De situatie van vandaag zag er van te voren niet echt gunstig uit voor fotogenieke convectie (zie mijn postings van eerder vandaag) en de vraag was dan ook of een chase wel de moeite zou lonen. Maar je hebt een dag vrij en je wilt wat en zo geschiede.
Rond 11 uur in de ochtend ben ik vanuit Soest vertrokken. Ik had toen eigenlijk 2 opties; naar het noordoosten rijden waar het warm was en waar vrijwel zeker een buienlijn zou gaan passeren of naar het oosten des lands in de hoop dat daar op het koufront nieuwe buien zouden ontstaan. Ik opteerde voor het laatste en nam de A1 naar het oosten. In Soest was het door buiige regen op de convergentielijn afgekoeld, maar vanaf Apeldoorn werd het weer zomers warm. En het was behoorlijk vochtig! Helaas leverde die combinatie ook erg veel wolken op, waardoor het zicht op eventuele buien vrijwel ontnomen werd. Ik had gelukkig mijn mobiel met I-mode radarbeelden, dus dat zou dan niet zo'n probleem hoeven te zijn.
Terwijl het noordoosten inderdaad buien te verwerken kreeg, liet mijn I-mode radar zien dat er in oost Nederland nog weinig te beleven was. Vanuit Wilp ben ik daardoor verder gereden op de A1 en even later via een provinciale weg door het Twentse land kwam ik bij Enschede aan.
Eenmaal op de A35/N35 moest ik weer een keuze maken; Duitsland in of langer wachten in oost Nederland. Aangezien ik alleen was en in Duitsland behoefte zou hebben aan navigatie besloot ik het laatste. Mijn I-mode had echter geen ontvangst meer (tis wat daar in het oosten, zelfs de radiostations vertoonden veel storing! :p), dus ik moest op goed geluk een plek opzoeken. Via Mooi Twente reed ik naar het Nederlandse Tornado Alley en kwam dus bij Neede en Borculo langs. Geen tornado's daar vandaag, maar er begon wel convectie zichtbaar te worden. De zon was ook aardig doorgebroken en het voelde nog steeds warm en enigszins vochtig aan. In de buurt van Zelhem heb ik nog een tijdje Cumuli congestus staan aanschouwen, maar uiteindelijk leek het allemaal weinig potentie te hebben. Via Doesburg, Zutphen en Deventer ben ik dus maar weer naar de A1 gereden, alwaar ik ook eindelijk weer mijn I-mode kon gebruiken. Daar zag ik wat ik sinds een uurtje vermoedde: "Alles ist für Deutschland"
Achteraf zat ik nabij Enschede wel redelijk goed. In plaats van zuidwaarts had ik naar het noordoosten moeten rijden. Gebrek aan goede wegen en een navigator maakten dat echter te moeilijk. Een bust dus en dat na meerdere busts op rij in de VS. Wat een akelige hobby heb ik toch!
Dit was sinds mijn vakantie in de VS ook mijn eerste lange autorit door Nederland. Wat een wereld van verschil zeg, die ruime wegen in de VS met tientallen kilometers zicht aan weerszijden en het beklemmende Nederland met bomenrijen vrijwel op het asfalt. Maar goed, het Twentse en/of Achterhoekse landschap is over het algemeen toch wel mooier dan de kale Plains
Volgende keer beter!
Rond 11 uur in de ochtend ben ik vanuit Soest vertrokken. Ik had toen eigenlijk 2 opties; naar het noordoosten rijden waar het warm was en waar vrijwel zeker een buienlijn zou gaan passeren of naar het oosten des lands in de hoop dat daar op het koufront nieuwe buien zouden ontstaan. Ik opteerde voor het laatste en nam de A1 naar het oosten. In Soest was het door buiige regen op de convergentielijn afgekoeld, maar vanaf Apeldoorn werd het weer zomers warm. En het was behoorlijk vochtig! Helaas leverde die combinatie ook erg veel wolken op, waardoor het zicht op eventuele buien vrijwel ontnomen werd. Ik had gelukkig mijn mobiel met I-mode radarbeelden, dus dat zou dan niet zo'n probleem hoeven te zijn.
Terwijl het noordoosten inderdaad buien te verwerken kreeg, liet mijn I-mode radar zien dat er in oost Nederland nog weinig te beleven was. Vanuit Wilp ben ik daardoor verder gereden op de A1 en even later via een provinciale weg door het Twentse land kwam ik bij Enschede aan.
Eenmaal op de A35/N35 moest ik weer een keuze maken; Duitsland in of langer wachten in oost Nederland. Aangezien ik alleen was en in Duitsland behoefte zou hebben aan navigatie besloot ik het laatste. Mijn I-mode had echter geen ontvangst meer (tis wat daar in het oosten, zelfs de radiostations vertoonden veel storing! :p), dus ik moest op goed geluk een plek opzoeken. Via Mooi Twente reed ik naar het Nederlandse Tornado Alley en kwam dus bij Neede en Borculo langs. Geen tornado's daar vandaag, maar er begon wel convectie zichtbaar te worden. De zon was ook aardig doorgebroken en het voelde nog steeds warm en enigszins vochtig aan. In de buurt van Zelhem heb ik nog een tijdje Cumuli congestus staan aanschouwen, maar uiteindelijk leek het allemaal weinig potentie te hebben. Via Doesburg, Zutphen en Deventer ben ik dus maar weer naar de A1 gereden, alwaar ik ook eindelijk weer mijn I-mode kon gebruiken. Daar zag ik wat ik sinds een uurtje vermoedde: "Alles ist für Deutschland"
Achteraf zat ik nabij Enschede wel redelijk goed. In plaats van zuidwaarts had ik naar het noordoosten moeten rijden. Gebrek aan goede wegen en een navigator maakten dat echter te moeilijk. Een bust dus en dat na meerdere busts op rij in de VS. Wat een akelige hobby heb ik toch!
Dit was sinds mijn vakantie in de VS ook mijn eerste lange autorit door Nederland. Wat een wereld van verschil zeg, die ruime wegen in de VS met tientallen kilometers zicht aan weerszijden en het beklemmende Nederland met bomenrijen vrijwel op het asfalt. Maar goed, het Twentse en/of Achterhoekse landschap is over het algemeen toch wel mooier dan de kale Plains
Volgende keer beter!
