Over gladde straten (0°C) gingen we om zessen op pad. De snelweg richting Kufstein was gelukkig goes schoon, maar er stond vanaf Rosenheim hinderlijk sterke föhnwind (het Inndal is een bekend föhndal), en het dooide. Vanaf de afrit Oberaudorf was het weer raak met de gladheid.
Op de parkeerplaats op 880 m(vlakbij Sudelfeld, hetwelk tussen Bayrischzell en Oberaudorf ligt, ook vlakbij Tatzelwurm (lekker eten) en bij de Wendelstein (bemand weerstation op 1800 m), hing er dalmist, die ons de eerste paar hoogtemeters trouw bleef.
Maar al vrij gauw, bij de Schoißer-Alm, kwamen we erboven uit, en werd het uitzicht prachtig, richting Tirol (Kaiserwinkl, Kössen, Wilder Kaiser). Richting NW hingen wel donkere wolken....
Af en toe hielden we natuurlijk wel even pauze
Er was niet veel verse sneeuw gevallen, en het was vrij zacht, waardoor er toch lawines neerkwamen. Let op de rechter plek (boven de Seelach-Alm), waar hier het sneeuwdek ingescheurd is:
Hier was-ie inmiddels (toen wij er na een anderhalf uur weer langskwamen, "afgegaan", de lawine.
Een ander punt van zorg was de Föhn. Deze hield het slechte weer op een afstand, en in de luwte was het ronduit aangenaam. De wind verplaatste echter de sneeuw. Hier zie je twee voorbeelden ervan. Op zich hebben jullie dat de afgelopen tijd ook in Nederalnd en Vlaanderen kunnen waarnemen. Het gevaar van zo´n massa verwaaide sneeuw op een steile helling is, dat die meer neiging heeft als lawine naar beneden te komen dan een gewoon sneeuwdek ("Schneebrett").
Ander ongewenst effekt: op andere plaatsen lag juist te weinig sneeuw. Een andere skitourenganger ("Hawedieehre") vertelde ons, dat het afgelopen weekeind een stuk beter was geweest. Voordeel van de föhn: prachtig uitzicht richting de centrale Alpen
(inclusief Großglockner etc.):
Ook richting laagland (Rond Rosenheim) was het uitzicht heel mooi, alhoewel we ons afvroegen, hoe lang we het nog droog gingen houden. Dit uitzicht is vanaf de top (1550m), de temperatuur was daar zo´n +5°C, de wind maakte het echter onaangenaam. De sneeuw leek droog, maar bij het afdalen merkte je, hoe lomp hij was.
Manfred had een leuk plekje gevonden, waar hij in de luwte van zijn "Gipfeljause" kon genieten. Ook een mooi voorbeeld van de sneeuwverstuivingen!
Daarna was het tijd om naar beneden te skien. Soms was de sneeuw hardgeblazen, soms diep en zacht. Leuk blijft het! Het weer klaarde wat op.
Terug bij de auto merkten we, dat het inmiddels flink dooide. We gingen eerst even lekker de verloren calorien vervangen
:
Na deze welkome sterking (en voor mij een Apfelschorle) reden we terug naar huis. Bij Rosenheim (400 m) was de sneeuw vrijwel geheel weggedooid, verderop bij Holzkirchen (600 m) lag er nog genoeg. Hier in München (6°C) begint het sneeudek gaten te vertonen. Nu helder weer, Tact -1°C.
Op de parkeerplaats op 880 m(vlakbij Sudelfeld, hetwelk tussen Bayrischzell en Oberaudorf ligt, ook vlakbij Tatzelwurm (lekker eten) en bij de Wendelstein (bemand weerstation op 1800 m), hing er dalmist, die ons de eerste paar hoogtemeters trouw bleef.
Maar al vrij gauw, bij de Schoißer-Alm, kwamen we erboven uit, en werd het uitzicht prachtig, richting Tirol (Kaiserwinkl, Kössen, Wilder Kaiser). Richting NW hingen wel donkere wolken....
Af en toe hielden we natuurlijk wel even pauze
Er was niet veel verse sneeuw gevallen, en het was vrij zacht, waardoor er toch lawines neerkwamen. Let op de rechter plek (boven de Seelach-Alm), waar hier het sneeuwdek ingescheurd is:
Hier was-ie inmiddels (toen wij er na een anderhalf uur weer langskwamen, "afgegaan", de lawine.
Een ander punt van zorg was de Föhn. Deze hield het slechte weer op een afstand, en in de luwte was het ronduit aangenaam. De wind verplaatste echter de sneeuw. Hier zie je twee voorbeelden ervan. Op zich hebben jullie dat de afgelopen tijd ook in Nederalnd en Vlaanderen kunnen waarnemen. Het gevaar van zo´n massa verwaaide sneeuw op een steile helling is, dat die meer neiging heeft als lawine naar beneden te komen dan een gewoon sneeuwdek ("Schneebrett").
Ander ongewenst effekt: op andere plaatsen lag juist te weinig sneeuw. Een andere skitourenganger ("Hawedieehre") vertelde ons, dat het afgelopen weekeind een stuk beter was geweest. Voordeel van de föhn: prachtig uitzicht richting de centrale Alpen
(inclusief Großglockner etc.):Ook richting laagland (Rond Rosenheim) was het uitzicht heel mooi, alhoewel we ons afvroegen, hoe lang we het nog droog gingen houden. Dit uitzicht is vanaf de top (1550m), de temperatuur was daar zo´n +5°C, de wind maakte het echter onaangenaam. De sneeuw leek droog, maar bij het afdalen merkte je, hoe lomp hij was.
Manfred had een leuk plekje gevonden, waar hij in de luwte van zijn "Gipfeljause" kon genieten. Ook een mooi voorbeeld van de sneeuwverstuivingen!
Daarna was het tijd om naar beneden te skien. Soms was de sneeuw hardgeblazen, soms diep en zacht. Leuk blijft het! Het weer klaarde wat op.
Terug bij de auto merkten we, dat het inmiddels flink dooide. We gingen eerst even lekker de verloren calorien vervangen
:Na deze welkome sterking (en voor mij een Apfelschorle) reden we terug naar huis. Bij Rosenheim (400 m) was de sneeuw vrijwel geheel weggedooid, verderop bij Holzkirchen (600 m) lag er nog genoeg. Hier in München (6°C) begint het sneeudek gaten te vertonen. Nu helder weer, Tact -1°C.