Het is net door zulke ervaringen dat ontzag en fascinatie groeien voor dergelijke verschijnselen vind ik. Ook ik ben niet bepaald op mijn gemak tijdens onweer, net omdat je zoal ziet/hoort wat het kan aanrichten. In 1982 heb ik als kind gezien wat de bliksem aanrichtte in het huis van een tante van mij. Eigenlijk was dat geen 'inslag' maar een bolbliksem die was ontstaan in een garage, zo besef ik nu. Je kon aan sporen op muren, kledingstukken, spatborden van fietsen enz.. zien welk traject "die bol" had afgelegd, en welke hitte die had ontwikkeld in dat vertrek, alvorens met een explosie te verdwijnen. Dat heeft als kind een diepe indruk op mij gemaakt waar ik eigenlijk nu nog de gevolgen van draag. Dat geheimzinnige, het onvoorspelbare en onvatbare van dit krachtige verschijnsel maakt dat ik bliksem enorm fascinerend vind maar waarvoor ik tevens (te?) erg op mijn hoede ben. Tijdens hevig onweer alleen aan een balkon staan kijken zie ik bijvoorbeeld niet zitten. Vorig jaar waren we in Oostenrijk op vakantie, ik was er absoluut niet gerust in dat we op de bovenste verdieping van een hotel sliepen, bovendien één van de hoogste gebouwen in de omtrek, afgezien van de kerktoren. Op het balkon waren we twee meter van een bliksemafleider verwijderd. Heel mijn vakantie erdoor bijna naar de knoppen. Gelukkig is er geen nachtelijk zwaar onweer geweest

. Wel veel weerlicht veilig achter de bergen van bv. het noodweer in Beieren (het was de periode van die supercells eind juli vorig jaar...).
Quote selectie