Het wachten duurde lang, maar gisteren zijn dan ook aan de Costa del Sol eindelijk de herfstregens begonnen. En hoe! Er viel meteen 130 tot 160 millimeter.
Na de slagregens eerder deze week in Portugal was dus nu ook de zuid- en oostkust van Spanje aan de beurt voor een flinke portie hemelwater. Een verslag van een meteoroloog op vakantie:
Het regende. Een beetje...
Nou ja, best hard eigenlijk. Aan het einde van de dag ging het nieuws van de Andalusische televisie over niets anders meer. Alle steden kwamen aan bod. Hoeveel er gevallen was en hoe groot de problemen waren door de regen. En ook óf er problemen waren. Want niet overal was het erg. Op de ene plaats waren lokale wolkbreuken voorgekomen met grote overlast tot gevolg, terwijl op andere plekken slechts enkele millimeters aan broodnodige regen was gevallen.
De Costa del Sol kreeg gisteren voor de eerste keer dit nieuwe seizoen met echte herfstregens te maken. Een klein lagedrukgebied trok langs de zuidkust van Spanje naar het oosten en deed op veel plaatsen van zich spreken. Toen verkoper Marco van de ferreteria, de ijzerwarenwinkel in het 15 kilometer ten oosten van Marbella gelegen plaatsje Calahonda de deuren van zijn zaak opende, regende het. De vier mensen die zijn winkel op dat moment binnenkwamen, hadden de nacht doorgebracht in een dorpje, 10 kilometer verderop. Wat dichterbij Marbella.
De regen viel al een uurtje of tien onafgebroken en had in Marbella al voor flinke problemen gezorgd. De waarnemer van het Spaanse Nationale Meteorologische Instituut, die 's ochtends zijn regenmeter aflas, had wel even de wenkbrauwen gefronst. Honderdentwee millimeter was er gevallen, sinds de laatste aftapping om middernacht. De bezoekers van de ferreteria in Calahonda konden beamen dat het hard geregend had. De hele nacht stortte het, zoals het in Nederland meestal niet meer dan een kwartiertje of hooguit twintig minuten doet.
Calahonda is zo'n typische kustplaats, waarvan je er zo veel langs de Costa del Sol vindt. Een en al toeristische bebouwing, gelegen aan een wanstaltige en altijd drukke snelweg. Waar je alleen op kunt komen als je direct van de oprit een soort doorstart maakt. Invoegstroken zijn er niet, geen ruimte. De snelweg ligt bijna op het strand. Het dorpje er direct aan en vooral erboven. Vele en vaak steile wegen brengen de bewoners erheen. Direct aan de snelweg bevinden zich de winkeltjes, met elkaar verbonden door een arcade, vrijwel een blok omspannend.
Terwijl de bezoekers aan de winkel hun inkopen doen, barst een geweldige wolkbreuk los. Onder het golfplaten dak, dat zich aan de wegzijde aan de voorkant van de winkel bevindt, zwelt het geluid van de stromende regen aan. Niet alleen de regendruppen spatten op het dak uiteen, ook de waterstromen die van de daken erboven omlaag storten, dragen hun steentje bij. Geamuseerd kijken bezoekers en winkelpersoneel toe als het water in de straten voor de winkel begint te stromen. Ook Marco, de hoofdverkoper, kan zijn ogen er niet van af houden. Af en toe wordt hij naar binnen geroepen, omdat hij de enige is die weet waar alles ligt, maar al snel gaat hij steeds weer naar buiten om te bellen en foto's te maken.
Hoewel het kabaal van de regen op het golfdak inmiddels allesoverheersend is geworden, slagen bliksem en donder, die het luchtruim met kracht bespelen, er toch nog in om er geregeld bovenuit te komen. Meer en meer water stroomt door de straten omlaag, de put voor de winkel kan het nauwelijks aan. Que llueva, que llueva (laat het regenen, laat het regenen...) schreeuwt Marco. En ook de andere luide kreten die hij af en toe laat horen, geven aan dat het hele spektakel hem meer dan bevalt. Af en toe maakt hij er bijna een rondedans bij.
Na een minuut of tien heeft iedereen door dat dit iets bijzonders wordt. De put kan het water niet meer aan, de straat komt blank te staan. Vanuit de hogergelegen delen van Calahonda zoeken de verder aanzwellende modderstromen met steeds meer kracht hun weg omlaag in de diepte. Onder het viaduct, 30 meter verderop, spuit een put met grote kracht omhoog. Auto's die te hard door de ondergelopen straat rijden, brengen golven teweeg die de winkel net niet inkomen. Ook vanaf de snelweg, die op een talud ligt, komt nu een bruine waterval. De wolkbreuk houdt aan, is enorm en zal uiteindelijk 80 millimeter achterlaten. Tachtig liter per vierkante meter, vergelijkbaar met 16 emmers water per vierkante meter! En dat in 20 minuten tijd…
Als de regen even minder wordt, houden de bezoekers het voor gezien. Met enige moeite haalt de bestuurder de auto door het water, parkeert op een hoger punt waar iedereen net kan instappen. Dan gaat het door het ondergelopen dorp naar de snelweg. In een laag water van ongeveer 30 centimeter wordt het wachten op een kans. Eerst passeert nog een vrachtwagen, vlak voor de auto langs, een gordijn van bruin water achterlatend. Daarna gaat het dan echt op weg, terug naar huis.
Andalusië praat over de regen. Over de arroyo's, de watergangen die alleen stromen als het echt geregend heeft. En die nu tot echte rivieren zijn aangezwollen. Over water op de weg, in de huizen en op weg naar de stuwmeren. De ene verslaggever doet zijn of haar verhaal nog luider dan de andere. Het laatste woord is voor de weerman die op sonore toon zijn eindoordeel uitspreekt. De schade / opbrengst van de dag: Mijas 157 millimeter, Malaga 145 millimeter en Marbella 135 millimeter. De grote winst: de langdurige droogte wordt eindelijk even onderbroken.
Bron: Meteo Consult, Sur Digital
Na de slagregens eerder deze week in Portugal was dus nu ook de zuid- en oostkust van Spanje aan de beurt voor een flinke portie hemelwater. Een verslag van een meteoroloog op vakantie:
Het regende. Een beetje...
Nou ja, best hard eigenlijk. Aan het einde van de dag ging het nieuws van de Andalusische televisie over niets anders meer. Alle steden kwamen aan bod. Hoeveel er gevallen was en hoe groot de problemen waren door de regen. En ook óf er problemen waren. Want niet overal was het erg. Op de ene plaats waren lokale wolkbreuken voorgekomen met grote overlast tot gevolg, terwijl op andere plekken slechts enkele millimeters aan broodnodige regen was gevallen.
De Costa del Sol kreeg gisteren voor de eerste keer dit nieuwe seizoen met echte herfstregens te maken. Een klein lagedrukgebied trok langs de zuidkust van Spanje naar het oosten en deed op veel plaatsen van zich spreken. Toen verkoper Marco van de ferreteria, de ijzerwarenwinkel in het 15 kilometer ten oosten van Marbella gelegen plaatsje Calahonda de deuren van zijn zaak opende, regende het. De vier mensen die zijn winkel op dat moment binnenkwamen, hadden de nacht doorgebracht in een dorpje, 10 kilometer verderop. Wat dichterbij Marbella.
De regen viel al een uurtje of tien onafgebroken en had in Marbella al voor flinke problemen gezorgd. De waarnemer van het Spaanse Nationale Meteorologische Instituut, die 's ochtends zijn regenmeter aflas, had wel even de wenkbrauwen gefronst. Honderdentwee millimeter was er gevallen, sinds de laatste aftapping om middernacht. De bezoekers van de ferreteria in Calahonda konden beamen dat het hard geregend had. De hele nacht stortte het, zoals het in Nederland meestal niet meer dan een kwartiertje of hooguit twintig minuten doet.
Calahonda is zo'n typische kustplaats, waarvan je er zo veel langs de Costa del Sol vindt. Een en al toeristische bebouwing, gelegen aan een wanstaltige en altijd drukke snelweg. Waar je alleen op kunt komen als je direct van de oprit een soort doorstart maakt. Invoegstroken zijn er niet, geen ruimte. De snelweg ligt bijna op het strand. Het dorpje er direct aan en vooral erboven. Vele en vaak steile wegen brengen de bewoners erheen. Direct aan de snelweg bevinden zich de winkeltjes, met elkaar verbonden door een arcade, vrijwel een blok omspannend.
Terwijl de bezoekers aan de winkel hun inkopen doen, barst een geweldige wolkbreuk los. Onder het golfplaten dak, dat zich aan de wegzijde aan de voorkant van de winkel bevindt, zwelt het geluid van de stromende regen aan. Niet alleen de regendruppen spatten op het dak uiteen, ook de waterstromen die van de daken erboven omlaag storten, dragen hun steentje bij. Geamuseerd kijken bezoekers en winkelpersoneel toe als het water in de straten voor de winkel begint te stromen. Ook Marco, de hoofdverkoper, kan zijn ogen er niet van af houden. Af en toe wordt hij naar binnen geroepen, omdat hij de enige is die weet waar alles ligt, maar al snel gaat hij steeds weer naar buiten om te bellen en foto's te maken.
Hoewel het kabaal van de regen op het golfdak inmiddels allesoverheersend is geworden, slagen bliksem en donder, die het luchtruim met kracht bespelen, er toch nog in om er geregeld bovenuit te komen. Meer en meer water stroomt door de straten omlaag, de put voor de winkel kan het nauwelijks aan. Que llueva, que llueva (laat het regenen, laat het regenen...) schreeuwt Marco. En ook de andere luide kreten die hij af en toe laat horen, geven aan dat het hele spektakel hem meer dan bevalt. Af en toe maakt hij er bijna een rondedans bij.
Na een minuut of tien heeft iedereen door dat dit iets bijzonders wordt. De put kan het water niet meer aan, de straat komt blank te staan. Vanuit de hogergelegen delen van Calahonda zoeken de verder aanzwellende modderstromen met steeds meer kracht hun weg omlaag in de diepte. Onder het viaduct, 30 meter verderop, spuit een put met grote kracht omhoog. Auto's die te hard door de ondergelopen straat rijden, brengen golven teweeg die de winkel net niet inkomen. Ook vanaf de snelweg, die op een talud ligt, komt nu een bruine waterval. De wolkbreuk houdt aan, is enorm en zal uiteindelijk 80 millimeter achterlaten. Tachtig liter per vierkante meter, vergelijkbaar met 16 emmers water per vierkante meter! En dat in 20 minuten tijd…
Als de regen even minder wordt, houden de bezoekers het voor gezien. Met enige moeite haalt de bestuurder de auto door het water, parkeert op een hoger punt waar iedereen net kan instappen. Dan gaat het door het ondergelopen dorp naar de snelweg. In een laag water van ongeveer 30 centimeter wordt het wachten op een kans. Eerst passeert nog een vrachtwagen, vlak voor de auto langs, een gordijn van bruin water achterlatend. Daarna gaat het dan echt op weg, terug naar huis.
Andalusië praat over de regen. Over de arroyo's, de watergangen die alleen stromen als het echt geregend heeft. En die nu tot echte rivieren zijn aangezwollen. Over water op de weg, in de huizen en op weg naar de stuwmeren. De ene verslaggever doet zijn of haar verhaal nog luider dan de andere. Het laatste woord is voor de weerman die op sonore toon zijn eindoordeel uitspreekt. De schade / opbrengst van de dag: Mijas 157 millimeter, Malaga 145 millimeter en Marbella 135 millimeter. De grote winst: de langdurige droogte wordt eindelijk even onderbroken.
Bron: Meteo Consult, Sur Digital
Bericht laatst bijgewerkt: 10-11-2006 10:46
Weerman Bij Rijnmond en Talpa *Fanatiek Regen Liefhebber!* Twitter: @Meteovoorne