Een paar weken terug had ik het reeds over dit type koufront: het splitfront. Het front dat afgelopen nacht onze landen passeerde is daar zo'n mooi schoolvoorbeeld van dat ik het niet kan laten om het nog even onder de aandacht te brengen.
Hoe kan men dit fenomeen herkennen? Doorgaans is een koufront een plusofmin uniforme witte band (op IR) omdat de top van de wolkenlaag hoog en koud is. Bij een splitfront kan men in de koudfrontband duidelijk twee banden onderscheiden: de oostelijke band, helder-wit van kleur dus nog steeds bestaande uit hoge bewolking. De westelijke band is donkergrijs en is dus lagere bewolking. Dit is goed te zien op onderstaande sat pic die het front van afgelopen nacht toont.
Hoe ontstaat zo'n splitfront? Onderstaande doorsnede toont dit aan. Achter het koufront is er een intrusie van koude stratosferische lucht die de frontale wolkenband van west naar oost en van boven naar beneden uitdroogt. Hierdoor krijg je de band met lagere bewolking. Het koufront aan de grond vindt men terug aan de westelijke kant van de lage wolkenband. Op het grensgebied tussen de donkere en bleke band vindt men het hoogtekoufront.
Nog een voorwaarde voor de vorming van een splitfront is de positie van de jetas tov de frontale band: meestal lopen die minofmeer evenwijdig maar in dit geval moet de as bijna loodrecht op het front staan zodat de koude lucht zich werkelijk over de wolkenband kan verplaatsen. Het is ook nog interessant om te vermelden dat de intrusie van koude stratosferische lucht zorgt voor een input van een belangrijke hoeveelheid potentiële vorticiteit. Dit is beter gekend als een IPV-anomalie (of een ongewone toestand van de isentropische niveau's) maar dat is een ander verhaal dat we graag vertellen als dit verteert is.
Ik hoop dat dit ontbijt niet al te zwaar uitvalt. Smakelijk!
Hoe kan men dit fenomeen herkennen? Doorgaans is een koufront een plusofmin uniforme witte band (op IR) omdat de top van de wolkenlaag hoog en koud is. Bij een splitfront kan men in de koudfrontband duidelijk twee banden onderscheiden: de oostelijke band, helder-wit van kleur dus nog steeds bestaande uit hoge bewolking. De westelijke band is donkergrijs en is dus lagere bewolking. Dit is goed te zien op onderstaande sat pic die het front van afgelopen nacht toont.
Hoe ontstaat zo'n splitfront? Onderstaande doorsnede toont dit aan. Achter het koufront is er een intrusie van koude stratosferische lucht die de frontale wolkenband van west naar oost en van boven naar beneden uitdroogt. Hierdoor krijg je de band met lagere bewolking. Het koufront aan de grond vindt men terug aan de westelijke kant van de lage wolkenband. Op het grensgebied tussen de donkere en bleke band vindt men het hoogtekoufront.
Nog een voorwaarde voor de vorming van een splitfront is de positie van de jetas tov de frontale band: meestal lopen die minofmeer evenwijdig maar in dit geval moet de as bijna loodrecht op het front staan zodat de koude lucht zich werkelijk over de wolkenband kan verplaatsen. Het is ook nog interessant om te vermelden dat de intrusie van koude stratosferische lucht zorgt voor een input van een belangrijke hoeveelheid potentiële vorticiteit. Dit is beter gekend als een IPV-anomalie (of een ongewone toestand van de isentropische niveau's) maar dat is een ander verhaal dat we graag vertellen als dit verteert is.
Ik hoop dat dit ontbijt niet al te zwaar uitvalt. Smakelijk!
