Afgelopen dinsdagavond, 1 augustus, toog ik richting de polder hier om de zonsondergang vast te leggen icm met de buienlijn die van het westen uit deze kant op trok. Uiteindelijk werd het veel meer dan dat zoals bekend, met een ongekende lichtshow in het zuiden. Om dat laatste vast te leggen moest ik een flinke kunstgreep uithalen. Om de show vast te leggen heb ik een statiefje in elkaar geknutseld op de bagagedrager van de fiets met een sigarettenpakje, de snelbinders en het fietsslot zodat de cam goed vast zat.
De zonsondergang was zoals verwacht mooi met de
opkomende buien erbij. Rechts in de foto het
westen met de ondergaande zon, uiterst links een
mooie kap van een wegtrekkende bui ver in het oosten.
Een fraaie zonsondergang, panoramafoto van 3 breed en 3 hoog.
De eerdergenoemde kap in het oosten, helaas waziger dan ik gehoop had, maar wilde hem toch even laten zien.
Ondertussen kwam de bui uit het westen dichterbij.
En nog dichterbij.
En toen was hij er, grotendeels opgelost maar
er begonnen druppels te vallen en ik spoedde me
op de fiets een kleine kilometer verder naar de
bewoonde wereld om te schuilen voor wat toch een
leuk stortbuitje werd. Foto is panorama, 3 breed
en 4 omhoog.
Nadat de bui over was twijfelde ik of ik naar
huis zou gaan of terug de polder in. Ik deed het
laatste om nog een paar panoramaatjes te maken
van de bui die inmiddels vlot naar het Oosten
wegtrok.
Toen was het echt tijd om naar huis te gaan
dacht ik, echter in een ooghoek zag ik een
weerlicht. In 1e instantie wilde ik onmiddelijk
naar huis gaan aangezien ik onbeschermd in de
polder stond, echter de donder kwam maar niet,
ook niet bij opvolgende flitsen. Het zat dus ver
weg dus ik besloot een gokje te wagen om het op
de foto te krijgen, wat in eerste instantie
mislukte, maar uiteindelijk had ik een vaag
oplichtend wolkje.
Ik blij natuurlijk, beter iets dan niets, en
weer twijfel over naar huis gaan. Toch nog even
gebleven omdat het snel donker werd en de
bliksemintensiteit in het zuiden toenam. Daar
heb ik dus geen spijt van gehad. Na veel
proberen en zoeken naar de juiste instellingen
voor de camera heb ik toch nog 1 en ander van de
bliksemshow weten vast te leggen. Pas thuis kwam
ik er achter hoe ver het onweer van me vandaan
was geweest. Eerst een kleine 50 km, later maar
liefst een dikke 70 km toen hij bij breda hing,
De avond van mijn leven had ik en dit was
minstens zo mooi als een onweer boven je hoofd.
Hieronder de bliksemserie. Kijk en geniet net zoals ik dat heb gedaan.
Gr, Remco
De zonsondergang was zoals verwacht mooi met de
opkomende buien erbij. Rechts in de foto het
westen met de ondergaande zon, uiterst links een
mooie kap van een wegtrekkende bui ver in het oosten.
Een fraaie zonsondergang, panoramafoto van 3 breed en 3 hoog.
De eerdergenoemde kap in het oosten, helaas waziger dan ik gehoop had, maar wilde hem toch even laten zien.
Ondertussen kwam de bui uit het westen dichterbij.
En nog dichterbij.
En toen was hij er, grotendeels opgelost maar
er begonnen druppels te vallen en ik spoedde me
op de fiets een kleine kilometer verder naar de
bewoonde wereld om te schuilen voor wat toch een
leuk stortbuitje werd. Foto is panorama, 3 breed
en 4 omhoog.
Nadat de bui over was twijfelde ik of ik naar
huis zou gaan of terug de polder in. Ik deed het
laatste om nog een paar panoramaatjes te maken
van de bui die inmiddels vlot naar het Oosten
wegtrok.
Toen was het echt tijd om naar huis te gaan
dacht ik, echter in een ooghoek zag ik een
weerlicht. In 1e instantie wilde ik onmiddelijk
naar huis gaan aangezien ik onbeschermd in de
polder stond, echter de donder kwam maar niet,
ook niet bij opvolgende flitsen. Het zat dus ver
weg dus ik besloot een gokje te wagen om het op
de foto te krijgen, wat in eerste instantie
mislukte, maar uiteindelijk had ik een vaag
oplichtend wolkje.
Ik blij natuurlijk, beter iets dan niets, en
weer twijfel over naar huis gaan. Toch nog even
gebleven omdat het snel donker werd en de
bliksemintensiteit in het zuiden toenam. Daar
heb ik dus geen spijt van gehad. Na veel
proberen en zoeken naar de juiste instellingen
voor de camera heb ik toch nog 1 en ander van de
bliksemshow weten vast te leggen. Pas thuis kwam
ik er achter hoe ver het onweer van me vandaan
was geweest. Eerst een kleine 50 km, later maar
liefst een dikke 70 km toen hij bij breda hing,
De avond van mijn leven had ik en dit was
minstens zo mooi als een onweer boven je hoofd.
Hieronder de bliksemserie. Kijk en geniet net zoals ik dat heb gedaan.
Gr, Remco
Een geslaagde chase is pas compleet als je hem deelt
