Ik droomde vannacht dat ik 's avonds in de tuin zat en dat kort na zonsondergang een licht gedreun in het zuiden te horen was. Met het donkerder worden begon het steeds meer te lichten. Na een half uur brak er een gigantisch onweer los dat ruim een uur aanhield. Met de wegtrekkende bui in het noordoosten begon het in het zuiden opnieuw te bliksemen en te donderen van een nieuww en nog zwaarder onweer. Het ging de hele nacht door. De ene onweerscel na de andere. Als een kettingreeks onder invloed van een depressie bij Ierland. In de vroege ochtend leek het wel of een woeste beer in het zuidwesten zat. Een gigantisch zwarte rolwolk kwam opzetten. Het koufront! Regen en hagel zwiepten langs de ramen. Na ruim 20 minuten werd het droog. De natuur kwam tot rust en had deze nacht flink wat water gehad. I have a dream! Zo ging het nog wel eens in de zestiger, zeventiger en ook soms nog in de tachtiger jaren. Niet altijd steeds dominante hogedrukgebieden, vores en droge winddraaifronten. De eenheidsworst van tegenwoordig!! Waar is dat boeiende weer toch gebleven waar ik zo van hield?
Quote selectie