Gisteren was ik in Enschede en omstreken, waarbij ik me in eerste instantie naïef afvroeg waarom ze zoveel aan het 'snoeien' waren. Daarbij besefte ik niet dat dit allemaal het gevolg was van de schade van de sneeuw onlangs. Gigantische hoeveelheden afgebroken grote takken liggen er daar aan de kant van de weg, soms zelfs hele bomen. Flinke schade is er overal te zien, ook op plekken waar maar een paar bomen staan. Naaldbomen hebben evenzeer te lijden als (soms nog bladhoudende) loofbomen.
Wat is hier nou de oorzaak van?
De combinatie van veel sneeuw met wind? (Maar waait de wind dan niet weer van takken af?)
Ligt het aan het soort sneeuw? (Plaksneeuw?)
Betekent een dik pak sneeuw nu altijd schade aan bomen, of waren het heel speciale omstandigheden?
Dit, inclusief alle schade en overlast aan het verkeer, gebouwen en energievoorziening geeft mij het gevoel dat sneeuw niet hoort bij Nederland. Alsof we in een (sub)tropisch land wonen waar het ongelooflijke is gebeurd: sneeuw! met alle bizarre gevolgen vandien, omdat de natuur en onze bouwsels hierop niet berekend zijn.
Er gaan hier soms winters voorbij zonder een pak sneeuw van betekenis, en een laag van 20cm of meer komt inderdaad niet vaak voor. En toch voel ik me bijna beledigd, verontwaardigd* dat we, zo lijkt het, niks kunnen verdragen. Een teer landje dat alleen in strict gecultiveerde omstandigheden overeind blijft. Een zielig kasplantje dat gelijk begint te brullen als de omstandheden afwijken van normaal. Wie wil er ook alweer een extreme winter?
* Ik lijd er niet onder hoor
(Edit: titel aangepast)
Quote selectie