En dan heb ik het niet over haardrogers...
Volgens de weersverwachting zou het kantje-boord worden, maar uiteindelijk bleef de grote neerslag heel ver weg: pas in Vorarlberg en verder westelijk spoelde het flink.
Op weg met de auto naar Berchtesgaden zag ik, dat de weg in het Chiemgau (eerder al bij Holzkirchen) nat was. Maar na het passeren van de oude grens (Berchtesgaden was tot in de 18e eeuw onafhankelijk) trok het open. Parkeren deed ik bij het station van Berchtesgaden, met blik op het waarmerk: de Watzmann:
Nog meer mooie blikken tijdens de busrit naar het Kehlsteinhuis (blik naar zuid met Königssee, Watzmann en Steinernes Meer). Het zag er goed uit, qua weer.
Richting noorden (Salzachdal, achterin moet de stad Salzburg liggen) was het gewoon schitterend weer.
Het moeilijkste deel van mijn tocht begon gelijk aan het begin:
Bovendien begon het vanuit het zuiden langzaam te betrekken....
De route vereiste in het eerste stuk af en toe flink wat concentratie....
Daarna werd het een stuk eenvoudiger. Het laatste stuk naar de top van de Hohe Göll (2522 m) was gewoon lopen. Je kwam ook langs oude sneeuwvelden, maar daar kon je maar beter niet op gaan staan
. Het was geheel bewolkt (wel goed zicht), en er stond een ijselijke wind uit het zuiden.
Ook in het zuiden hingen wolken. In het hoogreikende wolkendek waren echter nog steeds flinke gaten, dus ik maakte me niet al te veel zorgen; de föhn zou nog wel even aanhouden.
Een blik naar het zuidwesten bevestigde dit. Dit was om elven.
Verder ging het, over het Hohes Brett (die zijn naam alle eer aandoet
), naar het Carl-von-Stahlhaus. Onderweg was te zien, hoe richting noordwest de Hochstaufen in een stapelwolk verdween...
De föhn bleek hardnekkig.
Bij het Carl-von-Stahlhaus (nog net op Oostenrijks grondgebied) staat een object, dat jullie allemaal wel kennen, en sommigen ook wel in de tuin hebben staan :)(nee, niet dat VW-busje)
Een paar meter verderop staat iets in dezelfde categorie (zoekplaatje
)
En de föhn wist maar van geen ophouden. Blik op de Watzmann bij het afdalen, kort boven Schönau.
In feite kreeg ik pas op de terugweg, bij Holzkirchen, met wat lichte regen te maken. Veel is hier niet gevallen: vanmorgen mat ik 2 mm, en er is nu pas weer een klein buitje gevallen.
Volgens de weersverwachting zou het kantje-boord worden, maar uiteindelijk bleef de grote neerslag heel ver weg: pas in Vorarlberg en verder westelijk spoelde het flink.
Op weg met de auto naar Berchtesgaden zag ik, dat de weg in het Chiemgau (eerder al bij Holzkirchen) nat was. Maar na het passeren van de oude grens (Berchtesgaden was tot in de 18e eeuw onafhankelijk) trok het open. Parkeren deed ik bij het station van Berchtesgaden, met blik op het waarmerk: de Watzmann:
Nog meer mooie blikken tijdens de busrit naar het Kehlsteinhuis (blik naar zuid met Königssee, Watzmann en Steinernes Meer). Het zag er goed uit, qua weer.
Richting noorden (Salzachdal, achterin moet de stad Salzburg liggen) was het gewoon schitterend weer.
Het moeilijkste deel van mijn tocht begon gelijk aan het begin:
Bovendien begon het vanuit het zuiden langzaam te betrekken....
De route vereiste in het eerste stuk af en toe flink wat concentratie....
Daarna werd het een stuk eenvoudiger. Het laatste stuk naar de top van de Hohe Göll (2522 m) was gewoon lopen. Je kwam ook langs oude sneeuwvelden, maar daar kon je maar beter niet op gaan staan
. Het was geheel bewolkt (wel goed zicht), en er stond een ijselijke wind uit het zuiden.Ook in het zuiden hingen wolken. In het hoogreikende wolkendek waren echter nog steeds flinke gaten, dus ik maakte me niet al te veel zorgen; de föhn zou nog wel even aanhouden.
Een blik naar het zuidwesten bevestigde dit. Dit was om elven.
Verder ging het, over het Hohes Brett (die zijn naam alle eer aandoet
), naar het Carl-von-Stahlhaus. Onderweg was te zien, hoe richting noordwest de Hochstaufen in een stapelwolk verdween...De föhn bleek hardnekkig.
Bij het Carl-von-Stahlhaus (nog net op Oostenrijks grondgebied) staat een object, dat jullie allemaal wel kennen, en sommigen ook wel in de tuin hebben staan :)(nee, niet dat VW-busje)
Een paar meter verderop staat iets in dezelfde categorie (zoekplaatje
)En de föhn wist maar van geen ophouden. Blik op de Watzmann bij het afdalen, kort boven Schönau.
In feite kreeg ik pas op de terugweg, bij Holzkirchen, met wat lichte regen te maken. Veel is hier niet gevallen: vanmorgen mat ik 2 mm, en er is nu pas weer een klein buitje gevallen.