Vrijdagavond hebben we met een aantal weeramateurs de sterrenwacht Armand Pien in Gent bezocht. Deze sterrenwacht, verbonden aan de Universiteit Gent, heeft ook een weerstation. Boven op het dak van de gebouwen aan de Rozier, ligt een grasveldje waar sinds 1902 dagelijks meteorologische waarnemingen plaatsvinden. De waarnemingen gebeuren heel nauwkeurig, maar omdat het hier om een dakstation gaat, worden de waarnemingen niet officieel erkend.
Foto 1: Alexander en Christophorus (met de rug naar ons) bekijken de weerhut van weerstation Armand Pien. De interesse van de fotograferende Joachim ligt duidelijk elders.
Staan niet op de foto, maar waren er ook bij: Superpete, Olivier Vandeginste, Ann (mijn echtgenote) en twee trainingsgenoten van Joachim, van wie de naam mij nu ontsnapt.
Foto 2: Geen elektronische windmeter bij weerstation Armand Pien, maar een analoog exemplaar uit 1902. Een doordacht systeem van buizen, bakken met water, vlotters en met inkt gevulde naalden registreren alle windgegevens.
Foto 3: Met dit instrument stellen ze in weerstation Armand Pien de langetermijn-verwachtingen op.
Grapje dus
De glazen bol hierboven werkt als brandglas en registreert zo het aantal uren zonneschijn: de zon brandt letterlijk een spoor in het registratiepapier achter de bol.
Foto 4: als uitsmijter het uitzicht dat je 's avonds hebt vanop het dakgrasveldje van het weerstation. De foto is gemaakt door mijn echtgenote, die dat stukken beter kan dan ik
Foto 1: Alexander en Christophorus (met de rug naar ons) bekijken de weerhut van weerstation Armand Pien. De interesse van de fotograferende Joachim ligt duidelijk elders.
Staan niet op de foto, maar waren er ook bij: Superpete, Olivier Vandeginste, Ann (mijn echtgenote) en twee trainingsgenoten van Joachim, van wie de naam mij nu ontsnapt.
Foto 2: Geen elektronische windmeter bij weerstation Armand Pien, maar een analoog exemplaar uit 1902. Een doordacht systeem van buizen, bakken met water, vlotters en met inkt gevulde naalden registreren alle windgegevens.
Foto 3: Met dit instrument stellen ze in weerstation Armand Pien de langetermijn-verwachtingen op.
Grapje dus
De glazen bol hierboven werkt als brandglas en registreert zo het aantal uren zonneschijn: de zon brandt letterlijk een spoor in het registratiepapier achter de bol.Foto 4: als uitsmijter het uitzicht dat je 's avonds hebt vanop het dakgrasveldje van het weerstation. De foto is gemaakt door mijn echtgenote, die dat stukken beter kan dan ik
Ingen ko på isen!