Soms is het nogal verwarrend om te weten te komen hoe groot het zeeijsoppervlakte nu is. In sommige gevallen is dat te wijten aan het verschil tussen Ice area en Ice extent. Ik leg even uit.
Om te beginnen moet ik sea ice concentration uitleggen. Neem een vierkantje oppervlakte met zeeijs daarin. Stel dat de helft van de oppervlakte met ijs bedekt is. Dan noemt men de concentratie van dat vierkantje 50%.
Zoek nu alle vierkantjes waarin de oppervlakte van het ijs > 15% is en kleur ze paars. De oppervlakte van het paarsgekleurde gebied wordt de Sea Ice extent genoemd.
Als je echter voor ieder vierkantje de concentratie maal de oppervlakte van het vierkantje doet en dit optelt heb je de werkelijke oppervlakte van het zee-ijs. Dit wordt de Sea Ice Area genoemd.
In theorie is de Sea Ice Area het nauwkeurigste omdat dit de werkelijke oppervlakte van het ijs geeft (en grid-onafhankelijk is). Echter, deze is moeilijker om nauwkeurig te bepalen waardoor in veel gevallen de ietwat minder juiste Sea Ice Extent gebruikt wordt.
Om alles te verduidelijken: een voorbeeldje (bron kaarten: NSIDC). Ik vergelijk hierbij de twee meimaanden met het laagste extent sedert de satellietwaarnemingen, met name mei 2004 en mei 2006. De bovenste rij toont kaarten voor het jaar 2006, de onderste rij voor het jaar 2004. In de rechterkolom staat de sea ice concentration, in de linkerkolom is het principe toegepast om de sea ice extent te berekenen. Onderaan de figuren staat voor de linkerkolom de extent, voor de rechterkolom de area. Wat blijkt: volgens de extent waren beide jaren gelijk, maar volgens de area is er een verschil van een half miljoen km². Dit komt door het ijs dat in kleine concentraties over een grote ruimte aanwezig was in 2006 in de Beringzee wat daar de extent verhoogde maar de area amper aanpaste omdat het eigenlijke oppervlakte van dit ijs heel klein was.
Groeten,
Wouter
Om te beginnen moet ik sea ice concentration uitleggen. Neem een vierkantje oppervlakte met zeeijs daarin. Stel dat de helft van de oppervlakte met ijs bedekt is. Dan noemt men de concentratie van dat vierkantje 50%.
Zoek nu alle vierkantjes waarin de oppervlakte van het ijs > 15% is en kleur ze paars. De oppervlakte van het paarsgekleurde gebied wordt de Sea Ice extent genoemd.
Als je echter voor ieder vierkantje de concentratie maal de oppervlakte van het vierkantje doet en dit optelt heb je de werkelijke oppervlakte van het zee-ijs. Dit wordt de Sea Ice Area genoemd.
In theorie is de Sea Ice Area het nauwkeurigste omdat dit de werkelijke oppervlakte van het ijs geeft (en grid-onafhankelijk is). Echter, deze is moeilijker om nauwkeurig te bepalen waardoor in veel gevallen de ietwat minder juiste Sea Ice Extent gebruikt wordt.
Om alles te verduidelijken: een voorbeeldje (bron kaarten: NSIDC). Ik vergelijk hierbij de twee meimaanden met het laagste extent sedert de satellietwaarnemingen, met name mei 2004 en mei 2006. De bovenste rij toont kaarten voor het jaar 2006, de onderste rij voor het jaar 2004. In de rechterkolom staat de sea ice concentration, in de linkerkolom is het principe toegepast om de sea ice extent te berekenen. Onderaan de figuren staat voor de linkerkolom de extent, voor de rechterkolom de area. Wat blijkt: volgens de extent waren beide jaren gelijk, maar volgens de area is er een verschil van een half miljoen km². Dit komt door het ijs dat in kleine concentraties over een grote ruimte aanwezig was in 2006 in de Beringzee wat daar de extent verhoogde maar de area amper aanpaste omdat het eigenlijke oppervlakte van dit ijs heel klein was.
Groeten,
Wouter
