Datum: 03-08-2006
Vertrektijd: rond 11.00 uur LT
Terugkomst: rond 17.30 LT
Route: Soest - Lelystad - Enkhuizen - Medemblik - Hippolytushoef - Den Oever - Hoorn - Enkhuizen - Lelystad - Soest
Bijzonderheden: - waarschijnlijk één volledig onwikkelde en twee onvolledig ontwikkelde waterhozen
- twee goed ontwikkelde wall clouds, waabij één mogelijk rotatie vertoonde
Verslag:
Het is natuurlijk al een tijdje bekend dat we deze week het weerbeeld zouden krijgen wat we momenteel hebben en ik geloof dat ik afgelopen weekend voor het eerst opperde om op deze donderdag een waterhoos chase te ondernemen. Aangezien ik een vrije dag had en de situatie de afgelopen dagen niet veel veranderde, kwam het dus ook tot een chase. Ben Lankamp besloot gisteren ook mee te gaan en zo geschiede.
Ik was helaas niet erg vroeg wakker en daardoor duurde het tot ver in de ochtend eer we op pad konden. Op dat moment waren er al enkele hoosmeldingen bij het KNMI binnengekomen.
Nog voor het middaguur stonden we al aan het begin van de dijk Lelystad-Enkhuizen en daar viel ons direct een verlaging onder een bui op. Deze was langere tijd te zien, maar hij veranderde wel vaak van vorm. De convectieve toren van de bui was behoorlijk ontwikkeld.
Vervolgens kwam een andere spotter met camera onze kant op en dat bleek Roy Keeris te zijn! Na een kennismaking besloten we samen de luchten in de gaten te houden.
Er waren meerdere buien om ons heen zichtbaar en vooral die nabij de Flevocentrale had bizarre uitstulpingen onder een verlaging.
Plots bemerkte ik een dunne hoos op afstand in het zuidwesten! Dit was om 12.13 uur.
Vanwege de autoweg had ik geen ultiem uitzicht op deze hoos en kon dus ook niet vaststellen of er contact met het wateroppervlak was. Ben is nog naar een uitkijkheuvel gespurt en heeft het vanaf daar ook niet gezien, maar misschien was er daarvoor wel even sprake van.
Deze hoos vervaagde en we rapporteerden onze waarneming naar de weerkamers in De Bilt en Soest. Vervolgens viel onze blik weer op de verlaging in het noorden tot noordoosten. Deze had nu de vorm aangenomen van een klassieke wall cloud!
We reden nog een stukje verder de dijk op en stopten op de eerste parkeerplaats. Roy volgde ons op de fiets. De wall cloud begon er erg bruut uit te zien, maar we bemerkten geen rotatie. Ook hing deze vrijwel stationair. Een minuut of 5 later zagen we de downdraft van de bui de wall cloud als het ware opeten...dat was waarschijnlijk optisch bedrog, de regen kwam tussen ons en de wall cloud door.
Ook de flanking line van deze bui zag er indrukwekkend uit.
Vervolgens riep Roy dat er een waterhoos te zien was, aan de andere kant van de dijk! Je moet ook alles in de gaten blijven houden hè
Deze had al contact met het wateroppervlak toen we hem opmerkten. Dit was rond 12.38 uur.
Vervolgens trok de regen om de hoos heen en werd het niet meer zichtbaar. Een zogenaamde 'rain wrapped waterspout' dus
Onder de flanking line ontstond een nieuwe verlaging en deze leek soms te roteren!
Totdat Ben opmerkte dat er in het noorden een hoosvormig aanhangsel te zien was. Deze was helaas niet contrastrijk, maar had wel een behoorlijke lengte. Dit was rond 13.05 LT.
De wall cloud trok vervolgens verder over Lelystad met soms behoorlijk lage wolkenflarden. Rotatie en hozen hebben we niet meer waargenomen.
Ook bij een andere bui onstonden nog enkele verlagingen, maar tot hozen kwam het niet meer.
Een regengebied ontnam verdere kansen op convectie en Roy besloot om te keren. Ben en ik zijn na enig wikken en wegen verder naar Noord Holland gegaan. Er hingen forse buien boven de Waddenzee, mogelijk leverde dat nog iets fotogenieks op. Een eerste pauze hadden we bij Medemblik, maar het oogde daar vooral grijs. Verder naar het noorden naar de N99 en daarna over enkele boerenweggetjes reden we dwars door de soms stevige neerslag. De wolkenbasis was vaak erg laag, maar het was allemal te turbulent voor hozen denk ik.
Bij de haven van Den Oever hebben we de buien nog even uitgezeten.
Vervolgens weer een vergelijkbare weg terug, maar fotogeniek werd het niet meer.
Een perfect geslaagde chase dus, al zaten de echte vangsten vooral in het eerste uur!
Vertrektijd: rond 11.00 uur LT
Terugkomst: rond 17.30 LT
Route: Soest - Lelystad - Enkhuizen - Medemblik - Hippolytushoef - Den Oever - Hoorn - Enkhuizen - Lelystad - Soest
Bijzonderheden: - waarschijnlijk één volledig onwikkelde en twee onvolledig ontwikkelde waterhozen
- twee goed ontwikkelde wall clouds, waabij één mogelijk rotatie vertoonde
Verslag:
Het is natuurlijk al een tijdje bekend dat we deze week het weerbeeld zouden krijgen wat we momenteel hebben en ik geloof dat ik afgelopen weekend voor het eerst opperde om op deze donderdag een waterhoos chase te ondernemen. Aangezien ik een vrije dag had en de situatie de afgelopen dagen niet veel veranderde, kwam het dus ook tot een chase. Ben Lankamp besloot gisteren ook mee te gaan en zo geschiede.
Ik was helaas niet erg vroeg wakker en daardoor duurde het tot ver in de ochtend eer we op pad konden. Op dat moment waren er al enkele hoosmeldingen bij het KNMI binnengekomen.
Nog voor het middaguur stonden we al aan het begin van de dijk Lelystad-Enkhuizen en daar viel ons direct een verlaging onder een bui op. Deze was langere tijd te zien, maar hij veranderde wel vaak van vorm. De convectieve toren van de bui was behoorlijk ontwikkeld.
Vervolgens kwam een andere spotter met camera onze kant op en dat bleek Roy Keeris te zijn! Na een kennismaking besloten we samen de luchten in de gaten te houden.
Er waren meerdere buien om ons heen zichtbaar en vooral die nabij de Flevocentrale had bizarre uitstulpingen onder een verlaging.
Plots bemerkte ik een dunne hoos op afstand in het zuidwesten! Dit was om 12.13 uur.
Vanwege de autoweg had ik geen ultiem uitzicht op deze hoos en kon dus ook niet vaststellen of er contact met het wateroppervlak was. Ben is nog naar een uitkijkheuvel gespurt en heeft het vanaf daar ook niet gezien, maar misschien was er daarvoor wel even sprake van.
Deze hoos vervaagde en we rapporteerden onze waarneming naar de weerkamers in De Bilt en Soest. Vervolgens viel onze blik weer op de verlaging in het noorden tot noordoosten. Deze had nu de vorm aangenomen van een klassieke wall cloud!
We reden nog een stukje verder de dijk op en stopten op de eerste parkeerplaats. Roy volgde ons op de fiets. De wall cloud begon er erg bruut uit te zien, maar we bemerkten geen rotatie. Ook hing deze vrijwel stationair. Een minuut of 5 later zagen we de downdraft van de bui de wall cloud als het ware opeten...dat was waarschijnlijk optisch bedrog, de regen kwam tussen ons en de wall cloud door.
Ook de flanking line van deze bui zag er indrukwekkend uit.
Vervolgens riep Roy dat er een waterhoos te zien was, aan de andere kant van de dijk! Je moet ook alles in de gaten blijven houden hè
Deze had al contact met het wateroppervlak toen we hem opmerkten. Dit was rond 12.38 uur.
Vervolgens trok de regen om de hoos heen en werd het niet meer zichtbaar. Een zogenaamde 'rain wrapped waterspout' dus
Onder de flanking line ontstond een nieuwe verlaging en deze leek soms te roteren!
Totdat Ben opmerkte dat er in het noorden een hoosvormig aanhangsel te zien was. Deze was helaas niet contrastrijk, maar had wel een behoorlijke lengte. Dit was rond 13.05 LT.
De wall cloud trok vervolgens verder over Lelystad met soms behoorlijk lage wolkenflarden. Rotatie en hozen hebben we niet meer waargenomen.
Ook bij een andere bui onstonden nog enkele verlagingen, maar tot hozen kwam het niet meer.
Een regengebied ontnam verdere kansen op convectie en Roy besloot om te keren. Ben en ik zijn na enig wikken en wegen verder naar Noord Holland gegaan. Er hingen forse buien boven de Waddenzee, mogelijk leverde dat nog iets fotogenieks op. Een eerste pauze hadden we bij Medemblik, maar het oogde daar vooral grijs. Verder naar het noorden naar de N99 en daarna over enkele boerenweggetjes reden we dwars door de soms stevige neerslag. De wolkenbasis was vaak erg laag, maar het was allemal te turbulent voor hozen denk ik.
Bij de haven van Den Oever hebben we de buien nog even uitgezeten.
Vervolgens weer een vergelijkbare weg terug, maar fotogeniek werd het niet meer.
Een perfect geslaagde chase dus, al zaten de echte vangsten vooral in het eerste uur!