Over de gronddruk is misschien tot de 20ste in redelijk detail wat betrouwbaars te zeggen, hogerop in de atmosfeer is het allang duidelijk. Zie onderstaande plaatjes voor a.s. woensdag 00Z van de afgelopen vier hoofdruns (00Z+12Z) van GFS. We zien een duidelijke high-over-low circulatie waarin subtiele variaties zijn in de fasevordering. De oplossing van de 00Z run van donderdag was wat verder met een duideliijke H-over-L, de oplossing van de 12Z run van vanavond is iets minder gevorderd. In essentie is het beeld echter exact hetzelfde. De positie van het hoog in de bovenlucht is zelfs nauwelijks 250 kilometer opgeschoven. Met andere woorden: op hoogte, waar warmte- en koudeadvectie de sleutelprocessen zijn in het opbouwen en afbreken van blokkades en zonale stromingen is het allang duidelijk wat er gaat gebeuren. Er ontstaat een H-over-L blokkade die naar verloop van tijd, omdat het hoog stationair blijft, door subsidentie en koudeadvectie aan de noord- en westflank (veroorzaakt door o.a. het retrograads bewegen van kleine laagjes aan de westflank, die weer impulsen geven aan de grote golven bij Groenland/IJsland) afbreekt. Hoe deze afbraak precies gaat verlopen en wat er daarna gebeurt is hoogst onzeker, maar dat tegen volgende week zaterdag het hoog langzaam aan zijn retour begint lijkt al wel aannemelijk. Desondanks lijkt op nog hogere hoogte, op 300 hpa, de straalstroom ver noordelijk te blijven (met een secundaire tak ver ten zuiden van ons), wat zou kunnen betekenen dat een eventueel zonaal intermesso maar een kort leven beschoren is.
