De meest opvallende buiencomplexen en supercells zijn immers in de tropische gebieden terug te vinden. Na wolkenstraten e.d. vormen ze het decor van mijn favoriete satellietbeelden.
De belangrijkste verstoring in de tropen is de easterly wave. Een easterly wave is een stroming van west naar oost rond 700 hPa met ruggen en troggen. Je moet het een beetje zien als een spiegelbeeld van de stroming op onze breedte, maar dan lager.
De meeste easterly waves ontstaan in Oost-Afrika. Ze bereiken hun grootste activiteit in West-Afrika. Terwijl ze de Atlantische Oceaan oversteken, verliezen ze een pak van hun intensiteit, maar in de buurt van het Caribisch gebied activeren ze vaak weer en kunnen dan uitgroeien tot tropische cyclonen.
Wanneer zo'n easterly wave passeert, daalt de luchtdruk. Nabij een trog zijn er stijgbewegingen en er kunnen echte hot towers ontstaan.
Maar..., boven Afrika waait tijdens de zomer een oostelijke straalstroom: de tropical easterly jet (TEJ), die trouwens verantwoordelijk is voor het ontstaan van de easterly waves. Door deze TEJ gaat de bui naar voren overhellen. De downdraugth bevindt zich voor de bui en gaat daardoor de voeding van de bui afsnijden.
In het Caribisch gebied gaat het er anders aan toe. Hier is de invloed van de NO-passaten onderin veel groter. Tengevolge daarvan gaat de bui hier naar achter hellen. De downdraugth bevindt zich nu dus achter de bui. Vandaar dat de buien in het Caribisch gebied duidelijk een langer leven geschoren zijn dan de Afrikaanse buien.
Uiteraard zijn de easterly waves niet de enige energiebron voor de buien in de tropen. Er heerst ook enorme convectie, waardoor de Cb's vaak geclusterd voorkomen in MCC's, Mesoschale Convective Complexes.
In zo'n MCC zijn de CB's vaak geordend in een buienlijn. Soms verplaatst zo'n lijnvormig systeem zich met een merkelijk hogere snelheid dan de heersende windsnelheid van oost naar west, waarbij er zich een soort koufront wordt gevormd: de squall lines. Deze zijn tijdens de zomer in Afrika het meest te zien boven de Sahel. Ze hangen er samen met de easterly waves. Ze onstaan aan de oostzijde van zo'n golf, lopen door hun grote snelheid door het systeem en doven dan uit tegen de rug van een volgende golf. Ze hebben doorgaans een vrij korte levensduur, van enkele uren tot hooguit een dag. Maar vaak komen deze squall lines in reeksen voor. Terwijl de eerste aan het uitdoven is tegen een rug, is er intussen al een nieuwe aan het ontwikkelen nabij de trog.
Deze squall lines zijn verantwoordelijk voor de meeste neerslag in West-Afrika.
De belangrijkste verstoring in de tropen is de easterly wave. Een easterly wave is een stroming van west naar oost rond 700 hPa met ruggen en troggen. Je moet het een beetje zien als een spiegelbeeld van de stroming op onze breedte, maar dan lager.
De meeste easterly waves ontstaan in Oost-Afrika. Ze bereiken hun grootste activiteit in West-Afrika. Terwijl ze de Atlantische Oceaan oversteken, verliezen ze een pak van hun intensiteit, maar in de buurt van het Caribisch gebied activeren ze vaak weer en kunnen dan uitgroeien tot tropische cyclonen.
Wanneer zo'n easterly wave passeert, daalt de luchtdruk. Nabij een trog zijn er stijgbewegingen en er kunnen echte hot towers ontstaan.
Maar..., boven Afrika waait tijdens de zomer een oostelijke straalstroom: de tropical easterly jet (TEJ), die trouwens verantwoordelijk is voor het ontstaan van de easterly waves. Door deze TEJ gaat de bui naar voren overhellen. De downdraugth bevindt zich voor de bui en gaat daardoor de voeding van de bui afsnijden.
In het Caribisch gebied gaat het er anders aan toe. Hier is de invloed van de NO-passaten onderin veel groter. Tengevolge daarvan gaat de bui hier naar achter hellen. De downdraugth bevindt zich nu dus achter de bui. Vandaar dat de buien in het Caribisch gebied duidelijk een langer leven geschoren zijn dan de Afrikaanse buien.
Uiteraard zijn de easterly waves niet de enige energiebron voor de buien in de tropen. Er heerst ook enorme convectie, waardoor de Cb's vaak geclusterd voorkomen in MCC's, Mesoschale Convective Complexes.
In zo'n MCC zijn de CB's vaak geordend in een buienlijn. Soms verplaatst zo'n lijnvormig systeem zich met een merkelijk hogere snelheid dan de heersende windsnelheid van oost naar west, waarbij er zich een soort koufront wordt gevormd: de squall lines. Deze zijn tijdens de zomer in Afrika het meest te zien boven de Sahel. Ze hangen er samen met de easterly waves. Ze onstaan aan de oostzijde van zo'n golf, lopen door hun grote snelheid door het systeem en doven dan uit tegen de rug van een volgende golf. Ze hebben doorgaans een vrij korte levensduur, van enkele uren tot hooguit een dag. Maar vaak komen deze squall lines in reeksen voor. Terwijl de eerste aan het uitdoven is tegen een rug, is er intussen al een nieuwe aan het ontwikkelen nabij de trog.
Deze squall lines zijn verantwoordelijk voor de meeste neerslag in West-Afrika.
Bericht laatst bijgewerkt: 16-02-2006 23:04
