Aanvulling op posting mbt hoogtewinden en mesocyclonen
Bericht van: Ben (Lelystad) , 27-08-2006 17:32
Gisteren heb ik een artikel geplaatst (deels vertaald uit het Duits) over hoe het kan dat in een atmosfeer met ruimende winden met hoogte (dus een anticyclonale beweging), zich een mesocycloon kan vormen. Hierbij een korte, praktische aanvulling daarop.
Ik had gisteren met iemand een discussie hierover en die persoon stelde mij toen de vraag hoe het kan dat je bij een unidirectioneel windprofiel met snelheidsschering, toch kans kan hebben op splittende supercells. Het antwoord is, kwam ik achter, dat er heliciteit kan ontstaan als de bewegingsvector van de bui sterk afwijkt naar één kant t.o.v. de richtingscomponent van de windvectoren. In onderstaand voorbeeld zie je dat er een behoorlijke hoeveelheid heliciteit ontstaat als de richting van de bewegingsvector van de bui sterk naar rechts is t.o.v. de heersende windrichting. Hierdoor kan zich een mesocycloon vormen in de bui en zal deze bui mogelijk gaan splitsen, waarbij de rightmover (die een nog sterkere afwijking heeft in z'n bewegingsvector t.o.v. de heersende windvectoren) de grootste kans heeft nog een tornado te produceren. Nu zal dit geval niet zo snel voorkomen, want een bui zal meestal gewoon de heersende windrichting volgen, maar bijv. door zijwaartse aangroeing kan de richting van de bewegingsvector tijdelijk af gaan wijken en kan zich dus heliciteit vormen met als gevolg een mogelijke mesocycloon in de bui.
Een nieuwe vraag die ik me net bedenk is: waarom wordt er altijd de heliciteit genomen in de onderste 1 of 3 kilometer en nooit het hele profiel? Is er geen geval te bedenken waarin de aanwezigheid van heliciteit hogerop de atmosfeer, bevorderlijk kan zijn voor de vorming van een bepaald soort vortex? Ik ben benieuwd of iemand me kan helpen (Alwin, Victor?).
Beschrijving plaatje: de rode vector stelt de bewegingsvector van de bui voor, de blauwe pijlen de windvectoren en de groene vectoren het inwendig product v/d storm-relatieve wind en stroomsgewijze vorticiteit. Tot slot stelt het ontstane groene vlak de storm-relatieve heliciteit voor.
Ik had gisteren met iemand een discussie hierover en die persoon stelde mij toen de vraag hoe het kan dat je bij een unidirectioneel windprofiel met snelheidsschering, toch kans kan hebben op splittende supercells. Het antwoord is, kwam ik achter, dat er heliciteit kan ontstaan als de bewegingsvector van de bui sterk afwijkt naar één kant t.o.v. de richtingscomponent van de windvectoren. In onderstaand voorbeeld zie je dat er een behoorlijke hoeveelheid heliciteit ontstaat als de richting van de bewegingsvector van de bui sterk naar rechts is t.o.v. de heersende windrichting. Hierdoor kan zich een mesocycloon vormen in de bui en zal deze bui mogelijk gaan splitsen, waarbij de rightmover (die een nog sterkere afwijking heeft in z'n bewegingsvector t.o.v. de heersende windvectoren) de grootste kans heeft nog een tornado te produceren. Nu zal dit geval niet zo snel voorkomen, want een bui zal meestal gewoon de heersende windrichting volgen, maar bijv. door zijwaartse aangroeing kan de richting van de bewegingsvector tijdelijk af gaan wijken en kan zich dus heliciteit vormen met als gevolg een mogelijke mesocycloon in de bui.
Een nieuwe vraag die ik me net bedenk is: waarom wordt er altijd de heliciteit genomen in de onderste 1 of 3 kilometer en nooit het hele profiel? Is er geen geval te bedenken waarin de aanwezigheid van heliciteit hogerop de atmosfeer, bevorderlijk kan zijn voor de vorming van een bepaald soort vortex? Ik ben benieuwd of iemand me kan helpen (Alwin, Victor?).
Beschrijving plaatje: de rode vector stelt de bewegingsvector van de bui voor, de blauwe pijlen de windvectoren en de groene vectoren het inwendig product v/d storm-relatieve wind en stroomsgewijze vorticiteit. Tot slot stelt het ontstane groene vlak de storm-relatieve heliciteit voor.
Bericht laatst bijgewerkt: 27-08-2006 17:38
