Met november op de kalender, treedt aanvankelijk een belangrijke verzachting op. Deze verzachting wordt gekenmerkt door overwegend rustig herfstweer en aanvankelijk ook een paar dagen wisselvalligheid. Maar voordat er een depressietrein op gang kan komen, komt (in 2003 zou je haast zeggen "traditioneel") na een wat wisselvalliger begin van de maand, de stabilisatie al snel op gang. De EPS-pluim is op het eind ronduit droog en het GFS-ensemble laat een opmerkelijk droog Glasskugelbereich zien. Wat de neerslag (of het gebrek daaraan) betreft, lijkt de voorspelbaarheid wel weer net zo groot als begin februari of net voor het begin van de enorme augustushittegolf.
Terwijl er nog een aantal oplossingen voor kiezen dat het naar het Europese continent uitbreidende Azorenhoog een hogedrukgebied vormt ten oosten van ons, kiest een meerderheid van de oplossing toch voor een westelijkere positie van het hoog. Grappig genoeg bedacht ik me gisteren dat dat eigenlijk hetzelfde hoog is als dat hoog dat ons in oktober die schrale oostenwinden bezorgde. Ga maar na: het Scandihoog fuseerde op een gegeven moment met een Groenlandhoog, zakte zuidwaarts weg, veranderde in een warmbloedig Azorenhoog, dat verplaatst zich als een zwak hoog naar het Iberisch Schiereiland en komt vervolgens weer volledig tot leven boven het Europese continent. Het is ver gezocht inderdaad, maar ik ben meer gewend dat ze gewoon in één keer wegtrekken naar Rusland door een opstekende westcirculatie, ingezet door een IJslanddepressie.
Terug naar de hogedrukopbouw van volgende week. Na een fusie met een Russisch hogedrukbolwerk, is dan de weg vrij voor een oostelijke stroming ná de eerste novemberweek. En aangezien het hoog de neiging heeft zich veel macht toe te eigenen (echt weer zo'n ding dat later misschien een retrograads grapje uithaalt), ga ik er vanuit dat het na het rustige begin van november dan geleidelijk schraal zou kunnen gaan worden. Als het van oorsprong warmbloedige hoog een gunstige posititie ingenomen heeft (boven of in de landen om Finland), zal de temperatuur vrijwel zeker langzaam gaan dalen. Stapje voor stapje. Er is weliswaar geen kou voorradig als het hoog aankomt ten noorden van ons, maar die kou komt vanzelf wel, zoals vorig jaar in december gebeurde bij een behoorlijk warmbloedig hoog. Sterker nog, misschien evalueert de opbouw van dit de komende dagen zo '89-achtig-uitziende hoog wel tot de motor achter een novemberse winterprik. November begint weliswaar vies klef met smerige kaarten (die volgens sommigen niet erg zijn voor de daaropvolgende winter), maar niks wijst er momenteel op dat november als een geheel van het geblokkeerde patroon afwijkt. We moeten het zelfs doen met een relatief droge start van de maand, iets wat 2003 kennende mogelijk kan leiden tot een belangrijk te droge maand. Hoe zonnig het wordt, vind ik nog moeilijk in te schatten. Ik prefereer zonnig novemberweer boven somber novemberweer door hardnekkige stratus in hogedrukgebieden. Ik heb een hekel aan de somberheid van november en december. Hopelijk dus droogt de lucht op den duur uit als er meer droge kou om het hoog binnenstroomt. In ieder geval vermoed ik dat we voorlopig op de geblokkeerde (droge) toer blijven. En m'n winterse november wil ik vooralsnog niet naar de prullenbak verwijzen. Dit ondanks de anti-winterse kaarten voor begin volgende week en het feit dat we al extreme oktoberkou hebben gehad die feitelijk moeilijk te onderscheiden is van novemberkou (het weer kent geen maandgrenzen).
En wat er dan na november gebeurt? Tsja... ALS het een koude tot strenge winter wordt, zoals sommigen denken, verwacht ik eigenlijk dat het accent op januari en februari komt te liggen (en eind januari/ begin februari in het bijzonder; klinkt ietwat vreemd na de veronderstelde tempsprong). In geblokkeerde jaren(groepen) met superwinters zie je dat vrij vaak ('42) na een geblokkeerd voortraject. Maar ik moet me eerst nog maar iets beter een beeld gaan vormen over de kansen van de komende winter. Het lijtk soms wel dat naarmate er meer mensen een strenge winter verwachten (door een winters voortraject), er juist steeds gemakkelijker een zachte winter volgt.
Ik wil het cruciale moment in het voortraject van de winter (eind november/begin december) eerst even afwachten. Afhankelijk van de ontwikkelingen op de weerkaarten dan, is er misschien wat te zeggen over de komende winter. In november kunnen we echter wel blijven hopen dat Groenland goed mee blijft doen en dat de Oceaandepressies klein en zuidelijk georiënteerd blijven (ter hoogte van het Iberisch Schiereiland of -liever nog- in het Middellandse Zeegebied). Want misschien zit 'm daar juist het verschil tussen de geblokkeerde weerkaarten van (met name midden) november 1962 en (met name de tweede helft van) november 1993! Aanvankelijk lijken de berekende weerkaarten nu iets meer op die van 1993 dan op die van 1962, maar dat kan gemakkelijk veranderen met een retrograads grapje van het te verwachten Russisch/Finse hogedrukbolwerk.
Ik verwacht zelf trouwens dat we net voor het "echte" begin van de meteorologische winter een westcirculatie krijgen (die winteranalysten weleens wanhopig zou kunnen maken). Zowel met een zwakke westelijke stroming begin december waarin de depressies niet goed doorkomen en vrij zuidelijk blijven ALS een westcirculatie waarin de depressies juist erg goed doortrekken en het Groenlandhoog met hogedrukuitlopers blijft flirten, behouden we perspectief op een voor tweederde koude winter. Kortom: de NAO moet niet opeens gaan veranderen.
Terwijl er nog een aantal oplossingen voor kiezen dat het naar het Europese continent uitbreidende Azorenhoog een hogedrukgebied vormt ten oosten van ons, kiest een meerderheid van de oplossing toch voor een westelijkere positie van het hoog. Grappig genoeg bedacht ik me gisteren dat dat eigenlijk hetzelfde hoog is als dat hoog dat ons in oktober die schrale oostenwinden bezorgde. Ga maar na: het Scandihoog fuseerde op een gegeven moment met een Groenlandhoog, zakte zuidwaarts weg, veranderde in een warmbloedig Azorenhoog, dat verplaatst zich als een zwak hoog naar het Iberisch Schiereiland en komt vervolgens weer volledig tot leven boven het Europese continent. Het is ver gezocht inderdaad, maar ik ben meer gewend dat ze gewoon in één keer wegtrekken naar Rusland door een opstekende westcirculatie, ingezet door een IJslanddepressie.
Terug naar de hogedrukopbouw van volgende week. Na een fusie met een Russisch hogedrukbolwerk, is dan de weg vrij voor een oostelijke stroming ná de eerste novemberweek. En aangezien het hoog de neiging heeft zich veel macht toe te eigenen (echt weer zo'n ding dat later misschien een retrograads grapje uithaalt), ga ik er vanuit dat het na het rustige begin van november dan geleidelijk schraal zou kunnen gaan worden. Als het van oorsprong warmbloedige hoog een gunstige posititie ingenomen heeft (boven of in de landen om Finland), zal de temperatuur vrijwel zeker langzaam gaan dalen. Stapje voor stapje. Er is weliswaar geen kou voorradig als het hoog aankomt ten noorden van ons, maar die kou komt vanzelf wel, zoals vorig jaar in december gebeurde bij een behoorlijk warmbloedig hoog. Sterker nog, misschien evalueert de opbouw van dit de komende dagen zo '89-achtig-uitziende hoog wel tot de motor achter een novemberse winterprik. November begint weliswaar vies klef met smerige kaarten (die volgens sommigen niet erg zijn voor de daaropvolgende winter), maar niks wijst er momenteel op dat november als een geheel van het geblokkeerde patroon afwijkt. We moeten het zelfs doen met een relatief droge start van de maand, iets wat 2003 kennende mogelijk kan leiden tot een belangrijk te droge maand. Hoe zonnig het wordt, vind ik nog moeilijk in te schatten. Ik prefereer zonnig novemberweer boven somber novemberweer door hardnekkige stratus in hogedrukgebieden. Ik heb een hekel aan de somberheid van november en december. Hopelijk dus droogt de lucht op den duur uit als er meer droge kou om het hoog binnenstroomt. In ieder geval vermoed ik dat we voorlopig op de geblokkeerde (droge) toer blijven. En m'n winterse november wil ik vooralsnog niet naar de prullenbak verwijzen. Dit ondanks de anti-winterse kaarten voor begin volgende week en het feit dat we al extreme oktoberkou hebben gehad die feitelijk moeilijk te onderscheiden is van novemberkou (het weer kent geen maandgrenzen).
En wat er dan na november gebeurt? Tsja... ALS het een koude tot strenge winter wordt, zoals sommigen denken, verwacht ik eigenlijk dat het accent op januari en februari komt te liggen (en eind januari/ begin februari in het bijzonder; klinkt ietwat vreemd na de veronderstelde tempsprong). In geblokkeerde jaren(groepen) met superwinters zie je dat vrij vaak ('42) na een geblokkeerd voortraject. Maar ik moet me eerst nog maar iets beter een beeld gaan vormen over de kansen van de komende winter. Het lijtk soms wel dat naarmate er meer mensen een strenge winter verwachten (door een winters voortraject), er juist steeds gemakkelijker een zachte winter volgt.
Ik wil het cruciale moment in het voortraject van de winter (eind november/begin december) eerst even afwachten. Afhankelijk van de ontwikkelingen op de weerkaarten dan, is er misschien wat te zeggen over de komende winter. In november kunnen we echter wel blijven hopen dat Groenland goed mee blijft doen en dat de Oceaandepressies klein en zuidelijk georiënteerd blijven (ter hoogte van het Iberisch Schiereiland of -liever nog- in het Middellandse Zeegebied). Want misschien zit 'm daar juist het verschil tussen de geblokkeerde weerkaarten van (met name midden) november 1962 en (met name de tweede helft van) november 1993! Aanvankelijk lijken de berekende weerkaarten nu iets meer op die van 1993 dan op die van 1962, maar dat kan gemakkelijk veranderen met een retrograads grapje van het te verwachten Russisch/Finse hogedrukbolwerk. Ik verwacht zelf trouwens dat we net voor het "echte" begin van de meteorologische winter een westcirculatie krijgen (die winteranalysten weleens wanhopig zou kunnen maken). Zowel met een zwakke westelijke stroming begin december waarin de depressies niet goed doorkomen en vrij zuidelijk blijven ALS een westcirculatie waarin de depressies juist erg goed doortrekken en het Groenlandhoog met hogedrukuitlopers blijft flirten, behouden we perspectief op een voor tweederde koude winter. Kortom: de NAO moet niet opeens gaan veranderen.