Waarom geen meteoren als radiant onder de horizon staat...
Bericht van: Daniel (Almelo) , 23-10-2006 11:13
Waarom zijn er eigenlijk geen meteoren te zien als de radiant onder de horizon staat?
Het onderstaande plaatje geeft de situatie van de foto weer:
Dan zou je zoiets verwachten als de radiant onder de horizon zakt:
We moeten nader kijken naar wat meteoren zijn: veelal kleine steentjes die parallel aan elkaar op de aarde afkomen en in de dampkring tussen zo'n 80 en 120km boven de grond 'verbranden'. Deze laag is in het onderstaande plaatje in het rood weergegeven.
Dit plaatje geeft de situatie weer als de radiant recht boven de waarnemer staat:
En in dit plaatje staat de radiant op de horizon. De meteoren die voor de waarnemer zichtbaar zijn in de dampkring heb ik met een bolletje gemarkeerd. In dit geval zijn het er veel minder dan in het bovenstaande geval.
Het lijkt dus alsof er toch wel enkele meteoren te zien zijn, maar het zijn er minder als dat je zou denken naar aanleiding van het bovenstaande plaatje. Dit komt doordat onze hersenen ons weer eens voor de gek houden (bij de voeten nemen).
Omdat sterren heel ver weg staan kunnen we 180 graden van de sterrenhemel zien. We projecteren vallende sterren op de sterrenhemel, waardoor de indruk ontstaat dat je ook 180 graden van de dampkring ziet.
De werkelijkheid is hier onder te zien:
Wat we van de dampkring op 100km hoogte zien is 2 keer hoek a. En deze is te berekenen: b is de straal van de aarde (6378km), c is dat ook, d is 100km. Of te wel: cos a = 6378/(6378+100) = 0.9846, a=10 graden en dus zie je 20 graden van de dampkring.
Een wat realistischer plaatje wordt dan:
Met de radiant boven je komen er dus volop meteoren in de dampkring, alsof je een emmer onder de douche zet. Met de radiant op de horizon is het alsof de emmer op z'n kant ligt. Er zal nauwelijks water in komen.
Daniel
Het onderstaande plaatje geeft de situatie van de foto weer:
Dan zou je zoiets verwachten als de radiant onder de horizon zakt:
We moeten nader kijken naar wat meteoren zijn: veelal kleine steentjes die parallel aan elkaar op de aarde afkomen en in de dampkring tussen zo'n 80 en 120km boven de grond 'verbranden'. Deze laag is in het onderstaande plaatje in het rood weergegeven.
Dit plaatje geeft de situatie weer als de radiant recht boven de waarnemer staat:
En in dit plaatje staat de radiant op de horizon. De meteoren die voor de waarnemer zichtbaar zijn in de dampkring heb ik met een bolletje gemarkeerd. In dit geval zijn het er veel minder dan in het bovenstaande geval.
Het lijkt dus alsof er toch wel enkele meteoren te zien zijn, maar het zijn er minder als dat je zou denken naar aanleiding van het bovenstaande plaatje. Dit komt doordat onze hersenen ons weer eens voor de gek houden (bij de voeten nemen).
Omdat sterren heel ver weg staan kunnen we 180 graden van de sterrenhemel zien. We projecteren vallende sterren op de sterrenhemel, waardoor de indruk ontstaat dat je ook 180 graden van de dampkring ziet.
De werkelijkheid is hier onder te zien:
Wat we van de dampkring op 100km hoogte zien is 2 keer hoek a. En deze is te berekenen: b is de straal van de aarde (6378km), c is dat ook, d is 100km. Of te wel: cos a = 6378/(6378+100) = 0.9846, a=10 graden en dus zie je 20 graden van de dampkring.
Een wat realistischer plaatje wordt dan:
Met de radiant boven je komen er dus volop meteoren in de dampkring, alsof je een emmer onder de douche zet. Met de radiant op de horizon is het alsof de emmer op z'n kant ligt. Er zal nauwelijks water in komen.
Daniel
Karma police arrest this man, he talks in math...
