Terwijl we over hitte spreken, vertellen de polen een ander verhaal

Terwijl we over hitte spreken, vertellen de polen een ander verhaal

Wat de media minder belichten: in 2026 kenden beide poolgebieden uitzonderlijk koude omstandigheden — een zeer koude Antarctische winter en een uitzonderlijk koele zomer in het Hoge Noordpoolgebied.

Op Antarctica zette de kou al in juni stevig door. Het was de koudste junimaand sinds 2021, met in Concordia, op Dome C, een minimum van –80,3 °C. In juli daalde de temperatuur er tot –84,1 °C. Vostok noteerde een maandgemiddelde van –71,6 °C, terwijl de Zuidpool gemiddeld –64,3 °C haalde, ruim 4 °C onder normaal.

Ook in augustus hield de kou aan: de Zuidpool kwam uit op gemiddeld –63 °C. Begin van de meteorologische lente bleef het uitzonderlijk koud. Op 5 september registreerde Concordia nog altijd –76,6 °C.

Aan de andere kant van de aarde kende het Hoge Noordpoolgebied een uitzonderlijk koude zomer. Ten noorden van 80° NB bedroeg de gemiddelde temperatuur op 2 meter hoogte van juni tot en met augustus slechts –0,91 °C, volgens het Deense DMI. Dat niveau wordt als het laagste van de reeks sinds 1958 beschouwd en werd door AMAP bevestigd.

Deze gegevens ontkennen uiteraard noch de langetermijnontwikkeling van het klimaat, noch de hittegolven die elders werden waargenomen. Ze tonen wel aan dat het klimaat complexer is dan sommige krantenkoppen doen vermoeden.

Pooltemperaturen worden beïnvloed door onder meer atmosferische circulatie, poolwervels, wind, bewolking, zee-ijs en de uitwisseling van energie tussen verschillende breedtegraden.

Terwijl in 2026 vooral naar warmterecords wordt gekeken, leveren beide polen dus een opmerkelijk koud tegenbeeld. Klimaat is meer dan één cijfer — en zeker meer dan één krantenkop.