Vanaf zondag 5 februari heeft Estofex een nieuwe verwachtingsmethode in gebruik genomen. Estofex is een Europees experiment van een aantal mensen waarbij waarschuwingen voor zwaar convectief weer worden uitgegeven indien dat wordt verwacht. De nieuwe methode maakt het mogelijk om beter te waarschuwen voor lokaal zwaar weer of redelijk zwaar op grote schaal. De zwaarte van de waarschuwing hangt nu dus af van de omvang van het gebied waarin zwaar weer wordt verwacht en het type zwaar weer wat men verwacht.
Er zijn drie zogenaamde 'threat-levels' of 'bedreigingsniveaus' gedefinieerd. Niveau 1 wordt uitgegeven als een klein aantal zwaar-weerfenomenen wordt verwacht. Denk hierbij aan twee tot vier meldingen van grote hagel, zware windstoten en F0-F1 tornado's in een gebied van 500x500 kilometer.
Niveau 2 wordt uitgegeven als op een vrij grote schaal zwaar weer wordt verwacht of op relatief kleine schaal zeer zwaar weer. Een waarschuwing van niveau 2 kan bijvoorbeeld uitgegeven worden als op vrij grote schaal windstoten verwacht worden van ten hoogste 33 m/s, terwijl er ook een niveau 2 waarschuwing uitgegeven kan worden als in een aantal kleinere gebieden dergelijk zwaar weer wordt verwacht of bijvoorbeeld supercells waarbij F1 tornado's kunnen voorkomen.
Een niveau 3 is de zwaarste waarschuwing die uitgegeven kan worden, wat gebeurt als er op vrij grote schaal zeer zwaar weer verwacht wordt. Het wordt slechts zelden uitgegeven en dan enkel bij een verwachte grote uitbraak. Een voorbeeld is een langdurende convectieve windstorm (met windstoten boven de 33 m/s), zoals een derecho, of een grootschalige uitbraak van tornado's zoals in 1967.
Tot slot wordt er op de waarschuwingskaart naast de algemene waarschuwingsniveaus vaak nog een paarse lijn getekend, waarmee het gebied wordt aangegeven waarin onweersbuien voorkomen. Een lichte blauwe lijn geeft de gebieden aan waarin zware, niet-convectieve windstoten van meer dan 25 m/s kunnen voorkomen.
Onderstaand schema vat de nieuwe waarschuwingsniveaus samen.
Er zijn drie zogenaamde 'threat-levels' of 'bedreigingsniveaus' gedefinieerd. Niveau 1 wordt uitgegeven als een klein aantal zwaar-weerfenomenen wordt verwacht. Denk hierbij aan twee tot vier meldingen van grote hagel, zware windstoten en F0-F1 tornado's in een gebied van 500x500 kilometer.
Niveau 2 wordt uitgegeven als op een vrij grote schaal zwaar weer wordt verwacht of op relatief kleine schaal zeer zwaar weer. Een waarschuwing van niveau 2 kan bijvoorbeeld uitgegeven worden als op vrij grote schaal windstoten verwacht worden van ten hoogste 33 m/s, terwijl er ook een niveau 2 waarschuwing uitgegeven kan worden als in een aantal kleinere gebieden dergelijk zwaar weer wordt verwacht of bijvoorbeeld supercells waarbij F1 tornado's kunnen voorkomen.
Een niveau 3 is de zwaarste waarschuwing die uitgegeven kan worden, wat gebeurt als er op vrij grote schaal zeer zwaar weer verwacht wordt. Het wordt slechts zelden uitgegeven en dan enkel bij een verwachte grote uitbraak. Een voorbeeld is een langdurende convectieve windstorm (met windstoten boven de 33 m/s), zoals een derecho, of een grootschalige uitbraak van tornado's zoals in 1967.
Tot slot wordt er op de waarschuwingskaart naast de algemene waarschuwingsniveaus vaak nog een paarse lijn getekend, waarmee het gebied wordt aangegeven waarin onweersbuien voorkomen. Een lichte blauwe lijn geeft de gebieden aan waarin zware, niet-convectieve windstoten van meer dan 25 m/s kunnen voorkomen.
Onderstaand schema vat de nieuwe waarschuwingsniveaus samen.
