Everywhere you go, you always take the weather with you.
Bericht van: Stefan (Maarssenbroek-Utrecht) , 11-01-2006 20:02
Let niet op mijn taalgebruik, die is niet altijd goed. Ik kan er echt niets aan doen 
.
Everywhere you go, you always take the weather with you.
Vanmorgen in huis, met een belangrijk lied
Het was 7 uur, ik ontwaakte uit mijn slaap. Tegen half 8 had ik pas echt dromenland verloren en besefte ik dat ik nu echt wakker was geworden. Ik trok de gordijnen open en ik zag druppels tegen de ramen kletteren. Eindelijk dacht ik. Eindelijk de echte eerste regen van dit jaar. Ik had mijn radio nog aan staan en wat hoorde ik: “Everywhere you go, you always take the weather with you”. Een leuke song altijd de waarheid sprak.
Op de fietst ochtenddromen
Na alle dagelijkse ochtend rituelen stapte ik op de fiets en ging richting het station, het was nu kwart voor 9. Op de fiets verzonk ik weer ik mijn gedachten en dacht ik terug aan de temperatuurswaarde die werd aangegeven op mijn weerstation. Die 2.7 kwam weer in mijn geheugen op. Hmm dacht ik, dat was zachter dan de afgelopen ochtenden maar toch voelde het nog frisjes aan. Desondanks genoot ik vind de frisse lucht en de regen. Yep, het is echt waar dacht ik; Overal waar je maar gaat, neem je HET WEER met je mee.[/]
De treinritje, de altijd geslaagde “sociale bijeenkomst”!
Om 5 voor 9 bereikte ik het station. Lang hoefde ik daar niet te wachten, omdat de trein om 3 voor 9 zou arriveren. Stip op tijd arriveerde de trein op het station van Hoogezand. Het eerste ritje naar Groningen duurde maar een paar minuten. Ik stond in de trein, want de trein zat weer zoals altijd tjokvol. En tja rust vind je daar niet, want iedereen (al die jongeren) uit je plaats ken je. Dat is ook geen wonder, want vrijwel alle studenten die bij mij op de middelbare school zaten moeten nu ook naar de stad voor hun huidige opleiding. Het werd weer gezellig babbelen over ditjes en datjes. Het was weer zoals altijd een gezellige “sociale bijeenkomst” in de trein van Hoogezand naar Groningen. Yep, het was weer leuk geweest dat korte ritje, zo onderhoud je toch nog altijd je contacten met je voormalige studenten. Nog voordat ik de stoep van het station trof met mijn schoenen, arriveerde een regendruppel mijn neus, ook al bevond zich een half dak boven mijn hoofd. Maar de wind zorgde ervoor dat de regendruppel zich horizontaal voortbewoog. Op het moment dat die druppel mijn neus bereikte besefte ik het weer en kwam het lied weer in mij naar boven “Everywhere you go, you always take the weather with you”.
Een paar stappen naar de volgende trein
Mijn dagelijkse loopje was al weer aan de gang. Ik moest naar de trein van Leeuwarden lopen. Die zou alweer over 5 minuten vertrekken. Het was grijs en nog steeds regenachtig. Ik keek naar de mensen om mijn heen. Meisjes met rode neusjes en fleurige mutsjes, jongens met dikke zware jassen, mutsen of capuchons, oudjes stevig ingepakt en een kleintje warm in de armen van moeder, was het beeld dat ik aantrof. Weer kon de titel van het nummer niet ontkennen, want indirect had dit beeld toch weer met HET WEER te maken. En ik stond alweer bij de trein. De deuren moesten nog geopend worden en plotseling besefte dat ik me als een heer wilde gedragen, liet ik een dame voorgaan. Ze vertoonde een vriendelijk glimlach, een lach die het toch een beetje deed opklaren.
De lange dagelijkse treinrit vol gebeurtenissen
Ik liet me in de treinstoel ploffen en keek nog even naar het saaie grijze soepkippenweer. Plotseling kreeg ik ook sterke behoefte in kippensoep, en dat in de ochtend!! Ik pakte de krant en droevigheid kwam in mijn geest op toen ik zag wat voor lugubere verhalen weer in de krant stonden. Gelukkig was er naast nare nieuws ook nog wel wat positiefs te vinden. “Ik vertrouw dit voor geen meter”, dacht ik nadat ik het weerbericht van Piet Paulusma had gelezen. En daar waren die altijd geldende woorden weer: “Everywhere you go, you always take the weather with you”. Yep, die gedachte kwam in mijn naar boven, ondanks ik een andere nummer op mijn mp3 speler had draaien, die verreweg een boodschap over HET WEER achterliet. Ik zat in de stoptrein, de sneltrein was helaas al weg voordat ik me op het station bevond. De stoptrein maakte me moe. Ik zat een beetje mijn bedrijfskunde te lezen. Letterlijk een beetje, want er kwam niet veel van terecht. Ik belandde namelijk weer in dromenland. Had ik maar kleine stokjes meegenomen, om mijn oogleden te kunnen ondersteunen, maar helaas. Ik sliep een kwartiertje en werd ontwaakt doordat er “nieuwe” mensen de trein in stapten. We hadden namelijk al weer een tussenstation bereikt. De mensen zagen er nat uit, hoewel de regen niet heftig was. Het weer werd mee naar binnengenomen. De vloeren van de trein waren vies van de natte schoenen. Een vleugje wind kon de trein binnenkomen, ja zelfs in de trein was er WEER. Overal waar je maar heen gaat, je neemt HET WEER altijd met je mee.
Op school, een korte afleiding door het weer
En toen, toen wachtte mij een lange dag………. Studeren studeren studeren, zodanig dat ik zelfs het weer helemaal was vergeten! Ik was heel erg druk bezig met mijn werkstukken. Maar lang vergat ik het weer niet, want ik vluchtte algauw weer naar weerwoord. Maar daar bleef ik niet lang, want horror stond op het menu! De winter zou namelijk volgens sommigen niet meer zou komen. Hierdoor kwam er juist een geruststellende gevoel in mij naar boven, ik kon nu rustig gaan werken. HET WEER zou voorlopig geen afleiding meer voor mij vormen. Vanaf dat moment heb ik flink geblokt, zodanig dat ik en mijn groepje mijn werkstuk heb kunnen afronden.
Toch ontkwam ik er weer niet aan. Ja inmiddels weet je wel waar ik het over hebt. Want eenmaal toen ik mijn school verliet en samen met een medestudent weer richting de trein liep, zei hij tegen mij: “Jakkes, wat een hondeweer zeg”. En toen wist ik het zeker: Everywhere you go, you always take the weather with you. En of het al niet genoeg was, een windvlaag ondersteunde deze woorden ook nog even.
Groetjes van Stefan.
(sorry voor de taalfouten)!!
.Everywhere you go, you always take the weather with you.
Vanmorgen in huis, met een belangrijk lied
Het was 7 uur, ik ontwaakte uit mijn slaap. Tegen half 8 had ik pas echt dromenland verloren en besefte ik dat ik nu echt wakker was geworden. Ik trok de gordijnen open en ik zag druppels tegen de ramen kletteren. Eindelijk dacht ik. Eindelijk de echte eerste regen van dit jaar. Ik had mijn radio nog aan staan en wat hoorde ik: “Everywhere you go, you always take the weather with you”. Een leuke song altijd de waarheid sprak.
Op de fietst ochtenddromen
Na alle dagelijkse ochtend rituelen stapte ik op de fiets en ging richting het station, het was nu kwart voor 9. Op de fiets verzonk ik weer ik mijn gedachten en dacht ik terug aan de temperatuurswaarde die werd aangegeven op mijn weerstation. Die 2.7 kwam weer in mijn geheugen op. Hmm dacht ik, dat was zachter dan de afgelopen ochtenden maar toch voelde het nog frisjes aan. Desondanks genoot ik vind de frisse lucht en de regen. Yep, het is echt waar dacht ik; Overal waar je maar gaat, neem je HET WEER met je mee.[/]
De treinritje, de altijd geslaagde “sociale bijeenkomst”!
Om 5 voor 9 bereikte ik het station. Lang hoefde ik daar niet te wachten, omdat de trein om 3 voor 9 zou arriveren. Stip op tijd arriveerde de trein op het station van Hoogezand. Het eerste ritje naar Groningen duurde maar een paar minuten. Ik stond in de trein, want de trein zat weer zoals altijd tjokvol. En tja rust vind je daar niet, want iedereen (al die jongeren) uit je plaats ken je. Dat is ook geen wonder, want vrijwel alle studenten die bij mij op de middelbare school zaten moeten nu ook naar de stad voor hun huidige opleiding. Het werd weer gezellig babbelen over ditjes en datjes. Het was weer zoals altijd een gezellige “sociale bijeenkomst” in de trein van Hoogezand naar Groningen. Yep, het was weer leuk geweest dat korte ritje, zo onderhoud je toch nog altijd je contacten met je voormalige studenten. Nog voordat ik de stoep van het station trof met mijn schoenen, arriveerde een regendruppel mijn neus, ook al bevond zich een half dak boven mijn hoofd. Maar de wind zorgde ervoor dat de regendruppel zich horizontaal voortbewoog. Op het moment dat die druppel mijn neus bereikte besefte ik het weer en kwam het lied weer in mij naar boven “Everywhere you go, you always take the weather with you”.
Een paar stappen naar de volgende trein
Mijn dagelijkse loopje was al weer aan de gang. Ik moest naar de trein van Leeuwarden lopen. Die zou alweer over 5 minuten vertrekken. Het was grijs en nog steeds regenachtig. Ik keek naar de mensen om mijn heen. Meisjes met rode neusjes en fleurige mutsjes, jongens met dikke zware jassen, mutsen of capuchons, oudjes stevig ingepakt en een kleintje warm in de armen van moeder, was het beeld dat ik aantrof. Weer kon de titel van het nummer niet ontkennen, want indirect had dit beeld toch weer met HET WEER te maken. En ik stond alweer bij de trein. De deuren moesten nog geopend worden en plotseling besefte dat ik me als een heer wilde gedragen, liet ik een dame voorgaan. Ze vertoonde een vriendelijk glimlach, een lach die het toch een beetje deed opklaren.
De lange dagelijkse treinrit vol gebeurtenissen
Ik liet me in de treinstoel ploffen en keek nog even naar het saaie grijze soepkippenweer. Plotseling kreeg ik ook sterke behoefte in kippensoep, en dat in de ochtend!! Ik pakte de krant en droevigheid kwam in mijn geest op toen ik zag wat voor lugubere verhalen weer in de krant stonden. Gelukkig was er naast nare nieuws ook nog wel wat positiefs te vinden. “Ik vertrouw dit voor geen meter”, dacht ik nadat ik het weerbericht van Piet Paulusma had gelezen. En daar waren die altijd geldende woorden weer: “Everywhere you go, you always take the weather with you”. Yep, die gedachte kwam in mijn naar boven, ondanks ik een andere nummer op mijn mp3 speler had draaien, die verreweg een boodschap over HET WEER achterliet. Ik zat in de stoptrein, de sneltrein was helaas al weg voordat ik me op het station bevond. De stoptrein maakte me moe. Ik zat een beetje mijn bedrijfskunde te lezen. Letterlijk een beetje, want er kwam niet veel van terecht. Ik belandde namelijk weer in dromenland. Had ik maar kleine stokjes meegenomen, om mijn oogleden te kunnen ondersteunen, maar helaas. Ik sliep een kwartiertje en werd ontwaakt doordat er “nieuwe” mensen de trein in stapten. We hadden namelijk al weer een tussenstation bereikt. De mensen zagen er nat uit, hoewel de regen niet heftig was. Het weer werd mee naar binnengenomen. De vloeren van de trein waren vies van de natte schoenen. Een vleugje wind kon de trein binnenkomen, ja zelfs in de trein was er WEER. Overal waar je maar heen gaat, je neemt HET WEER altijd met je mee.
Op school, een korte afleiding door het weer
En toen, toen wachtte mij een lange dag………. Studeren studeren studeren, zodanig dat ik zelfs het weer helemaal was vergeten! Ik was heel erg druk bezig met mijn werkstukken. Maar lang vergat ik het weer niet, want ik vluchtte algauw weer naar weerwoord. Maar daar bleef ik niet lang, want horror stond op het menu! De winter zou namelijk volgens sommigen niet meer zou komen. Hierdoor kwam er juist een geruststellende gevoel in mij naar boven, ik kon nu rustig gaan werken. HET WEER zou voorlopig geen afleiding meer voor mij vormen. Vanaf dat moment heb ik flink geblokt, zodanig dat ik en mijn groepje mijn werkstuk heb kunnen afronden.
Toch ontkwam ik er weer niet aan. Ja inmiddels weet je wel waar ik het over hebt. Want eenmaal toen ik mijn school verliet en samen met een medestudent weer richting de trein liep, zei hij tegen mij: “Jakkes, wat een hondeweer zeg”. En toen wist ik het zeker: Everywhere you go, you always take the weather with you. En of het al niet genoeg was, een windvlaag ondersteunde deze woorden ook nog even.
Groetjes van Stefan.
(sorry voor de taalfouten)!!
Bericht laatst bijgewerkt: 11-01-2006 20:08
StayV the Weather and Piano man.
