Wie de aarde per ruimteschip nadert zal als een van de eerste menselijke nederzettingen Norlisk ontwaren. Op satellietfoto's is de stad een zwarte puist op een wit laken, vanwaar in de overheersende windrichting een veeg van grauwe sneeuw ontspringt: neergeslagen roetdeeltjes die een spoor van honderden kilometers achterlaten. ,,De meeste dagen hangt er boven dit gebied een zijde-achtige, grijsgele sluier van zwaveldioxide, verschillende stikstofoxides, koolstofmonoxide, fenol en chloor'', zo staat in het kritische Amerikaanse milieuboek Troubled Lands. De schoorstenen van Norilsk zijn de grootste stationaire bron van luchtvervuiling in Rusland; per dag spugen ze tweemaal zoveel rommel uit als de stad Londen.
Foto: Oleg Klimov/Fotoloods
De lariksen in de omgeving zijn kale staken, die lang geleden hun naalden verloren hebben. Norilsk zelf is boomloos. Het straatbeeld doet sowieso onwennig aan: tijdens de langdurige poolnacht blijven de natriumlantaarns langs de wegen dag en nacht branden. Zo tegen twaalven begint het ochtendgloren, maar de dag zet niet door. Het rood aan de hemel blijkt avondrood, het gaat schemeren en opnieuw is het de zon niet gelukt boven de kim te komen.
In het halfdonker onder de oranje straatverlichting zie je dik ingepakte mensfiguren lopen. Pelsmutsen zijn hier zo groot als de helm van een kosmonaut. Langs de muren van sommige woonkazernes zijn leuningen aangebracht, die houvast bieden bij het schuifelen. Norilsk kent geen zwervers, geen zwerfhonden, geen zwerfkatten. Aan het Plein van de Metallurgie staat het 'meest noordelijke theater ter wereld'.
bron:http://www.nrc.nl/Moskou/reportages/Norilsk/2.html
. Ligt wel stuk westelijker en zuidelijker.