Ik las hieronder een draadje over wat een polarisatiefilter is en wat het doet. Daarom ff 2 voorbeeldjes hieronder.
Een polarisatiefilter zorgt ervoor dat alleen licht in één bepaalde golflengte doorgelaten wordt, ander licht wordt niet doorgelaten. In de praktijk wordt dit vaak gebruikt om spiegelende oppervlakken weg te werken. Zo kan je met een polafilter soms door wateroppervlakken kijken waar je met het blote oog niks kan door zien door de weerkaatsing van licht op het wateroppervlak. Maw het rechtstreekse licht dat van onder het oppervlak komt geraakt wel door de filter, het weerkaatste licht op het oppervlak van het water mag er niet door. Erg leuk om zo vissen en kikkers te fotograferen die niemand anders kan zien
Wordt ook veel gebruikt om weerspiegelingen tegen te houden van glas en glanzende voorwerpen. De hoek verschilt soms wel wat al naargelang het soort materiaal.
Voor landschapsfotografie: het strooilicht in het blauw van de lucht wordt tegengehouden, maar de wolken blijven meestal onveranderd. Maw je krijgt een groter dynamische bereik: de lucht wordt dieper blauw zonder dat de rest veranderd. Ook bvb fletse kleuren door dauwdruppels, of fletsheid door weerkaatsing op natte landschappen kan je eruitfilteren. Je krijgt dus haast altijd meer kleurverzadiging in je landschappen/luchten.
Dit is dus niet hetzelfde als je foto een stop onderbelichten omdat dan alles gelijk een stop verliest: zowel de lichte als de donkere delen. Bij een polafilter verdonkert het blauw, maar het wit blijft gelijk.
Belangrijk: de filter werkt niet of nauwelijks als je naar de zon toe fotografeert, of met de zon in je rug. Hij werkt maximaal in een hoek van 90° tov van de zon, en dat kan echt heel grote verschillen opleveren.
Nadeel 1: je verliest 1 à 2 stops licht, dus bij moeilijke lichtomstandigheden te vermijden om geen bewegingsonscherpte te krijgen. Bij een groothoek lens kan het zijn dat maar een deel van het beeld gepolariseerd wordt, zoals in het voorbeeld eerder vandaag gepost.
Nadeel 2: je kan een regenboog helemaal wegfilteren. Dus als je een bui wil polariseren kan je de bui meer dramatiek geven, maar de regenboog ben je dan volledig kwijt. Mits wat zoeken kan je regenbogen wel iets meer laten uitkomen (lucht reageert al, druppelweerkaatsing niet).
Nadeel 3: bij autofocus camera's die met een spiegel werken: dus alle klassieke spiegelreflexcamera's en digitale slr's, ook sommige compacttoestellen: een lineaire filter kan zorgen dat de autofocus verstoort wordt of niet meer mogelijk is. Om dit te vermijden koop je beter een circulaire filter ipv een lineaire. Deze kosten echter meer dan de lineaire. Prijs is afhankelijk van de doorsnede van de filter. Bij 70mm en meer kan dat oplopen tot 100euro en meer.
Nadeel 4: het werkt niet in alle hoeken en richtingen. Recht op een raam kan je geen reflecties wegfilteren, je moet het schuin fotograferen. Voor wolken & luchten: tja, je moet je eventueel 30km verplaatsen
Denk ook niet dat alle foto's goed zijn die gepolariseerd zijn. Lijkt een makkelijk spectaculair effect maar in sommige omstandigheden verlies je ook aan wolkendetail! Als je twijfelt: neem een aantal foto's met verschillende standen van de polafilter.
Een zeer goede, uitgebreide en heldere uitleg vind je op de link onderaan dit bericht
voorbeeld op 90° tov van het zonlicht (maximaal effect)
1. zonder polarisatie (=zoals we het zien met onze ogen)
2. Met maximaal effect (je kan dus ook stapsgewijs filteren, het is niet 1 of 2, je kan het doseren door de filter te draaien). In dit geval dus een zeer diepblauwe lucht. De wolken veranderen weinig, alleen het weerkaatste blauw op de onderste wolken verandert ook wat.
Quote selectie