Het was gisteren gelukkig maar matig warm (beeldverslag)
Bericht van: Joachim (München) , 17-07-2006 20:21
Want te lompe hitte is niet fijn, als je bergop moet, zoals wij gisteren. Wij, dat waren Konrad, Thorsten, Rudi, Emma en ik. We waren met de trein naar Jenbach (Inndal, Tirol, 530 m) gegaan, om het Stanser Joch op te gaan. Het was licht bewolkt, maar in het dal was het om negenen toch al warm (luwte). In Jenbach moesten we eerst het juiste pad vinden (vaak het ingewikkeldst 
):
Daarna ging het gemeen steil, maar op zich niet moeilijk, door het bos omhoog. Algauw zaten we op dezelfde hoogte als Maurach, en nog later hadden we een mooi uitzicht op het Rofan. Er ontwikkelden zich wat wolkjes.
Maar die hingen alleen boven het relief, boven het Inndal bleef het onbewolkt.
Bij de Jöchlalm zeiden een aantal inlanders op leeftijd ons, dat het te heet was, om verder te gaan. Daar dacht ik het mijne van. Het was daar best wel heet, daar niet van. Verder boven kreeg ik het nog heter, want het ging door de kruipdennen *pfff*. Op de top van het Stanser Joch (2107 m) was het dan heerlijk koel, en er woei een aardig briesje. Het Stanser Joch biedt een mooi uitzicht. Jammer van de lawinehekken, maar die zijn nou een keer nodig, om het dichtbevolkte Inndal te beveiligen
De bewolking was boven de Karwendeltoppen (Hochnissl, Lamsenspitze) nog wat dichter geworden, maar het vormde geen bedreiging:
Richting Achensee en Beiers laagland waren zelfs vrijwel geen wolken te ontwaren. Er werd druk gezeild.
Vanaf de top gingen we de andere kant naar beneden, over een nòg eenvoudiger pad (later zelfs een rijweg) richting Weißenbachalm (vriendelijk, en best bier). Nog wat lager (1500 m) zagen we zowaar nog wat sneeuwresten:
We liepen door tot het meer Achensee, alwaar we de tandradbaan terug naar Jenbach namen. Al met al qua weer weinig spektakulair.
):Daarna ging het gemeen steil, maar op zich niet moeilijk, door het bos omhoog. Algauw zaten we op dezelfde hoogte als Maurach, en nog later hadden we een mooi uitzicht op het Rofan. Er ontwikkelden zich wat wolkjes.
Maar die hingen alleen boven het relief, boven het Inndal bleef het onbewolkt.
Bij de Jöchlalm zeiden een aantal inlanders op leeftijd ons, dat het te heet was, om verder te gaan. Daar dacht ik het mijne van. Het was daar best wel heet, daar niet van. Verder boven kreeg ik het nog heter, want het ging door de kruipdennen *pfff*. Op de top van het Stanser Joch (2107 m) was het dan heerlijk koel, en er woei een aardig briesje. Het Stanser Joch biedt een mooi uitzicht. Jammer van de lawinehekken, maar die zijn nou een keer nodig, om het dichtbevolkte Inndal te beveiligen
De bewolking was boven de Karwendeltoppen (Hochnissl, Lamsenspitze) nog wat dichter geworden, maar het vormde geen bedreiging:
Richting Achensee en Beiers laagland waren zelfs vrijwel geen wolken te ontwaren. Er werd druk gezeild.
Vanaf de top gingen we de andere kant naar beneden, over een nòg eenvoudiger pad (later zelfs een rijweg) richting Weißenbachalm (vriendelijk, en best bier). Nog wat lager (1500 m) zagen we zowaar nog wat sneeuwresten:
We liepen door tot het meer Achensee, alwaar we de tandradbaan terug naar Jenbach namen. Al met al qua weer weinig spektakulair.
. Maakt niet uit hoever je komt