Bush en Chirac slaan duidelijk de handen ineen. Ze laten Arafat links liggen en bepalen hun eigen koers. Di Rupo doet nog een poging indruk te maken met veel mooie woorden, maar zal uiteindelijk weinig klaar spelen.
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...
