Daar heb je gelijk in denk ik! Maar volgens mij is en toegenomen hoeveelheid CO2 de oorzaak van een lichte verandering in de energiebalans van de aarde, terwijl de atmosfeer en de zee zo zwaar en dus traag zijn, dat ze niet in 1x 'volledig' reageren op die impuls. Het lijkt mij veel eerder zo, dat zo'n massa heel langzaam opwarmt, en dus ook pas na een enorme tijd weer in een nieuw evenwicht terechtkomt. Maar dat is inderdaad gevoel, ik kan dat niet zo goed onderbouwen.
Op zo'n manier bedoel je dus.
Dat is inderdaad wel waar. Feit is nu dat het noordelijk halfrond sneller opwarmt dan het zuidelijk halfrond. Enerzijds doordat hier de meeste uistoot van broeikasgassen plaatsvindt maar ook omdat er meer land is wat sneller opwarmt dan zee. Maar ik denk niet dat de temperatuur nog enkele graden naijlt in de komende 100 jaar mochten CO2 en CH4 concentraties gelijk blijven.
Mijn gevoel zegt dat in dit geval de temperatuur nog enkele tienden van graden stijgt om over 10-20 jaar het stralingsevenwicht te hebben bereikt.
Mijn kritiek, en ik denk ook bij veel anders sceptici, is vooral gericht op publicaties van doemscenario's, waarin klimatologen processen aanhalen die een extra opwarming geven en een zichzelf versterkend proces in gang zetten (feedback). Het eindresultaat is dan dat het klimaat volledig op hol slaat. Voor het gemak worden de remmende processen even buiten beschouwing gelaten...
Dan zijn er klimatologen die verkoelende processen onderzoeken en daarbij ook een feedback mechanisme aanhalen die een kettingreactie in gang kunnen zetten. Op zo'n manier verschijnen er berichten over een op handen zijnde ijstijd.
Bij opwarmings feedback worden vaak genoemd:
* Geringere opname capaciteit van CO2 door oceanen wanneer die in temp. stijgen.
* Afname albedo door terugtrekkende ijs- en sneeuwvlakten waardoor de aarde meer zonne-energie ontvangt.
* Meer waterdamp in de atmosfeer door hogere watertemperaturen wat ook bijdraagt aan het versterkte broeikaseffect (H2O is ook broeikasgas)
Bij het eerste punt moet worden aangemerkt dat plankton in de oceanen ook CO2 gebruiken voor hun fotosynthese, welke toeneemt als watertemp. en CO2 gehalte toenemen. Het tweede punt klopt maar het proces in tegengestelde richting is sterker. In verhouding tot de zonne-instraling heeft sneeuw een groter deel van de aarde te winnen dan te verliezen. Dan het laatste punt: Er wordt ook verondersteld dat er meer neerslag valt en er extremere droogte voorkomt. Dat wil zeggen dat de atmosfeer in gebieden die nat zijn meer waterdamp bevat, maar ook meer bewolking die het broeikaseffect al op zich nemen. In de drogere (hogedruk) gebieden zou de atmosfeer minder waterdamp moeten bevatten. Belangrijk hierbij is ook de temperatuursontwikkeling van de tropopauze, nogal complex dus.
Victor
