2 jaar geleden waren we aan het schaatsen op een diepe plas; maar het ijs was nog niet al te dik. Plotseling zakte mijn vrouw door het ijs . Mijn hart stond stil en ik zag mij al verder door het leven gaan als alleenstaande vader. Gelukkig was ze heel sterk en klom ze zo weer op het ijs. Ik krijg het nog spaans benauwd als ik er aan terug denk. Geloof dat mijn vrouw die dag een beschermengel had.
Wie altijd de wind in de rug wil hebben, komt nooit thuis
