Hieronder alvast een verslag van het onweer in ZW-Limburg van deze namiddag.
De situatie evolueerde vanaf het middaguur onverhoopt gunstig, ondanks dat de convergentielijn reeds in de voormiddag gepasseerd was met een zwakke ZW-lijk geworden wind. De lijn bleef blijkbaar vlak in de buurt, want de fameuze doorzettende NW-er bleef weg.
In Melveren (paar km N van Sint-Truiden) zag ik vanaf 14u de dondertorens groeien, bij een temperatuur tot 28°. Het werd drukkend warm met een stekende zonneschijn. De kersverse buren zeiden het nog: daar komt gedonder van!
Het eerste buitje in de buurt ontstond rond 15u ten NW van Sint-Truiden, met veel vallen en opstaan. Verder in het ZW was de CB te zien van de bui boven Bevekom.
De dreiging nam geleidelijk toe en het begon te druppelen. De eerste donders klonken rond 15u30 van een nieuwe bui in het ZW. Helaas kwam die cel geen meter dichterbij, de wolken hingen volkomen stil. Maar er was WEL duidelijk verdere opbouw te zien aan de voorzijde. Ik vertrok rond 16u naar huis in Hasselt maar ik bedacht me, toen ik onderweg de dreiging verder zag toenemen. Ik situeerde de bui ten ZW van Sint-Truiden, ongeveer boven VELM. Nu is Velm een dorp dat een kwalijke reputatie heeft op gebied van overstromingen, en bij deze dacht ik: het zal toch weer niet waar zijn! In Velm is er overigens ook de zaak van de 8 bouwkavels die onterecht verkocht werden, omdat ze de overstromingstoets niet hebben doorstaan, en zagen de kopers zich zwaar gedupeerd. Ik nam de weg van Sint-Truiden naar Namen en kwam al snel in de stortregen terecht. Mijn vermoeden werd bevestigd, het bord dat rechts in het veld de richting naar Velm aangaf, wees eigenlijk naar het grote Niets: een indrukwekkende, loodgrijze mist. Ik reed echter verder tot in Gingelom en maakte daar rechtsomkeer. Een kwartier later kwam ik terug aan het bordje richting Velm en de situatie was ongewijzigd. De wolkbreuk bleef gewoon vastgepind boven het dorp. Ik zag er toch een auto vanuit die richting gekropen en ik waagde het erop. Tjongejonge de weg veranderde in een rivier. Aangekomen aan het kerkplein zag het wit van het water. Het kwam met bakken uit de lucht. Behoedzaam reed ik door diepe plassen over de hele breedte van de weg. Enkele bewoners zaten in de plensregen met stokken in rioolslokkers te keuteren. Ik had genoeg gezien, maakte rechtsomkeer en liet een verzuipend dorp achter mij. Ik denk dat daar in de orde van zo'n 40 mm is gevallen. Terug op de weg Namen-Sint-Truiden werd het snel zo goed als droog, maar ik zag wel de bliksemactiviteit plots toenemen in die bui. Die bliksemactiviteit had tot dan eigenlijk nog niet veel voorgesteld.
De bui ontwikkelde zich aan de noordzijde verder, en leek een buienlijn te vormen tot in Hasselt. In Alken heb ik me maar weer aan de kant gezet, want ik zag de verse cel stapvoets naderen vergezeld van prachtige inslagen tot op een km. Toen ook daar de stortregen inzette reed ik verder naar Hasselt. Onderweg aan de rand van het complex nog doorheen erg hevige maar even plaatselijke regenvlagen gereden. Thuis in Kuringen aangekomen regende het ook hevig, met inmiddels 10 mm in de meter.
Nu nog, om acht uur, blijft het complex boven ons uitregenen (18 mm nu) met sporadisch ontladingen. Opklaringen in het ZW naderen nauwelijks.
Een verslag zonder foto's dus, helaas, laat jullie fantasie maar eens werken
De situatie evolueerde vanaf het middaguur onverhoopt gunstig, ondanks dat de convergentielijn reeds in de voormiddag gepasseerd was met een zwakke ZW-lijk geworden wind. De lijn bleef blijkbaar vlak in de buurt, want de fameuze doorzettende NW-er bleef weg.
In Melveren (paar km N van Sint-Truiden) zag ik vanaf 14u de dondertorens groeien, bij een temperatuur tot 28°. Het werd drukkend warm met een stekende zonneschijn. De kersverse buren zeiden het nog: daar komt gedonder van!
Het eerste buitje in de buurt ontstond rond 15u ten NW van Sint-Truiden, met veel vallen en opstaan. Verder in het ZW was de CB te zien van de bui boven Bevekom.
De dreiging nam geleidelijk toe en het begon te druppelen. De eerste donders klonken rond 15u30 van een nieuwe bui in het ZW. Helaas kwam die cel geen meter dichterbij, de wolken hingen volkomen stil. Maar er was WEL duidelijk verdere opbouw te zien aan de voorzijde. Ik vertrok rond 16u naar huis in Hasselt maar ik bedacht me, toen ik onderweg de dreiging verder zag toenemen. Ik situeerde de bui ten ZW van Sint-Truiden, ongeveer boven VELM. Nu is Velm een dorp dat een kwalijke reputatie heeft op gebied van overstromingen, en bij deze dacht ik: het zal toch weer niet waar zijn! In Velm is er overigens ook de zaak van de 8 bouwkavels die onterecht verkocht werden, omdat ze de overstromingstoets niet hebben doorstaan, en zagen de kopers zich zwaar gedupeerd. Ik nam de weg van Sint-Truiden naar Namen en kwam al snel in de stortregen terecht. Mijn vermoeden werd bevestigd, het bord dat rechts in het veld de richting naar Velm aangaf, wees eigenlijk naar het grote Niets: een indrukwekkende, loodgrijze mist. Ik reed echter verder tot in Gingelom en maakte daar rechtsomkeer. Een kwartier later kwam ik terug aan het bordje richting Velm en de situatie was ongewijzigd. De wolkbreuk bleef gewoon vastgepind boven het dorp. Ik zag er toch een auto vanuit die richting gekropen en ik waagde het erop. Tjongejonge de weg veranderde in een rivier. Aangekomen aan het kerkplein zag het wit van het water. Het kwam met bakken uit de lucht. Behoedzaam reed ik door diepe plassen over de hele breedte van de weg. Enkele bewoners zaten in de plensregen met stokken in rioolslokkers te keuteren. Ik had genoeg gezien, maakte rechtsomkeer en liet een verzuipend dorp achter mij. Ik denk dat daar in de orde van zo'n 40 mm is gevallen. Terug op de weg Namen-Sint-Truiden werd het snel zo goed als droog, maar ik zag wel de bliksemactiviteit plots toenemen in die bui. Die bliksemactiviteit had tot dan eigenlijk nog niet veel voorgesteld.
De bui ontwikkelde zich aan de noordzijde verder, en leek een buienlijn te vormen tot in Hasselt. In Alken heb ik me maar weer aan de kant gezet, want ik zag de verse cel stapvoets naderen vergezeld van prachtige inslagen tot op een km. Toen ook daar de stortregen inzette reed ik verder naar Hasselt. Onderweg aan de rand van het complex nog doorheen erg hevige maar even plaatselijke regenvlagen gereden. Thuis in Kuringen aangekomen regende het ook hevig, met inmiddels 10 mm in de meter.
Nu nog, om acht uur, blijft het complex boven ons uitregenen (18 mm nu) met sporadisch ontladingen. Opklaringen in het ZW naderen nauwelijks.
Een verslag zonder foto's dus, helaas, laat jullie fantasie maar eens werken
