Vanavond ging ik naar huis, maar niet vooraleer ik mijn collega waarschuwde dat er een pittige bui onderweg was. Een kwartiertje, halfuur op zijn hoogst. Dan zou het losbarsten.
Ik ga naar huis, stap in/op de bus, hele rit niks aan de hand. Kom aan in Grave. Zet één been buiten de bus en het barst los. In letterlijk 1, 2, 3, 4, en 5 seconden ben ik zeikende nat.
Ik denk nog gauw te kunnen schuilen in het bushokje, maar wie schetst mijn verbazing.... ik zie 7 paraplu's naar buiten gestoken en ik kon er niet meer bij. Dan maar stevig doorlopen naar huis toe. Maar nat, zeiknat, fokking nat, door en door nat. Damn, ik was nat tot op mijn ziel.
En de overtollige hagel maakte het snel lopen er niet gemakkelijker op
Nou ja, het had toch wel iets weg van een winters buitje. Dan hebben we dat toch in ieder geval mee mogen maken in deze zomerse, beetje herfstachtige winter van 2006
Quote selectie