Bij een zomerse blokkade warmt de atmosfeer al snel op door de krachtige zomerzon en bij gebrek een aanvoer vanover de koele oceaan.
Bij een winterse blokkade zou ik, eens de aanvoervanop zee stopt, verwachten, dat de afkoeling net zo snel volgt door de uitstraling van warmte bij een verwaarloosbare zonkracht.
Niet dus! Zomerhitte wordt veel makkelijker gevormd dan diepvrieskoude; heeft iemand daar een aannemelijke verklaring voor?
De netto negatieve stralingssom is in de winter kleiner dan de netto positieve stralingssom in de zomer. In de winter is de meeste tijd van de dag de uitstraling groter dan de instraling, wat zorgt voor een negatieve netto straling. In de zomer is overdag de instraling vele malen groter dan de uitstraling, wat zorgt voor een positieve netto straling. Als je de netto straling echter accumuleert over één dag, dan zal je zien dat in de winter de absolute netto straling kleiner is dan in de zomer. Dit heeft ook ermee te maken uiteraard dat de zon in de winter lager staat, waardoor minder zonneschijn de aarde bereikt, maar ook omdat in de winter zonneschijn sowieso veel geringer is vanwege meer bewolking en neerslag. Hoe dan ook, op een ideale (uit)stralingsdag in de winter is de netto stralingssom -500 W/m², terwijl in de zomer op een ideale (in)stralingsdag de stralingssom soms 5000 W/m² is. Op een perfecte zomerdag ontvangt de aarde dus 10x zoveel straling als zij op een perfecte winterdag kwijtraakt. Het moge dus duidelijk zijn, dat in de zomer de zon lokaal een veel sterker invloed heeft op de temperatuur dan in de winter. In de winter wordt de temperatuur voor het belangrijkste deel bepaald door de luchtsoort. Vandaar dat je ook echte kouadvectie nodig hebt om tot diepvrieskou te komen.
In onderstaande grafiek heb ik de netto stralingssom per dag weergegeven (blauw), tesamen met de absolute netto stralinggsom (roze). De metingen zijn uit 2005 en van het meetstation Wageningen Haarweg.
Gr. Ben
Bericht laatst bijgewerkt: 27-12-2006 12:58