Alleen duurt het voor sommigen wat te lang, bij die sommigen reken ik mezelf. Nu is het hier ook wel erg mooi geweest tijdens de zomer, vind ik persoonlijk. Dikwijls gewoonweg té warm. Op de forummeeting hebben de deelnemers dat aan den lijven kunnen ondervinden 
. Ik begrijp wel dat voor sommigen de zomer minder goed of zelfs slecht is geweest. Hangt er dus duidelijk vanaf waar je woont en ook wel een beetje van hoe je het allemaal beleeft. Het weer heeft nu minder invloed op mijn humeur dan toen ik jonger was. Als je ouder wordt (amai, amai, zo oud ben ik nog niet ), kan je dat meer relativeren. Wat wel een invloed heeft op mijn humeur is te lang hetzelfde liedje, ik hou van afwisseling. Bijvoorbeeld: dagenlang grijze, egale bewolking kan m'n humeur wel enigzins in de slechte zin beïnvloeden. Als ik moet kiezen tussen langdurige, grijze 'soep' of langdurige zonneschijn, kies ik duidelijk voor het tweede. Ik denk dat velen het tweede zouden kiezen. Mensen houden van mooi weer, ik ook. Alleen kijk ik verder, ik kijk naar de natuur die van slag geraakt, naar de oorzaken. Nu spelen die ex-orkanen die op de Atlantische Oceaan rondzwalpen ook wel een erg grote, zoniet dé belangrijkste rol in dit weerpatroon. Maar toch, de achteruitgang van het milieu baart mij grote zorgen. Wat mij wel hoop geeft, langs de andere kant, is dat mensen meer terug lijken te keren naar de basis van het leven: de natuur en de daarbijhorende eenvoud. Eenvoudige dingen zijn nog altijd in mijn ogen het mooist. Eenvoudige 'dingen' zijn meestal het waardevolst in je leven. Dat mensen van mooi weer houden is niet zo vreemd, de zon doet ook wel veel goeds. Voor velen is het een lichtpuntje en het is natuurlijk de bron van energie voor elk levend wezen hier op aarde. Zonder zonneschijn was 't met ons allemaal gedaan. Kortom mooi weer is ook hoe je het bekijkt. Voor de ene is dat onstuimig herfstweer, uitwaaien aan zee, wandelen in 50 cm sneeuw, kuieren en luieren op het strand, ijspegels tellen . Ik noem maar wat. Ieder heeft zo zijn eigen ideaal, stiekem in het achterhoofd zitten. Eén klein maar niet onbelangrijk detail: perfectie bestaat niet. Dus nemen zoals het komt is nog steeds de beste remedie tegen hardnekkige 'weermoeheid' . Maar zonder te vergeten dat we maar 1 planeet hebben en dat we die moeten respecteren en koesteren. Niet alleen voor ons zelf maar zeker ook voor de generaties die na ons komen.
Groetjes,
Katya
. Ik begrijp wel dat voor sommigen de zomer minder goed of zelfs slecht is geweest. Hangt er dus duidelijk vanaf waar je woont en ook wel een beetje van hoe je het allemaal beleeft. Het weer heeft nu minder invloed op mijn humeur dan toen ik jonger was. Als je ouder wordt (amai, amai, zo oud ben ik nog niet ), kan je dat meer relativeren. Wat wel een invloed heeft op mijn humeur is te lang hetzelfde liedje, ik hou van afwisseling. Bijvoorbeeld: dagenlang grijze, egale bewolking kan m'n humeur wel enigzins in de slechte zin beïnvloeden. Als ik moet kiezen tussen langdurige, grijze 'soep' of langdurige zonneschijn, kies ik duidelijk voor het tweede. Ik denk dat velen het tweede zouden kiezen. Mensen houden van mooi weer, ik ook. Alleen kijk ik verder, ik kijk naar de natuur die van slag geraakt, naar de oorzaken. Nu spelen die ex-orkanen die op de Atlantische Oceaan rondzwalpen ook wel een erg grote, zoniet dé belangrijkste rol in dit weerpatroon. Maar toch, de achteruitgang van het milieu baart mij grote zorgen. Wat mij wel hoop geeft, langs de andere kant, is dat mensen meer terug lijken te keren naar de basis van het leven: de natuur en de daarbijhorende eenvoud. Eenvoudige dingen zijn nog altijd in mijn ogen het mooist. Eenvoudige 'dingen' zijn meestal het waardevolst in je leven. Dat mensen van mooi weer houden is niet zo vreemd, de zon doet ook wel veel goeds. Voor velen is het een lichtpuntje en het is natuurlijk de bron van energie voor elk levend wezen hier op aarde. Zonder zonneschijn was 't met ons allemaal gedaan. Kortom mooi weer is ook hoe je het bekijkt. Voor de ene is dat onstuimig herfstweer, uitwaaien aan zee, wandelen in 50 cm sneeuw, kuieren en luieren op het strand, ijspegels tellen . Ik noem maar wat. Ieder heeft zo zijn eigen ideaal, stiekem in het achterhoofd zitten. Eén klein maar niet onbelangrijk detail: perfectie bestaat niet. Dus nemen zoals het komt is nog steeds de beste remedie tegen hardnekkige 'weermoeheid' . Maar zonder te vergeten dat we maar 1 planeet hebben en dat we die moeten respecteren en koesteren. Niet alleen voor ons zelf maar zeker ook voor de generaties die na ons komen.Groetjes,
Katya
De temperaturen buiten worden gemeten vanop de eerste verdieping 
.
.