In een eerdere tread van vandaag door mijzelf gestart kwam er discussie over een stukje terminologie. Wanneer spreken we van een westcirculatie? Hier wil ik middels dit bericht pas op de plaats maken. Ik schreef het volgende: 'Een echte westcirculatie heeft nog steeds geen enkele kans op termijn, de diepe depressies zijn te stationair, en de straalstroom meanderd te sterk.' Hallo! Waarom heeft niemand mij even eerder wakker gemaakt? Opzich een correcte analyse van de synoptische situatie, maar met geheel verkeerde conclusies. Mijn debaters hebben mij overtuigd, waarbij ik Marcus wil bedanken voor de uiterst informatieve link.
Even een terugblik om alles weer op zijn plek te zetten:
Met de maand november op de kalender kwam er een spraakmakende verandering op de weerkaart te staan. Een krachtige hoog zakte toen vanaf Groenland over de Britse eilanden af. Tussen dit hoog en het tegenhangende hoogtelaag boven de Balten werd met een noordelijke stroming koude lucht naar de Lage Landen werd getransporteerd.
Voor het eerst sinds twee maanden zakte het gemiddelde onder de normaal en werd er in het binnenland nachtvorst gemeld. Het verantwoordelijke hoog schoof vervolgens zuidoost op waardoor de polaire lucht snel weer werd verdreven door gematigde lucht vanaf de oceaan. Het zachte weer werd weer een feit, en de grondslag voor een nieuw weerspatroon werd gelegd; westcirculair.
Hoewel blokkades vanuit het zuidwesten de Britse Eilanden nog probeerden te veroveren, was de omschakeling al een feit. Hier heb ik persoonlijk een steek laten vallen, want de tekenen waren aan de wand; de geblokkeerde trend (hierover ben ik ook nog niet uitgepraat, maar dat komt wellicht een andere keer aan de orde) werd gebroken met het uitzakken van het Groenlandhoog. De genadeslag kwam 12 november door een diep IJslandlaag en hogedruk ten zuidwesten! van ons; spijkerhard west. Sindsdien hebben wij nochtans te maken met een variatie van een welbekend west Europees weerthema: de westcirculatie, een winkelförmige westlage (scherp afbuigende west-circulatie) om precies te zijn.
bron: http://www.meteo-maarssen.8m.com/
Vanaf woensdag vertoond de circulatie echter wel ontwikkeling naar een zuidwestcirculatie, maar op de langetermijn valt deze uiteindelijk wel weer terug op een afbuigende westcirculatie, een meander in de circulatie dus. Hierbij breng ik dus een accent aan, de stroming veranderd continue maar de circulatie blijft intact; cyclonaal westelijk. Het onderscheid handhaaf ik voor mijzelf. Zo kan de stroming aan de grond twee dagen duidelijk west zijn, maar is de circulatie niet west door bijv een opbouwend hoog ten tijde van een blokkade over de Britse Eilanden.
Als criteruim aan een westcirculatie stelde ik echter wel dat deze toch al gauw zo'n twee weken kan duren. Dit hoeft voor de benaming van de grosswetterlage a priori natuurlijk niet, maar in de praktijk komt het hier wel vaak op neer. Zo lijken het de modellen het ons nu ook weer voor te spiegelen. Met name de oper van EC weet er raad mee, zelfs de hogedrukinvloed ten noorden van Scandinavië is eruit, en komen de depressies verder noord Europa binnen. Deze situatie kan vervolgens weer uitmonden in een andere benoemde variant van het begrip westcirculatie.
00z
12z
Ten grondslag hiervan ligt een verschoven koudepool. In de afgelopen maanden hield deze zich voornamelijk op in de Barentz of Karazee, maar hierin kwam begin november klad. Hierdoor manifeteerde de koudepool zich meer westelijk richting noord Canada en Groenland. Dit zien we in de komende periode ook weer terug, waardoor er voorlopig geen speld tussen de westcirculatie is te krijgen. Dit ter rectificatie van mijn vorige analyse op basis van EC-00z en GFS-06z. Maar de verwachting veranderd hierdoor niet. Aanhoudend zacht en wisselvallig weer door zuid(west)elijke winden (lees stroming).
Ik hoop dat ik in de komende periode weer bij de les kan blijven, zodat mijn analyses scherp blijven.
beste Groeten, Daniël Verhoef
Even een terugblik om alles weer op zijn plek te zetten:
Met de maand november op de kalender kwam er een spraakmakende verandering op de weerkaart te staan. Een krachtige hoog zakte toen vanaf Groenland over de Britse eilanden af. Tussen dit hoog en het tegenhangende hoogtelaag boven de Balten werd met een noordelijke stroming koude lucht naar de Lage Landen werd getransporteerd.
Voor het eerst sinds twee maanden zakte het gemiddelde onder de normaal en werd er in het binnenland nachtvorst gemeld. Het verantwoordelijke hoog schoof vervolgens zuidoost op waardoor de polaire lucht snel weer werd verdreven door gematigde lucht vanaf de oceaan. Het zachte weer werd weer een feit, en de grondslag voor een nieuw weerspatroon werd gelegd; westcirculair.
Hoewel blokkades vanuit het zuidwesten de Britse Eilanden nog probeerden te veroveren, was de omschakeling al een feit. Hier heb ik persoonlijk een steek laten vallen, want de tekenen waren aan de wand; de geblokkeerde trend (hierover ben ik ook nog niet uitgepraat, maar dat komt wellicht een andere keer aan de orde) werd gebroken met het uitzakken van het Groenlandhoog. De genadeslag kwam 12 november door een diep IJslandlaag en hogedruk ten zuidwesten! van ons; spijkerhard west. Sindsdien hebben wij nochtans te maken met een variatie van een welbekend west Europees weerthema: de westcirculatie, een winkelförmige westlage (scherp afbuigende west-circulatie) om precies te zijn.
bron: http://www.meteo-maarssen.8m.com/
Vanaf woensdag vertoond de circulatie echter wel ontwikkeling naar een zuidwestcirculatie, maar op de langetermijn valt deze uiteindelijk wel weer terug op een afbuigende westcirculatie, een meander in de circulatie dus. Hierbij breng ik dus een accent aan, de stroming veranderd continue maar de circulatie blijft intact; cyclonaal westelijk. Het onderscheid handhaaf ik voor mijzelf. Zo kan de stroming aan de grond twee dagen duidelijk west zijn, maar is de circulatie niet west door bijv een opbouwend hoog ten tijde van een blokkade over de Britse Eilanden.
Als criteruim aan een westcirculatie stelde ik echter wel dat deze toch al gauw zo'n twee weken kan duren. Dit hoeft voor de benaming van de grosswetterlage a priori natuurlijk niet, maar in de praktijk komt het hier wel vaak op neer. Zo lijken het de modellen het ons nu ook weer voor te spiegelen. Met name de oper van EC weet er raad mee, zelfs de hogedrukinvloed ten noorden van Scandinavië is eruit, en komen de depressies verder noord Europa binnen. Deze situatie kan vervolgens weer uitmonden in een andere benoemde variant van het begrip westcirculatie.
00z
12z
Ten grondslag hiervan ligt een verschoven koudepool. In de afgelopen maanden hield deze zich voornamelijk op in de Barentz of Karazee, maar hierin kwam begin november klad. Hierdoor manifeteerde de koudepool zich meer westelijk richting noord Canada en Groenland. Dit zien we in de komende periode ook weer terug, waardoor er voorlopig geen speld tussen de westcirculatie is te krijgen. Dit ter rectificatie van mijn vorige analyse op basis van EC-00z en GFS-06z. Maar de verwachting veranderd hierdoor niet. Aanhoudend zacht en wisselvallig weer door zuid(west)elijke winden (lees stroming).
Ik hoop dat ik in de komende periode weer bij de les kan blijven, zodat mijn analyses scherp blijven.
beste Groeten, Daniël Verhoef
Bericht laatst bijgewerkt: 17-11-2006 23:59
Alles komt op zijn eigen tijd