Er zijn weinig dagen waarop je de ideale stralingscurves krijgt en je in de hele grenslaag een droogadiabatisch verlopend temperatuurprofiel ziet, met de onderste 50-100 meter zelfs overadiabatisch:
Verder valt op dat het dauwpuntsprofiel vrijwel gelijk loopt aan de lijn van gelijke mengverhouding van 7,5 g/kg, een teken dat de grenslaag goed gemengd is. Alleen in de overadiabatische laag zit een vochtpoeltje, waarschijnlijk door nog wat evaporatie van bodemvocht (voor zover dat nog kan...). Vooral diezelfde overadiabatische laag heeft GFS de nek omgedaan vandaag, de afwijking van de Tmax is zelfs in de 12Z run nog 2-3 graden:
Dit soort 'ideale' stralingsdagen zijn dan ook handig om te kijken of modellen voldoende resolutie hebben om het goed te kunnen oplossen. Zoals we in de prognosesounding hieronder zien, heeft GFS een probleem met het juist krijgen van de grenslaag. Ten eerste is de grenslaag te ondiep weergegeven, de inversie ligt namelijk in het model op 925 hPa terwijl dit in werkelijkheid 880 hPa is, wat waarschijnlijk te verklaren valt door het te weinig uitmengen van vocht (het dauwpuntsprofiel is ook duidelijk te ver naar rechts) en een doorwerkende foute analyse. Ten tweede ontbreekt de overadiabatische laag volledig.
Een mesoschaal model als NMM heeft het algehele profiel beter te pakken, de inversie zit weliswaar ietsje te hoog op 860 hPa maar de grenslaag is goed gemengd en de mengverhouding is juist, doch de overadiabatische laag blijkt ook hier een probleem:
Het zal een paar exacte lagen helemaal onderin vereisen, bijvoorbeeld gefixeerd op 10, 25, 50 en 75 meter, om dergelijke overadiabatische lagen op te pikken. Het goed krijgen van die laag is cruciaal om de temperatuur op 2 meter juist te krijgen op dit soort dagen.
Gr. Ben
Verder valt op dat het dauwpuntsprofiel vrijwel gelijk loopt aan de lijn van gelijke mengverhouding van 7,5 g/kg, een teken dat de grenslaag goed gemengd is. Alleen in de overadiabatische laag zit een vochtpoeltje, waarschijnlijk door nog wat evaporatie van bodemvocht (voor zover dat nog kan...). Vooral diezelfde overadiabatische laag heeft GFS de nek omgedaan vandaag, de afwijking van de Tmax is zelfs in de 12Z run nog 2-3 graden:
Dit soort 'ideale' stralingsdagen zijn dan ook handig om te kijken of modellen voldoende resolutie hebben om het goed te kunnen oplossen. Zoals we in de prognosesounding hieronder zien, heeft GFS een probleem met het juist krijgen van de grenslaag. Ten eerste is de grenslaag te ondiep weergegeven, de inversie ligt namelijk in het model op 925 hPa terwijl dit in werkelijkheid 880 hPa is, wat waarschijnlijk te verklaren valt door het te weinig uitmengen van vocht (het dauwpuntsprofiel is ook duidelijk te ver naar rechts) en een doorwerkende foute analyse. Ten tweede ontbreekt de overadiabatische laag volledig.
Een mesoschaal model als NMM heeft het algehele profiel beter te pakken, de inversie zit weliswaar ietsje te hoog op 860 hPa maar de grenslaag is goed gemengd en de mengverhouding is juist, doch de overadiabatische laag blijkt ook hier een probleem:
Het zal een paar exacte lagen helemaal onderin vereisen, bijvoorbeeld gefixeerd op 10, 25, 50 en 75 meter, om dergelijke overadiabatische lagen op te pikken. Het goed krijgen van die laag is cruciaal om de temperatuur op 2 meter juist te krijgen op dit soort dagen.
Gr. Ben
