Allereerst: ik heb de gemiddelden over de perioden opnieuw berekend, alleen nu op goede wijze. Ik had eerst temperatuur + relatieve vochtigheid onafhankelijk gemiddeld over de perioden en daarvoor de equivalente potentiële temperatuur berekend, nu heb ik éérst θe berekend over de gehele dataset en vervolgens de θe-waarden gemiddeld over de betreffende perioden. De afwijkingen met de eerdere methode zijn uiteraard gering, maar desondanks toch belangrijk. De nieuwe plotjes voor 1958-1967 (boven) en 1992-2001 (onder) vind je hieronder.
Voor het toetsen van de significantie van de verschillen heb ik gebruik gemaakt van een t-test, waarbij ik aangenomen heb dat de variantie over beide perioden gelijk is (σ1 = σ2) en dat de steekproeven onafhankelijk zijn. Het aantal vrijheidsgraden is 238 (n1+n2-2=120+120-2=238) en ik heb getoetst met een p-waarde van 0.01. De corresponderende drempel t-waarde is 2.5967. In onderstaand figuur zijn de gebieden getoond waarin de verschillen een significantie hebben van 99% of meer.
Wat nu opvalt is dat de eerder gevonden koude afwijkingen boven het Afrikaanse continent blijkbaar allemaal insignificant zijn (althans op 99%). In feite blijven er zuiver warme afwijkingen over. Verder is het kenmerkend dat alle significante afwijkingen zich concentreren rond de evenaar (binnen 30°), met uitzondering van de warme gebieden ten oosten van het Palmerschiereiland en ten zuidoosten van Madagaskar. Het patroon ten westen van Zuid-Amerika kan misschien voor een deel verklaard worden door de negatieve ENSO in de jaren '60 en de sterk positieve ENSO van de jaren '90 (zie figuur), ik weet alleen of het ENSO-patroon ook zijn weerslag heeft in de temperatuur op 850 hPa. Ik weet wel dat er een correlatie is met de zonale wind op die hoogte.
Referenties:
- GrADS Statistical Significance Scripts
- Probability Distribution Functions
- Toetsen van hypothesen, met dank aan Alwin
- Multivariate ENSO Index
Gr. Ben
Voor het toetsen van de significantie van de verschillen heb ik gebruik gemaakt van een t-test, waarbij ik aangenomen heb dat de variantie over beide perioden gelijk is (σ1 = σ2) en dat de steekproeven onafhankelijk zijn. Het aantal vrijheidsgraden is 238 (n1+n2-2=120+120-2=238) en ik heb getoetst met een p-waarde van 0.01. De corresponderende drempel t-waarde is 2.5967. In onderstaand figuur zijn de gebieden getoond waarin de verschillen een significantie hebben van 99% of meer.
Wat nu opvalt is dat de eerder gevonden koude afwijkingen boven het Afrikaanse continent blijkbaar allemaal insignificant zijn (althans op 99%). In feite blijven er zuiver warme afwijkingen over. Verder is het kenmerkend dat alle significante afwijkingen zich concentreren rond de evenaar (binnen 30°), met uitzondering van de warme gebieden ten oosten van het Palmerschiereiland en ten zuidoosten van Madagaskar. Het patroon ten westen van Zuid-Amerika kan misschien voor een deel verklaard worden door de negatieve ENSO in de jaren '60 en de sterk positieve ENSO van de jaren '90 (zie figuur), ik weet alleen of het ENSO-patroon ook zijn weerslag heeft in de temperatuur op 850 hPa. Ik weet wel dat er een correlatie is met de zonale wind op die hoogte.
Referenties:
- GrADS Statistical Significance Scripts
- Probability Distribution Functions
- Toetsen van hypothesen, met dank aan Alwin
- Multivariate ENSO Index
Gr. Ben
Bericht laatst bijgewerkt: 09-12-2006 17:10