Heel herkenbaar Markus.
Ik zit dan elke 5 min op de neerslagradar te klikken. De gordijnen voor de ramen moeten allemaal open, ik zou maar eens een vlokje moeten missen...
Verder houd ik natuurlijk de thermometer in het oog. Elk tiende erbij is een drama.
Van het moment dat het begint te sneeuwen ga ik wandelen. Zelfs als ik snachts om drie uur zie dat het sneeuwt trek ik mijn kleren over m'n pyama en ben ik weg. Mijn ouders vonden dat vroeger al heel normaal en m'n vrouw durft nu soms zelfs al mee te komen. (Als ze de volgende ochtend niet hoeft te gaan werken

)
Vlak voor de dooi komt maak ik dan een hoge hoop sneeuw zodat ik nog lang van de sneeuw kan 'genieten'. Enkele jaren geleden was ik zelfs zo zot om een sneeuwbal uit bijgeloof in de diepvries te leggen tot de volgende sneeuw lag.
Dan werd ie vrijgelaten

.
Quote selectie