li-ion batterijen van onze camera's in conditie te houden. De wolkenkenner kon toch hier en daar echter wat minder rustgevende voorboden zien zoals Stratocumulus en Altocumulus castellanus die zich in het vroege ochtendlicht aftekende. Later leek deze onstabiliteit inderdaad verzilverd te worden door de stapelwolken die tot flinke afmetingen uitgroeiden. In Malderen kwam het echter niet tot buien en de stapelwolken werden vrij snel verdrongen door Stratocumulusbewolking die er enerzijds door gevormd werd en anderzijds vanuit het westen binnenschoof. Dit zorgde voor een zwaarbewolkte tot betrokken episode van een paar uur zodat de opwarming werd afgeremd en we de zon voor de middag vrijwel niet meer te zien kregen. Gelukkig was dit maar tijdelijk en begon de ondertussen in Stratus overgegane bewolking tijdens de namiddag weer uiteen te vallen in lossere Stratocumulus compartimenten. Na verloop van tijd bleef er niets meer van over en werden er terug mooiweerswolkjes gevormd. Voor het kwik was het ondertussen echter al te laat om een glansprestatie neer te zetten en we moesten het dan ook doen met maxima van 24,1 graden. De mooiweerswolkjes hadden bovendien nog de neiging om zich tot nieuwe Stratocumulusbewolking uit te spreiden. Ondanks dit alles was het tijdens de avond toch nog aangenaam toeven in de buitenlucht en dat was mede te danken aan de noordoostenwind die de hele dag door vrijwel niet voelbaar was en 's avonds helemaal wegviel. Zodra de duisternis intrad daalde er echter een verlammende kilte neer over de omgeving waardoor het zeker geen terrasjesweer bleef, laat staan dat we van een zwoele zomernacht kunnen spreken. Er sloeg massaal dauw neer maar dit voegde niets meer toe aan het neerslagtotaal van 0,0 mm.

 

 

Woensdag, 2 september 2015

 

De bewolking is tijdens de nacht weer wat afgenomen, doch in het noorden was nog steeds een muur van Cumulus congestus en Cumulonimbus te zien. Deze was de zuidelijke uitloper van een buiengebied dat in Nederland voor heel wat animo zorgde. Na een tijdje werden er ook in Malderen stapelwolken gevormd, al waren het eerder laaghangende rafelige wolken die weinig leken op de stapelwolken die je op een doorsnee dag in de zomer ziet. Er stond relatief weinig wind, en de zuchtjes die wel voelbaar waren kwamen uit noordwestelijke richtingen. Na de middag begonnen de stapelwolken dan toch uit te groeien en ontpopten er zich talloze buien die onderandere in Brussel toesloegen met striemende regenvlagen en rukwinden aan het begin van de buien. Malderen ontsnapte er grotendeels aan en het kwam er hooguit tot wat gedruppel wat goed was voor een neerslagtotaal van 0,1 mm. De buien spreidden zich naast Cirrus densus ook deels uit tot uitgestrekte Stratocumulus velden waardoor de zon ernstig in moeilijkheden kwam. Om van het kwik nog maar te zwijgen, want bij 21,0 graden hielden de thermometers het al voor gezien. De ochtenden verlopen ook weer een stuk koeler dan we gewend zijn trouwens, met minima van 10,6 graden. Tijdens de avond nam de buiigheid wat af, al passeerden er toch enkele lichte regenbuitjes in Malderen die echter alleen maar de grond konden nat maken zonder de pluviometer in beroering te brengen. Na zonsondergang passeerde er nog zo'n buitje waarna het definitief droog werd bij een wegvallende wind en naar beneden vallende kwikkolom.

 

 

Vrijdag, 2 september 2016

 

Na een vrij koele ochtend (die naar septembernormen echter nog zacht was met 13,6 graden) zagen we opnieuw veel Cirrus en Cirrostratus afkomstig van de depressies die een eind ten noordwesten van ons voorbijtrokken. Hoewel de depressies op veilige afstand lagen, besloot   n van de bijhorende regenzones toch nog om het terrein rond Malderen te verkennen, en hierdoor zagen we de sluierbewolking geleidelijk toenemen vanuit het westen. Voorlopig deed dit echter weinig afbreuk aan het zomerse weer en geraakte de zon er nog vlot door. Het kwik steeg snel richting 23,6 graden en er stond een zacht zuidwestelijk briesje. De sluierbewolking werd aanvankelijk tijdelijk dunner of schaarser, om vervolgens vrij snel weer toe te nemen waarbij we ook Altostratus en Altocumulus bewolking te zien kregen. Op sommige plaatsen kwam het daarna tot buien, maar in Malderen bleef het grotendeels droog. Tijdens de namiddag verschenen er terug bredere opklaringen en kregen we opnieuw een periode met aangenaam warm zomerweer voorgeschoteld. Tegen de avond begon de bewolking zich echter weer samen te pakken in het westen met vooral dikke Altostratus waar castellanus bewolking onder hing. Hierin waren al snel neerslagstrepen te zien en daar bleef het zelfs niet bij. Een reeks buien wist namelijk vanuit het zuidwesten Malderen te bereiken waarbij het op sommige momenten flink ging plenzen met dikke tropische druppels. De druppeldans hield vervolgens een uurtje aan waarna het weer opklaarde vanuit het westen. Daarbij kregen we mooie, warme schemeringskleuren te zien die toch al een beetje een gevoel van herfst gaven. Na zonsondergang bleef het op nog een paar niet- meetbare spetterbuitjes na droog en konden we afsluiten met een neerslagtotaal van 2,7 mm.

 

 

Zaterdag, 2 september 2017

 

De buienwolken zijn tijdens de nacht weer opgelost waardoor de dag een heldere start maakte in een fraai bedauwde omgeving bij minima van 9,9 graden. Maar de aangevoerde lucht was nog steeds vochtig en onstabiel waardoor er al snel flinke stapelwolken werden gevormd eens de zon op krachten was gekomen. Ten westen van ons was trouwens al een flinke buienlijn te zien die zich tijdens de nacht boven het warme zeewater heeft gevormd. En overdag kroop alles dus het land op al bleef Malderen buiten schot en was het vooral het westen van het land en Nederland dat met buien te maken kreeg. Vanuit het westen werd de lucht wat nevelig met Cirrostratus al kon de zon daar vlot doorheen schijnen en was het aangenaam met maxima van 20,3 graden. De wind kwam uit noordnoordwestelijke richtingen en was vrij zwak. De Stratocumulusvelden die tijdens de avond voorbijdreven zagen er onschuldig uit maar toch ontstonden daar nog onverwachts valstrepen onder waardoor men lokaal nog een natte verrassing heeft ontvangen. Ondertussen was het genieten van de schaduwen van de wolken die als stralenbundels in de nevelige atmosfeer vielen en voor een heel mooi uitzicht zorgden bij zonsondergang. In de polaire lucht koelde het echter snel af waardoor we van al dit moois niet lang konden genieten. 

 

 

Zondag, 2 september 2018

 

 Het was een fractie minder koud dan gisteren maar met minima van 6,7 graden zaten we nog steeds ver beneden de normaalwaarden van begin september. Gelukkig was de luchtaanvoer warmer en droger waardoor de zon meer kansen kreeg om ons weer op te warmen dan gisteren. Van de overvloedige dauw vanochtend was al snel niets meer te merken en de maxima waren erg aangenaam met 25,0 graden. Tijdelijk werden er weer stapelwolken gevormd en de noordenwind wakkerde ook nogal aan tijdens de late namiddag al voelde het een stuk zomerser aan dan gisteren. Vanuit het oosten was er dreiging van uitgestrekte Stratusvelden die snel dichterbij kwamen vanuit Duitsland doch enkel het oosten was hier gevoelig voor. In Malderen was het reeds aan het schemeren toen we de eerste Stratocumulus bewolking zagen verschijnen in het oosten. Het koelde aanvankelijk snel af maar met de oprukkende wolkenvelden zal deze nacht waarschijnlijk een stuk zachter verlopen dan de afgelopen twee. De neerslag verderop kon ons nog niet bereiken en we sloten dus af met 0,0 mm als dagtotaal. 

 

 

Maandag, 2 september 2019

 

 Het was erg koud met 7,6 graden en de lucht was weer dieper blauw ondanks de fletse kleuren gisterenavond. Er hingen een paar Stratocumulusvelden en ook een enkele forse stapelwolk. Overdag werden er meer gevormd maar een temperatuursinversie hield alles onder controle waardoor er uitspreiding tot Stratocumulusvelden plaatsvond. De zon kwam hierdoor in een lastig parket maar er waren nog steeds brede opklaringen tussendoor zodat we nog een beetje konden nagenieten van de zomersfeer. Er stond slechts een heel zwak zuidwestelijk briesje en tijdens de zonnige momenten voelde het nog verrassend warm aan. We haalden maxima van 23,1 graden en tijdens de tweede helft van de namiddag losten de Stratocumulusvelden op om plaats te maken voor Cirrus en Cirrostratus die vanuit het westen kwamen opzetten. Er zat duidelijk een warmtefront in het spel en de klassieke overgang naar Altostratus liet niet lang op zich wachten.  Hierdoor werd het echter al snel killer al bleef de neerslag die je zou verwachten uit en was het dagtotaal van 0,0 mm weer makkelijk te raden.  

 

 

Woensdag, 2 september 2020

 

De heldere nacht zorgde voor frisse minima van 8,1 graden en dat leidde tot een fraaie start in een schitterend bedauwde omgeving. De herfst hing duidelijk in de lucht en je kon het overal ruiken en proeven. Overdag probeerden de weergoden daar nog iets nazomers van te maken maar ondanks hun inspanningen in de vorm van strakblauwe luchten waarin enkel wat Cumuluswolken hingen was dat toch niet bepaald een succes te noemen. De gelukkig zwakke wind kwam nog uit noordelijke richtingen en zeker in de schaduw voelde het ronduit kil aan. Maar voor de rest was het wel een vriendelijk doe- weertje waarbij zeker de fietsers, wandelaars en buitensporters in hun sas waren. Tijdens de late namiddag leek het kille gevoel er tijdelijk weer uit te gaan en haalden we nog 22,2 graden, al hing er nog redelijk wat bewolking toen de vele stapelwolken weer de onhebbelijke neiging kregen om zich tot plakken Stratocumulus uit te spreiden. Dit proces werd echter afgeremd toen een naderende storing vanuit het westen voor advectie zorgde. De stapelwolken en Stratocumulusvelden losten hierdoor op om plaats te maken voor Cirrus en Cirrostratus. De kleuren werden ook fletser en dit zorgde voor een mooi avondlicht. De opkomende bewolking remde de afkoeling wat af tijdens de late uurtjes waardoor het een stuk zachter was toen we op het einde van de dag het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden. 

 

 

Donderdag, 2 september 2021

 

Ondanks de snel oplossende bewolking gisterenavond waren de Stratusvelden er vanochtend weer waardoor de dag andermaal grijs begon. Het was zacht bij minima van 14,7 graden en de ochtenddauw die je in deze tijd van het jaar bij stabiel weer zou verwachten is opnieuw uitgebleven. De omgeving lag er dus weer droog bij en ook de lucht bevatte minder vocht waardoor de Stratuswolken het moeilijk kregen tot groot jolijt van de zomerliefhebbers die nu toch al een paar maanden in overlevingsmodus hebben verkeerd. Vooral in het zuidoosten zagen we al snel brede opklaringen verschijnen terwijl alle andere bewolking overging in Stratocumulus. Toch was de atmosfeer wat nevelig en dit zorgde voor een soort van warme gloed in het zonlicht die evenwel bijdroeg aan de sfeer. Daar waar de noordwestelijke helft van Nederland vandaag nog zwaar getroffen werd door dikke Stratusbewolking en miezerig weer, kwam Malderen tegen de middag net binnen de grenzen van een zone van helder weer te liggen waardoor de nazomer hier alvast uit de startblokken kon schieten. Het kwik profiteerde daarvan met maxima van 26,0 graden als resultaat.  Al was het in een brede zone tussen Malderen en pakweg Amsterdam ook niet slecht met gebroken Stratocumulusvelden die daar ook al wat zon en blauwe stukken toelieten. Wel was de lucht in het opklaringsgebied nog enigszins onstabiel waardoor er veel stapelwolken werden gevormd tijdens de namiddag en deze kregen ook erg forse afmetingen. Toch waren ze anders dan de variant die je op onstabiele zomerdagen te zien krijgt, ze waren wat rafelig en niet zo scherp afgetekend. En het kwam ook niet meer tot buien, althans niet in Malderen. Tegen de avond begonnen deze wolken weer te verdwijnen terwijl er in het oosten een paar fraaie bankjes van Cirrus floccus en fibratus bleven hangen. De blauwe lucht had een nevelige tint en je kon daaraan al goed merken dat de hoogzomer al voorbij is. Al lijkt die op weersgebied duidelijk nu pas te zijn begonnen. Na zonsondergang koelde het snel af en ging het klam aanvoelen. Het neerslagtotaal dat we even later optekenden was vrij voorspelbaar met 0,0 mm. 

 

 

Vrijdag, 2 september 2022

 

 Tijdens de vroege uurtjes hingen er wat Stratocumulusveldjes en in de hogere luchtlagen zagen we wat Cirrusplukken die vooral in het zuidwesten goed vertegenwoordigd waren. Het is daarbij kunnen afkoelen naar 14,9 graden. De Stratocumulusveldjes losten vrij snel op en we kregen dus een stralende zomerhemel te zien met alleen die plukken Cirrus er in. Het warmde dan ook snel op in de droge lucht die met een oost- noordoostelijk briesje werd aangevoerd. Het mag geen wonder heten dat we weer van een overvloed aan zonneschijn konden genieten en tijdens de tweede helft van de namiddag en de avond was dat vrijwel ononderbroken het geval. We haalden maxima van 29,9 graden bij een noordoostelijk tot oostelijk briesje. De grote afwezige was vandaag weer de neerslag met 0,0 mm maar daar kijkt natuurlijk al lang niemand meer van op, en al zeker de planten niet die met hun kopjes naar beneden hangen. We eindigden met een fraaie zonsondergang die werd opgesmukt door warme kleuren en de Cirrusplukken die er nog steeds hingen.

 

 

Zaterdag, 2 september 2023

 

 Er hingen tijdens de ochtend verspreide Stratocumulusvelden die deels verantwoordelijk waren voor de vrij zachte minima van 14,3 graden die we optekenden. Er was ook ruimte voor opklaringen waardoor we de zon weer te zien kregen, en deze hadden zelfs de neiging om zich verder uit te breiden. Na verloop van tijd begonnen er stapelwolken te ontstaan in die opklaringen en een deel daarvan spreidde zich beperkt uit tot Stratocumulus waarbij verdere gevolgen echter uitbleven. In het oosten was ook Cirrus te zien, welke zich fraai aftekende tegen de diepblauwe lucht met daarin de felwitte stapelwolken. In het oosten hadden deze overigens nog meer de neiging om verder uit te groeien en mogelijk heeft men in die richting plaatselijk nog wel een regendruppel kunnen spotten. Tussen de wolken door voelde het opvallend warm aan in de zon, wat wellicht door het vocht in de lucht in combinatie met de slechts zwakke west- noordwestelijke wind kwam. De maxima waren nochtans niet overdreven hoog met 24,7 graden. De stapelwolken losten gewoontegetrouw op naar zonsondergang toe en enkel de Cirruswolken bleven over. Deze zorgden weer voor een magisch mooie zonsondergang in deze vrij vochtige atmosfeer welke de oranjerode kleuren natuurlijk flink weet te promoten. Van dat vocht is er overigens niets in de pluviometer geraakt en dus hielden we het bij een neerslagtotaal van 0,0 mm. 

 

 

 

Maandag, 2 september 2024

 

 Het is tijdens de nacht ondanks de brede opklaringen zwoel gebleven met minima van 18,2 graden. Tegen de ochtend bleek het luchtruim nog steeds vol te zitten met onweersverklikkers waarvan het grootste deel uit Altocumulus floccus en castellanus veldjes bestond. Deze liepen mooi van zuidoost naar noordwest en ten zuidwesten van ons was er een groter formaat van deze castellanus wolkjes te zien dat waarschijnlijk eerder een vorm van Stratocumulus betrof. Na een tijdje zagen we in die richting ook een rij met Cumulus congestus wolken verschijnen. Deze wolken verdwenen weer en het waren de castellanus varianten die overbleven. De wind is bij dit alles naar het zuidwesten gedraaid wat erop lijkt te wijzen dat er afgelopen nacht al een vore of iets dergelijks is gepasseerd dat voor deze windsprong verantwoordelijk was. Hoewel de wind tijdens de nacht niet volledig is gaan liggen (of al vroeg weer is opgestoken) heeft zich op beperkte schaal dauw kunnen vormen. Dit vocht verdampte tijdens de voormiddag vrij snel door de combinatie van wind, zon en warmte. Kort voor de middag begon er zich in het zuidwesten dikkere bewolking samen te pakken en deze breidde zich in onze richting uit. In de verte waren wel weer blauwe stukken te zien waardoor de indruk ontstond dat dit maar tijdelijk was. Ook op de satellietbeelden waren nog brede opklaringen te zien ten westen van dit eerste wolkengebied. Verderop zat meer en dikkere bewolking maar toen dit alles in Malderen arriveerde bleek het allemaal erg mee te vallen. We kregen een zwoel en vrij zonnig weertype waarbij de zon af en toe achter Altocumulusvelden schuilging maar telkens weer snel terugkeerde. De grote warmte van gisteren was er uit, het kwik bleef op 26,7 graden steken al voelde het door de vochtige lucht wel nog meer dan warm genoeg aan. Tijdens de avond klaarde het verder uit al dreven er ook dan nog geregeld Altocumulusvelden voorbij. De zuidwestenwind ging tegen zonsondergang helemaal liggen en we gingen een rustige avond in waarbij het aangenaam koel aanvoelde. Met 0,0 mm konden we terug een droge dag noteren. 

 

 

Dinsdag, 2 september 2025

 

 De buienactiviteit heeft zich tijdens het tweede deel van de nacht naar de kust verplaatst en boven Malderen is het daardoor zelfs helemaal uitgeklaard wat een afkoeling tot 12,7 graden toeliet. Na een goudachtige getinte zonsopgang konden we van fraai najaarsweer genieten onder een diepblauwe hemel. Heel laag boven de westelijke en noordwestelijke horizon konden we de buienwolken aan de kust nog zien hangen. Deze kwamen niet meer onze richting uit maar na een paar uur ontstonden er wel overal stapelwolken die geleidelijk tot flinke afmetingen begonnen uit te groeien. Het leek de enige bewolking te zullen zijn die we vandaag zouden te zien krijgen, maar schijn bedroog in dit geval want vanuit het zuidwesten kwam aan het begin van de namiddag plots Altocumulus bewolking opzetten die snel dikker werd en voor een grijs vervolg zorgde. Het ging er zelfs uit regenen al stelde het allemaal niet veel voor met een schamele 0,4 mm die ook het dagtotaal zou worden. Met een goed voelbare zuidwestenwind en maxima die zich met 21,2 graden op de vlakte hielden was in ieder geval wel te merken dat de (meteorologische) herfst weer in het land is. We zaten vrij snel aan de achterkant van deze regenzone/buienlijn en daar maakten nieuwe opklaringen hun opwachting terwijl de bewolking overging in een mix van Stratocumulus en Cumulus. Het bleef daarbij definitief droog terwijl er nog een kille zuidwestelijke wind bleef staan.