Een gemiddelde ligt altijd tussen 2 (uiterste) mogelijke oplossingen die variëren in de tijd. Bifurcatie of niet.
Het witte lijntje geeft slechts een gemiddelde weer van berekeningen en heeft dus geen enkele relatie met het "oorzaak-gevolgprincipe" dat zo typisch is in de atmosferische huishouding.
Ik ben het er niet mee eens dat je je bij de beoordeling van de ensembles moet laten leiden door het oorzaak-gevolg principe van de atmosfeer. Eigenlijk heeft de ensemble-techniek meer te maken met kansberekening en statistiek dan met de meteorologie op zich.
Als je een weersverwachting wil opmaken, doe je dat door waarnemingen te verwerken tot een referentie-atmosfeer. Daar laat je een computermodel berekeningen op uitvoeren, om zo een verwachting te maken. Hier geldt uiteraard wel het oorzaak-gevolg principe.
Met de ensemble-techniek ga je enkel en alleen de betrouwbaarheid van die verwachting na door de oorsponkelijke berekening een aantal keer over te doen met bewust gekozen verstoringen. De "verstoringen" in de verschillende berekeningen zijn niet meteorologisch van aard, maar louter wiskundig. Daar laten ze het zuivere oorzaak-gevolg principe van de atmosfeer eigenlijk al los.
De betrouwbaarheid kan je achteraf bijvoorbeeld gaan visualiseren door de verschillende berekeningen te verwerken in een "rank histogram", zoals de pluim er één is.
Het leuke van zo'n rank histogram is dat je het ook kunt gaan gebruiken bij de verificatie. Uit die verificatie blijkt dan dat het gemiddelde van de berekeningen na de vierde dag doorgaans beter bruikbaar is voor het opmaken van een verwachting, dan elk van de individuele berekeningen op zich, inclusief de onverstoorde basisberekening. Maar dat geldt niet in alle situaties. Als het ensemble twee verschillende, maar gelijkwaardige clusters vertoont, dan is het ensemblegemiddelde misleidend omdat het tot geen van beide clusters behoort.
Ingen ko på isen!
Kees kloost...