Helaas is het zo dat weinig variatie in weertype ook de andere kant op uit kan gaan. Je weet wel, van die zomers waarin het maar geen zomer wil worden, waar de lente overgaat in de herfst.
Als het weer altijd met enige regelmaat zou variëren, dan weet je dat je ook tijdens wat mindere zomers altijd wel de nodige mooie dagen meekrijgt. Maar met zo weinig variatie als we dit jaar hebben, kun je automatisch ook lange periodes tegenkomen die somber en koel zijn. Dit voorjaar hebben we daar nog een voorbeeld van gezien.
Een week matig tot slecht weer is prima door te komen, als je weet dat het daarna weer op gaat knappen. Als het echter heel lang aanhoudt, is dat gewoon vervelend (voor mij in ieder geval).
Anderzijds neemt de meerwaarde van mooi weer af als je er teveel van krijgt, te lang na elkaar.
Dé oplossing: haal uit de langere periodes van denderend zomerweer een weekje (of twee) en plak dat verspreid over de sombere periode, zodat deze laatste aangenaam onderbroken wordt. Plak in ruil daarvoor een of twee mindere weken in de hete lange zomer. Dan kan het huis even afkoelen, dan kan even water bijgetankt worden en dan kan de waardering voor het superzomerweer weer toenemen.
Ik pleit dus voor enkele korte verspreide hittegolven, i.p.v. een heel erg lange.
Dat gaat natuurlijk wel in tegen de sensatielust van nieuwe records, maar ja, het is of het één of het ander. Ik zou best een record wil opofferen om daarmee lange te kille en sombere periodes te onderbreken met aangenamer weer.
Dus niets tegen een zomer als de huidige, maar de gedachten dat het kwartje even intens en langdurig de andere kant op had kunnen rollen, geeft mij een onbehaaglijk gevoel.
Kort samengevat: de som van lang mooi weer en lang rot weer is minder dan de som van twee keer gevariëerd weer.
Na deze zomer durf ik bijna niet meer aan langjarige zomergemiddelden te denken.
Als het weer altijd met enige regelmaat zou variëren, dan weet je dat je ook tijdens wat mindere zomers altijd wel de nodige mooie dagen meekrijgt. Maar met zo weinig variatie als we dit jaar hebben, kun je automatisch ook lange periodes tegenkomen die somber en koel zijn. Dit voorjaar hebben we daar nog een voorbeeld van gezien.
Een week matig tot slecht weer is prima door te komen, als je weet dat het daarna weer op gaat knappen. Als het echter heel lang aanhoudt, is dat gewoon vervelend (voor mij in ieder geval).
Anderzijds neemt de meerwaarde van mooi weer af als je er teveel van krijgt, te lang na elkaar.
Dé oplossing: haal uit de langere periodes van denderend zomerweer een weekje (of twee) en plak dat verspreid over de sombere periode, zodat deze laatste aangenaam onderbroken wordt. Plak in ruil daarvoor een of twee mindere weken in de hete lange zomer. Dan kan het huis even afkoelen, dan kan even water bijgetankt worden en dan kan de waardering voor het superzomerweer weer toenemen.
Ik pleit dus voor enkele korte verspreide hittegolven, i.p.v. een heel erg lange.
Dat gaat natuurlijk wel in tegen de sensatielust van nieuwe records, maar ja, het is of het één of het ander. Ik zou best een record wil opofferen om daarmee lange te kille en sombere periodes te onderbreken met aangenamer weer.
Dus niets tegen een zomer als de huidige, maar de gedachten dat het kwartje even intens en langdurig de andere kant op had kunnen rollen, geeft mij een onbehaaglijk gevoel.
Kort samengevat: de som van lang mooi weer en lang rot weer is minder dan de som van twee keer gevariëerd weer.
Na deze zomer durf ik bijna niet meer aan langjarige zomergemiddelden te denken.
-